▶ Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος: "Ξαναζούμε τον εφιάλτη του 1967" - Video Dailymotion

▶ Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος: "Ξαναζούμε τον εφιάλτη του 1967" - Video Dailymotion

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΘΕΟΛΟΓΩΝ ΞΑΝΘΗΣ:Διαμαρτυρία για την κατάργηση των Θρησκευτικών στη Β΄ τάξη των ΕΠΑ.Λ

                                                                     Ξάνθη, 13 Αυγούστου 2013

                                                     

                                                                                                ΠΡΟΣ: ΥΠ.ΠΑΙ.Θ.Π.Α.

                                                                       

                Γραφείο Υπουργού

                κ. Αρβανιτόπουλου

ΘΕΜΑ: « Διαμαρτυρία για την κατάργηση των Θρησκευτικών στη Β΄ τάξη των ΕΠΑ.Λ.»  

Σύμφωνα με το σχέδιο νόμου που κατατέθηκε πρόσφατα σχετικά με την αναδιάρθρωση της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης το μάθημα των Θρησκευτικών καταργείται στη Β΄ τάξη των ΕΠΑ.Λ. Η συγκεκριμένη αλλαγή καθώς και η γενικότερη απουσία μαθημάτων ανθρωπιστικού περιεχομένου στη Β΄ και τη Γ΄ τάξη μετατρέπουν το ΕΠΑ.Λ. αποκλειστικά σε χώρο παραγωγής φθηνού εργατικού δυναμικού. Εις το εξής, η τοποθέτηση πάνω στα κρίσιμα υπαρξιακά ζητήματα της εφηβείας (έρωτας, ζωή, θάνατος), η θωράκιση απέναντι σε επικίνδυνα ολισθήματα  (ναρκωτικά, ρατσισμός, αυτοκτονία) καθώς και η ώριμη πλέον επαφή με τη διδασκαλία των υπολοίπων θρησκειών θα αποτελούν προνόμιο μόνο των μαθητών των Ενιαίων Λυκείων. Η παραθεώρηση αυτή των πνευματικών αναγκών των μαθητών της τεχνικής εκπαίδευσης, εναρμονισμένη με το σχέδιο του Υπουργείου για εξοικονόμηση διδακτικού προσωπικού, έρχεται σε ευθεία αντίθεση με τους σκοπούς της παιδείας όπως ορίζονται στο Σύνταγμα. Για το λόγο αυτό, εκφράζουμε την έντονη δυσαρέσκειά μας και ζητάμε την επαναφορά του μαθήματος στη Β΄ τάξη των ΕΠΑ.Λ..   

ΕΝΩΣΗ ΘΕΟΛΟΓΩΝ Ν. ΗΜΑΘΙΑΣ:Για τα Θρησκευτικά στη Β΄ Τάξη του Επαγγελματικού Λυκείου.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ






Με αφορμή το σχέδιο νόμου για την αναδιάρθρωση της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, που είδε το φως της δημοσιότητας πριν λίγες ημέρες, θέλουμε να εκφράσουμε την έντονη αντίθεσή μας στη σχεδιαζόμενη κατάργηση του μαθήματος των θρησκευτικών στη Β΄ Τάξη του νέου Επαγγελματικού Λυκείου.


Η υποβάθμιση του μαθήματος, με την κατάργησή του στη Β΄ τάξη του νέου Επαγγελματικού Λυκείου και τη μείωση έτσι, των ήδη λίγων ωρών (σύμφωνα με το προηγούμενο ωρολόγιο πρόγραμμα 1 ώρα στην Α΄ τάξη και 1 ώρα στη Β΄τάξη), είναι ενέργεια όχι μόνο αντισυνταγματική, αλλά και αντιπαιδαγωγική και αντιεκπαιδευτική.


Οι εκπαιδευτικοί γνωρίζουν καλά ότι τα μονόωρα μαθήματα δεν εξυπηρετούν το σκοπό τους και απαξιώνονται στην πράξη (απώλεια διδακτικών ωρών λόγω αργιών, γιορτών και εκδρομών),πολύ δε περισσότερο όταν αυτά διδάσκονται σε μία μόνο τάξη!


Οι μαθητές στην κρίσιμη αυτή ηλικία θα στερηθούν το δικαίωμα να αποκτήσουν θρησκευτική συνείδηση μέσα από την κριτική προσέγγιση της ορθόδοξης πίστης, που στη χώρα μας εξακολουθεί να επηρεάζει τη μεγάλη πλειοψηφία του λαού μας και τη σύγχρονη όψη του πολιτισμού και της ιστορικής ταυτότητάς του.


Παραγνωρίζεται με τον τρόπο αυτό ότι η διαμόρφωση αξιών, στάσεων, η υπέρβαση των προκαταλήψεων, των στερεοτύπων και των διακρίσεων, η αποδοχή των διαφορών, η επίλυση των αντιπαλοτήτων, η ανάλυση και συζήτηση μεγάλων σύγχρονων προβλημάτων, συνδέονται με τις αξίες και την υπαρξιακή στάση που προκύπτει από το ήθος της ελληνορθόδοξης παράδοσης.


Αυτό λοιπόν το μάθημα επιχειρείται να στερηθούν τα παιδιά μας και να παραμείνουν πνευματικά αμόρφωτα και ηθικά ανοχύρωτα, εύκολη λεία στην προπαγάνδα παραθρησκευτικών σεκτών, καταστροφικών λατρειών, παρακρατικών ρατσιστικών οργανώσεων, οπαδών της βίας του αμοραλισμού και της αναρχίας.


Παράλληλα, η υποβάθμιση του μαθήματος των Θρησκευτικών θα έχει ως αποτέλεσμα την περιθωριοποίηση και το αβέβαιο εργασιακό μέλλον μεγάλου μέρους των ήδη υπηρετούντων στη Δημόσια Εκπαίδευση Θεολόγων.


Δηλώνουμε λοιπόν την αντίθεσή μας στη σχεδιαζόμενη αποδυνάμωση της θρησκευτικής αγωγής στην επαγγελματική εκπαίδευση και καλούμε την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας να δώσει την ενδεδειγμένη λύση που δεν είναι άλλη, από το να παραμείνει το μάθημα των Θρησκευτικών στον κορμό μαθημάτων της Β΄ τάξης του Επαγγελματικού Λυκείου, εξασφαλίζοντας την ολόπλευρη μόρφωση των μαθητών και την ανάπτυξη της προσωπικότητάς τους, σε μια εποχή που περισσότερο από ποτέ άλλοτε, η γνώση, η εξειδίκευση και η τεχνική κατάρτιση είναι ανάγκη να συνοδεύεται από αξίες και ήθος .









Το Δ.Σ. της Ένωσης Θεολόγων Ν. Ημαθίας



Βέροια 14-8-2013

π. Χρήστου Ζαχαράκη:Τὸ θαῦμα δὲν ὑπῆρξε ποτὲ ἡ μαγικὴ λύση τῶν προβλημάτων, ἀλλὰ ἡ μετοχὴ στὴ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ.

Ὅταν κάποτε ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς πέρασε μὲ τὸ πλοῖο στὴν Καπερναούμ, τοῦ ἔφεραν πάνω σ᾽ ἕνα φορεῖο ἕναν παραλυτικὸ· διαπιστώνοντας τὴν πίστη τους, χωρίς ἄλλη κουβέντα λέγει στὸν παραλυτικό: «Θάρσει, τέκνον· ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι σου». Δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορὰ ποὺ ὁ Κύριος συνδέει τὴν ἀσθένεια μὲ τὴν ἁμαρτία. Οἱ γραμματεῖς, ποὺ ἑρμήνευαν τὸ Νόμο, τὸ θεώρησαν βλασφημία. Ὁ σημερινὸς ἄνθρωπος, μέσα στήν ἄκρατη καὶ ἄκριτη ἐλευθερία καὶ ἀτομικότητά του, ἀντιδρᾶ καὶ ἀρνεῖται μιὰ τέτοια σχέση. Κι ὅταν τὴ δέχεται, τὴ δέχεται μόνον σὰν τιμωρία ἀπὸ τὸ Θεό. Κι εἶναι ἑπόμενο, γιατὶ ὅταν θεωρεῖς ὡς ἁμαρτία μόνο τὴν ἠθικὴ πτώση ἤ κατάπτωση, ἡ ἀσθένεια μονάχα ὡς τιμωρία μπορεῖ νὰ ἐκληφθεῖ. Πόσο ὅμως ἕνας Θεὸς ποὺ ἔγινε ἄνθρωπος, γιὰ νὰ σώσει τὸν ἄνθρωπο μπορεῖ νὰ θέλει τὴν τιμωρία του;
Ὅταν ὁ Χριστὸς λέγει «Θάρσει, τέκνον· ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι σου» ἀσφαλῶς καὶ δὲν ἐννοεῖ τὶς προσωπικὲς ἁμαρτίες τοῦ παραλυτικοῦ· ἄλλωστε δὲν ὑπάρχει καμμιὰ διήγηση, ἤ χωρίο τοῦ Εὐαγγελίου ποὺ ὁ Χριστὸς νὰ κατακρίνει ἤ νὰ καταδικάζει κάποιον γιὰ τὶς ἁμαρτίες του, ἀκριβῶς ἐπειδὴ δὲν ἐξετάζει τὴν ἁμαρτία ἀπὸ τὴν ἠθικὴ της πλευρά, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν πραγματική της, ποὺ εἶναι ἡ ἀπομάκρυνση ἀπὸ τὸ Θεό. Ἡ φυσικὴ θέση τοῦ ἀνθρώπου εἶναι κοντὰ στὸ Θεό, ὁτιδήποτε ἄλλο εἶναι ἀφύσικο, εἶναι φθορά, ἀρρώστια καὶ θάνατος. Ὁ Χριστὸς ἦλθε στὸν κόσμο γιὰ νὰ καταλύσει τὸ κράτος τῆς ἁμαρτίας, ποὺ ἤδη μὲ τὴν ἐνανθρώπισή του δέχθηκε τὸ πρῶτο πλῆγμα, γι᾽ αὐτὸ μπορεῖ νὰ δίνει θάρρος στὸν παραλυτικό ἄνθρωπο· «Θάρσει, τέκνον…». Γι αὐτὸ προσφέρει τὸ πιὸ δύσκολο, τὸ οὐσιαστικό, τὸ ὅλο, τὸ αἰώνιο· τότε τὸ θαῦμα, ἡ θεραπεία, ξεπροβάλλει σὰν φυσικὴ ἀνθοφορία τῆς σωτηρίας. Μὰ κι ἄν ἀκόμα δὲν ἔλθει μ᾽ αὐτὴ τὴ μορφή, τὸ θαῦμα ἐπιτελεῖται· ἡ σωματικὴ ἀσθένεια μεταβάλλεται σὲ σημάδι ὑπέρβασης τοῦ βίου σ᾽ ἕνα σῶμα ποὺ διαποτίζει ἡ χάρη. Σ᾽ ἕνα κόσμο ποὺ κερδίζεις τὴν ἀθανασία ἡ μακροημέρευση εἶναι περιττή!
Ὅταν ὁ λαὸς, βλέποντας αὐτὸ τὸ θαῦμα, δόξαζε τὸ Θεὸ ποὺ ἔδωσε στοὺς ἀνθρώπους «τοιαύτην ἐξουσίαν», ἐμεῖς, ἀντίθετα μὲ τὸν Κύριο, ὑποκύπτουμε στὸν πειρασμό τῆς εὔκολης θεραπείας, τῶν θεαματικῶν πράξεων, τῶν πρόσκαιρων λύσεων, ὁμιλοῦμε γιὰ ὁτιδήποτε ἄλλο ἐκτὸς ἀπὸ μετάνοια καὶ σωτηρία. Τὸ θαῦμα δὲν ὑπῆρξε ποτὲ ἡ μαγικὴ λύση τῶν προβλημάτων, ἀλλὰ ἡ μετοχὴ στὴ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ.

ΑΓΙΟΣ ΕΥΓΕΝΙΟΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ Ένας άγνωστος διδάσκαλος του γένους

α) Κάθε εποχή και κάθε γωνιά της πατρώας ελληνικής γης έχει αναδείξει σπουδαίες προσωπικότητες, που αγωνίστηκαν σε δύσκολους χρόνους για την πνευματική αναγέννηση του λαού.

Γράφει ο π. Βασίλειος Ι. Καλλιακμάνης

Με τον τρόπο αυτό στερεώθηκε η χριστιανική πίστη, διατηρήθηκε η ελληνική γλώσσα και συνεχίστηκε η παράδοση του βυζαντινού πολιτισμού. Το έργο αυτό ήταν ιδιαζόντως επίπονο κατά τη διάρκεια της τουρκοκρατίας. Η περιοχή της Αιτωλίας είχε το προνόμιο να είναι γενέτειρα σπουδαίων ανδρών, που διακρίθηκαν για την καλοκαγαθία, τον ένθεο ζήλο και την προσφορά στο γένος.
β) Από την Αιτωλία κατάγονται τρεις διδάσκαλοι του γένους που έδρασαν κατά τον 17ο και 18ο αιώνα. Πρόκειται για τον Ευγένιο Γιαννούλη, τον Κοσμά Αιτωλό και τον αδελφό του Χρύσανθο. Οι δύο πρώτοι έχουν ενταχθεί στο αγιολόγιο της Εκκλησίας, ενώ αναμένεται η ένταξη του Χρύσανθου. Ο Ευγένιος και ο Κοσμάς γεννήθηκαν στο Μέγα Δένδρο, ενώ ο Χρύσανθος στον Ταξιάρχη, χωριά που ανήκουν στον σημερινό δήμο Θέρμου. Κατά την τουρκοκρατία, μπορεί η περιοχή αυτή να έφτασε σε έσχατο όριο απαιδευσίας, αλλά ταυτόχρονα γέννησε σοφούς και φιλογενείς άνδρες.
γ) Ο Ευγένιος Αιτωλός, ο οποίος είναι άγνωστος στο ευρύ κοινό, γεννήθηκε στα τέλη του 16ου αιώνα και αναπαύθηκε εν ειρήνη το 1682 στην «ανήλιο Γούβα» των Αγράφων, ξημερώματα της εορτής της θείας Μεταμορφώσεως. Το 1982 το οικουμενικό πατριαρχείο, ύστερα από εισηγήσεις εγκρίτων κληρικών και λαϊκών αλλά και τεκμηριωμένη πρόταση του μητροπολίτου Καρπενησίου και της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, ανακήρυξε άγιο τον Ευγένιο Αιτωλό και όρισε η μνήμη του να τιμάται στις 5 Αυγούστου.
δ) Ο βιογράφος του, ιερομόναχος Αναστάσιος Γόρδιος, διέσωσε πολλές πληροφορίες για τον οσιακό βίο και τη δράση του αγίου Ευγενίου. Καταρχήν ασκήθηκε στην ιερά μονή Βλοχού Τριχωνίδος κοντά στον ιερομόναχο Αρσένιο, από τον οποίο έμαθε τα πρώτα γράμματα, καλλιγραφία και μουσική. Στην ιερά μονή Τατάρνης Ευρυτανίας χειροτονήθηκε διάκονος, ενώ στην ιερά μονή Ξηροποτάμου Αγίου Όρους κοντά στον επίσκοπο Χαραλάμπην εντρύφησε βαθύτερα στην πνευματική ζωή και διδάχθηκε ανώτερα ελληνικά και τα «ποιητών έπη».
ε) Περνώντας από την Αλεξάνδρεια, προκειμένου να μεταβεί για προσκύνημα στο Σινά, γνωρίστηκε με τον πατριάρχη Κύριλλο Λούκαρη, ο οποίος βλέποντας την ευσέβειά του τον χειροτόνησε πρεσβύτερο. Η πρώτη λειτουργία του Ευγενίου ως πρεσβυτέρου έγινε στον ναό της Παναγίας στην κορυφή του όρους Σινά. Υπήρξε μαθητής του Θεοφίλου Κορυδαλλέως και του Μελετίου του Συρίγου και δίδαξε ο ίδιος στην Άρτα, στο Αιτωλικό, στο Μεσολόγγι, στο Καρπενήσι και αλλού.
στ) Τιμούσε ιδιαίτερα την Παναγία και τους αγίους και συνέθεσε ασματικούς κανόνες για τον Άγιο Διονύσιο τον εν Ολύμπω. Δείγμα της ποιητικής σοφίας ο παρακάτω θεομητορικός ύμνος:
«Η κόσμου κοσμήσασα την ακοσμίαν
ως τέξασα του κόσμου κοσμήτορα
κόσμησον δέομαι, θεοκόσμητε, την άκοσμον ψυχήν μου
ευκόσμοις κοσμούσαν σε ύμνοις, πανύμνητε».
ζ) Υπερασπιζόμενος την ελευθερία του ανθρώπου έναντι των δεισιδαιμονιών της εποχής γράφει: «Ότι οι δαίμονες προβάλλουσι μόνον και κολακεύουσι και κεντούσιν τον άνθρωπον εις το κακόν και δείχνουσι το πικρόν γλυκύ και το φαρμάκι γλυκύτερον του μέλιτος, αλλά την θέλησιν του ανθρώπου και το αυτεξούσιον δεν το δυναστεύουσι μήτε δύνονται· την θέλησιν και το αυτεξούσιον του ανθρώπου μήτε ο δημιουργός των όλων Θεός δεν το εξουσιάζει, αλλ’ όλα τα λογικά τα άφηκεν αυτεξούσια».
Αλλού αναφερόμενος στο ευμετάβολο της γνώμης των ανθρώπων σημειώνει: «Τα των ανθρώπων και απλώς τα υπό την σελήνην πάντων των ποταμίων ρευμάτων ευμεταβολώτερα -καθ’ Ηράκλειτον- πεφύκασι και των παλιρροιών ασθενέστερα». Και μόνη η παράθεση των κειμένων αυτών φανερώνει τη σοφία του ανδρός και την επικαιρότητα των θεόπνευστων λόγων του σε μια κοινωνία ακοσμίας, διαστροφής, παραλογισμού, ιδιότυπης δεισιδαιμονίας και έλλειψης του μέτρου.

Εφημερίδα Μακεδονια της Κυριακής

Δολοφονήθηκε Ρώσος ιερέας που είχε υπερασπιστεί τις Pussy Riot

Ζωηρή συγκίνηση έχει προκαλέσει στη Ρωσία ο φόνος του ιερέα Πάβελ Αντελγκέιμ, ο οποίος είχε περάσει από το γκουλάγκ κατά τη σοβιετική εποχή.







Ένας 75χρονος ορθόδοξος ιερέας ο οποίος είχε ζητήσει να απελευθερωθούν οι νεαρές γυναίκες του συγκροτήματος Pussy Riot που καταδικάσθηκαν για μια «πανκ προσευχή» εναντίον του Βλαντιμίρ Πούτιν, δολοφονήθηκε τη Δευτέρα στο Πσκοφ (βορειοδυτική Ρωσία), ανακοίνωσε σήμερα η τοπική αστυνομία.

"Το πτώμα του ιερέα Πάβελ Αντελγκέιμ ανακαλύφθηκε το βράδυ της Δευτέρας στο Πσκοφ με τραύματα που προκλήθηκαν από μαχαίρι», κοντά σε μια εκκλησία, ανακοινώθηκε από την αστυνομία της πόλης Πσκοφ που βρίσκεται στα σύνορα με τις βαλτικές χώρες.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, ο ιερέας σκοτώθηκε από ένα νεαρό που πάσχει από ψυχολογικές διαταραχές και τον οποίο είχε φιλοξενήσει στο σπίτι του για τρεις ημέρες. Ο νεαρός αυτός, γεννημένος το 1986, νοσηλεύεται επειδή μετά το φόνο αυτοτραυματίσθηκε με το μαχαίρι, σύμφωνα με την ίδια πηγή.

Η αστυνομία δεν συνδέει το φόνο με τις δημόσιες θέσεις που είχε υιοθετήσει ο ιερέας αυτός, ο οποίος είχε περάσει από το γκουλάγκ κατά τη σοβιετική περίοδο και είναι σήμερα γνωστός για τις επικρίσεις του εναντίον του Πατριαρχείου, ωστόσο ο θάνατός του έχει προκαλέσει ζωηρή συγκίνηση στη χώρα.

"Ο τελευταίος ελεύθερος ιερέας του Πατριαρχείου της Μόσχας σκοτώθηκε», έγραψε στο μπλογκ του ο αρχιδιάκονος Αντρέι Κουράιεφ, ένας από τους πιο γνωστούς μπλόγκερ της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Ο Πάβελ Αντελγκέιμ είχε επικρίνει επανειλημμένα τις σχέσεις ανάμεσα στην Ορθόδοξη Εκκλησία και το ρωσικό κράτος. Είχε επίσης υπογράψει μια επιστολή προσωπικοτήτων της Ρωσίας που καλούσαν τον πατριάρχη της Ρωσίας να υπερασπιστεί τις νεαρές γυναίκες του συγκροτήματος Πούσι Ράιοτ, οι οποίες είχαν τραγουδήσει μια «πανκ προσευχή» μέσα στον καθεδρικό ναό του Σωτήρος Χριστού στη Μόσχα ζητώντας από την Παναγία «να διώξει τον Πούτιν».

"Δεν θέλουμε να δικαιολογήσουμε αυτές που πήραν μέρος σ' αυτή την ενέργεια, αλλά απευθύνουμε έκκληση στη σοφία και τη φιλανθρωπία Σας», ανέφεραν στο έγγραφο αυτό, τον Ιούνιο του 2012, πολλές εκατοντάδες προσωπικότητες της Ρωσίας, μεταξύ των οποίων τέσσερις ορθόδοξοι ιερείς.

Δύο από τις νεαρές γυναίκες του συγκροτήματος, οι οποίες είχαν δηλώσει πως ήθελαν επίσης να καταγγείλουν τη «συμπαιγνία της Εκκλησίας και του Κράτους», εκτίουν ποινές φυλάκισης δύο ετών.

"Οι γυναίκες αυτές ξεσκέπασαν το ψέμα της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και την ελάχιστα φυσική σχέση της με τη Ρωσική Ομοσπονδία», είχε γράψει πρόσφατα στο μπλογκ του ο ιερέας Πάβελ.

Πηγή: AMΠE



http://portal.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathfiles_1_06/08/2013_512939

Περί αμοιβών της Επιτροπής του νέου ΠΣ στα Θρησκευτικά

Ανακοίνωση της Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων

για την εκπόνηση νέου Προγράμματος Σπουδών

στα Θρησκευτικά Δημοτικού και Γυμνασίου

Με αφορμή τη διάψευση/ανάκληση, ως μη γενόμενης, από το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής (Ι.Ε.Π.) ανακοίνωσης με θέμα «Σχετικά με τις αμοιβές των Προγραμμάτων Σπουδών του Νέου Σχολείου», η οποία είχε δημοσιευθεί σε διάφορα μέσα ενημέρωσης στις 27-06-2013 και δημοσιεύματα που ακολούθησαν, τα μέλη της Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων του νέου Προγράμματος Σπουδών στα Θρησκευτικά θεωρούμε χρέος μας να σημειώσουμε, αποκλειστικά ως προς τις πτυχές του θέματος που μας αφορούν, τα εξής:

Α. Ο Καθηγητής κ. Ηρακλής Ρεράκης έχει προβεί επανειλημμένα σε δηλώσεις εναντίον της Επιτροπής. Σε διάλεξη που πραγματοποίησε στις 9-12-2012 στο Παπαστράτειο Μέγαρο της Γυμναστικής  Εταιρείας Αγρινίου είπε κατά λέξη τα εξής:

«Κι εδώ σας λέω, και το λέω να τ’ ακούσουν, γιατί ξέρω ότι παίρνετε βίντεο και ξέρω ότι θα κυκλοφορήσει σ’ όλη την Ελλάδα, με το αζημίωτο γίνονται αυτά τα προγράμματα. Και δεν βγήκαν να μας πούνε πόσα εκατομμύρια παίρνουνε, αν τα παίρνουνε αυτά τα εκατομμύρια, που απ’ ό,τι φαίνεται τα παίρνουν, γιατί το Ευρωπαϊκό Πρόγραμμα για όλα τα μαθήματα προσφέρει 113 εκατομμύρια. Απ’ αυτά πόσα παίρνουνε, είναι 12 τα μαθήματα. Διαιρέστε το 113 δια του 12 να δείτε πόσα πρέπει να παίρνουνε για το μάθημα των Θρησκευτικών. Με το αζημίωτο τα κάνουνε. Και δεν το λένε αυτό» (βλ. https://www.youtube.com/watch?v=ONltUpmzBgU, στο χρονικό σημείο 36:13).

Το παραπάνω περιστατικό, το οποίο γνώρισε μεγάλη δημοσιότητα, δεν είναι το μοναδικό. Τα σχετικά αρχεία έχουν δημοσιευθεί σε διάφορα μέσα ενημέρωσης.

Β. Η Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων με την από 11-06-2013 επιστολή της προς το Διοικητικό Συμβούλιο του Ι.Ε.Π. ζήτησε την παρέμβασή του ως αρμόδιου φορέα για την αποκατάσταση της αλήθειας. Το Δ.Σ. του Ι.Ε.Π. συζήτησε το θέμα στις 25-06-2013, όπως φαίνεται από το με αριθμό 22/25-06-2013 Απόσπασμα Πρακτικού, το οποίο δόθηκε στην Επιτροπή κατόπιν αιτήσεώς της και στο οποίο αναφέρονται τα εξής:

«Σε συνέχεια της ενημέρωσης των μελών του Δ.Σ σχετικά με το έγγραφο του κ. Γιαγκάζογλου εκ μέρους της Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων για την εκπόνηση Νέου Προγράμματος Σπουδών στα Θρησκευτικά Δημοτικού και Γυμνασίου {Πράξη 23/17-6-13, Λοιπά θέματα), ο Πρόεδρος καλεί τα μέλη του Δ.Σ. να καταθέσουν τις απόψεις τους.

Ακολουθεί εκτενής συζήτηση των μελών του Δ.Σ. επί του θέματος κατά την οποία αναφέρονται τα εξής:

“Οι προβλεπόμενες αμοιβές εμπειρογνωμόνων κατά την υλοποίηση συγχρηματοδοτούμενων έργων καθορίζονται με βάση το Τεχνικό Δελτίο Έργου (ΤΔΕ) στο πλαίσιο του ΕΣΠΑ. Επομένως, οι αμοιβές και για τους επιστήμονες -εμπειρογνώμονες με ειδικές γνώσεις και εμπειρία επί του αντικειμένου, που ανέλαβαν την εκπόνηση των νέων ΠΣ της υποχρεωτικής εκπαίδευσης για το μάθημα των Θρησκευτικών, στο πλαίσιο της Πράξης με τίτλο «ΝΕΟ ΣΧΟΛΕΙΟ (Σχολείο 21ου αιώνα) - Νέο πρόγραμμα σπουδών» (ΕΣΠΑ 2007-2013), ορίστηκαν με βάση τους κανόνες επιλεξιμότητας των δαπανών της συγχρηματοδοτούμενης πράξης. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, για το σύνολο του έργου, η αμοιβή για τα μέλη της επιτροπής εκπόνησης του Προγράμματος Σπουδών δεν ξεπερνούσε το ποσό των 5.000 ευρώ (μικτά) και για τα μέλη της επιτροπής εκπόνησης του Οδηγού για τον Εκπαιδευτικό το ποσό των 2.000 ευρώ (μικτά). Τέλος, για τους συμβούλους του Π.Ι. δεν προβλεπόταν αμοιβή, επειδή η απασχόληση τους στην εν λόγω πράξη συνέπιπτε με τα θεσμικά τους καθήκοντα”.

Το Διοικητικό Συμβούλιο ομόφωνα εγκρίνει τα παραπάνω».

Για το θέμα αυτό ακολούθησε ανακοίνωση τύπου από τμήμα του Ι.Ε.Π., η οποία δημοσιεύθηκε στις 27-06-2013 σε διάφορα διαδικτυακά μέσα.

Γ. Στις 28-06-2013, ο Καθηγητής κ. Ηρακλής Ρεράκης απηύθυνε προς το Δ.Σ. του Ι.Ε.Π. επιστολή, αντίγραφο της οποίας έχει δοθεί στην Επιτροπή κατόπιν αιτήσεώς της. Στις 8-07-2013, το Δ.Σ. του Ι.Ε.Π. συζήτησε εκ νέου το θέμα, όπως φαίνεται από το με αριθμ. 24/08-07-2013 Απόσπασμα Πρακτικού, το οποίο έχει δοθεί στην Επιτροπή κατόπιν αιτήσεώς της, στο οποίο αναφέρονται τα εξής:

«Ο Πρόεδρος ενημερώνει τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου ότι ο Καθηγητής Παιδαγωγικής και Χριστιανικής Παιδαγωγικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κ. Ηρακλής Ρεράκης απέστειλε το με αρ. πρωτ. 3714/28-06-2013 έγγραφο με το οποίο ζητεί να ενημερωθεί εάν έχει εκδώσει το Ι.Ε.Π. την ανακοίνωση που έχει αναρτηθεί στο προσωπικό ιστολόγιο του Λέκτορα της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κ. Μόσχου Γκουτζιούδη, (http://blogs.auth.gr/moschosg/2013/06/27) και θέτει μια σειρά σχετικών ερωτημάτων (βλ. Παράρτημα). Επίσης, ο κ. Η. Ρεράκης ζητεί την επιστολή που κατέθεσε εκ μέρους της Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων για τα Θρησκευτικά ο κ. Σταύρος Γιαγκάζογλου, καθώς και «αποδεικτικό επίδοσης (ή της με οποιονδήποτε τρόπο κοινοποίησης) προς το Ινστιτούτο, της επιστολής-απάντησής του προς την «Εξώδικη διαμαρτυρία-πρόσκληση-δήλωση» του κ. Στ. Γιαγκάζογλου».

Μετά από συζήτηση επί του θέματος αυτού, ο Πρόεδρος θέτει κείμενο απάντησης στην επιστολή του κ. Ηρακλή Ρεράκη που έχει ως εξής:

«Σε απάντηση της από 28-6-2013 επιστολής με θέμα «Ανακοίνωση του Ι.Ε.Π. για τις αμοιβές του Νέου Προγράμματος Σπουδών στα Θρησκευτικά, σχετικά με τις αμοιβές των εμπειρογνωμόνων των προγραμμάτων σπουδών του νέου λυκείου» σας ενημερώνουμε τα εξής:

Με το από 11-6-2013 εσωτερικό έγγραφο ο Σύμβουλος Α' του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων - που υπηρετεί με απόσπαση στο Ι.Ε.Π. και έχει ορισθεί Προϊστάμενος του Γραφείου Α', κ. Στ. Γιαγκάζογλου κατέθεσε για λογαριασμό της Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων για το μάθημα των Θρησκευτικών, που είχε οριστεί από το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, κείμενο διαμαρτυρίας (βλ. συνημμένο 1) για «συστηματική και κλιμακούμενη διάδοση αναληθών και συκοφαντικών χαρακτηρισμών» από την πλευρά του καθηγητή κ. Ηρακλή Ρεράκη και ζητούσε «το Δ.Σ. του Ι.Ε.Π. να λάβει θέση στις άδικες και συκοφαντικές αυτές κατηγορίες που θίγουν την τιμή και την υπόληψη μας (σ.σ. εννοεί της Επιτροπής), αλλά και κάθε εμπλεκόμενο εμπειρογνώμονα από κάθε γνωστικό αντικείμενο στο έργο του Νέου Σχολείου και εν τέλει τον ίδιο τον υπεύθυνο φορέα, δηλαδή, το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής».

Το Δ.Σ. συζήτησε την ως άνω διαμαρτυρία και αποφάσισε να γραφεί στα Πρακτικά η θέση του επί του θέματος (βλ. συνημμένο 2) χωρίς έκδοση ανακοίνωσης ή άλλης δημοσιοποίησης. Βεβαίως, κάθε ενδιαφερόμενος που έχει έννομο συμφέρον θα μπορούσε να ζητήσει με αίτηση του αντίγραφο αυτής της απόφασης του Δ.Σ. Τέλος, επισημαίνεται ότι δεν ζητήθηκε και δεν δόθηκε κάποιο αντίγραφο της απόφασης αυτής, γιατί, πέραν των άλλων, δεν είχε επικυρωθεί και το σχετικό Πρακτικό του Δ.Σ.»

Επίσης θα πρέπει να σταλεί επιστολή προς τον Λέκτορα της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κ. Μόσχο Γκουτζιούδη, η οποία έχει ως εξής:

«Στις 27/06/2013 φέρεστε να καταχωρίσατε στο προσωπικό σας ιστολόγιο (http://blogs.auth.gr/moschosg/2013/06/27) ανακοίνωση του Ινστιτούτου μας με τίτλο «Ανακοίνωση του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής για τις αμοιβές των εμπειρογνωμόνων του Νέου Προγράμματος Σπουδών στα Θρησκευτικά». Επειδή ουδέποτε το Ι.Ε.Π. εξέδωσε παρόμοια ανακοίνωση, παρακαλούμε, με επιφύλαξη κάθε νομίμου δικαιώματος μας, να προβείτε αμέσως σε κατάργηση της σχετικής ανάρτησης από το ως άνω ιστολόγιο σας».

Ακολουθεί συζήτηση επί του θέματος των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου.

Το Διοικητικό Συμβούλιο, ομόφωνα, αποφασίζει:

1. Να εγκρίνει τα παραπάνω.

2.  Να αναθέσει στον Αντιπρόεδρο του Ι.Ε.Π. κ. Ιωάννη Κουμέντο την περαιτέρω διερεύνηση του όλου θέματος».

Ακολούθησε η γνωστή ανακοίνωση/επιστολή του Ι.Ε.Π., η οποία εστάλη προς διάφορα μέσα ενημέρωσης, στην οποία αναφέρεται ότι η ανακοίνωση της 27-06-2013 δεν έγινε ποτέ από το Ι.Ε.Π.

Δ. Με βάση τα παραπάνω, τα μέλη της Επιτροπής δηλώνουμε άπαξ διά παντός ότι οι  κατηγορίες για «συμφέροντα» και αμοιβές «εκατομμυρίων» των μελών της Επιτροπής είναι ανυπόστατες. Τα σχετικά δημόσια έγγραφα και παραστατικά, καθώς και τα Πρακτικά συνεδριάσεων του Δ.Σ. του Ι.Ε.Π. είναι στη διάθεση κάθε ενδιαφερόμενου. 

Παναγιώτη Νέλλα:Η ΘΕΟΤΟΚΟΣ ΜΑΡΙΑ

Στήν ὀρθόδοξη προοπτική ἡ Ἁγία Γραφή εἶναι ὁ πυρήνας καί ταυτόχρονα ἡ πρώτη ἀνάπτυξη τῆς Παραδόσεως τῆς Ἐκκλησίας. Ἡ Ἀποκάλυψη, πού εἶναι ὁ σαρκωθείς Λόγος τοῦ Θεοῦ, δόθηκε βέβαια μιά γιά πάντα στήν ἀνθρωπότητα ἐπί " Καίσαρος Αὐγούστου " (Λουκ. 2, 1) "ἐν ἡμέραις Ἡρώδου τοῦ Βασιλέως" (Ματθ. 2, 1)

καί ἐκεῖνοι πού τήν εἶδαν " τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτῶν " καί τήν ἄκουσαν καί " ἐψηλάφησαν ταῖς χερσίν αὐτῶν " (Α´ Ἰω. 1, 1) τήν κατέγραψαν στά βιβλια τῆς Καινῆς Διαθήκης. Ὁ Εὐαγγελιστής Ἰωάννης ὅμως γράφει ὅτι " ἔστι καί ἄλλα πολλά, ἅ ἐποίησεν ὁ Ἰησοῦς, ἅτινα, ἐάν γράφηται καθ' ἕν οὐδ' αὐτό οἷμαι τόν κόσμον χωρῆσαι τά γραφόμενα βιβλία" ( 21, 25). Καί ὁ Εὐαγγελιστής Λουκᾶς βεβαιώνει ὅτι ἡ Παρθένος - καί μαζί μ'αὐτή ἡ πρώτη κοινότης, ἡ Ἐκκλησία - " συνετήρει ... ταῦτα συμβάλλουσα ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτῆς " (2 , 19· 2, 51)... Ἔτσι στήν Ὀρθοδοξία ἡ Αγία Γραφή καί ἡ Παράδοση εἶναι στενότατα ἑνωμένες καί κατανοοῦνται καί οἱ δυό μαζί στή θεία Λειτουργία, ὅπου γίνεται ἡ " ἀνάμνηση " ὅπου ὁ σαρκωθείς Λόγος γίνεται στήν κάθε ἐποχή σύγχρονος.

Ἔτσι ἡ ὀρθόδοξη καθολική Ἐκκλησία " παρέλαβε "καί " διατηρεῖ"(Λουκ. 2, 51) τήν Παρθένο στό κέντρο τῆς λατρείας της, ὅπως ἀκριβῶς ὁ " ἠγαπημένος " , τήν " παρέλαβε" σάν ὅτι πιό πολύτιμο ὑπῆρχε μετά τόν Ἰησοῦ " εἰς τά ἴδια" (Ἰω. 19, 27) - πού εἶναι ἀντίστοιχο μέ τό " ἐν τοῖς κόλποις " (Ἰωαν. 13, 23) -καί ὅπως οἱ Μαθηταί " προσκαρτεροῦντες ὁμοθυμαδόν τῇ προσευχῇ " τήν εἶχαν στό κέντρο τῆς συνάξεώς τους (Πράξ. 1, 14). Αὐτός εἶναι ὁ λόγος γιά τόν ὁποῖο τό " μυστήριο " "τῆς Παρθένου εἶναι στήν Ὀρθοδοξία " μυστήριο" λειτουργικό καί γι' αὐτό μόνο μέσῳ τῆς λατρείας εἶναι δυνατόν νά διακρίνουμε τό πλῆθος τῶν χωρίων τῆς Παλαιᾶς καί τῆς Καινῆς Διαθήκης πού ἀναφέρονται σ'Αὐτή.

Οἱ Εὐαγγελισταί γράφουν πράγματι στά ἱερά βιβλία ὅ,τι εἶναι ἀπαραίτητο γιά τήν " ἀσφάλεια τῶν λόγων "τῆς κατηχήσεως (Λουκ. 1, 4) καί ἀφήνουν τά ὑπόλοιπα νά τά ζῆ ἡ Ἐκκλησία στή Λειτουργία της. Ἐκεῖνο πού τούς ἀπασχολεῖ εἶναι νά παρουσιάσουν τό Χριστό, νά καταστήσουν δηλαδή σαφή τήν Οἰκονομία τῆς Σωτηρίας. Εἶναι δέ χαρακτηριστικό πώς ὅ,τι σχετικό μέ τή Οἰκονομία τῆς Σωτηρίας ἀναφέρεται στήν Παρθένο, τό σημειώνουν μέ ἰδιαίτερη ἐπιμονή. Ἔτσι ὑπογραμμίζουν τό γεγονός ὅτι ἡ Μαρία κατάγεται " ἐξ οἴκου Δαυΐδ " (Λουκ. 1, 27), ὅτι ἀνακεφαλαιώνει δηλαδή στό πρόσωπό της τήν Π. Διαθήκη, ὅτι εἶναι Παρθένος καί γεννᾶ κατά τρόπο παρθενικό " ἐκ Πνεύματος Ἁγίου " (Λουκ. 1, 28 -35), ὅτι εἶναι παροῦσα ὄχι μόνο στήν ἀρχή τῆς δημοσίας δράσεως τοῦ Ἰησοῦ, ὅπου λαμβάνει μάλιστα ἐνεργό μέρος (Ἰω. 2, 1 -11), ἀλλά καί στό τέλος (Ἰω. 19, 25 -28), καί ὅτι παρευρίσκεται στήν Πεντηκοστή, πού εἶναι ἡ σύσταση καί ἡ φανέρωση τῆς Ἐκκλησίας (Πράξ. 1, 14 · 2, 1). Πέρα ὅμως ἀπό αὐτούς τούς κεντρικούς σταθμούς ὑπάρχουν χίλιες δύο ἄλλες λιγώτερο ἤ περισσότερο σαφεῖς ἐκφράσεις πού προσφέρουν μία, ἄν ὄχι πλήρη, πάντως ὅμως ἐπαρκή βιβλική εἰκόνα τῆς Θεομήτορος. Ἀρκεῖ νά ὑπενθυμίσουμε τήν Ὠδή της " Μεγαλύνει ἡ ψυχή μουν τόν Κύριο " (Λουκ. 1, 46 -55), πού εἶναι ἡ ἐφαρμογή στό πρόσωπο τῆς Παρθένου τῶν βασικωτέρων προφητειῶν τῆς Π. Διαθήκης καί - γιά νά περιορισθοῦμε στήν ἀρχή καί στό τέλος - τό ἰδιαίτερα ἐκφραστικό ΙΒ´ κεφ. τῆς Ἀποκαλύψεως, ὅπως τό " μέγα σημεῖον ἐν τῷ οὐρανῷ ", ἡ "περιβεβλημένητόν ἥλιον γυνή ", εἶναι ἀκριβῶς Ἐκείνη ἡ ὁποια " ἔτεκεν υἱόν ἄρρενα, ὅς μέλλει ποιμαίνειν πάντα τά ἔθνη ἐν ῥάβδῳ σιδηρᾷ ", στ. (1 6). Στήν ἴδια γραμμή εὔκολα ὁ ὀρθόδοξος μελετητής καταλαβαίνει ὅτι ἡ Μαρία εἶναι ἡ γυνή ἐκείνη, τό σπέρμα τῆς ὁποίας συνέτριψε τήν κεφαλην τοῦ " ἀρχεκάκου ὄφεως" τῆς Γενέσεως (3, 15), ὅτι Αὐτή εἶναι ἡ ἀληθινή " Κιβωτός τῆς Διαθήκης " (Ἔξ. 25, 9 κ. ἑξ), ἡ " Πύλη ἡ κατά ἀνατολάς ἡ κεκλεισμένη" , (Ἰεζ. 44, 1), ἡ " Ράβδος Ἀαρών ἡ βλαστήσασα "(Ἀριθμ. 17, 23), μέ μιά λέξη ἡ ἀνακεφαλαίωση τῆς Ἱερᾶς Ἱστορίας, ἡ πραγμάτωση τῶν " τύπων "καί τῶν " σκιῶν " τῆς Π. Διαθήκης.

Γι' αὐτόν ἀκριβῶς τόν λόγο οἱ Ὀρθόδοξοι δέν δέχονται πώς δέν ὑπάρχουν ἐπαρκῆ περί Παρθένου βιβλικά δεδομένα,πρᾶγμα πού ὅπως ὁμολογεῖ ὁ ἀντικειμενικώτερος μελετητής τῆς θεομητορικῆς θεολογίας στή Δύση Rene Laurentin, δέχθηκαν μέ ὑπερβολική εὐκολία Προτεστάντες καί Καθολικοί στόν ΙΣΤ´ αἰώνα καί οἱ μέν ἀρνήθηκαν κάθε εὐλάβεια πρός τήν Παρθένο, οἱ δέ δημιούργησαν μιά περί Πάρθένου Θεολογία "παραβιβλική".

Στή συνέχεια θά δοῦμε πῶς ἡ Ἐκκλησία ὑπογράμμιζε τίς ποικίλες ἀπόψεις τῆς σημασίας τῆς Θεομήτορος καί πῶς ἔπλεκε, πλουσιώτερο καθε φορά, τόν ὕμνο της.

Πρῶτος σταθμός εἶναιἀναμφισβήτητα ὁ Ἅγ. Εἰρηναῖος († 202; μ.Χ.), τοῦ ὁποίου ἡ μαρτυρία εἶναι πολύτιμη ὄχι μόνο γιατί ἐπικυρώνει τόν Ἅγιο Ἰγνάτιο Ἀντιοχείας καί τόν Ἰουστῖνο ἤ γιατί γνώρισε προσωπικά τόν Πολύκαρπο Σμύρνης, σύγχρονο τοῦ Εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννη, ἀλλά κυρίως γιά τή θεολογική σημασία της.

Ὁ Ἅγιος Εἰρηναῖος εἶναι πράγματι ὁ πρῶτο ὁ ὁποῖος ἀνέπτυξε σέ βάθος τήν ἀντίθεση Εὔα - Μαρία καί ἐτόνισε ὅτι ὅπως ἡ ἀνυπακοή τῆς μιᾶς ἔφερε στόν κόσμο τό θάνατο, ἔτσι ἡ ὑπακοή τῆς ἄλλης χάρισε στήν ἀνθρωπότητα τή ζωή. Ὁ ἴδιος ἄνοιξε ἐπίσης τό δρόμο στόν κεφαλαιώδη παραλληλισμό Μαρία - Ἐκκλησία μέ τή διατύπωση ὅτι ἡ Μαρία εἶναι ἡ Παρθέος γῆ ἀπό τήν ὁποία ὁ Θεός πῆρε το σῶμα τοῦ Νέου Ἀδάμ (" ἵνα μή ἄλλη πλάσις γένηται μηδέ ἄλλο τό σῳζόμενον, ἀλλ' αὐτός ἐκεῖνος ἀνακεφαλαιωθῇ, τηρουμένης τῆς ὁμοιότητος") καί μέ τήν ἔκφραση ὅτι ἡ Παρθέντος εἶναι " ἡ αἰτία τῆς σωτηρίας γιά ὁλόκληρο τό ἀνθρώπινο γένος".

Ὁ τρίτος αἰώνας χαρακτηρίζεται ἀπό τίς μαρτυρίες τοῦ Κλήμεντος Ἀλεξανδρείας († 215), Τερυλιανοῦ ( μετά τό 220) καί Ὡριγένους († 253), οἱ ὁποῖοι, εἶναι κατηγορηματικοί στό χαρακτηρισμό τῆς Μαρίας σάν Παρθένου μητέρας τοῦ Ἰησοῦ, ἀειπαρθένου καί παναρέτου.

Ἀκολουθοῦν οἱ Πατέρες τοῦ Δ´ αἰῶνος, ὁ Μ. Βασίλειος, ὁ Γρηγόριος ὁ Θεολόγος καί ἰδιαίτερα ὁ Ἅγ. Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, πού τονίζουν μέ ἐπιμονή τόσο τήν ἁγιότητα τῆς Παρθένου, ὅσο καί κυρίως τόν κεντρικό ρόλο της στήν Οἰκονομία τῆς Σωτηρίας.

Τό θεμέλιο ὅμως τῆς θεομητορικῆς θεολογίας τοποθετήθηκε τό 431 στήν Γ´ Οἰκουμενική Σύνοδο, ἡ ὁποία ἐπικυρώνοντας τίς ἀπόψεις τοῦ Ἁγίου Κυρίλλου Ἀλεξανδρείας ὠνόμασε τή Μαρία " Θεοτόκο ". Εἶναι γνωστό ὅτι ὁ περιεκτικώτατος αὐτός ὅρος ὑψώθηκε σέ δόγμα τόν καιρό τῆς διαμάχης τῆς Ὀρθοδοξίας, μέ τήν αἵρεση τοῦ Νεστοριανισμοῦ. Ἡ Καθολική Ἐκκλησία, πού ἔνοιωσε νά διακυβεύεται μέ τήν διδασκαλία τοῦ Νεστορίου ἡ ἴδια ἡ σωτηρία (ἄν πράγματι δέν ἑνώθηκε πλήρως ὁ Θεός μέ τόν ἄνθρωπο, πῶς εἶναι δυνατόν νά τόν σώση;) ἐπέμεινε στήν πλήρη καί ἀσύγχυτη ἐν Χριστῷ ἕνωση Θεοῦ καί ἀνθρώπου τόσο, ὥστε νά ὀνομάση τή Μητέρα τοῦ Ἰησοῦ ὄχι ἁπλῶς " χριστοτόκο ", ὅπως ἤθελε ὁ Νεστόριος, ἀλλά ἀληθινά καί πραγματικά " Θ ε ο τ ό κ ο". "Τό παιδίον Θεός καί πῶς οὐ θεοτόκος ἡ τίκτουσα;" Καί: " Εἴ τις οὐ θεοτόκον ὁμολογεῖ τήν ἁγίαν Παρθένον, χωρίς ἐστιν τῆς Θεότητος". Αὐτή εἶναι ἡ βάση στήν ὁποία θά στηριχθοῦν ἀργότερα οἱ βυζαντινοί καί, θεμελιώνοντας ὁλόκληρο σχεδόν τόν πολιτισμό τους πάνω στήν πρός τήν Θεομήτορα εὐλάβεια, θά τήν ἀνακηρύξουν ὄχι ἁπλῶς " Ὑπέρμαχον Στρατηγόν " καί " Σκέπην" τῆς Βασιλεύουσας, ἀλλά καί σταθεράν " τῆς πίστεως ἄγκυραν ". Γιατί ἀκριβῶς " τοῦτο τό ὄνομα - θά γράψη στό ἐγκόλπιο τῆς "Ὀρθοδόξου Πίστεως" ὁ Δαμασκηνός - ἅπαν τό μυστήριον τῆς οἰκονομίας συνίστησιν"!

Ὁ σύγχρονος ἄνθρωπος αἰσθάνεται ρίγος, ὅταν μέσα στήν Ἐκκλησία συνειδητοποιεῖ ὅτι ἡ Ἀγάπη τοῦ Θεοῦ γιά τόν ἄνθρωπο δέν εἶναι ἁπλός οἶκτος ἤ ἐλεημοσύνη, ἀλλά " φιλανθρωπία", ἀληθινή δηλαδή καί πραγματική " φ ι λ ί α" (Ἰωάν. 15,14). Ὁ Θεός ἔδωσε πράγματι στήν Παρθένο - καρπό τῶν κτισμάτων, φανέρωση τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως - νά γίνη, Αὐτή προσωπικά καί μέσα σ' Αὐτή ἡ ἀνθρώπινη φύση, " θ ε ο τ ό κ ο ς" ! Καμμιά αἵρεση δέν μπορεῖ ποτέ νά εἶναι τόσο τολμηρή, ὅσο ἡ Ἀλήθεια. Καί καμμιά καταδίκη τοῦ αἱρετικοῦ ἀνθρωποκεντρικοῦ "οὑμανισμοῦ " τοῦ ΙΔ´ καί Κ´ αἰώνα δέν μπορεῖ νά εἶναι τόσο ριζική καί ἀπόλυτη, ὅσο αὐτή ἡ περί ἀνθρώπου καί εἰκόνος τοῦ Θεοῦ ἀνθρωπίνης φύσεως " θεοτόκου", βιβλική καί πατερική ἀλήθεια!

(Ἀπόσπασμα ἀπό τήν εἰσαγωγή στό βιβλίο Νικολάου Καβάσιλα, Ἡ Θεομήτωρ, Ἱερόν Ἵδρυμα Εὐαγγελιστρίας Τήνου, Ἀθῆναι 1968).

http://www.apostoliki-diakonia.gr/gr_main/catehism/theologia_zoi/themata.asp?contents=selides_katixisis/contents_mitir.asp&main=kat006&file=nellas.html

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΩΝ ΘΕΟΛΟΓΙΚΩΝ ΣΥΝΔΕΣΜΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΘΕΟΛΟΓΩΝ ΞΑΝΘΗΣ

ΘΕΟΛΟΓΙΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΛΑΡΙΣΑΣ

ΠΑΓΚΡΗΤΙΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΘΕΟΛΟΓΩΝ

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΚΑΙΡΟΣ

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΚΑΙΡΟΣ – ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΔΥΤΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΚΑΙΡΟΣ – ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΚΑΙΡΟΣ – ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΚΑΙΡΟΣ – ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΠΑΤΡΑΣ

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΩΝ ΘΕΟΛΟΓΩΝ (υπό σύσταση)

10-07-2013

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

Από την ίδρυση του νεότερου ελληνικού κράτους έως και σήμερα το θρησκευτικό μάθημα αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα του εκπαιδευτικού μας συστήματος. Συνταγματικά κατοχυρωμένο και μόνιμα παρόν στα αναλυτικά προγράμματα  του νεότερου ελληνικού σχολείου συμβάλλει με τον τρόπο του στην ανάδειξη της πνευματικής παράδοσης αλλά και της πολιτιστικής ταυτότητας της πατρίδας μας, καθώς έχει γαλουχήσει γενιές Ελλήνων, αντλώντας από τον πλούτο της Ορθόδοξης πίστης και ζωής που διαλέγεται ταυτόχρονα με κάθε θρησκευτική ή άλλη ετερότητα. Οι θεολόγοι εκπαιδευτικοί διακονούν διαρκώς με ζήλο και υπευθυνότητα τους μαθητές στοχεύοντας στην ελεύθερη και πέρα από φανατισμούς ανάπτυξη της προσωπικότητας και της θρησκευτικής τους συνείδησης, κατά τα οριζόμενα στο Σύνταγμα της χώρας μας.   

Ωστόσο, παρά την εγνωσμένη αξία και προσφορά του μαθήματος, τα τελευταία χρόνια η ελληνική κοινωνία παρακολουθεί  μια προσπάθεια υποβάθμισης ή περιθωριοποίησης της θρησκευτικής παιδείας στο δημόσιο σχολείο. Τα διάφορα σενάρια με προτάσεις για το μάθημα των Θρησκευτικών και το ωράριο διδασκαλίας του προβληματίζουν έντονα τον κλάδο μας και δεν αφήνουν περιθώρια για εφησυχασμό.

·      Καλούμε στην παρούσα κρίσιμη συγκυρία την ηγεσία του Υπουργείου αλλά και τον πολιτικό κόσμο της χώρας να αξιοποιήσει το θρησκευτικό μάθημα το οποίο αποτελεί συνταγματικά κατοχυρωμένο μορφωτικό αγαθό (Άρθρα 3 και 16 § 2 Συντάγματος), αναδεικνύοντας το ανθρωπιστικό του περιεχόμενο που συμβάλλει στην πνευματική, ηθική και ψυχική ολοκλήρωση των μαθητών σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης.

·      Για τους λόγους αυτούς απαιτούμε την μη παραβίαση του ισχύοντος ωρολογίου προγράμματος για το μάθημα των Θρησκευτικών, σε όλους τους τύπους της Λυκειακής βαθμίδας.

·      Οι θεολόγοι εκπαιδευτικοί διεκδικούμε επίσης την κατοχύρωση της διδασκαλίας σε β΄ ανάθεση της Ιστορίας της Β΄ Λυκείου καθώς και την κάλυψη οποιασδήποτε διδακτικής ανάγκης που αφορά σε διδασκόμενο μάθημα και συνάδει φυσικά με τα προγράμματα σπουδών των Θεολογικών Σχολών.

·      Σχετικά με το ζήτημα των απαλλαγών, το θρησκευτικό μάθημα να αντιμετωπίζεται όπως προβλέπεται για όλα τα υποχρεωτικά μαθήματα του αναλυτικού προγράμματος. Εξυπακούεται ότι είναι επιβεβλημένη η ανάκληση όλων των εγκυκλίων του 2008, οι οποίες με την ασάφειά τους και την διγλωσσία τους δημιούργησαν μείζον θέμα σχετικά με τον τρόπο και τον χρόνο χορήγησης απαλλαγής από το μάθημα των θρησκευτικών στο Ελληνικό σχολείο. Για μια ακόμη φορά, επισημαίνουμε την επιτακτική ανάγκη για την έκδοση μιας νέας εγκυκλίου που θα ρυθμίζει συνολικά το ζήτημα αυτό.

·      Προσκαλούμε τέλος όλους τους θεολόγους και τις επιστημονικές ενώσεις θεολόγων της χώρας σε κοινό αγώνα για την προάσπιση του μαθήματος των Θρησκευτικών και την προώθηση των δίκαιων αιτημάτων μας.

Οι υπογράφοντες το παρόν υπόμνημα, δια των διοικητικών συμβουλίων και των εκπροσώπων μας, τονίζουμε πως δεν είμαστε διατεθειμένοι να μείνουμε αδρανείς και να σιωπήσουμε. Σε μια εποχή όπου τα μαθήματα που προάγουν ανθρωπιστικές αξίες υποβαθμίζονται συνεχώς και οι μαθητές έρχονται καθημερινά αντιμέτωποι με φαινόμενα ανέχειας, συγκρούσεων και φανατισμού, η θεολογική εκπαιδευτική κοινότητα προσδοκά ότι το θρησκευτικό μάθημα θα τύχει  του ενδιαφέροντος της πολιτείας εφόσον μαρτυρεί με τον ευαγγελικό λόγο ότι οι σύγχρονες προκλήσεις και αντιφάσεις έχουν απάντηση και λύση.

Οι υπογράφοντες την παρούσα επιστολή

     1.     ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΘΕΟΛΟΓΩΝ ΞΑΝΘΗΣ

     2.     ΘΕΟΛΟΓΙΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΛΑΡΙΣΑΣ

     3.     ΠΑΓΚΡΗΤΙΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΘΕΟΛΟΓΩΝ

     4.     ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΚΑΙΡΟΣ

     5.     ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΚΑΙΡΟΣ – ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΔΥΤΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

     6.     ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΚΑΙΡΟΣ – ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ

     7.     ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΚΑΙΡΟΣ – ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

     8.     ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΚΑΙΡΟΣ – ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΠΑΤΡΑΣ

     9.     ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΩΝ ΘΕΟΛΟΓΩΝ (υπό σύσταση)

Θ.Ν. Παπαθανασίου: Χαμένοι στην ηθική. Στάσεις της σύγχρονης Ορθόδοξης θ...

Το  Σάββατο, 15 Δεκεμβρίου 2012  στο Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών το Ίδρυμα Άρτος Ζωής διοργάνωσε συνέδριο με θέμα: 

«Η επιστροφή της ηθικής. Παλαιά και νέα ερωτήματα» 

Ο Θανάσης Ν. Παπαθανασίου, αρχισυντάκτης του περιoδικού Σύναξη μίλησε με θέμα:  

Χαμένοι στην ηθική. Στάσεις της σύγχρονης Ορθόδοξης θεολογίας.Προ