π.Χ.Παπαδόπουλος:Εάν η πνευματική ζωή δεν είναι ερωτική ζωή, δεν είναι τίποτα.

«ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗ ΓΙΟΡΤΗ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ…»Προς τους θεολόγους της Δυτικής Μακεδονίας

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ ----- ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ Α/ΘΜΙΑΣ & Β/ΘΜΙΑΣ ΕΚΠ/ΣΗΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΓΡΑΦΕΙΟ ΣΧΟΛΙΚΩΝ  ΣΥΜΒΟΥΛΩΝ Β/ΘΜΙΑΣ ΕΚ/ΣΗΣ ………………………………………………………………	Κοζάνη:14/11/ 2014. Αρ. Πρωτ.: 615
Διεύθυνση: Μακρυγιάννη 22, 50100,Κοζάνη Τηλέφωνο: 24610-49308  FAX: : 24610-21259 Email:grsskoz@sch.gr ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ: Αντρέας Αργυρόπουλος Σχολικός Σύμβουλος Θεολόγων Κινητό: 6972321608 E-mail: arganda@sch.gr Ιστολόγιο: e-theologia.blogspot.com	Προς : τις Καθηγήτριες και τους Καθηγητές ΠΕ01 των Σχολικών Μονάδων των Δ/νσεων Δ.Ε.: Γρεβενών, Καστοριάς, Κοζάνης και Φλώρινας και Πέλλας (διά των αρμοδίων Διευθύνσεων Εκπαίδευσης)

Θέμα: «ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗ ΓΙΟΡΤΗ ΤΟΥ  ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ…»

Κυρίες και Κύριοι συνάδελφοι,

Στα μαύρα χρόνια της Δικτατορίας υπήρξαν χριστιανοί εκπαιδευτικοί που τόλμησαν να συγκρουστούν με το καθεστώς των συνταγματαρχών. Ένας από αυτούς ήταν και ο υπηρετήσας ως Επόπτης της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης μετά την πτώση της επταετίας στην περιοχή της Δυτικής Μακεδονίας και πιο συγκεκριμένα στην Κοζάνη ,παιδαγωγός Νικηφόρος Ζήσης, άγνωστος δυστυχώς στις νεώτερες γενιές των εκπαιδευτικών και όχι μόνο. Θεωρώ την αποστολή αυτού του ενημερωτικού κειμένου προς τους θεολόγους της Δυτικής Μακεδονίας και της Πέλλας ως την ελάχιστη τιμή για το πρόσωπό του.

Δάσκαλος από τα Γιάννενα, αγαπήθηκε από τα παιδιά και τους συναδέλφους, όσο λίγοι εκπαιδευτικοί. Υπήρξε γνώστης όχι μόνο της παιδαγωγικής επιστήμης, αλλά όπως φαίνεται από τα κείμενά του είχε σπουδαία φιλοσοφική και θεολογική κατάρτιση. Άνθρωπος ελεύθερος με διαρκή διάθεση προσφοράς στους άλλους διακρινόταν πάντα για τη συνέπειά του στις χριστιανικές και δημοκρατικές αρχές.

Θεωρώντας πως η όλη παρουσία του και ιδιαίτερα η στάση του απέναντι στην επτάχρονη δικτατορία 1967 -1974 ήταν αυτή που άρμοζε σε έναν χριστιανό παιδαγωγό, θα αποπειραθούμε να παρουσιάσουμε κάποιες πτυχές της.

Ο Ν. Ζήσης τάχθηκε από την πρώτη στιγμή κατά της δικτατορίας. Επίσημα εκδηλώνεται κατά του καθεστώτος την παραμονή του εορτασμού της 21ης Απριλίου 1969 Τη μέρα που χιλιάδες εκπαιδευτικοί συνέτασσαν τους λόγους που θα εκφωνούσαν την επόμενη μέρα στα σχολεία τους, ο Ν. Ζήσης βρίσκει το θάρρος και στέλνει στον υπουργό Παιδείας Θεόφιλο Παπακωνσταντίνου, αναφορά στην οποία με παρρησία υποστηρίζει:

«Η γένεση, επικράτηση και ανοχή του στρατιωτικού κινήματος της 21ης Απριλίου προδίδει μια βαθιά θρησκευτική και πνευματική κρίση σε όλους τους τομείς (Κλήρος, Πολιτεία, Τύπος, Τύπος, Ανώτατα Πνευματικά Ιδρύματα, πολιτική ηγεσία, Λαός, Στρατός) όπου το Αγ. Πνεύμα, που καρπός του είναι η αλήθεια, πίστη, φρόνηση, αγάπη, ελευθερία, παρρησία, ενότητα , δικαιοσύνη και χαρά, είναι απών, εκεί η βία, τα όπλα κυβερνούν. Η χώρα μας ουδέποτε υπήρξε Χριστοκεντρική γι αυτό και οι Κυβερνήσεις της δεν υπήρξαν Λαοκεντρικές. Υπάρχουν οξύτατες κοινωνικές αντιθέσεις και αδικίες…

Δεν θα πάω στο σχολείο την21ην Απριλίου, αν γίνει γιορτή. Είναι καιρός για αρετή και κάθαρση. Ο πόνος και η τραγωδία μέστωσε το Λαό μας. Σας ικετεύω ακούστε τη φωνή ενός δασκάλου του Λαϊκού Σχολείου. Στο αρχαίο δράμα ο χορός, ο λαός κάνει με ευτολμία υποδείξεις στους πρωταγωνιστές. Μιλήστε με τον Αρχιεπίσκοπο και με αγάπη αναλύστε στους ισχυρούς της ημέρας ότι η παραμονή τους στην εξουσία εγκυμονεί απροσμέτρητη καταστροφή.»

Ο υπουργός τον καλεί στο γραφείο του με σκοπό να τον μεταπείσει. Αποτυγχάνει. Μετά από λίγο ο Ν. Ζήσης τίθεται σε διαθεσιμότητα για έναν ολόκληρο χρόνο. Αυτό δεν τον λυγίζει. Καταγγέλλει τη Δικτατορία με κείμενο που στέλνει στη γερμανική Ραδιοφωνία και γίνεται γνωστό στον Ελληνικό λαό μέσω της Ντόυτσε Βέλλε. Ανήμερα του Αγ. Πνεύματος (1970) απευθύνεται στην Ι. Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος, προσπαθώντας μάταια να θέσει προ των ευθυνών τους Συνοδικούς. Η επιστολή καταλήγει:

«Τα ανελεύθερα καθεστώτα είναι αντιχριστιανικά! Ο μεγάλος Μπερντιάεφ τονίζει: όπου το Πνεύμα του Θεού, εκεί και Ελευθερία, και όπου Ελευθερία, εκεί το Πνεύμα του Θεού και η Χάρη. Η Χάρη προϋποθέτει ελευθερία. Δουλόφρονες δεν μπορούν να οικειοποιηθούν τη Χάρη». Η Χριστιανική Παιδαγωγική είναι λαοκεντρική και φιλελεύθερη.»

Στις αρχές του 1971 απολύεται με απόφαση του υπουργείου Παιδείας. Στο επίσημο κείμενο του υπηρεσιακού Συμβουλίου όπου δικαιολογείται η απομάκρυνσή του από την εκπαίδευση αναφέρεται μεταξύ των άλλων:

«ο ίδιος παραδέχεται ότι … εμμένει εις τας εκτιθεμένας απόψεις του, διατείνεται ότι το κλίμα εις την χώραν είναι αντιπαιδαγωγικόν, υποστηρίζει ότι ανήκει εις το Χριστιανικόν Σοσιαλιστικόν Κόμμα… και ότι οι επαναστάται επιδιώκουν την δημιουργία κόμματος». 

Αμέσως μετά την απόλυσή του τολμά και στέλνει αναφορά παραπόνων στον ίδιο τον δικτάτορα Γεώργιο Παπαδόπουλο:

«Το καθεστώς που έχουμε σήμερα είναι απολυταρχικό, ολιγαρχικό. Πολιτικοί, οικονομολόγοι, τεχνικοί, γενικά ειδικοί, παραμερίζονται. Στρατιωτικοί και εκείνοι που έχουν την εύνοια των πρωτεργατών του κινήματος της 21ης Απριλίου 1967 προωθούνται σε θέσεις - κλειδιά. Η κατάφωρη αδικία υπονομεύει την εθνική ενότητα και γαλήνη. Κατά τον Πλάτωνα οι στρατιωτικοί και πολιτικοί υπάλληλοι είναι οι κύνες, οι φρουροί, οι εντολοδόχοι. Διοριστήκαμε και υποσχεθήκαμε «μεθ΄όρκου» να προασπίσομε τα συμφέροντα του κοινωνικού συνόλου, την εννόμως παιδαγωγούσαν πολιτείαν. Αλλά, όταν, φρουροί αυθαίρετα γίνονται άρχοντες, κάνοντας κακή χρήση της υλικής δυνάμεως και οι πολίτες χάνουν τα κυριαρχικά τους δικαιώματα, παθαίνουν αλλοτρίωση, δεν ξέρουν πως γίνεται η διαχείριση του κράτους, της περιουσίας των, τότε, κατά το Ευαγγέλιο, το καθεστώς ονομάζεται δουλεία. Κατοχή. «Ουκέτι υμάς λέγω δούλους, ότι δούλος ουκ οίδε τι ποιεί αυτού ο κύριος». (Ιωάν 15.15). η κατοχή όμως είναι επώδυνη. Προσβάλλει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια προκαλεί αντιδράσεις καταστρεπτικές»

Μετά από λίγο θα συρθεί στην Ασφάλεια και θα παραπεμφθεί σε Στρατοδικείο. Τα γεγονότα του Πολυτεχνείου, η αδιαφορία της ηγεσίας της Εκκλησίας για τα δεινά που επισώρευσε η δικτατορία στον τόπο και η σκανδαλώδης εκλογή του αρχιεπισκόπου Σεραφείμ γίνονται αιτία για τη σύνταξη επιστολής – πρόσκλησης προς όλους τους Μητροπολίτες. Διαβάζοντας κανείς αυτό το κείμενο θαυμάζει την θεολογική, φιλοσοφική και πολιτική του συγκρότηση .Δεν θα περάσουν λίγοι μήνες και η δικτατορία θα πέσει. Οι αγώνες του Νικηφόρου Ζήση, του Νίκου Ψαρουδάκη, του παπα- Γιώργη Πυρουνάκη και των άλλων ριζοσπαστικοποιημένων  χριστιανών θα δικαιωθούν.

Δυστυχώς το τέλος του θα είναι τραγικό. Ήταν ένα από τα θύματα του αεροπορικού δυστυχήματος της Κοζάνης .(23-11-1976)

Κυρίες και Κύριοι συνάδελφοι,

Για μας τους εκπαιδευτικούς και μάλιστα τους θεολόγους, ο γενναίος και ασυμβίβαστος αγωνιστής, Νικηφόρος Ζήσης, αποτελεί πρότυπο. Η στάση ζωής και το έργο του θα μας εμπνέει στους αγώνες μας για μια παιδεία που θα είναι «οδός απελευθέρωσης και όχι διαδικασία εξαναγκασμού και ανελευθερίας».

Με συναδελφικούς χαιρετισμούς

Αντρέας Αργυρόπουλος

Σχολικός Σύμβουλος Θεολόγων Δυτικής Μακεδονίας και Πέλλας

To "χαμένο ευαγγέλιο" και η αλήθεια πίσω από αυτό / The "Lost Gospel" and the truth behind it

Τον τελευταίο καιρό στο διαδίκτυο υπάρχει μια μεγάλη συζήτηση για το νέο βιβλίο των Simcha Jacobovici και Barrie Wilson με τον τίτλο The Lost Gospel: Decoding the Ancient Text That Reveals Jesus' Marriage to Mary the Magdalene.Ο πρώτος μας είναι ήδη γνωστός από παλαιότερες ανακαλύψεις που προκάλεσαν μεγάλες συζητήσεις στην επιστημονική κοινότητα, το γνωστό οστεοφυλάκιο του Ιακώβου και τον ακόμη γνωστότερο τάφο της οικογένειας του Ιησού. Δεν προκαλεί, επομένως, έκπληξη η νέα "ανακάλυψη". Ήδη έχουν δοθεί απαντήσεις από ειδικούς κι εδώ συνοψίζω τα βασικά τους επιχειρήματα:

1. Το κείμενο το οποίο δημοσιεύουν οι δύο συγγραφείς δεν είναι άλλο από μία συριακή μετάφραση του γνωστού μυθιστορήματος Ιωσήφ και Ασενέθ. Το κείμενο αυτό κάθε άλλο παρά ξεχασμένο είναι, αφού πολλές μελέτες έχουν ήδη δημοσιευθεί γι' αυτό και το ίδιο το αρχαίο κείμενο έχει εκδοθεί επανειλημένως και υπάρχει και στο διαδίκτυο.

2. Οι γνώμες διΐστανται εάν πρόκειται για ιουδαϊκό κείμενο ή χριστιανικό έργο (προσωπικά δέχομαι την πρώτη), όμως ακόμη και στη δεύτερη περίπτωση τίποτε δεν επιτρέπει να υποθέσουμε ότι πρόκειται για μία αλληγορική ιστορία που αναφέρεται στο γάμο του Ιησού με την Μαρία Μαγδαληνή. Η πλειοψηφία των ερευνητών δέχονται ότι πρόκειται για ένα ιουδαϊκό κείμενο που αντικατοπτρίζει την κατάσταση και τα θεολογικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η ιουδαϊκή Διασπορά της εποχής του Δεύτερου Ναού.

3. Δεν υπάρχει κάτι στο κείμενο που να επιτρέπει τον παραλληλισμό με τον Ιησού και την Μαρία που προτείνουν οι συγγραφείς του νέου βιβλίου. Η αλληγορική ερμηνεία της αρχαιότητας είχε κι αυτή τους κανόνες της και δεν ήταν απόλυτα αυθαίρετη. 

4. Το κείμενο, το οποίο επικαλούνται οι συγγραφείς, χρονολογείται στον 6ο αι. κι η βεβαιότητά τους ότι ουσιαστικά πρόκειται για κείμενο της εποχής του Ιησού είναι αυθαίρετη. Επιπλέον, ένα κείμενο του 6ου αι. δεν μπορεί να θεωρηθεί ιστορική μαρτυρία για τον Ιησού, αλλά θα πρέπει να αντιμετωπισθεί με τον ίδιο τρόπο όπως αντιμετωπίζονται και τα υπόλοιπα απόκρυφα κείμενα ή πρόσφατα ο περίφημος πάπυρος για τη γυναίκα του Ιησού. Ακόμη κι αν είναι αυθεντικός δεν αποδεικνύει τίποτε περισσότερο από το ότι μία αρχαία χριστιανική ομάδα φαίνεται να πίστευε ότι ο Ιησούς είναι παντρεμένος και υιοθέτησε μία διαφορετική από εκείνη των κανονικών ευαγγελίων παράδοση. 

5. Εν κατακλείδι, η μεθοδολογία των Jacobovici και Wilson είναι εξαιρετική προβληματική και στηρίζεται σε εικασίες και αυθαίρετες υποθέσεις. 

Μία καλή παρουσίαση του περιεχομένου του βιβλίου έχει δημοσιεύσει ο Robert Cargill, ο οποίος διάβασε το βιβλίο και το παρουσιάζει κριτικά (πατήστε εδώ)

http://biblicalstudiesblog.blogspot.gr/2014/11/to-lost-gospel-and-truth-behind-it.html

Ασπάστηκε τον Χριστιανισμό πριν πεθάνει ο Αραφάτ;

«Προτού πεθάνει, ο Αραφάτ βρήκε τον Ιησού»,  δηλώνει ένας Ευαγγελιστής φίλος του εκλιπόντος ηγέτη των Παλαιστινίων αποκαλύπτοντας πως είχε ασπαστεί τον Χριστιανισμό προς το τέλος της ζωής του

"Προτού πεθάνει, ο Αραφάτ βρήκε τον Ιησού", δηλώνει ένας Ευαγγελιστής φίλος του εκλιπόντος ηγέτη των Παλαιστινίων στην βρετανική εφημερίδα "Telegraph" αποκαλύπτοντας πως είχε ασπαστεί τον Χριστιανισμό προς το τέλος της ζωής του. Κι όταν είχε δει την ταινία του Μελ Γκίμπσον: "Τα Πάθη του Χριστού", δάκρυσε...

O συγγραφέας Ραντ Κένταλ, που γεννήθηκε στις ΗΠΑ και τα τελευταία χρόνια διαμένει στη Βρετανία, σε συνέντευξή του σε βρετανικό περιοδικό, προέβη στις δηλώσεις αυτές αφήνοντας άφωνους τους Παλαιστίνιους.

 Η βρετανική εφημερίδα που επικαλείται το περιοδικό "Premier Christianity" όπου ο Κένταλ παραχώρησε συνέντευξη  υποστηρίζει ότι, ο Αραφάτ είχε κλάψει την ώρα που παρακολουθούσε την ταινία του Μελ Γκίμπσον: "Τα Πάθη του Χριστού". 

"Η ταινία που πραγματεύεται την Σταύρωση του Κυρίου συγκίνησε τον Αραφάτ . Εν συνεχεία, συζητήσαμε το πως ο ίδιος θα μπορούσε να ασπαστεί τον Χριστιανισμό", υποστηρίζει ο Ευαγγελιστής συγγραφέας.    

 "Δεν θα με εξέπληττε εάν τον έβλεπα στον παράδεισο", προσθέτει. "Προσευχόταν μαζί μου πέντε φορές. Δεν λέω ότι ξέρω πως έχει σωθεί. Λέω, ότι για μένα δεν θα ήταν έκπληξη".  

"Οι δύο άντρες συναντήθηκαν για πρώτη φορά το 2002, κατά την διάρκεια επίσκεψης του Κένταλ στο Ισραήλ και τα παλαιστινιακά εδάφη. Τότε συνάντησε για πρώτη φορά τον Αραφάτ  και μαζί με άλλους 30 συνεργάτες του, παρακολούθησαν την ταινία του Μελ Γκίμπσον. 

"Ο Αραφάτ συγκινήθηκε πολύ και όταν τελείωσε η ταινία, πήρε το χέρι μου και το έσφιξε", επισημαίνει ο Κένταλ.

http://www.protothema.gr/

ΜΕΛΙΣΣΑ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΙΑ

Της Μαρίας Δ. Δρούλου, θεολόγου-μελισσοκόμου

Όλες οι παραδόσεις των λαών συνδέουν τη μέλισσα με τις δραστηριότητες του ανθρώπου στην αναζήτηση της τροφής του ως μέσο επιβίωσης αλλά και ως αντικείμενο λατρείας και κυρίως μέσο μίμησης. Η μελισσοκομία έχει μια εκπληκτική ιστορία, που δεν γνωρίζει όρια ή διαφορές. Ο πανανθρώπινος θαυμασμός απέναντι σε αυτό το μικρό έντομο είναι γνωστός. Σε αυτό το κείμενο, θα επιχειρηθεί μια  σύντομη ανασκόπηση της θέσης της μέλισσας στις μεγαλύτερες θρησκείες (Χριστιανισμός, Ισλάμ, Ιουδαϊσμός, Βουδισμός και Ινδουισμός).

Χριστιανισμός.

Στην Καινή Διαθήκη δεν υπάρχει αφθονία χωρίων σχετικά με τη μέλισσα. Το άγριο μέλι αναφέρεται ως τροφή του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου (Ματθ.3,4 , Μαρκ. 1,6). Ενώ στο Λουκά (24, 41-42) αναφέρεται η κηρήθρα ως αγαθό που καταναλώνεται από τον αναστηθέντα Χριστό. Στην καθημερινή ζωή των χριστιανών, τα πρώτα χρόνια, παρατηρείται μια αναζήτηση προτύπων ζωής μέσα από τη φύση. Η μέλισσα έχει εξέχουσα θέση. Τα φυσικά χαρακτηριστικά του εντόμου όπως η εργατικότητα, η υπακοή, η πειθαρχία, ο καταμερισμός ρόλων, η αυστηρή οργάνωση, αλλά κυρίως η αγνότητα, όπως πίστευαν, αποτελούσαν πρότυπα αρετής, μίμησης και ηθικών παραινέσεων.

Στο έργο του Μεγάλου Βασιλείου « Εις την Εξαήμερον Ομιλία «, αναδεικνύεται η αντιφατική σχέση μεταξύ του μικρόσωμου οργανισμού του εντόμου και του δυναμικού του χαρακτήρα, διαπνεόμενου από τη σοφία των δραστηριοτήτων του. Το σχήμα σωματικής αδυναμίας και πνευματικής ρώμης προβάλλεται ως μέσο μίμησης στους χριστιανούς. Επίσης, ένα άλλο ενδιαφέρον λογοτεχνικό σχήμα που προβάλλεται από τον Μ. Βασίλειο, είναι η παρομοίωση ήδυ μέλι για τις θεϊκές ρήσεις και ο χαρακτηρισμός  της θεϊκής σοφίας ως μελίρρυτης. Αυτή η παρομοίωση θα χρησιμοποιηθεί ευρύτατα και στην υμνολογία.

Ο  Γρηγόριος ο Θεολόγος, εξυμνεί τα όντα ως δημιουργήματα θαυμαστά, του Θεού. Αφιερώνει πολλά χωρία για να εγκωμιάσει τη σοφία των μελισσών, το φιλόπονον και και φίλεργον του εντόμου. Αναφέρεται επίσης με θαυμασμό στην αρχιτεκτονική των κηρήθρων. Ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος, χρησιμοποιεί συμβολικές εκφράσεις έχοντας ως πρότυπο τη μέλισσα, θαυμάζει τη μέλισσα όταν τσιμπώντας κάποιον με το κεντρί της, εκείνη πεθαίνει ταυτόχρονα. Τα πιο σημαντικό όμως για το μελετητή μελισσοκόμο, είναι ότι έχουμε αναφορές πρακτικών που γίνονταν στα μελισσοκομεία της εποχής του. Οι μελισσοκόμοι για να προσεγγίσουν τις μέλισσες, θυμιατίζουν πριν προχωρήσουν στην κυψέλη για να πράξουν το έργο τους. Προτρέπει τους ανθρώπους να έχουν τη ψυχή τους καθαρή όπως την κυψέλη, για να δεχτούν τη χάρη του Αγίου Πνεύματος.

Στον Ευστάθιο Θεσσαλονίκης έχουμε περιγραφή των βασικών λειτουργιών του εντόμου , το πιο ενδιαφέρον όμως από μελισσοκομικής πλευράς είναι η αναφορά και περιγραφή εγκατάστασης σμήνους μελισσών μέσα σε σπηλιά και η συλλογή αγριόμελου. Ο Γρηγόριος Νύσσης, παρομοιάζει το ποίμνιο με σμήνος μελισσών .Παρατηρείται ένας συσχετισμός της μέλισσας με τη μετά θάνατο ζωή. Σύμφωνα με τον Άγιο, οι μέλισσες ανήκουν στην κατηγορία ελάχιστων όντων που είναι ζώντα αλλά  μη αναπνέοντα.  Το κερί, σύμφωνα με τον άγιο πατέρα, συμβολίζει την ψυχή μας, η οποία πρέπει να είναι καθαρή όπως το φως και να καίει σαν τη φωτιά από τη λαχτάρα της για το φωτισμό του Αγίου Πνεύματος.

Παράλληλα με τους Πατέρες της Ορθόδοξης Εκκλησίας, έχουμε αναφορές και στους βίους των αγίων. Μερικές φορές δεν χρησιμοποιούνται μόνο ηθικοπλαστικά αλλά και δαιμονοποιούνται. Στο Βίο του Αγίου Νίκωνος Μετανοείτε, όπου ένα άγριο σμήνος μελισσών, κατηλλημένο από δαιμονικό πνεύμα, επιτίθεται σε εργάτες που χτίζουν ναό. Με επέμβαση θαυματουργή του Αγίου, οι εργάτες σώζονται. Τον 7^ο αιώνα ο Άγιος Ιωάννης ο Ελεήμων, διέθετε κυψέλες , πιθανόν οριζόντιου πήλινου κυλινδρικού τύπου , τις οποίες τις ονοματίζει κεράμια. Χαρακτηρίζει το ακάπνιστο μέλι ως ανώτερο ποιοτικά. Ο Άγιος Φιλάρετος ο Ελεήμων, είχε τεράστια περιουσία, στην οποία περιλαμβανόταν και 250 βούτια μελισσών. Ο Άγιος δώρησε την περιουσία του στους φτωχούς , μαζί και τις 250 κυψέλες. Τιμάται ιδιαίτερα από τους μελισσοκόμους, θεωρείται προστάτης τους.Υπάρχει και μια Ευχή μελισσίων, (εκ παλαιού αγιασματαρίου) όπου ακόμη και σήμερα τη διαβάζουν κάποιοι ευσεβείς μελισσοκόμοι προσεγγίζοντας το μελισσοκομείο τους, πριν αρχίσουν τις εργασίες. Μέσα στην ευχή αναφέρεται και ο άγιος Φιλάρετος : Ως ευλογήσας και επλήθυνας τον μελισσώνα του δικαίου σου Φιλαρέτου, ευλόγησον και τα μελίσσια ταύτα…

Στο Βυζάντιο, η μελισσοκομία, άκμασε περισσότερο στη μοναχική ζωή. Όχι μόνο γιατί ήταν μέσο επιβίωσης του μοναστηριού, αλλά και γιατί είχε μεγάλη προστασία από το κράτος.Οι μεγαλομελισσοκόμοι της εποχής εκείνης ήταν μόνο οι γαιοκτήμονες και τα μοναστήρια. Η κατοχή μελισσοκομίου ανήκε στα αξιομνημόνευτα περιουσιακά στοιχεία μιας μονής. Ηταν πολύ σημαντικό να διαθέτει προϊόντα για τη λειτουργία της, κυρίως κεριού. Παρατηρείται πως δεν γινόταν κατανάλωση μελιού στα μοναστήρια. Το μέλι το έδιναν σε φτωχούς ή το πουλούσαν. Τους ενδιέφερε περισσότερο η παραγωγή κεριού.

Σήμερα, συνεχίζουν αρκετοί ιερείς και μοναχοί να ασχολούνται με τη μελισσοκομία. Μάλιστα μέσα στις δραστηριότητες των μονών δεν έχει ενταχθεί μόνο η παραγωγή μελιού και κεριού, αλλά και η παραγωγή κηραλοιφών και πρόπολης.

ΙΣΛΑΜ

Στο Κοράνιο, δεν πρέπει να διαφεύγει της προσοχής μας ότι πολλά κεφάλαια, sūra, του Κορανίου έχουν ως τίτλο τους ονόματα ζώων: ο Ελέφαντας (sūra:105), η Αγελάδα (2), η Μέλισσα (16), τα Μυρμήγκια (27) και η Αράχνη (29), γεγονός που κατάδεικνύει τη σπουδαιότητά τους και την αναγνώρισή τους απ` τον Θεό ως κατοίκων ή μάλλον συνιδιοκτητών της γης, αλλά και κατοχυρώνει τουλάχιστον ένα minimum δικαιωμάτων γι` αυτά. Η  σούρα 16 που έχει ως επικεφαλίδα « Η Μέλισσα», συγκεκριμένα αναφέρει: « Κι έχει εμπνεύσει ο Κύριός σου στις μέλισσες: «Να οικοδομήσεις κελιά στα βουνά και στα δέντρα και σε ό,τι φτιάχνουν οι (ανθρώπινες) από κατοικίες .Έπειτα να τρώγετε απ’όλα τα φρούτα (της γης) και να βρίσκετε με επιδεξιότητα τους ευρύχωρους δρόμους του Κυρίου σου» .Βγάζει από τα σπλάχνα της ένα ποτό – με διαφορετικά χρώματα- , που  είναι θεραπευτικό για τους ανθρώπους. Πραγματικά, σε αυτό υπάρχει σημείο για εκείνους που σκέφτονται.» (16, 68-69)

Οι αγαπημένες τροφές του Προφήτη ήταν το μέλι, ελαιόλαδο, λάδι και ξύδι.

Ο Ibn al-Qayyim είπε σχετικά με την περιγραφή του παραδείσου και αυτά που περιέχει: Και αν ρωτάς για τα φρούτα του, είναι πιο μαλακά από το βούτυρο και πιο γλυκά από το μέλι…..Και αν ρωτάς σχετικά με τα ποτάμια του, τότε υπάρχουν ποτάμια από γάλα που η γεύση τους δεν αλλάζει, ποτάμια από κρασί που είναι νόστιμα για αυτούς που το πίνουν, ποτάμια από μέλι που είναι αγνό και ποτάμια από νερό φρέσκο.

ΙΟΥΔΑΙΣΜΟΣ 

Οι μέλισσες αντιμετωπίζονται πολύ θετικά από τον Ιουδαϊσμό. Υπάρχει πληθώρα αναφορών στη μέλισσα στις Ιουδαϊκές γραφές. Ο σεβασμός του εβραϊκού λαού απέναντι σε αυτό το έντομο δεν οφείλεται μόνο στα προϊόντα παραγωγής του ,  αλλά κυρίως στην αξιοσημείωτη κοινωνική τους δομή.

Είναι σημαντικό να αναφέρουμε ότι το πέμπτο βιβλίο της Τορά (Torah) ονομάζεται Devarim, αρχίζει με τα λόγια του Μωυσή « Eileh hadevarim….”. Ωστόσο όμως, σύμφωνα με τα Mιντράς, τα οποίο είναι ένα μεγάλο σώμα ραββινικού υλικού που προέρχεται από κηρύγματα, η λέξη devarim δε διαβάζεται έτσι ώστε να σημαίνει «Λόγια», αλλά, devorim , που σημαίνει μέλισσες. Η εξαιρετική και ασυνήθιστη φύση των μελισσών είναι ο λόγος που τα Mιντράς υποστηρίζουν ότι η λέξη devarim αναφέρεται στις μέλισσες.

«Όπως με τη μέλισσα, της οποίας τα παιδιά οδηγούνται από αυτήν, έτσι και το Ισραήλ οδηγείται από το δίκαιο και τους προφήτες.»(Midras 1;795)

Σύμφωνα με τον Etz Yosef –μελετητή του Midras- : όπως οι μέλισσες ακολουθούν τη βασίλισσα τους, έτσι κάνουν και με το Ισραήλ.

Οι μέλισσες ζουν σε μια ιεραρχική κοινωνία, με επικεφαλή την Βασίλισσα, αυτό ακριβώς συμβολίζει την ιουδαϊκή κοινωνία, , στην οποία υπάρχει ιεραρχία και οι άνθρωποι ακολουθούν τους καθοδηγητές τους , οι οποίοι είναι βασιλιάδες, προφήτες, ή μελετητές της Τορά. Και όπως οι μέλισσες, πετυχαίνουν εκπληκτικά πράγματα εξαιτίας της οργανωμένης δομής τους, έτσι και οι Εβραίοι, είναι σε θέση να πετύχουν εκπληκτικά πράγματα.

Ενδιαφέρουσα είναι η άποψη πώς η μέλισσα πήρε το όνομά της. Ονομάζεται devorah εξαιτίας του ήχου της που μοιάζει με είδος επικοινωνίας. Άλλοι πιστεύουν ότι η μέλισσα πήρε το όνομά της λόγω της φύσης της να ακολουθεί την κατεύθυνση ενός ηγέτη- dover σημαίνει κατευθύνω, ενώ davar ηγέτης.

Τέλος, η εβραϊκή λέξη για τη μέλισσα –Devorah-, είναι το όνομα δύο σπουδαίων γυναικών που αναφέρονται στην Τορά: η πρώτη είναι η τροφός της Ρεβέκκας, και η άλλη, είναι η προφήτης η οποία διοίκησε και δίδαξε το εβραϊκό λαό για 40 χρόνια(1107- 1067 π.χ). Για ποιο λόγο είναι τόσο σημαντική η μέλισσα ώστε αυτές οι δύο γυναίκες πήραν το όνομά τους από αυτήν; Συνοψίζοντας λοιπόν, σύμφωνα με το Midras:

1. Όπως οι μέλισσες συρρέουν πίσω από ένα ηγέτη, έτσι και οι Εβραίοι καθοδηγούνται από τους βασιλιάδες, τους προφήτες και τους σοφούς.
2. Όπως το κεντρί της μέλισσας είναι επικίνδυνο αλλά το μέλι της είναι πικρό, έτσι και η Τορά, φέρνει πίκρα σε αυτούς που δεν την ακολουθούν και γλυκιά ζωή σε αυτούς που βαδίζουν σύμφωνα με αυτή.
3. Όπως η φύση της μέλισσας είναι να συλλέγει γύρη και νέκταρ για τους άλλους, έτσι και οι Εβραίοι μοχθούν να ακολουθήσουν την Τορά, όχι για δικό τους όφελος , αλλά για να ευχαριστήσουν το Θεό.

ΙΝΔΟΥΙΣΜΟΣ- ΒΟΥΔΙΣΜΟΣ

Σε αυτές τις θρησκείες το μέλι και η μέλισσα χαίρουν θαυμασμού και εκτίμησης.

Στο διάσημο ινδικό βιβλίο Ajur Ved υπάρχει μια συνταγή για ένα ελιξίριο το οποίο
μπορεί να παρατείνει το μέσο όρο ζωής. Μια συνταγή ενός τέτοιου ιατρικού ποτού που
αποτελείται από το γάλα και το μέλι έχει επιζήσει μέχρι τους χρόνους μας. Στις ιερές βέδες (ινδουιστικά θρησκευτικά βιβλία) αναγράφεται ότι το ποτό των θεών παρασκευαζόταν από μέλι και ήταν φάρμακο για όλες τις ασθένειες

Ο Κρίσνα συχνά παρομοιάζεται με μέλισσα που πίνει το νέκταρ από τα χείλη των κοριτσιών.

Στο  βουδιστικό βιβλίο Σούτρα Πιτάκα αναφέρεται: «..όπως η μέλισσα παίρνει το μέλι από το λουλούδι και πετάει μακριά χωρίς να πειράξει την ομορφιά και το άρωμα του, έτσι περιπλανιέται ο σοφός σε αυτή την ζωή..».Επίσης, Στη Βουδιστική φαρμακολογία το μέλι θεωρείται ιδανική θεραπεία για την παράταση της ζωής πνεύματος και σώματος.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ-ΠΗΓΕΣ-ΙΣΤΟΤΟΠΟΙ

Η ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ,  Αδελφότης Θεολόγων Η Ζωή, Αθήνα, 1994

Το Ιερό Κοράνιο, μτφρ. Φιλολογική ομάδα Κάκτου, εκδ. Κάκτος, Αθήνα , 2008.

Βασιλείου του Μεγάλου, επισκόπου Καισαρείας, Εις την Εξαήμερον, Ομιλία Γ΄: Περί του στερεώματος PG 29, 51-76 και Ομιλία Η΄PG 29, 187-206.

Γρηγορίου Νύσσης, Περί Ψυχής , Λόγος Α΄, PG 45, 187-222

Γρηγορίου του Ναζιανζηνού, αρχιεπισκόπου Κων/πόλεως, Εις την Καινήν Κυριακήν , Λόγος ΜΔ΄.PG 36, 607-622.

Ευσταθίου επισκόπου Θεσσαλονίκης, Εγκώμιον εις τον Οψικιανόν άγιον Φιλόθεον, PG 136, 141-162.

Ιωάννου Αρχιεπισκόπου Κων/πόλεως, του Χρυσοστόμου

Περί Παρθενίας, PG 48, 533-596

Ομιλία ΙΕ΄, PG 62, 105-112

Ομιλία ΙΣΤ΄, PG 63, 671-678

Συναξαριστής Δεκεμβρίου της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ελλάδος, εκδ. Αποστολικής Διακονίας.

Caroline Rhys Davids , Βουδισμός, Εκδ. Ελληνική παιδεία, Αθήνα, 2008.

Ηλίας Αναγνωστάκης, Άγριο και οικόσιτο μέλι στους μεσοβυζαντινούς Βίους Αγίων: θέματα παρασκευής, συλλογής και κατανάλωσης.

"Beekeeping in the Mediterranean from antiquity until today: historical findings and current issues".INTERNATIONAL SYMPOSIUM,Οκτώβριος 9-11, 2014,Σύρος, Περιλήψεις Συνεδρίου.

L. Ryden, The life of St Philaretos the Merciful, Upsala, 2002.

Ο. Λαψίδης, Ο εκ Πόντου Όσιος Νίκων Μετανοείτε (κείμενα-σχόλια), Αθήνα, 1980.

http://agiosfilaretos.gr

http://www.islam.gr

http://shantala.gr

http://www.rationalistjudaism.com

http://chabad.org

http://bible.ort.org

"π. Γεώργιος Πυρουνάκης":παρουσίαση του βιβλίου στην Αθήνα.

Παρουσίαση του βιβλίου π. Γεώργιος Πυρουνάκης της Φωτεινής Οικονόμου στο βιβλιοπωλείο του Αρμού στις 08/11/2014.

Ομιλητές: Ανδρέας Αργυρόπουλος, Θανάσης Παπαθανασίου και η συγγραφέας του βιβλίου.

Ομιλία του Μητροπολίτη Δημητριάδος κ. Ιγνατίου για την Οικονομική κρίση στο London School of Economics

 

Στις 12 Νοεμβρίου 2014 το Ελληνικό Παρατηρητήριο του London School of Economics διοργανώνει δημόσια διάλεξη με ομιλητή τον Σεβ. Μητροπολίτη Δημητριάδος και Αλμυρού κ. Ιγνάτιο με θέμα «Η Εκκλησία της Ελλάδος και η οικονομική κρίση». Στο πλαίσιο της εκδήλωσης θα διερευνηθούν οι ποικίλες επιπτώσεις της τρέχουσας οικονομικής κρίσης, καθώς και ο τρόπος που η Εκκλησία της Ελλάδος ανταποκρίθηκε και συνεχίζει να ανταποκρίνεται σ’ αυτήν, λαμβάνοντας παράλληλα υπ᾽ όψη τον κεντρικό ρόλο που έχει διαδραματίσει ιστορικά η Εκκλησία. Ο Μητροπολίτης Δημητριάδος Ιγνάτιος διακρίνεται για το ενδιαφέρον που επιδεικνύει για τη διασύνδεση της Εκκλησίας με τα ευρύτερα κοινωνικά προβλήματα και για το άνοιγμα της Ορθοδοξίας στην προοπτική ενός ειλικρινούς διαλόγου και μιας ουσιαστικής συνάντησης με άλλες παραδόσεις. Στην ομιλία του θα επιχειρήσει να περιγράψει και να αναλύσει τις ποικίλες προκλήσεις που τίθενται από την κρίση και να αναδείξει πτυχές του έργου και του ρόλου της Εκκλησίας για την αντιμετώπιση και υπέρβαση της δύσκολης αυτής κατάστασης.
Η ομιλία, η οποία εντάσσεται σε μια σειρά δημόσιων διαλέξεων, συναντήσεων και εκδηλώσεων στρόγγυλης τράπεζας και με επίκεντρο ποικίλες πτυχές της πολιτικής, οικονομικής, κοινωνικής και πνευματικής ζωής στη σύγχρονη Ελλάδα, θα λάβει χώρα στο Hong Kong Theatre, Clement House του London School of Economics από τις 18.30 έως τις 20.00. Την εκδήλωση θα συντονίσει ο Διευθυντής του Ελληνικού Παρατηρητηρίου Καθηγητής Kevin Featherstone. Η είσοδος είναι ελεύθερη, όμως θα κρατηθεί σειρά προτεραιότητας.

Για περαιτέρω πληροφορίες σχετικά με τη σειρά των εκδηλώσεων οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να επισκεφθούν την ακόλουθη διαδικτυακή τοποθεσία:
http://www.lse.ac.uk/europeanInstitute/research/hellenicObservatory/home.aspx.

Ο Κάλλιστος Ware στην Αθήνα!

           

     

1. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΔΙΟΚΛΕΙΑΣ ΚΑΛΛΙΣΤΟΣ WARE
ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΤΗ ΣΤΟΑ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ
 
«Ρωσική Διασπορά : Θεολογική σκέψη και άνθρωποι 
στο Παρίσι του 20^ού αιώνα».
 
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 14 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2014, 7:00 μ.μ.
 

Η Πολιτιστική εταιρεία «Αίνος» και οι Εκδόσεις «Εν πλω» διοργανώνουν τιμητική εκδήλωση με αφορμή τα 80ά γενέθλια του Μητροπολίτη Διοκλείας ΚαλλίστουWare, στην Αίθουσα Λόγου της Στοάς του Βιβλίου, Πεσμαζόγλου 5, στο κέντρο της Αθήνας.
 

Στο πλαίσιο της εκδήλωσης ο Σεβασμιώτατος Διοκλείας θα αναπτύξει το θέμα:
 
«Ρωσική Διασπορά : Θεολογική σκέψη και άνθρωποι 
στο Παρίσι του 20^ού αιώνα»

 
Παράλληλα και για πρώτη φορά, στην Αίθουσα Τέχνης της Στοάς του Βιβλίου θα εκτεθεί μέρος του ανέκδοτου φωτογραφικού αρχείου της Ρωσικής Διασποράς, σε επιμέλεια της Veronique Magnes.

 
Επιστημονική επιμέλεια: Δρ Νίκη Τσιρώνη
 
Η διάλεξη θα δοθεί στα ελληνικά.
Είσοδος ελεύθερη.
Πληροφορίες στο 6932 421060 και στο 211 11 98 900.

 
2. Ο Μητροπολίτης Διοκλείας Κάλλιστος Ware
στο Xώρο βιβλίου και πολιτισμού Εν Πλω
 

Το Σάββατο 15 Νοεμβρίου 2014, στις 12:00 το μεσημέρι, ο Μητροπολίτης ΔιοκλείαςΚάλλιστος Ware θα παρουσιάσει στο βιβλιοπωλείο των εκδόσεων "Εν πλω" (Χαριλάου Τρικούπη 6-10), το νέο του βιβλίο, με τίτλο:

 
Εχθροί ή Φίλοι;
Το σώμα, η ψυχή και τα πάθη του ανθρώπου
 
Για το βιβλίο θα μιλήσουν :
ο συγγραφέας,
η βυζαντινολόγος  Νίκη Τσιρώνη, επικεφαλής της Πολιτιστικής Εταιρείας Αίνος,
και η  Πολυξένη Τσαλίκη- Κιοσόγλου, μεταφράστρια του έργου.
 
Λίγα λόγια για το βιβλίο

Το βιβλίο “Εχθροί ή φίλοι; Το σώμα, η ψυχή και τα πάθη του ανθρώπου” αποτελείται από τέσσερα κείμενα του Μητροπολίτη Κάλλιστου Ware γύρω από την ανθρωπολογία της ορθόδοξης θεολογίας.
Με ευθυβολία και οξυδέρκεια, ο Μητροπολίτης Κάλλιστος ξεναγεί τον αναγνώστη στην πολύεδρη πραγματικότητα του μυστηρίου του ανθρώπινου προσώπου, διερευνώντας τις ποικίλες προεκτάσεις των σωματικών και ψυχικών του εκφάνσεων. Άλλοτε απαντώντας σε παλιά ερωτήματα, άλλοτε θέτοντας νέα, με ζωντάνια, τόλμη αλλά και σεβασμό απέναντι στο μυστήριο, ο συγγραφέας, κατορθώνει να μεταδώσει στον αναγνώστη το πολύτιμο στοιχείο του θάμβους και της έκπληξης, απέναντι στην πολυπλοκότητα της θείας Δημιουργίας και να τον καταστήσει κοινωνό των μυστικών προσβάσεων του κτιστού στο Άκτιστο.

Το βιβλίο “Εχθροί ή φίλοι; Το σώμα, η ψυχή και τα πάθη του ανθρώπου” αποτελεί τον πρώτο τόμο μιας τριλογίας του συγγραφέα στις εκδόσεις Εν πλω.
Μέσα στο πρώτο εξάμηνο του 2015 θα ακολουθήσουν τα έργα:

 
“Πώς να εισέλθω στην καρδιά; Μυστικές αναβάσεις στο όρος του Κυρίου”
και “Το έσχατο μυστήριο - Κείμενα για την Υπεραγία Θεοτόκο”
 
Η παρουσίαση και έκδοση των έργων του Μητροπολίτη Κάλλιστου Wareπραγματοποιείται με την πολύτιμη σύμπραξη της Πολιτιστικής Εταιρείας Αίνος.