ΠΑΓΚΡΗΤΙΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΘΕΟΛΟΓΩΝ:Για την οικονομική κρίση, τις διεθνείς συγκρούσεις και τη Μεγάλη Σύνοδο της Ορθόδοξης Εκκλησίας

ΠΑΓΚΡΗΤΙΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΘΕΟΛΟΓΩΝ

ΘΕΤΙΔΟΣ 13, 71304 ΗΡΑΚΛΕΙΟ

Τηλ.: 2810 250543, κιν. 6944712278

Ε-mail: pstheologon@gmail.com

Ηράκλειο, 4 Απριλίου 2014

Αριθμ. Πρωτ. 16

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ

Θέμα: Ο Παγκρήτιος Σύνδεσμος Θεολόγων για την οικονομική κρίση, τις διεθνείς συγκρούσεις και την αναμενόμενη Μεγάλη Σύνοδο της Ορθόδοξης Εκκλησίας

Οι Θεολόγοι της Κρήτης βιώνουμε με οδύνη και ανησυχία τις εξελίξεις των τελευταίων ετών στην πατρίδα μας και σε όλο τον κόσμο: την οικονομική και κοινωνική κρίση, που καταστρέφει τη ζωή αμέτρητων οικογενειών και οδηγεί ολόκληρη την κοινωνία σε αποσύνθεση, την έξαρση του εθνικισμού και του νεοναζισμού, σε ελληνικό και παγκόσμιο επίπεδο – συνέπεια του οποίου αποτελούν και τα πρόσφατα δραματικά γεγονότα στην Ουκρανία – την άνοδο του ισλαμικού φανατισμού, που οδηγεί όχι μόνο σε εμφύλιους πολέμους, όπως στη Συρία, αλλά και σε τρομερούς αιματηρούς διωγμούς των χριστιανικών πληθυσμών σε πολλές μουσουλμανικές χώρες της Ασίας και της Αφρικής…

Βλέπουμε επίσης τη χειραγώγηση των λαών μέσω της σύγχρονης τεχνολογίας, την ηθική διαφθορά, την πνευματική και θρησκευτική σύγχυση, την απόγνωση και την οδύνη που μετατρέπει την καθημερινότητα του σύγχρονου ανθρώπου σε κόλαση και τον ίδιο τον άνθρωπο σε υποχείριο πανίσχυρων οικονομικών κολοσσών, που τον μετατρέπουν σε ανδρείκελο.

Οι εξελίξεις αυτές αφορούν στη ζωή όλων μας και κανείς λογικός άνθρωπος δε μπορεί να παραμένει αδιάφορος ενώπιών τους.

Ως Ορθόδοξοι χριστιανοί στεκόμαστε στο μέσο των καταστάσεων. Η Ορθοδοξία αποτελούσε και αποτελεί τον κυματοθραύστη, αλλά συχνά και το στόχο, όλων των ακραίων τάσεων. Εκεί όπου ο σύγχρονος άνθρωπος, στερημένος από τις πνευματικές και πολιτισμικές ρίζες του και μη ξέροντας πού να στραφεί, στέκεται απελπισμένος, ο ορθόδοξος χριστιανός έχει σαφή προσανατολισμό προς την έξοδο από κάθε κρίση και κάθε οδύνη.

Ένας άνθρωπος με ορθόδοξη πνευματική ζωή δε φοβάται καμιά οικονομική, κοινωνική, πολιτική ή ηθική κρίση, γιατί η ποιότητα ζωής του και η χαρά της ψυχής του δεν εξαρτάται από επιφανειακές ανέσεις, που αποκτώνται με χρήματα (τα οποία εξ ορισμού διαχειρίζονται οι ολίγοι), αλλά εξαρτάται από το Χριστό και την αγάπη, αγαθά που δε μπορεί να του αφαιρέσει κανείς.

Έτσι, με την ανακοίνωση αυτή, θέλουμε να μοιραστούμε με τους συνανθρώπους μας μια πρόσκληση για ανακάλυψη της ανεκτίμητης πνευματικής μας κληρονομιάς, που αποτελεί την πηγή της χαράς, τη θεραπεία της ψυχής, την οδό, την αλήθεια και τη ζωή.

Στους ισχυρούς εκμεταλλευτές των λαών, στον τόπο μας και σε όλο τον κόσμο, έχουμε να πούμε τα λόγια του αγίου Ιακώβου του Αδελφοθέου, που βρίσκονται μέσα στην Καινή Διαθήκη: «Πλούσιοι, κλάψτε και θρηνείστε για τα βάσανά σας που έρχονται. Ο πλούτος σας σάπισε και τα ρούχα σας τα έφαγε ο σκόρος, ο χρυσός και το ασήμι σας αρρώστησαν… Ο μισθός των εργατών σας, που τους τον στερήσατε, φωνάζει… Θρέψατε τις καρδιές σας σαν για τη μέρα της σφαγής σας. Καταδικάσατε και δολοφονήσατε τον δίκαιο, που δε σας αντιστέκεται» (Επιστολή Ιακώβου, κεφ. 5, 1-6).

Στους αδελφούς μας, τους ανθρώπους του τόπου μας και όλων των λαών, που υφίστανται την αδικία, έχουμε να πούμε τα αξεπέραστα λόγια του αγίου ιερομάρτυρα, εθναποστόλου και ισαποστόλου Κοσμά του Αιτωλού (που θυσίασε τη ζωή του για να βοηθήσει πνευματικά και κοινωνικά το λαό μας την εποχή της Τουρκοκρατίας): «Αδελφοί μας, δυο πράγματα σάς χρειάζονται αληθινά στη ζωή σας, τίποτε άλλο: ψυχή και Χριστός. Αυτά τα δυο, κανείς δε μπορεί να σας τα πάρει, εκτός αν τα δώσετε με τη θέλησή σας».

Ο αγώνας του χριστιανού αποσκοπεί στη σωτηρία όλων, και των πλούσιων και των φτωχών, και των δίκαιων και των αμαρτωλών, και αυτή είναι η μεγάλη διαφορά που κάνει τους χριστιανούς να ζούμε στη Γη, αλλά να πορευόμαστε προς τον ουρανό. Ο δικός μας ο πόλεμος, όπως έλεγε ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, «δεν κατασκευάζει νεκρούς από τους ζωντανούς, αλλά ζωντανούς από τους νεκρούς, γεμάτος ημεράδα και μεγάλη επιείκεια… Δεν αποστρέφομαι τον άνθρωπο, αλλά μισώ την πλάνη και θέλω να προσελκύσω… Θέλω να διορθώσω τη γνώμη, που διέφθειρε ο διάβολος. Όπως ο γιατρός, θεραπεύοντας τον ασθενή, δεν πολεμάει το σώμα, αλλά αναιρεί την κάκωση του σώματος. Έτσι κι εγώ, … δεν πολεμάω τους ίδιους τους ανθρώπους, αλλά επιθυμώ να διώξω την πλάνη και να καθαρίσω τη μόλυνση. Δική μου συνήθεια είναι να διώκομαι και να μη διώκω, να εκτοπίζομαι και να μην εκτοπίζω. Όπως φέρθηκε και ο Χριστός, που δε σταύρωσε, αλλά σταυρώθηκε, δε ράπισε, αλλά ραπίστηκε» (P.G. 50, 841-842).

Μέσα από τις παραπάνω ανησυχίες και σκέψεις, οι Θεολόγοι της Κρήτης χαιρετίζουμε την ιστορική απόφαση της Σύναξης των Προκαθημένων των Ορθοδόξων Εκκλησιών, η οποία συνήλθε στην Κωνσταντινούπολη από 6-9 Μαρτίου 2014, για τη σύγκληση της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδόξου Εκκλησίας στην Κωνσταντινούπολη κατά το έτος 2016. Δοξάζουμε το Θεό, εκφράζουμε τη χαρά μας για το γεγονός και ταυτόχρονα τη μεγάλη μας ελπίδα.

Καλή ανάσταση, αδελφοί μας, απ’ όλες τις απόψεις και σε όλους τους τομείς, και «καλή λευτεριά», μια που ο Θεός δε μας κάλεσε για να είμαστε δούλοι, αλλά παιδιά Του. «Μείνετε στην ελευθερία, που μας ελευθέρωσε ο Χριστός, και μην ξαναπέσετε στο ζυγό της δουλείας» (Παύλος, προς Γαλάτας, 5, 1).

Η Θεολογία της Απελευθέρωσης(video από την εκδήλωση)

Η Θεολογία της Απελευθέρωσης
Ομιλητές:
"Η Θεολογία της Απελευθέρωσης και τα Κινήματα της Λατινικής Αμερικής" ,Κώστας Αθανασίου - Μεταφραστής, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής ΣΥΡΙΖΑ, 12:15 - 28:00

"Χριστιανοί-Δικτατορία-Εθνική Αντίσταση", Ανδρέας Αργυρόπουλος - Σχολικός Σύμβουλος Θεολόγων, 28:00-45:00 

"Οι Χριστιανοί στη σημερινή Ελλάδα: Πολιτικές προκλήσεις και διλήμματα", Βασίλης Ξυδιάς - Θεολόγος, μέλος ΣΥΡΙΖΑ Εκπαιδευτικών, 45:04 - 1:12:40

"Η Θεολογία της Απελευθέρωσης ως μια Θεολογία της Πράξης" Άγγελος Γουνόπουλος - Πολιτικός Επιστήμονας, 1:12:45 - 1:30:30

Συζήτηση: 1:30:37 - 2:31:20



Τετάρτη 26 Mαρτίου 2014, Πολυχώρος της Ανοιχτής Πόλης, Διοργάνωση: ΣΥΡΙΖΑ Εξαρχείων

Τμήμα Θεολογίας ΑΠΘ:Για την κατεύθυνση Μουσουλμανικών Σπουδών

Θεσσαλονίκη 4/4/14 

Ανακοίνωση 

Με αφορμή την έντονη συζήτηση που έχει προσφάτως αναπτυχθεί σε ποικίλους 
κύκλους, από το Τμήμα Θεολογίας του ΑΠΘ ανακοινώνονται τα εξής: 
Τα μέλη ΔΕΠ του Τμήματος Θεολογίας του ΑΠΘ κατά τη Γ.Σ αρ. 416 την 
7η
 Μαρτίου 2014, υπερψήφισαν την πρόταση να ιδρυθεί στο Τμήμα μία δεύτερη 
κατεύθυνση Σπουδών, ανεξάρτητη και διακριτή από την υφιστάμενη θεολογική 
κατεύθυνση, με τον τίτλο «Εισαγωγική Κατεύθυνση Μουσουλμανικών Σπουδών». 
 Η απόφαση στηρίχθηκε σε κριτήρια και ακαδημαϊκές προϋποθέσεις, καθώς επίσης 
και στην επίγνωση του ρόλου των Θεολογικών Σχολών και Τμημάτων, τα οποία 
οφείλουν να υπηρετούν την Κοινωνία, το Πανεπιστήμιο και την Εκκλησία, με άξονα 
τις εξής βασικές αρχές: 
• Την ακαδημαϊκή ευθύνη για εναρμόνιση των Προγραμμάτων Σπουδών με 
βάση το πλαίσιο της προσφοράς μορφωτικών αγαθών του Δημοσίου 
Πανεπιστημίου σύμφωνα με τις ανάγκες της σύγχρονης ελληνικής κοινωνίας. 
• Την πρόταξη του αλληλοσεβασμού και της καταλλαγής, σε καιρούς χαλεπούς 
ως προς την προάσπιση των ανθρώπινων αξιών και ειδικότερα της 
ανθρώπινης αξιοπρέπειας. 
Το Τμήμα στηριζόμενο στις αρχές της ισονομίας, της ισοπολιτείας και του 
δικαιώματος στο αγαθό της Ανωτάτης Παιδείας όλων των Ελλήνων πολιτών, 
αποφάσισε κατ’ αρχάς να προσφέρει πανεπιστημιακή θεολογική εκπαίδευση στους 
Μουσουλμάνους το θρήσκευμα, μέλλοντες εκπαιδευτικούς της Δυτικής Θράκης 
(σύμφωνα με το άρθρο 53 του ν. 4115/2013 Ιεροδιδάσκαλοι της μουσουλμανικής 
μειονότητας της Θράκης και ενίσχυση της φοίτησης μουσουλμανοπαίδων στα δημόσια 
σχολεία της Θράκης), σε Ελληνικό ΑΕΙ και ειδικότερα στο Τμήμα Θεολογίας του 
ΑΠΘ. 
Είναι γνωστό ότι στη Δυτική Θράκη οι Μουσουλμάνοι το θρήσκευμα Έλληνες 
πολίτες, βάσει των διεθνών συνθηκών, διδάσκονταν τη θρησκευτική τους παράδοση 
μόνο στη μειονοτική πρωτοβάθμια και στη μειονοτική δευτεροβάθμια εκπαίδευση, 
από εκπαιδευτικούς που είτε δεν διέθεταν εξειδικευμένες θεολογικές γνώσεις είτε 
διέθεταν τίτλους μουσουλμανικών σπουδών από ΑΕΙ της Εγγύς και Μέσης 
Ανατολής, λόγω ελλείψεως αντιστοίχου τριτοβάθμιου προγράμματος στη χώρα μας. 
Ο ν. 4115/2013 παραχώρησε στους Μουσουλμάνους Έλληνες Πολίτες της 
μειονότητας της Θράκης το δικαίωμα να διδάσκονται τη θρησκευτική τους παράδοση 
και στα δημόσια σχολεία της Θράκης. Σήμερα η ανάγκη αυτή καλύπτεται είτε από 
εκπαιδευτικούς χωρίς εξειδικευμένες θεολογικές γνώσεις σε επίπεδο τριτοβάθμιας 
εκπαίδευσης είτε από μουσουλμάνους Θεολόγους με τίτλους μουσουλμανικών 
σπουδών από αλλοδαπά ΑΕΙ. 
Ως εκ τούτου είναι προφανές ότι η Ελλάδα θα πρέπει να προσφέρει ακαδημαϊκή 
θεολογική κατάρτιση στα θέματα μουσουλμανικής θεολογίας εάν επιθυμεί στα 
δημόσια σχολεία να μην διδάσκουν μόνο απόφοιτοι αλλοδαπών θεολογικών 
τμημάτων. 

Εξάλλου, η Ορθοδοξία με πρωτοβουλία και υπό τη σκέπη του Οικουμενικού 
Πατριαρχείου βρίσκεται σε διαρκή θεολογικό διάλογο με το Ισλάμ. Η επιστημονική 
υποστήριξη αυτού του διαλόγου ασφαλώς θα ενισχυθεί από την λειτουργία ενός 
προγράμματος μουσουλμανικών σπουδών. 

Εξάλλου, με βάση τα ισχύοντα σε διακεκριμένα ακαδημαϊκά ιδρύματα σε Ευρώπη, 
Καναδά, ΗΠΑ κ.λ.π., αυτό το νέο πρόγραμμα, το πρώτο σε Ελληνικό ΑΕΙ, μπορεί να 
αποτελέσει διεπιστημονική επιλογή σπουδών για ερευνητικούς ή επαγγελματικούς 
σκοπούς και άλλων ενδιαφερομένων. 
Η ευθύνη του Τμήματος Θεολογίας συνίσταται στα εξής: 
• Στην κατάρτιση προγράμματος Σπουδών, κατά τις εξειδικευμένες ανάγκες της 
εργασιακής απασχόλησης των αποφοίτων. 
• Στον προσδιορισμό κατάλληλου διδακτικού προσωπικού όχι μόνον από το 
Τμήμα Θεολογίας αλλά και από άλλα Τμήματα του ΑΠΘ, όπως επίσης και 
από ΑΕΙ της ημεδαπής και της αλλοδαπής. 
• Στη διοικητική ευθύνη της εισαγωγικής κατεύθυνσης σπουδών. 
Το προτεινόμενο πρόγραμμα θα είναι αυτόνομο και αυτοτελές και θα παρέχει πτυχίο 
με τον τίτλο της Εισαγωγικής Κατεύθυνσης «Μουσουλμανικών Σπουδών». Ομοίως 
αυτόνομο και αυτοτελές παραμένει το ήδη υπάρχον πρόγραμμα της Θεολογίας, το 
οποίο παρέχει πτυχίο με τον τίτλο της «Θεολογίας». Σκοπός του προγράμματος 
αυτού θα είναι η ακαδημαϊκή σπουδή της Μουσουλμανικής Θρησκείας και του 
πολιτισμού, η προαγωγή των διαθρησκειακών διαλόγων και σχέσεων καταλλαγής, 
εντός του πλαισίου που ορίζουν τα ευρωπαϊκά ακαδημαϊκά και πολιτισμικά 
δεδομένα. 
Το Τμήμα Θεολογίας του ΑΠΘ, ανταποκρινόμενο σε συγκεκριμένη ανάγκη της 
κοινωνίας μας, έχει πλήρη επίγνωση των ποικίλων δυσκολιών που προκύπτουν από 
ένα παρόμοιο εγχείρημα. Ύστερα από γόνιμες και μακροχρόνιες διαβουλεύσεις με 
τους ενδιαφερόμενους φορείς, προχωρεί με συναίσθηση ακαδημαϊκής εντιμότητας 
και ευθύνης στη ίδρυση της εισαγωγικής κατεύθυνσης των μουσουλμανικών 
σπουδών, στο πλαίσιο της ελληνικής νομοθεσίας για την τριτοβάθμια εκπαίδευση και 
το Ελληνικό Σύνταγμα, λαμβάνοντας υπόψη τις προτάσεις που μπορούν να 

λειτουργήσουν δημιουργικά.

Εκδήλωση στη Θεσσαλονίκη:Νέοι και Θεός-Κυριακή 6 Απρίλη

Ο Σχολικός Σύμβουλος Θεολόγων Ανδρέας Αργυρόπουλος μιλάει στο TOGETHER (Βασ. Ηρακλείου 14, 8ος όροφος) την Κυριακή 6 Απριλίου στις 7.00 μμ. με θέμα : "ΝΕΟΙ ΚΑΙ ΘΕΟΣ". Ποια σχέση έχουν σήμερα οι νέοι με το Θεό, τη Θρησκεία, την Εκκλησία, το υπερβατικό. Σε περιμένουμε για να θέσεις τα δικά σου ερωτήματα. — στην τοποθεσία Together.

Διάλογοι Θεολογίας και Ψυχολογίας

Η Ακαδημία Θεολογικών Σπουδών, σε συνεργασία με την κοινωφελή εταιρεία ψυχοκοινωνικών παρεμβάσεων «Πορεία Υγείας» και με τον Σύνδεσμο Νέων της Ιεράς Μητροπόλεως Δημητριάδος, διοργανώνουν για δεύτερη συνεχή χρονιά σειρά συναντήσεων, υπό την κεφαλίδα «Διάλογοι Θεολογίας και Ψυχολογίας». Με αυτή την προσπάθεια η Ακαδημία Θεολογικών Σπουδών επιχειρεί να απευθυνθεί στο «πρόσωπο» που πάσχει στην καθημερινότητα και να απαντήσει στα ερωτήματά του με την συνδρομή της ψυχολογίας.

Η επικείμενη συνάντηση που αφορά το ζήτημα του άγχους και των φοβιών θα πραγματοποιηθεί, το Σάββατο 5 Απριλίου 2014, και ώρα 18:30 στην αίθουσα του Δημαρχείου Βόλου. Προσκεκλημένοι ομιλητές θα είναι ο π. Χαράλαμπος Παπαδόπουλος (π. Λίβυος), εφημέριος Ι. Ναού Αγ. Ειρήνης Πύργου Ηρακλείου, με θέμα Κατάθλιψη και χριστιανική ζωή, και ο κ. Σταύρος Γκουγκουσκίδης, Κλινικός Ψυχολόγος (M.Sc.), Συστημικός Ψυχοθεραπευτής, με θέμα Ψυχολογικές προσεγγίσεις για την υπέρβαση της κατάθλιψης.

ὁ παπα-«Σύντροφος» (ἀπόσπασμα)

Ἦταν παλιὸς μαρξιστής. Σκληρὸς ἰδεολόγος. Ἀπόλυτος καὶ συνεπής. Εἶχε δωρίσει ὁλόκληρη τὴν περιουσία του στὸ κόμμα.


[…] Ἡ δίψα του ὅμως γιὰ δικαιοσύνη καὶ προπαντὸς γιὰ ἀλήθεια δὲν τὸν ἄφησε νὰ πολυκαιρίσει στὸ κόμμα. Τὰ βρόντηξε κι ἔφυγε. Ζήτησε τὴ διαγραφή του.


-Δὲν θὰ πολεμῶ ἐγὼ τὸν κοινωνικὸ φασισμὸ γιὰ νὰ βάλω στὴ θέση του τὸν φασισμὸ τῆς ἰδεολογίας. Νὰ ὑπερασπίζομαι ἀπὸ τὴ μία τὰ δικαιώματα τῶν ἀνθρώπων καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη νὰ καταπιέζω τὴν ἴδια τὴ ζωή. […] Πέρασαν μερικὰ χρόνια ποὺ εἶχε μακριὰ ἀπὸ τὸ κόμμα. Ἔπειτα ἐξαφανίστηκε καὶ ἀπὸ τὴν πιάτσα. Τὸν ἀναζήτησαν. Ρώτησαν νὰ μάθουν ποῦ εἶχε χαθεῖ. Ἀργότερα ἔμαθαν ὅτι πῆγε στὸ Ἅγιον Ὄρος. Ἔγινε καλόγερος.


[…] Παλιοὶ φίλοι ἀριστεροὶ τὸν ἀνακάλυψαν τυχαῖα. Τὸ εἶπαν στὴν πιάτσα. Ἀπὸ τότε πήγαιναν σχεδὸν κάθε χρόνο καὶ τὸν συναντοῦσαν διάφοροι παλιοὶ συντρόφοι του. Μιλοῦσαν μαζί του γιὰ πολλὰ καὶ διαφορετικὰ θέματα.
–Τὶ κάνει ὁ κόσμος ἔξω; Ἔχει δουλειές; Νὰ φάει ἔχει; Τὸ σύστημα ὑγείας, ἡ παιδεία μας, τὰ παιδιά μας; Τὶ γίνεται μὲ αὐτά; Νὰ ξέρετε ὅτι τὸ κοινωνικὸ ζήτημα πρωτίστως εἶναι πνευματικό.

Ὁ ἴδιος δὲν μποροῦσε νὰ φανταστεῖ Θεὸ δίχως ἄνθρωπο. Εἶχε πάντα ἕνα μεγάλο καημὸ γι’ αὐτὰ τὰ θέματα […] ἡ καρδιά του χτυποῦσε ἀκόμη στοὺς δρόμους, στὶς πλατεῖες, στὶς πορεῖες καὶ τὶς διαδηλώσεις. Γιὰ τὸ δίκιο τῶν φτωχῶν, τῶν κατατρεγμένων. Γιὰ τὸ ψωμὶ τῶν ἀνθρώπων ποὺ τὸ θεωροῦσε πνευματικὸ ζήτημα.


-Ἐγώ, ἀδέλφια, δὲν λιποτάκτησα ἀπὸ τὸν ἀγώνα. Ποτὲ δὲν ἔπαψα νὰ ἐνδιαφέρομαι γιὰ τὸν ἄνθρωπο καὶ τὰ προβλήματά του. Ἁπλὰ τράβηξα ἀπὸ ἄλλο μονοπάτι. Τοὺς βαρέθηκα αὐτοὺς ἐκεῖ ἔξω. Κόμματα καὶ ἰδεολογίες μοῦ σακάτεψαν τὴ ζωή, μοῦ στέγνωσαν τὴν ψυχή. Ὅλοι τους πῆραν ἐξουσία καὶ μπαστάρδεψαν τὶς ἀξίες μας. Τὶς ἰδέες γιὰ τὶς ὁποῖες παλέψαμε. Δώσαμε τὸ βιός μας καὶ τὴ ζωή μας ὁλάκερη. Μονάχα ὁ Χριστὸς καὶ ὁ Che ἔμειναν ἀγνοὶ καὶ ἀθῶοι. Γιατὶ ἀρνήθηκαν τὴν ὁποιαδήποτε μορφὴ ἐξουσίας. Ὅλοι οἱ ἄλλοι πούλησαν ἀκριβὰ τὴν ἐπαναστατικότητά τους. Ἐξαργύρωσαν τὰ μαρτύριά τους μὲ θέσεις στὸ δημόσιο καὶ κρατικὲς ἀβάντες. Νὰ ξέρετε ὅτι οἱ χειρότεροι τύραννοι εἶναι αὐτοὶ ποὺ κάποτε μιλοῦσαν γιὰ ἐπανάσταση. Οἱ μεγαλύτεροι γδάρτες ὀνείρων εἶναι ὅλοι αὐτοὶ ποὺ κάποτε ἔγραφαν ποιήματα καὶ ἔπαιρναν ὅρκους στὸ ὄνειρο τῆς οὐτοπίας. Μᾶς πούλησαν, ἀδέλφια. Μᾶς πούλησαν γιὰ τριάκοντα ἀργύρια ἐξουσίας καὶ προβολῆς.


[…] Τὰ χειρότερα ἀφεντικὰ εἶναι οἱ κομμουνιστὲς καὶ οἱ «ἰδεολόγοι χριστιανοί». […] Ἔχουν ἀπολυτοποιήσει τὶς ἰδέες τους. Κόβουν καὶ ράβουν τοὺς ἀνθρώπους πάνω στὴν ἰδεολογία. Ἡ ἰδεολογία δὲν σὲ ἀφήνει νὰ δεῖς τὴν ἀλήθεια. Σοῦ ἔχει ἕτοιμες ἀπαντήσεις γιὰ ὅλα τὰ θέματα. […]





π. Χαράλαμπος Παπαδόπουλος, Ὁ Κινέζος, ὁ Θεὸς καὶ ἡ μοναξιά, ἐκδ. Ἁρμός, 2011

http://adrahti.blogspot.gr/

π. Βασίλειος Ι. Καλλιακμάνης: Από την Πατερική σοφία της «Κλίμακος»

α) Την Δ’ Κυριακή των Νηστειών η Εκκλησία τιμά και προβάλλει τον Όσιο Ιωάννη τον Σιναΐτη συγγραφέα της «Κλίμακος». Φέτος η Κυριακή αυτή συμπίπτει με την 30ή Μαρτίου, ημέρα επίσης της μνήμης του.

Ο Όσιος Ιωάννης υπήρξε σπουδαίος ασκητής και σοφός μυσταγωγός στον ανηφορικό δρόμο του πνευματικού βίου. Διαβάζοντας ο αναγνώστης την επιστολή του ηγουμένου της Ραϊθώ προς τον Όσιο Ιωάννη κατανοεί ότι η «Κλίμαξ» γράφτηκε ως καρπός υπακοής προς «οικοδομήν των αδελφών».

β) Στις σελίδες του βιβλίου αποκαλύπτεται το ταπεινό φρό-νη-μα και η Χριστοκεντρικότητα της διδασκαλίας του συγγραφέα, η κλιμάκωση της πνευματικής ζωής σε τριάντα βαθμίδες και η άρι-στη γνώση των κινήσεων της ανθρώπινης ψυχής. «Σε παρα-κα-λούμε», γράφει ο ηγού-με-νος στον Όσιο Ιωάννη Σιναΐτη, «μην αρ-νηθείς να μας ανα-πτύ-ξεις πρόθυμα και με ευκρίνεια, σαν πρα-γμα-τικός μέγας καθηγητής, τα πρέ-πο-ντα στη μονα-χική ζωή προς σω-τη-ρία αυ-τών που διάλεξαν την αγγελική πολιτεία».

γ) Ο Όσιος Ιωάννης ο Σιναΐτης απαντά με ταπείνωση: «Τολμώ να γράψω το βιβλίο αυτό, διότι διαφορετικά υπάρ-χει κίνδυνος να απορρίψω από πάνω μου το ζυγό της ευλογημένης υπακοής… όχι για δική σου καθοδή-γηση. Εξάλλου, εσύ μας στερεώνεις στα θεία ήθη και διδάγματα. Το στέλνω για τη συνοδεία των αδελφών… κι αν συ-ναντήσει κάποιος κάτι ωφέλιμο, να το λογαριάσει στον καλό μας Ηγού-με-νο». Παρά την υψηλή πνευ-μα--τική γνώση που διέθετε, ο Όσιος Ιωάννης θεωρεί τον εαυτό του μα-θη-τευό--μενο, ατελή και γεμάτο από άγνοια (Γ’, λε’).

δ) Ωστόσο, οι λεπτές επισημάνσεις και η ανατομία των ανθρώ-πι-νων παθών σε συνδυασμό με τις προτάσεις για θεραπεία και μετα-στοι-χείωσή τους σε αρετές αποκαλύπτουν τον εμπειρικό χαρακτήρα της θεο-λο-γίας του. Το θεόσοφο περιεχόμενο της «Κλίμακος» αναφέρεται στις θείες αναβάσεις που αρχίζουν από την «πράξη», δηλαδή την τήρηση των ευαγ--γελικών εντολών, την άσκηση της υπακοής και φθάνουν ώς τη «θεω-ρία».

ε) Στον ΙΕ’ Λόγο τίθεται ένα δύσκολο ερώτημα, για το οποίο ο όσιος εκπλήσσεται και δεν απαντά. Ρώτησε κάποιος «γνω-στικός» τον Σιναΐτη άγιο, ποια αμαρτία είναι βαρύτερη εξαιρέσει του φό-νου και της άρνησης. Εκείνος απάντησε, «το να πέσει κάποιος σε αίρεση». Τότε εκείνος ξαναρώ-τη-σε: Γιατί τότε η Εκκλησία τους αιρετικούς, όταν αποκηρύξουν την αίρε-ση, τους αποδέχεται αμέσως σε μυστηριακή κοινω-νία, ενώ τον πόρνο, όταν εξομολογηθεί και παύσει την αμαρτία, του στε-ρεί επί αρκετά χρόνια την κοινωνία των αχράντων μυστηρίων, σύμφω-να με τους αποστολικούς κανόνες; Και καταλήγει ο όσιος: «Καμού τη απορία καταπλαγέντος, το άπορον μεμένηκεν άπορον» (ΙΕ’, μδ’).

στ) Στην απορία αυτή απαντά έπειτα από πολλά χρόνια ένας νη-πτι-κός, λόγιος και ερμηνευτής της «Κλίμακος», ο Νικηφόρος Κάλλιστος Ξαν-θό-πουλος (1250 - 1330). Γράφει ο Νικηφόρος: Ο αιρετικός α-σε-βεί μόνο με το λόγο, γι’ αυτό δέχεται τη θεραπεία με το λόγο. Ο πόρνος όμως, επειδή α-μαρ--τάνει με την ψυχή και το σώμα, χρειάζεται αρκετό χρόνο και επίπονη ά-σκηση για να καθαρθεί από την ασθένεια της αμαρτίας. Ο αιρετικός θεώ-ρησε ως καλή την αίρεση, γι' αυτό τη διάλεξε. Ενώ ο πόρνος, παρότι γνώ-ριζε ότι η πράξη του είναι κακή, ολίσθησε σ’ αυτή λόγω της φιλη-δο-νίας του.

ζ) Οι θείες α-να-βάσεις που απαντούν στην «Κλίμακα» συνδέονται ή μάλλον έχουν ως κέντρο το πρόσωπο του Χρι-στού. Οι ενέργειες, τα λόγια, οι σκέψεις, οι τάσεις και οι κινήσεις χρειά-ζε-ται να είναι σύμφωνες με το θέλημα του Κυρίου. Διαφορετικά ο α-γω-νι-ζό-μενος «κλέπτεται, και ούπω κατά αρετήν πολιτεύεται» (ΚΖ', λα’). Είναι χαρακτηριστικό ότι συνιστά να μην ελκύουν και συνεπαίρνουν τον αγωνιζόμενο οι διηγήσεις για τους ησυχαστές και τους αναχωρητές, αφού βαδίζει την πορεία του Πρωτο-μάρτυ-ρος Χριστού (Δ’, ξ’). Κι εκείνος που βρίσκεται στην πορεία αυτή δεν κα-ταφρο-νεί τις κατώτερες βαθμίδες, αλλά αναγνωρίζει τη μεγάλη αξία τους έχοντας ως αρχή και τέλος τον Κύριο Ιησού

Επιμορφωτική συνάντηση θεολόγων Κοζάνης

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ ----- ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ Α/ΘΜΙΑΣ & Β/ΘΜΙΑΣ ΕΚΠ/ΣΗΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΓΡΑΦΕΙΟ ΣΧΟΛΙΚΩΝ  ΣΥΜΒΟΥΛΩΝ Β/ΘΜΙΑΣ ΕΚ/ΣΗΣ ……………………………………………………………………
Διεύθυνση: Μακρυγιάννη 22, 50100,Κοζάνη Τηλέφωνο: 24610-49308  FAX: : 24610-21259 Email:grsskoz@sch.gr ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ: Ανδρέας Αργυρόπουλος Σχολικός Σύμβουλος Θεολόγων Κινητό: 6972321608 E-mail: arganda@sch.gr Ιστολόγιο: e-theologia.blogspot.com

Θέμα: «Επιμορφωτική  συνάντηση θεολόγων Π.Ε. Κοζάνης»

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Σας προσκαλώ στην επιμορφωτική μας συνάντηση την 2α Απριλίου 2014, ημέρα Τετάρτη και ώρα 11:30 π.μ.

 Η συνάντηση θα πραγματοποιηθεί  στο χώρο του 4ου ΓΕΛ Κοζάνης σύμφωνα με το παρακάτω πρόγραμμα:

11:30-12:15  Ενημέρωση από το Σχολικό Σύμβουλο για τρέχοντα ζητήματα

12:15 -13:15 «Ο ρόλος του θεολόγου καθηγητή στο Δημόσιο σχολείο.» Ανδρέας Αργυρόπουλος, Σχολικός Σύμβουλος

13:15-14:00 Συζήτηση

14:00 Λήξη επιμορφωτικής συνάντησης 

ΠΡΟΣΟΧΗ: (Η συνάντηση δεν αφορά τα σχολεία της περιοχής της Πτολεμαΐδας)

Με συναδελφικούς χαιρετισμούς

Ανδρέας Αργυρόπουλος

Σχολικός Σύμβουλος Θεολόγων Δυτικής Μακεδονίας

π.Αντώνιος Καλλιγέρης:Αγαπητοί μας συνταξιδιώτες

  

 EDITORIAL

  Αγαπητοί μας συνταξιδιώτες,

 Σύμφωνα με ένα παλιό τραγούδι του Μ.Λοϊζου « Ο δρόμος είχε τη δική του ιστορία/ κάποιος την έγραψε στον τοίχο με μπογιά/ ήταν μια λέξη μοναχά ελευθερία/ είπανε όμως πως την έγραψαν παιδιά».

   Στα χρόνια της αντίστασης στους τοίχους έγραφαν ελπίδες, προτροπές, ευχές και όνειρα.

   Στα χρόνια της ευημερίας εκτός από ελάχιστες πολύ έξυπνες ιδέες, στους τοίχους ανακοινώνεται η οργή, ο θυμός και οι επερχόμενες καταστροφές.

    Στους ηλεκτρονικούς τοίχους τα πράγματα είναι χειρότερα. Κανείς δεν γράφει για την ελπίδα. Ούτε οι χριστιανοί. Ακόμα και όταν ο κόσμος καλείται σε μετάνοια, αυτό γίνεται για να μην τον βρεί με οποιαδήποτε έννοια η «οργή» του Θεού!

   Και όμως! Όταν ο Κύριος καλούσε σε μετάνοια τους ανθρώπους το έκανε για να μη χάσουν την επερχόμενη Βασιλεία των Ουρανών. Να μη χάσουν τη συνάντηση. Τη χαρά του βασιλικού τραπεζιού. Πουθενά οργή και θυμός. Μόνο η χαρά της παρέας.

    Η αποστολή των μαθητών του Χριστού σύμφωνα με αυτό το πνεύμα στοχεύει στην αναγγελία του χαρμόσυνου μηνύματος της παρουσίας Του. Της ζωής στην Εκκλησία που μεταμορφώνει τον κόσμο. Εμείς όμως κάνουμε το αντίθετο. Κηρύττουμε την επερχόμενη καταστροφή ενός σάπιου κόσμου. Αυτόν τον κόσμο ήρθε ο Χριστός για να τον σώσει και όχι για να τον κρίνει. Η ελπίδα ήταν (και είναι) ο Ίδιος. Οι μαθητέςΤου όμως σήμερα όλοι εμείς μιλάμε με απέχθεια για ότι Εκείνος αγάπησε.

   Είμαστε πολύ μακριά από το πνεύμα της Αγ.Γραφής αλλά και της Πατερικής Παράδοσης. Στην προς Ευτρόπιο ομιλία του ο Αγ.Ιωάννης ο Χρυσόστομος, συνεχίζοντας τη θεολογική θέση του Απ.Παύλου, γράφει ότι ο Χριστός αγάπησε μια πόρνη. Την οποία τη θεράπευσε, την καθάρισε, την κατέστησε με τη θυσία Του παρθένο αγνή και έγινε ο Νυμφίος Της. Εμείς όμως οι μαθητές του 2013 αυτή την πόρνη απειλούμε με λιθοβολισμό. Την απεχθανόμαστε και φτιάχνουμε τους δικούς μας μικρόκοσμους. Ο αγ.Ιωάννης της Κλίμακας υποστηρίζει ότι ένα από τα βασικά προτερήματα του πνευματικού πατέρα είναι αναυσία. Άρα οι μαθητές του 2013 δεν μπορούν να γίνουν πατέρες επειδή πλήττονται από τη ναυτία που τους προκαλούν οι πληγές του σύγχρονου κόσμου.

  Ίσως για αυτό δεν μπορούμε να αντικρύσουμε τους ανθρώπους και την καθημερινότητά τους πέρα από τα όρια της ασφάλειάς μας. Ίσως για το λόγο αυτό δεν μπορούμε να εμπνεύσουμε τους μαθητές μας.

   Μήπως τη Σαρακοστή αυτή χρειάζεται να νηστεύσουμε αυτό το πάθος;

    Ας μην επαναλάβουμε την αχαριστία των Ισραηλιτών που βγήκαν από την Αίγυπτο και σε κάθε δυσκολία ζητούσαν να επιστρέψουν στη σκλαβιά της γιατί αυτή προσέφερε  «ασφάλεια». Ας μην ξεχνάμε με τη σειρά μας ότι ο Θεός είναι Πατέρας μας. Επομένως η ασφάλειά μας είναι η Πατρότητά Του όσο και αν αυτή μας «εκθέτει» σε άγνωστες για μας συνθήκες άθλησης.

    Ας μιλήσουμε στα παιδιά για αυτή την αγάπη. Έχουμε χρέος να ανοίξουμε μπροστά στα μάτια τους τη Βασιλεία που δίδαξε ο Χριστός.

π. Δημήτριος Μπαθρέλλος: πίστη και γνώση