Παγκρήτια θεολογική διημερίδα : "1700 χρόνια από το Διάταγμα των Μεδιολάνων: Η σημασία του στην εποχή μας"

Ο Παγκρήτιος Σύνδεσμος Θεολόγων σε συνεργασία με την Ορθόδοξο Ακαδημία Κρήτης και υπό την αιγίδα της Ιεράς Μητροπόλεως Κισάμου και Σελίνου προγραμματίζει παγκρήτια θεολογική διημερίδα, με θέμα "1700 χρόνια από το Διάταγμα των Μεδιολάνων: Η σημασία του στην εποχή μας", στην Ορθόδοξη Ακαδημία Κρήτης, στις 22-23 Νοεμβρίου 2013.

Παρακάτω ακολουθεί η σχετική ανακοίνωση - πρόσκληση προς τους Θεολόγους της Κρήτης του Δ.Σ. του Συνδέσμου:

Κατά το τρέχον έτος 2013 συμπληρώνονται 1700 χρόνια από την υπογραφή του Διατάγματος των Μεδιολάνων, γνωστού και ως Διατάγματος της Ανεξιθρησκίας. Με την προτροπή του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου γίνονται ανά τον κόσμο ποικίλες εκδηλώσεις τόσο για να τιμηθεί η ιστορική επέτειος όσο και να τονισθεί η σημασία της στην εποχή μας.

Με ιδιαίτερη χαρά, σας ανακοινώνουμε τη διοργάνωση διήμερης θεολογικής διημερίδας/συνεδρίου, με θέμα “1700 χρόνια από το Διάταγμα των Μεδιολάνων: Η σημασία του στην εποχή μας”,  η οποία θα γίνει στην Ορθόδοξο Ακαδημία Κρήτης, στις 22-23 Νοεμβρίου 1013, σύμφωνα με το συνημμένο πρόγραμμα.

Η διημερίδα πραγματοποιείται σε συνεργασία με την Ορθόδοξο Ακαδημία Κρήτης και υπό την αιγίδα της Ιεράς Μητροπόλεως Κισάμου και Σελίνου, ύστερα από ευγενική πρόταση και πρωτοβουλία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κισάμου και Σελίνου κ. Αμφιλοχίου.

Έχουμε ζητήσει την έγκριση του Υπουργείου Παιδείας για τη συμμετοχή των θεολόγων εκπαιδευτικών, με απουσία μιας ημέρας από τα σχολικά καθήκοντα (Παρασκευή 22 Νοεμβρίου 2013), σε συνεργασία με τη Δ/νση του σχολείου τους.

Βασικοί στόχοι της διημερίδας είναι:

1. Να μελετήσουμε τις ιστορικές παραμέτρους του επετειακού γεγονότος.
2. Να αναζητήσουμε διαστάσεις των σχέσεων θρησκείας, πολιτικής και κοινωνίας.
3. Να εξετάσουμε την προβληματική σύγχρονων ζητημάτων θρησκευτικής συνείδησης και θρησκευτικής έκφρασης.
4. Να ενημερωθούμε για ευρωπαϊκές πολιτικές ως προς την προαγωγή και προστασία της θρησκευτικής ελευθερίας.
5. Να διερευνήσουμε την έννοια της θρησκευτικής ελευθερίας στο μάθημα των Θρησκευτικών.
6. Να μελετήσουμε διαστάσεις της θρησκευτικής ελευθερίας στην Ελλάδα του σήμερα.

Τις κύριες εισηγήσεις έχουν κληθεί να παρουσιάσουν ειδικοί εισηγητές από τον χώρο της ακαδημαϊκής έρευνας, της πολιτικής και της εκπαίδευσης.

Ιωάννη Καραβιδόπουλου: Υπάρχουν όρια στην αγάπη;

«Κάποιος νομοδιδάσκαλος παρουσιάστηκε στον Ιησού, και για να τον φέρει σε δύσκολη θέση του είπε: «Διδάσκαλε, τι πρέπει να κάνω για να κερδίσω την αιώνια ζωή;» Ο Ιησούς τον ρώτησε: «Ο νόμος τι γράφει;» Εκείνος απάντησε: Ν' αγαπάς τον Κύριο το Θεό σου μ' όλη την καρδιά σου και μ' όλη την ψυχή σου, μ' όλη τη δύναμή σου και μ' όλο το νου σου· και τον πλησίον σου όπως τον εαυτό σου. «Πολύ σωστά απάντησες», του είπε ο Ιησούς· «αυτό κάνε και θα ζήσεις». Εκείνος όμως, θέλοντας να δικαιολογήσει τον εαυτό του, είπε στον Ιησού: «Και ποιος είναι ο πλησίον μου;»

Πήρε τότε αφορμή ο Ιησούς και είπε: «Κάποιος άνθρωπος, κατεβαίνοντας από τα Ιεροσόλυμα για την Ιεριχώ, έπεσε πάνω σε ληστές. Αυτοί τον ξεγύμνωσαν, τον τραυμάτισαν και έφυγαν παρατώντας τον μισοπεθαμένο. Από 'κείνο το δρόμο έτυχε να κατεβαίνει και κάποιος ιερέας, ο οποίος τον είδε, αλλά τον προσπέρασε χωρίς να του δώσει σημασία. Το ίδιο και κάποιος λευίτης, που περνούσε από 'κείνο το μέρος· παρ' όλο που τον είδε κι αυτός, τον προσπέρασε χωρίς να του δώσει σημασία. Κάποιος όμως Σαμαρείτης που ταξίδευε, ήρθε προς το μέρος του, τον είδε και τον σπλαχνίστηκε. Πήγε κοντά του, άλειψε τις πληγές του με λάδι και κρασί και τις έδεσε καλά. Μάλιστα τον ανέβασε στο δικό του το ζώο, τον οδήγησε στο πανδοχείο και φρόντισε γι' αυτόν. Την άλλη μέρα φεύγοντας έβγαλε κι έδωσε στον πανδοχέα δύο δηνάρια και του είπε: “φρόντισέ τον, κι ό,τι παραπάνω ξοδέψεις, εγώ όταν ξαναπεράσω θα σε πληρώσω”. Ποιος λοιπόν απ' αυτούς τους τρεις κατά τη γνώμη σου αποδείχτηκε “πλησίον” εκείνου που έπεσε στους ληστές;» Ο νομοδιδάσκαλος απάντησε: «Εκείνος που τον σπλαχνίστηκε».

Τότε ο Ιησούς του είπε: «Πήγαινε, και να κάνεις κι εσύ το ίδιο». (Λουκ. 10, 25-37)

Είναι σωστό και κατανοητό, ενώ βιάζεσαι να πας στη δουλειά σου, στο γραφείο σου, στις υποθέσεις σου, να σταματήσεις στο δρόμο για να βοηθήσεις κάποιον πά­σχοντα με κίνδυνο να καθυστερήσεις, να ζημιωθείς και ίσως και να παρεξηγηθείς; Η οργάνωση και ο ρυθμός της ζωής, το πρόγραμμα και οι διάφορες ασχολίες απο­διώχνουν πολλές φορές τα αισθήματα αγάπης και κάνουν δύσκολη την εφαρμογή της. Μιλούμε για την αγάπη σαν το κεντρικότερο στοιχείο του χριστιανισμού, αλλά ξε­χνούμε ότι αυτή είναι ή μάλλον πρέπει να είναι και το σπουδαιότερο χαρακτηριστικό της χριστιανικής ζωής μας. Έτσι, ενώ πολύ συχνά παραλείπουμε να δείξουμε την α­γάπη μας σ' αυτόν που τη χρειάζεται, έχουμε πάντα για τον εαυτό μας μια ευλογοφανή δικαιολογία.

Η παραβολή του εύσπλαχνου Σαμαρείτη έρχεται να μας θυμίσει μερικές οδυνηρές αλήθειες και να μας δώσει μια εικόνα της πραγματικής αγάπης. Αντίθετα απ' ό,τι θα περίμενε κανείς, ένας ιερεύς και ένας λευίτης περνών­τας από το δρόμο πού οδηγεί από την Ιερουσαλήμ στην Ιεριχώ «αντιπαρέρχονται» τον πληγωμένο και σχεδόν μι­σοπεθαμένο οδοιπόρο που έπεσε σε ληστές. Για ποιο τάχα λόγο δεν σταματούν; Μήπως φοβούνται ότι θα υποστούν και αυτοί την ίδια τύχη αν καθυστερήσουν το ταξίδι τους; Είναι παρατηρημένο ότι ο φόβος της προσωπικής ζημίας και η ανάγκη αυτοπροστασίας συντελούν αναπόφευκτα στην παράλειψη του έργου της αγάπης. Μήπως βιάζονται για να μεταβούν έγκαιρα στην υπηρεσία τους, σε κάποιο ιερατικό καθήκον, σε κάποια αποστολή; Είναι αλήθεια ότι πολλές φορές ευσεβείς και δικαιολογημένες κατά πάν­τα προφάσεις στέκονται εμπόδιο στο να συμπαρασταθούμε κάποιον που βρίσκεται σε άμεση ανάγκη. Μήπως τον μι­σοπεθαμένο άτυχο οδοιπόρο τον θεώρησαν νεκρό και θέ­λησαν να αποφύγουν την επαφή με νεκρό τηρώντας τη σχετική διάταξη του Μωσαϊκού Νόμου; Ο τύπος πολύ συχνά κυριαρχεί επάνω στην ουσία και συμπνίγει τις αυ­θόρμητες εκδηλώσεις. Μήπως απλώς και χωρίς ιδιαίτερο λόγο αδιαφορούν; Η εποχή μας έχει να δώσει πολλά απάνθρωπα παραδείγματα τέτοιας θανατηφόρου αδιαφο­ρίας.

Η παραβολή δεν μας δίνει καμία εξήγηση για τη στάση των δύο ιερωμένων. Θέλει να τονίσει περισσότερο τη στάση του τρίτου προσώπου της διηγήσεως, του Σαμα­ρείτη, ενός ανθρώπου που για τον Ιουδαίο σημαίνει ακά­θαρτος, αιρετικός, απόβλητος. Μη νομίσουμε ότι ο Χρι­στός θέλει να δείξει τη διαφορά ανάμεσα στους άσπλα­χνους ιερωμένους της εποχής και το συμπονετικό λαϊκό. Άλλος είναι ο στόχος του. Θέλει να δείξει ότι οι Ιου­δαίοι που καθημερινά στην προσευχή τους επαναλάμβα­ναν τις δύο θεμελιώδεις εντολές της Π. Διαθήκης: «ἀγα­πήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου» καί «ἀγαπήσεις τὸν πλη­σίον σου ὡς σεαυτόν», στην πράξη δεν είχαν καμιά διά­θεση να τις εφαρμόσουν, ενώ ο αλλογενής έδωσε ένα δείγμα αληθινής θρησκευτικότητας με κέντρο την πράξη της αγάπης. Αξίζει τον κόπο να δούμε μερικές χτυπητές πλευρές αυτής της αγάπης.

1. Η αγάπη είναι μια προσωπική συνάντηση με τον πάσχοντα, με τον πτωχό, με τον δυστυχισμένο. Η προσω­πική αυτή συνάντηση σημαίνει ίσως απώλεια πολύτιμου χρόνου, χασομέρι από τις ιδιωτικές υποθέσεις, αναβολή κάποιου ταξιδιού μας, παραίτηση από πράγματα που δι­καιωματικά μας ανήκουν. Ο εύσπλαχνος Σαμαρείτης της παραβολής παραιτείται του μεταφορικού μέσου του για να ανεβάσει σ' αυτό τον πληγωμένο, προσφέρει τα πιο χρήσιμα εφόδια του, λάδι και κρασί, πληρώνει τον πανδο­χέα και υπόσχεται κατά την επάνοδο του να συνεχίσει την εκδήλωση του ενδιαφέροντος του.

2. Η αγάπη δεν προέρχεται από έναν οίκτο της στιγ­μής, από μια συμπάθεια για τον δυστυχισμένο (με κρυφή φοβία μήπως βρεθούμε κι εμείς κάποτε στη θέση του ή με υποσυνείδητη ικανοποίηση που δεν είμαστε εμείς τώρα στην ίδια κατάσταση), αλλά είναι ανιδιοτελής και ολο­κληρωτική προσφορά , κατά το πρότυπο του Χριστού που πάνω στον Σταυρό έδειξε τι είναι η ολοκληρωτική αγάπη. Εμείς αγαπούμε, διότι «Αὐτὸς πρῶτος ἠγάπησεν ἡμᾶς» (Α' Ίωάν. 4, 19), κατά τη φράση του μαθητή της αγάπης.

3. Αλλά και ένα ακόμη χαρακτηριστικό της αγάπης βγαίνει από τη στάση του Σαμαρείτη. Η αγάπη δεν γνω­ρίζει όρια και περιορισμούς. Ίσως σ' αυτό κυρίως απο­βλέπει ό Χριστός λέγοντας την παραβολή που προκλήθη­κε από το ερώτημα ενός Ιουδαίου νομοδιδασκάλου: Ποιος είναι ο πλησίον μου; Εκείνος έρωτα, μέσα στο χάος των διαφόρων αντιλήψεων της εποχής περί της εννοίας και των ορίων του πλησίον, ποιό είναι το αντικείμενο της αγάπης και μέχρι πού πρέπει αυτή να εκτείνεται. Κι ο Χριστός, λέγοντας αυτήν την παραβολή, αντιστρέφει τσ πράγματα, δείχνοντας ποιο είναι το υποκείμενο της αγά­πης. Εάν ο κάθε άνθρωπος είναι υποκείμενο της αγάπης, τα όρια του πλησίον είναι απεριόριστα· δεν υπάρχουν φραγμοί κοινωνικοί, θρησκευτικοί, φυλετικοί κλπ. Όποιος αγαπά μόνο τους φίλους του, τους ομοθρήσκους του, τους δικούς του, φέρεται ανθρώπινα. Όποιος δεν γνω­ρίζει αυτούς τους φραγμούς, φέρεται θεϊκά, κατά το πρό­τυπο του Θεού της αγάπης.

www.amen.gr

Ευχαριστίες της Συντονιστικής των Αδιορίστων Θεολόγων στον πρόεδρο του Πανελλήνιου Θεολογικού Συνδέσμου "ΚΑΙΡΟΣ"

 

Ο Πρόεδρος του "ΚΑΙΡΟΥ", Ανδρέας Αργυρόπουλος

Σαν μέλη της Συντονιστικής Ομάδας των Αδιόριστων Θεολόγων θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε τον Πρόεδρο του Πανελλήνιου Θεολογικού Συνδέσμου ΚΑΙΡΟΣ κύριο Ανδρέα Αργυρόπουλο για την πολυεπίπεδη και ολόψυχη συμπαράστασή του στην αγωνία και στους αγώνες μας τους τελευταίους μήνες – τους μήνες που άλλαξαν άρδην τις ζωές μας, αλλά φοβόμαστε πως αποτελούν απλά την απαρχή για το μαύρο μέλλον που επιφυλάσσει η πολιτεία στις θεολογικές σπουδές και το μάθημα της θρησκευτικής αγωγής.

 

Πιστεύουμε, χωρίς να θέλουμε να γίνουμε κινδυνολόγοι, πως το ουσιαστικό  διακύβευμα στην άρνηση της πολιτείας να διορίσει νέους θεολόγους και στην επιλογή της να αντιμετωπίζει τα Θρησκευτικά ως Β’ Κατηγορίας μάθημα, δεν είναι μόνο η συντριβή των ζωών μας και των ονείρων μας (όπως και των ονείρων όλων των νέων θεολόγων πια), αλλά, κυρίως, πως πίσω απ’ όλα αυτά κρύβεται η επιθυμία πολλών και συγκεκριμένων κύκλων να «τελειώνουν μια για πάντα με το Μεσαιωνικό μάθημα των Θρησκευτικών».

 

Δεν θα επιχειρηματολογήσουμε, σ’ αυτή την επιστολή, για την αναγκαιότητα του μαθήματός μας στην ολόπλευρη ανάπτυξη των νέων ανθρώπων που αποτελεί βασικό χρέος της Εκπαίδευσης. Θα πούμε όμως ότι ο κύριος Αργυρόπουλος ήταν από τους ελάχιστους θεολόγους που δεν θεώρησαν τη δίωξή μας ως συντεχνιακή ‘κακομεταχείριση’ από την πλευρά του Κράτους και μας συμπαραστάθηκε πολλαπλά και έμπρακτα - όταν, στην καλύτερη περίπτωση, αυτό  που εισπράτταμε από παντού ήταν μερικά γενικά ευχολόγια.

 

Με οξυμμένα αντανακλαστικά, με τις εύστοχες παρεμβάσεις του (επίσημες ή μη), με τη συγκροτημένη σκέψη του και τις συμβουλές και κατευθύνσεις του, στάθηκε δίπλα μας από την αρχή του αγώνα μας κι έγινε κοινωνός της αγωνίας μας.

 

Και μάλιστα όλα αυτά χωρίς καμία ιδιοτέλεια, αλλά και χωρίς κανένα στόμφο. Απλός και ακούραστος συμπαραστάτης μας, όχι απλά σαν Πρόεδρος του "Καιρού" ή σαν Σχολικός Σύμβουλος, αλλά σαν ίσος προς ίσους, σαν συνάδελφος και σαν αδελφός.

 

Παρακάμπτοντας επισημότητες λοιπόν και λόγια περιττά, όλοι εμείς οι αδιόριστοι θεολόγοι θέλουμε να πούμε ένα απλό, αλλά βαθύ και από ψυχής: Ανδρέα σε ευχαριστούμε!....

 

 Συντονιστική Ομάδα Αδιόριστων Θεολόγων

http://religiousnet.blogspot.com/2012/11/blog-post_9.html

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 9 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2012

Πραγματοποιήθηκε η Επιμορφωτική Ημερίδα Θεολόγων της Δ.Δ.Ε. Ανατολικής Θεσσαλονίκης

Στις 5 Νοεμβρίου 2013 πραγματοποιήθηκε στο Αμφιθέατρο του 4ου ΓΕΛ Καλαμαριάς η Επιμορφωτική Ημερίδα των Θεολόγων της Δ.Δ.Ε. Ανατολικής Θεσσαλονίκης με θέμα «Το ΜτΘ στο Σύγχρονο Σχολείο».


Ο Δ/ντής και Θεολόγος του 4ου ΓΕΛ Καλμαριάς κ. Αθανάσιος Μανιάτης διέθεσε όλη την υλικοτεχνική υποδομή (Διαδίκτυο, προτζέκτορα, υπολογιστή, μικρόφωνα κ.α.) για την επιτυχή διεξαγωγή της ημερίδας. Εισηγήσεις παρουσίασαν ο Σχολικός Σύμβουλος Θεολόγων κ. Πολύβιος Στράντζαλης, η Θεολόγος του Διαπολιτισμικού Γυμνασίου κ. Καλλιρρόη Ακανθοπούλου, η Θεολόγος του 2ου Πρότυπου Πειραματικού Γυμνασίου Θεσσαλονίκης κ. Σμαράγδα Φαρίδου και ο Θεόλογος και Υποδιευθυντής του 2ου Γυμνασίου Κάτω Τούμπας κ. Βασίλειος Φανάρας. Η επιμορφωτική ημερίδα ξεκίνησε με




την εισήγηση του Σχολικού Συμβούλου κ. Στράντζαλη ο οποίος αναφέρθηκε σε τρέχοντα ζητήματα που αφορούν το ΜτΘ (προγραμματισμός, οδηγίες διδασκαλίας του ΜτΘ, απαλλαγές, αναθέσεις, ηλεκτρονικά εμπλουτισμένα βιβλία, φωτόδενδρο – Βιωματικές Δράσεις στο Γυμνάσιο).


Ακολούθησε η εισήγηση της κ. Καλλιρρόης Ακανθοπούλου με θέμα: "Νέα Προγράμματα Σπουδών στο ΜτΘ: Σχεδιασμός και υλοποίηση της Θ.Ε. 7 της Γ΄ Γυμνασίου «Από την αρχή μέχρι το τέλος του κόσμου» Η κ. Ακανθοπούλου με μεγάλη επιμέλεια ανέλυσε τα στάδια που ακολούθησε για τον σχεδιασμό της ΘΕ, τα




βασικά θέματα στα οποία εστίασε, τις μορφές και τεχνικές που χρησιμοποίησε καθώς και τα φύλλα εργασίας που έδιδε στους μαθητές της.Τρίτη εισήγηση ήταν της κ. Σμαράγδας Φαρίδου με θέμα: "Εφαρμογή τηςενεργητικής μάθησης στο ΜτΘ μέσα από τις διαφορετικές οπτικές των έξι καπέλων και μέσα από τον έντεχνο συλλογισμό". Η κ. Φαρίδου παρουσίασε ένα project που υλοποίησε σε μαθητές της Α΄ τάξης με τη μέθοδο των έξι καπέλων σκέψης, δηλαδή την επαναστατική μέθοδο του Edward De Bono, που ανήκει σε ένα σύνολο προσεγγίσεων που χρησιμοποιούνται για την ανάπτυξη της κριτικής και της δημιουργικής σκέψης. Αναφέρθηκε στο ιστολόγιο και στο wiki που χρησιμοποιήθηκε από τους μαθητές ως εργαλείο μάθησης και γενικά φάνηκε ότι μέσα από την εργασία αυτή οι




μαθητές είχαν τη δυνατότητα να επεξεργαστούν και να διατυπώσουν ολιστικές και ευαίσθητες έννοιες, να διερευνήσουν καταστάσεις που ανήκουν στη σφαίρα των συναισθημάτων και της φαντασίας.


Ακολούθησε η τέταρτη και τελευταία εισήγηση του κ. Φανάρα με θέμα: «Ο Θεολόγος και η υλοποίηση καινοτόμων δράσεων μέσα από τα προγράμματα των σχολικών δραστηριοτήτων: Παρουσίαση του προγράμματος «Ο βιοηθικός προβληματισμός στο Σχολείο» ,

 Ο κ. Φανάρας παρουσίασε το πρόγραμμα Αγωγής Υγείας που

εκπονήθηκε με τους μαθητές της Γ΄ Γυμνασίου του Σχολείου του. Το πρόγραμμα είχε σχέση με το ευρύτερο πεδίο των θεμάτων που έχουν να κάνουν με τα ανθρώπινα δικαιώματα και έχουν προκύψει εξαιτίας της προόδου της βιοιατρικής επιστήμης. Αναφέρθηκε στις φάσεις του προγράμματος και παρουσίασε τις τρεις περιπτώσεις που μελέτησαν οι επιτροπές που προβληματίστηκαν πάνω σε θέματα βιοηθικής.

ΚΕΝΑ ΘΕΟΛΟΓΩΝ

                                                                   

                        7/11/2013

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΤΟΥ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΩΝ ΘΕΟΛΟΓΩΝ (ΠΑ.Σ.Α.Θ) ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ κ.Κ.ΑΡΒΑΝΙΤΟΠΟΥΛΟ.

Ο Πανελλήνιος Σύλλογος Αναπληρωτών Θεολόγων (ΠΑ.Σ.Α.Θ.) εκφράζει για άλλη μια φορά την βαθειά δυσαρέσκεια του απέναντι στην πολιτική του Υπουργείου Παιδείας, η οποία έχει ως αποτέλεσμα τα κενά των Θεολόγων να παραμένουν ακάλυπτα στα σχολεία μέχρι και σήμερα. Έχουμε ενημερωθεί από έγκυρες πηγές πως κενά υπάρχουν, τα περισσότερα αφορούν τις Κυκλάδες, τα Δωδεκάνησα και την Κρήτη.Ο κλάδος των Θεολόγων υπήρξε από τα πρώτα θύματα της κρίσης και του μνημονίου, καθώς πέρυσι κατά την σχολική χρονιά 2012-2013 παρά τα εκατό (100) και πλέον επιβεβαιωμένα από το ίδιο το υπουργείο κενά, προσλήφθηκαν μόλις  12 Θεολόγοι αναπληρωτές για την κάλυψη τους, δημιουργώντας πολλαπλά προβλήματα στην ομαλή λειτουργία των σχολικών μονάδων, αφού σε πολλά σχολεία της ελληνικής επικράτειας το μάθημα των Θρησκευτικών δεν διδάχτηκε καθόλου. Επίσης παρατηρήθηκαν φαινόμενα, όπως το μάθημα να μετατρέπεται από δίωρο σε μονόωρο και να διδάσκεται παράνομα από εκπαιδευτικούς άλλων ειδικοτήτων ώστε να καλυφθούν τα κενά. Φέτος , παρα την αύξηση του ωραρίου των εκπαιδευτικών υπάρχουν κενά Θεολόγων, κυρίως στη νησιωτική Ελλάδα, η οποία πλήττεται περισσότερο  από την έλλειψη εκπαιδευτικών και ζητάμε από το Υπουργείο να προβεί στην άμεση κάλυψη τους. Διανύουμε τον τρίτο μήνα της σχολικής χρονιάς 2013-2014 και το Υπουργείο δεν έχει προσλάβει κανέναν θεολόγο αναπληρωτή. Η μη κάλυψη των κενών μας θα δημιουργήσει  προβλήματα στην σχολική διαδικασία,  ειδικά στις Λυκειακές τάξεις, καθώς  από φέτος εφαρμόζεται το Νέο Λύκειο (Ν.4186-2013).

ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΙΟΙΚΟΥΣΑ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΩΝ ΘΕΟΛΟΓΩΝ (ΠΑ.Σ.Α.Θ.)

E-mail επικοινωνίας: theologoi01@gmail.com

π.λίβυος:Φαντασιακή δόμηση «εκκλησιαστικού βίου»…. α’ μέρος

Ο εκκλησιαστικός χώρος, είναι ο κατεξοχήν χώρος της πίστεως. Όμως πίστη δεν σημαίνει κάτι αόριστο και νεφελώδες. Πολλώ δε μάλλον έξω από την πραγματικότητα και την αμεσότητα της ζωής.

Η πίστη δεν είναι ιδεολογία και σε καμία περίπτωση ιδεαλισμός, αλλά εμπειρία, γεύση, αίσθηση, γνώση του «αλλιώς» της ζωής.

Το γράφω αυτό, γιατί παρατηρώ συχνά ότι οι άνθρωποι του «εκκλησιαστικού χώρου», διαμορφώνουν μια εικόνα και αντίληψη περί Θεού έξω από την ορθόδοξη εμπειρία και ως εκ τούτου εξω απο την ζωή.

Πιστεύουν σε έναν Θεό που μπορεί και πρέπει να τους κάνει όλα τα θελήματα επειδή θα εφαρμόζουν κάποιες εξωτερικές εντολές. Νηστεύουν, κάνουν «κανόνα», εξομολογούνται, πάνε στην εκκλησία και στις αγρυπνίες, έχουν «γέροντα» κ.α., και θεωρούν ότι κατά κάποιο τρόπο ο Θεός υποχρεούται να τους «προστατεύει» ώστε να μην αρρωσταίνουν, να μην παθαίνουν ατυχήματα, να μην πτωχεύουν, να μην μένουν άνεργοι, να μην χάνουν τις καταθέσεις τους, να πηγαίνουν τα παιδιά τους αν είναι δυνατόν έξω από την πόρτα του σπιτιού τους φαντάροι, να περνάνε στις πανελλαδικές εξετάσεις, να τα διορίζουν στο δημόσιο(αυτό δεν είναι τυχαίο καθόλου, μια και το κράτος σε αυτούς τους ψυχισμούς είναι ο μεγάλος «πατέρας» που πρέπει να φροντίζει) και αν είναι δυνατόν να μην συμβαίνει τίποτε κακό και ταλαίπωρο στην ζωή τους.

Καταλαβαίνετε ότι ένας τέτοιος «Θεός» δεν υπάρχει τουλάχιστον στην Ορθόδοξη κατανόηση και εμπειρία. Αντιθέτως ο Θεός επιτρέπει το θάνατο του Υιού του, η Παναγία κλαίει και θρηνεί την άδικη θανή του μονάκριβου γιου της, Άγιοι μαρτυρούν, Όσιοι πάσχουν και υποφέρουν από σοβαρές και χρόνιες ασθένειες π.χ Γεροντας Πορφύριος, και γενικά στην εκκλησιαστική ζωή υπάρχει όλη η πραγματικότητα του ανθρώπινου βίου, δηλαδή πόνος και χαρά, δάκρυ και γέλιο, έκταση και θλίψη, οδύνη και ηδονή κ.ο.κ και σε καμία περίπτωση μια φαντασιακού τύπου πραγματικότητα.

Εμείς μιλάμε ως εκκλησιαστικό σώμα για τον Σταυρό που βρίσκει νόημα στην θυσία και την ελπίδα της Ανάστασης. Την οδύνη και την χαρά που νοηματοδοτείται υποκειμενικά ως άνοιγμα και πλάτυνση της ύπαρξης. Σαφέστατα και ο Θεός είναι θαλπωρή, καταφυγή, προστασία, σκέπη και βοήθεια, αλλά όμως με μια τελείως διαφορετικού τύπου ερμηνεία και παρουσία στην ζωή μας. π.χ ο Ουρανός που δεν απαντά στα αιτήματα μας και μοιάζει κλειστός, δεν είναι λιγότερη Παρουσία Θεου στην ζωή μας.

Έτσι η εκκλησία δεν πρέπει να λειτουργεί ως κρυψώνα από την ζωή, αλλά χώρος άθλησης αυτής. Δεν κρυβόμαστε από την ζωή. Δεν διαμορφώνουμε ένα φαντασιακό πλαίσιο ζωής που δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα. Η πίστη δεν είναι φαντασία αλλά εμπειρία της Όντως Ζωής.

Μια εμπειρία που εξελίσσεται, διαμορφώνεται, ωριμάζει, καρποφορεί, εδώ, στο τώρα, στην αμεσότητα της σκληρής και όμορφης συγχρόνως πραγματικότητας, όχι κάπου αλλού, όχι μέσα στην φαντασίωση μας. Στην ανήλικη ματιά μας. Αλλά στην ώριμη αντιμετώπιση της ζωής όπως είναι και όχι όπως θα θέλαμε φανταστικά να είναι.

Βέβαια επειδή προσπαθώ να είμαι ειλικρινής, θα πω ότι σε αυτές τις ανήλικες πεποιθήσεις συνέβαλαν και συμβάλουν αρκετοί κληρικοί και όχι μόνο, αφού για να αυξήσουν την επιρροή τους, υπόσχονται μια εκκλησιαστική ζωή δίχως προβλήματα. «Έλα στην Εκκλησία και θα λυθούν όλα σου τα προβλήματα» ηχεί ακόμη στα αυτιά μου προτροπή γνωστού πνευματικού. Δεν θέλει και πολύ να καταλάβει κανείς ότι αυτά τα συνθήματα και ηθικολογίες ανταποκρίνονται σε μια προτεσταντικού τύπου ερμηνεία και κατανόηση ζωής. Εκεί όπου εδώ και δεκαετίες ανθούν εγχειρίδια και συνταγολόγια ζωής. Εκεί όπου ο Θεός έχει ταυτιστεί με την «επιτυχία» την οικονομική και ενδοκοσμική «ευτυχία» λησμονώντας ότι στον Χριστιανισμό ο αδύναμος και ο δυσκολεμένος αυτού το κόσμου, δεν βρίσκει απλώς λύσεις, αλλά χώρο να υπάρξει και να ζήσει!!!! Ο Χριστός δεν είναι ο δυνατός και ισχυρός της ιστορίας, αλλά αλλάζει την ιστορία σε πείσμα των «πετυχημένων», «άτρωτων» και «ατσαλάκωτων» αυτού του κόσμου.

*συνεχίζεται…..

π.λίβυος

http://plibyos.blogspot.gr/2013/11/blog-post_6.html

“Πάτερ ημών, των μαρτύρων…”

Ένας πολύ όμορφος βραζιλιάνικος χριστιανικός ύμνος, σαφώς επηρεασμένος από το κίνημα της Θεολογίας της Απελευθέρωσης

Ελεύθερη απόδοση:

Πάτερ ημών, των περιθωριοποιημένων φτωχών
Πάτερ ημών, των μαρτύρων, των βασανισμένων
Το όνομά σου αγιάζεται από όσους πεθαίνουν υπερασπιζόμενοι την ζωη
Το όνομά σου δοξάζεται όταν η δικαιοσύνη είναι το μέτρο μας
Η βασιλεία σου είναι ελευθερία, αδελφοσύνη, ειρήνη και κοινωνία
Ανάθεμά σε όλη τη βία που κατατρώει τη ζωή με την καταπίεση

Θέλουμε να κάνουμε το θέλημά σου, ο Θεός είναι ο αληθινός απελευθερωτής
Εμείς δεν θα ακολουθήσουμε τα διεφθαρμένα δόγματα της καταπιεστικής εξουσίας
Ζητάμε από Εσένα τον άρτο της ζωής, τον άρτο της ασφάλειας, τον άρτο για τα πλήθη
Τον άρτο που οδηγεί την ανθρωπότητα, που κτίζει ανθρώπους αντί για όπλα

Συγχώρεσέ μας όταν σιωπούμε μπροστά στο φόβο του θανάτου,
Συγχώρεσε και κατάστρεψε τα βασίλεια όπου η διαφθορά είναι ισχυρότερη.
Προστάτεψέ μας από τη σκληρότητα των ταγμάτων του θανάτου, από αυτούς που εξουσιάζουν
Πάτερ ημών, επαναστατικέ συνεργάτη των φτωχών, Θεέ των καταπιεσμένων
Πατέρα ημών, επαναστατικέ συνεργάτη των φτωχών, Θεέ των καταπιεσμένων

Πάτερ ημών, των περιθωριοποιημένων φτωχών
Πάτερ ημών, των μαρτύρων, των βασανισμένων

http://yperboles.wordpress.com/

Για τον φίλο που αγαπήσαμε σε χρόνια μυστικά κι έγινε εικόνα μαγική ενός καιρού που δε γυρνά…

• του Χρυσόστομου Σταμούλη

• 
  

  

  
  

  Χορωδία. Στέγη. Το βιβλιοπωλείο του παππού, του Αριστείδη. Κατασκήνωση Ιερού Ναού Αναλήψεως στο Σταυρό Χαλκιδικής. Το πρατήριο του Ίου. Η Λιλιπούπολη και το τρίτο του Μάνου. Στιγμές μικρές και μεγάλες. Χαρές, πίκρες, έρωτες, αποτυχίες, ζωή. Ζωή πραγματική. Και ο Σάββας πάντα εκεί. Πάντα χαμογελαστός, πρόθυμος, ενθουσιώδης, φιλότιμος. Άνθρωπος με αύρα θετική. Φίλος ακριβός. Και μετά η Έλπη, τα παιδιά, το ΚΑΛΑΜΑΡΙ, ο Καιρός. Και ο Σάββας πάντα εκεί. Καλός σύζυγος, σπουδαίος πατέρας, δάσκαλος με Δ κεφαλαίο. Έβλεπε πάντα με την ίδια έκπληξη, την έκπληξη μικρού παιδιού, τον ήλιο, το χιόνι, τη θάλασσα, οτιδήποτε θεωρούμε δεδομένο και τα χαιρότανε με την καρδιά του ολόκληρη...

  Ξεχωρίζω δυο στιγμές από τις πολλές που μείνανε καρφωμένες στο μυαλό μου και στην καρδιά μου και δείχνουν την ομορφιά και την ευαισθησία ενός ανθρώπου, ενός φίλου που αγαπήσαμε σε χρόνια μυστικά κι έγινε εικόνα μαγική ενός καιρού που δε γυρνά. Καλοκαίρι στην ΚΙΝΑ –Κατασκήνωση Ιερού Ναού Αναλήψεως- κι ο Σάββας γεμάτος χαρά. Είχαν μόλις ανακοινωθεί τα αποτελέσματα για το Πανεπιστήμιο και ο Σάββας είχε περάσει στη Θεολογική. Χειμώνας στο Πήλιο με τη Χορωδία. Μόλις είδαμε το χιόνι ο Σάββας σα μικρό παιδί άρχισε να φωνάζει και να χοροπηδά.

  Αφηνότανε στην έκπληξη απροστάτευτος. Παθιαζότανε με ό, τι καταπιάνονταν, με πάθος επαναστάτη ειρηνικού. Είχε την ομορφιά των ανθρώπων που σιγά σιγά χάνονται. Ένας ευγενής πρωτόγονος ήταν, που τιμούσε τη ζωή και την καταλάβαινε ως δώρο.

  Αγαπητή Έλπη, αγαπητά παιδιά, αγαπητοί γονείς που καρπίσατε έναν τέτοιο καρπό, αγαπητοί αδελφοί, ο λαός μας λέει πως δεν φεύγουν αυτοί που τους θυμόμαστε. Και ο Σάββας ταξιδεύει όντας ακίνητος στις καρδιές μας και στη λειτουργική μας μνήμη.

  Καλό ταξίδι Σάββα, καλό παράδεισο. Έφυγες και εμείς κρατούμε εκείνη την προσδοκία που χαρίζει ο σαρκωμένος Λόγος, ο Χριστός. Την προσδοκία μιας ανάστασης στην οποία με πάθος πίστευες. Μιας ανάστασης όχι απλά μελλοντικής, αλλά μιας ανάστασης σαρκωμένης ήδη, και μαζί αναμενόμενης, στα πρόσωπα και τα πράγματα στα οποία χαρίστηκες ολοκληρωτικά. Είμαστε όλοι εδώ και είμαστε όλοι μαζί.

  Καλή ανάσταση.

  
  

  "Ένας επικήδειος που δεν διαβάστηκε ποτέ"

  
  

ΚΑΙΡΟΣ :Οι Κυκλάδες χωρίς θεολόγους;;;

Χολαργός 2-11-2013

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες που περιήλθαν σε γνώση του ΔΣ του Συλλόγου μας στην περιοχή των Κυκλάδων, και ενώ διανύουμε ήδη τον τρίτο μήνα του σχολικού έτους, υπάρχουν σε σχολικές μονάδες Δ.Ε, μικρών και μεγάλων νησιών,(Πάρος ,Νάξος,Άνδρος,Σαντορίνη,Φολέγανδρος,Ανάφη κ.λ.π.) οκτώ(8) κενά θεολόγων. Δημιουργείται η απορία, πότε και πως θα καλυφθούν αυτά τα κενά, πολύ δε περισσότερο όταν σε αυτά περιλαμβάνονται και τμήματα Α΄Λυκείου, οι μαθητές της οποίας θα κληθούν να δώσουν εξετάσεις το καλοκαίρι σε συγκεκριμένη ύλη και να βαθμολογηθούν κατά τα οριζόμενα στο νέο νόμο (Ν.4186) για τη λειτουργία του Λυκείου. Θεωρούμε πως η απαράδεκτη αυτή κατάσταση πρέπει να τερματιστεί πάραυτα, είτε με την πρόσληψη αναπληρωτών καθηγητών ή με όποιο άλλο πρόσφορο μέσο κριθεί αναγκαίο.

Για  το Δ.Σ

Ο Πρόεδρος                                                                                                    Ο Γ. Γραμματέας

Πετυχημένη η επιμορφωτική συνάντηση των θεολόγων της Δυτικής Μακεδονίας

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε σήμερα ,31 Οκτωβρίου 2013, στην Κοζάνη η Επιμορφωτική  συνάντηση των θεολόγων  της Δυτικής Μακεδονίας. Ομιλητής ήταν ο κ.Μιλτιάδης Κωνσταντίνου, Καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ. ο οποίος ανέπτυξε το θέμα:«Παλαιά Διαθήκη: Μυθολογία των Εβραίων ή Βίβλος της Εκκλησίας;».Την εξαιρετική από κάθε πλευρά εισήγηση ακολούθησε γόνιμος διάλογος μεταξύ των παρισταμένων δίνοντας τη δυνατότητα για περαιτέρω εμβάθυνση στο υπό εξέταση ζήτημα.Αρκετοί από τους συναδέλφους πρότειναν, μεταξύ των άλλων, να διδάσκεται η Παλαιά Διαθήκη σε μεγαλύτερη τάξη, ούτως ώστε οι μαθητές να μπορούν να  κατανοήσουν  το περιεχόμενο της καλύτερα.Της εισήγησης προηγήθηκε ενημέρωση για τρέχοντα ζητήματα που αφορούν το μάθημα των Θρησκευτικών από το Σχολικό Σύμβουλο της Δυτικής Μακεδονίας Ανδρέα Αργυρόπουλο. Στην εκδήλωση έδωσε το παρόν το σύνολο σχεδόν των θεολόγων  από τους τέσσερις νομούς (Π.Ε.)της Περιφέρειας. Οι συνάδελφοι (ταξιδεύοντας από πολύ μακριά και με δικά τους έξοδα) απέδειξαν για άλλη μια φορά, ότι  πονάνε το μάθημα που διδάσκουν και ενδιαφέρονται για ουσιαστική επιμόρφωση .

Ήταν μια συνάντηση "κόντρα στη μιζέρια των καιρών" όπως πετυχημένα είπε ο κ.Κωνσταντίνου.