Παγκρήτια θεολογική ημερίδα

Ο Παγκρήτιος Σύνδεσμος Θεολόγων προγραμματίζει παγκρήτια θεολογική ημερίδα με θέμα «Χριστιανικό ήθος και κανονική πράξη της Εκκλησίας: Παράδοση, εκκοσμίκευση, ανανέωση».

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στο Εκκλησιαστικό Πνευματικό Κέντρο του Ιερού Μητροπολιτικού  Ναού Μεγάλης Παναγίας της Ιεράς Μητροπόλεως Πέτρας και Χερρονήσου, στη Νεάπολη Λασιθίου, το Σάββατο 1 Δεκεμβρίου 2012, σύμφωνα με το παρακάτω πρόγραμμα:

10.30-10.40: Yποδοχή - Χαιρετισμοί.

10.40-11.20: 1^η εισήγηση: «Παράδοση, εκκοσμίκευση και ανανέωση του χριστιανικού ήθους». Εισηγητής: Απόστολος Νικολαΐδης, Καθηγητής του Τμήματος Κοινωνικής Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

11.20-11.50: Συζήτηση.

11.50-12.30: 2^η εισήγηση: «Προκατάληψη και ιστορική αλήθεια για την κανονική πράξη της Εκκλησίας». Εισηγητής: Θεόδωρος Γιάγκου, Καθηγητής του Τμήματος Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

12.30-13.00: Συζήτηση.

13.00-13.10: Αναφορά τιμής - βράβευση των θεολόγων εκπαιδευτικών που συνταξιοδοτήθηκαν κατά το έτος 2012.

13.10-14.00: Γεύμα.

Η εκδήλωση τελεί υπό την αιγίδα και φιλοξενία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πέτρας και Χερρονήσου κ. Νεκταρίου, τον οποίο οι θεολόγοι της Κρήτης ευχαριστούν θερμότατα.

Ο Παγκρήτιος Σύνδεσμος Θεολόγων προσκαλεί όλους τους θεολόγους του νησιού στη χαρά της κοινής σύναξης για να ενημερωθούμε και να συζητήσουμε με τους προσκεκλημένους εισηγητές, καθώς επίσης να τιμήσουμε τους συναδέλφους που συνταξιοδοτήθηκαν.

«Η Θεολογία της Επ-Ανάστασης». – Όταν οι θεολόγοι αναζητούν το χαμένο νόημα των λέξεων –

της Μαρίας Χατζηαποστόλου

«Μια κατάληψη του μη αυτονόητου,

μια κατάληψη των μικρών και αδύναμων στιγμών στις μεγάλες ιδέες. Μια κατάληψη του ελάχιστου».

Χρυσόστομος Σταμούλης

     Κάτι αλλάζει γύρω μας. Κάτι νέο γεννιέται. Και το πανεπιστήμιο ως η κατεξοχήν ελεύθερη φωνή της κοινωνίας είναι πάντα παρών σ’ αυτές τις εξελίξεις. Τούτο το Δεκέμβρη από τις 3 έως και τις 12 του μήνα και με πρωτοβουλία του προέδρου του τμήματος Θεολογίας και καθηγητή Θεολογίας κ. Χρυσόστομου Σταμούλη, θα λάβει χώρα στη Θεολογική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, μια πολιτισμική κατάληψη η οποία θα γεμίσει με ήχους, χρώματα, εικόνες, διαλόγους και τη μαγεία της έβδομης τέχνης, αλλά και της τέχνης του θεάτρου τους χώρους του πανεπιστημίου.   Φυγή λοιπόν κι’ απόδραση από τη σιωπή της συνενοχής προς το χώρο της έκλαλης σιωπής, της έλλογης εκείνης σιωπής, που υψώνεται ως λόγος και φωνή διαμαρτυρίας και μεταμορφώνεται σε προπύργιο ελευθερίας. Μπορούμε ν’ αλλάξουμε τα πάντα γύρω μας. Αρκεί να το πιστέψουμε. Αλλά τούτη η αλλαγή απαιτεί πάνω απ’ όλα συμμετοχή και όχι αποκλεισμό του άλλου. Μπορούμε λοιπόν να διαλεχθούμε μεταξύ μας ελεύθερα βάζοντας στην άκρη τον εαυτό μας για το κοινό καλό; Αφήνοντας την ύπαρξη ν’ αναπνεύσει και να καινώσει κάθε κενό; Νάτη λοιπόν μπροστά μας τούτη η πρόκληση-πρόσκληση, η κλήση σε κοινωνία των προσώπων, στην κατ’ ουσίαν, πέρα από κάθε τύπο και κανόνα, βίωση της ζωής.

     Στις ημέρες μας περισσότερο παρά ποτέ υπάρχει η ανάγκη της πολιτισμικής τούτης κατάληψης, κίνητρο της οποίας θα είναι μονάχα η έμπνευση των νέων από αληθινούς κι’ ανυπότακτους ανθρώπους και η αγάπη-δίψα για τον τρόπο μιας άλλης ζωής. Εξάλλου, εδώ δε γίνεται λόγος ούτε για επανάσταση, ούτε για κατάληψη υπό τη στενή έννοια των όρων, διότι κι’ εκείνα όταν είναι υποκινούμενα –και δυστυχώς σχεδόν πάντα είναι– λειτουργούν ως θεμέλια του συστήματος.
Εδώ γίνεται λόγος για πολιτισμική κατάληψη. Και τούτο είναι ξεκάθαρο. Καθώς μονάχα με μια πολιτισμική κατάληψη μπορούμε να νοηματοδοτήσουμε και πάλι το παρόν μας, ελπίζοντας και κυρίως παλεύοντας για ένα μέλλον διαφορετικό από αυτό που επιχειρούν να μας παραδώσουν. Ένα μέλλον που ετοιμάζεται για εμάς, χωρίς εμάς.

     Kαι πως αλλιώς παρά μόνο με το λόγο ζωής που δύναται να οδηγήσει στην πράξη, μπορεί να έρθει η αλλαγή; Μήπως άραγε το Άξιον Εστί και ο Μεγάλος Ερωτικός δεν υπήρξαν, δεν υπάρχουν και δεν θα συνεχίσουν να υπάρχουν ως ύψιστες μορφές  πολιτισμικής κατάληψης; Έργα ενός άλλου πολιτισμού, του μόνου αληθινού και μιας επ-ανάστασης ως κίνησης ζωής,
εκεί όπου δεν αποκλείεται ο άλλος, αλλά προκαλείται κι’ έτσι προσκαλείται σε μια κοινωνία σχέσης, τουτέστιν ζωής; 
Άλλο κατάληψη λοιπόν και άλλο πολιτισμική κατάληψη, 
η οποία χαρακτηρίζεται από τα στοιχεία εκείνα που δεν συναντά κανείς πουθενά μέσα στο σύστημα, τουτέστιν τη συνύπαρξη και το σεβασμό του άλλου, τη δημιουργία και την ελευθερία.

     Πάντα κατά τον καθηγητή Δογματικής Θεολογίας Χρυσόστομο Σταμούλη: «Η επανάσταση είναι μια παλιοϊστορία, η κατάληψη νεότερη παλιοϊστορία. Φθαρμένες και οι δύο. Μα κάπως πρέπει να μιλήσουμε. Σίγουρα τα όρια του εαυτού μας δεν είναι τα όρια της γλώσσας μας, αλλά τα όρια της αγάπης μας». Και συνεχίζοντας ο καθηγητής μαρτυρά πως μιλά: «Όχι για την κατάληψη που όλοι γνωρίσαμε και για την οποία δίχως άλλο συμφωνούμε, αλλά για την κατάληψη -ανακατάληψη- ενός χώρου που είναι δημόσιος και από τη φύση του ελεύθερος και δημιουργικός. Και όλοι γνωρίζουμε, πως αυτός ο χώρος εσχάτως “βιάσθηκε” ποικιλότροπα και απώλεσε σε πολλές περιπτώσεις το σκοπό του. Πρόκειται, λοιπόν, για μια συμβολική και ενσυνείδητη δημιουργία “ομωνυμίας”, προκειμένου να δηλωθεί η άμεση ανάγκη να κινηθούμε ξανά από την ενοχοποιημένη “κατάληψη” στην άλλη “κατάληψη”, η οποία έχει διάφορες και άκρως ενδιαφέρουσες ερμηνείες. Ανάμεσα στα άλλα, λοιπόν, κατάληψη είναι η δοκιμασία των χορδών και των πλήκτρων στα όργανα προκειμένου να δούμε εάν μπορούν να παράξουν μουσική. Κατάληψη είναι επίσης η κατανόηση και η ορθή αντίληψη των πραγμάτων (“οἱ δογματικοί καλουσι τήν μέν ἀληθῆ καί βεβαιαν γνῶσιν κατάληψιν, ἀκαταληψίαν δέ τό ἐναντίον ταύτη”). Κατάληψη είναι τέλος και η “κράτησις δια των δακτύλων, επιδέσμων ή εργαλείων προς σταμάτησιν της χύσεως του αίματος (προς ισχαιμίαν)”. Ως εκ τούτου και απέναντι, λοιπόν, στις φθαρμένες ερμηνείες, η γλώσσα μας, μας δίνει μια ακόμη ευκαιρία, να κατανοήσουμε την κατάληψη ως ένα άνοιγμα στο αυτονόητο της ελευθερίας του πνεύματος, της δημιουργικότητας, της συνάντησης και της συμβολής. Μιας πραγματικότητας που θα επιτρέψει την πραγματική άνθιση της ζωής εντός ενός χώρου, ο οποίος, εάν δεν αντισταθούμε τώρα, κινδυνεύει την απόλυτη παραμόρφωση και τον ολοκληρωτικό του αφανισμό. Και τελικά, όπως κάθε πράγμα, όταν αυτή η πολιτισμική κατάληψη θα κάνει τον κύκλο της, όταν θα έχει δημιουργηθεί και πάλι η ίσαλος γραμμή, που θα επιτρέπει στο καράβι να έχει ρότα καλή, τούτη η προσπάθεια ας χαθεί στο σκοτάδι, αφήνοντας πίσω το παιχνίδι των λέξεων, αλλά και όσα πλήγωσαν και συνεχίζουν να πληγώνουν το κοινό μας σώμα».

     Ο πολιτισμός λοιπόν, όταν θέλει να υφίσταται και ν’ ανθεί,
οφείλει ν’ αναζητά πάντα τρόπους δημιουργικής αντίστασης,
καθώς η ελευθερία κερδίζεται και βιώνεται με πολλούς τρόπους.
Ειδάλλως μιλάμε για έναν πολιτισμό της αποχαύνωσης,
όπου ο άνθρωπος δεν αντιδρά και δεν σκέφτεται ελεύθερα,  αλλά χάνει ολοένα την ανθρωπινότητά του και γίνεται υποχείριο του συστήματος. Κι’ όχι, δεν αντιστέκεται διόλου, παρά μόνο δέχεται άκριτα τις επιταγές της εκάστοτε εξουσίας. Σε τούτη την προοπτική, ο αξέχαστος Μάνος Χατζιδάκις μιλώντας για την καταστολή-«περιφρούρηση» του κράτους απέναντι στους αντιστεκόμενους και τους εξεγερμένους, στην ουσία έναντι στις «ομάδες που δεν μας μοιάζουν...», μας δείχνει τον αληθινό δρόμο καθώς, «Δεν κινδυνεύουμε απ’ αυτούς που δεν μας μοιάζουν. Κινδυνεύουμε απ’ αυτούς που μας περιφρουρούν
και καταδιώκουν αυτούς που δεν μας μοιάζουν…». Κατάληψη λοιπόν,
–ας μη μας τρομάζει η λέξη– απέναντι σ’ όλους όσους 
έχουν κάνει κατάληψη στα όνειρά μας… Μια επ-ανάσταση τρελών με όνειρα δεν είναι ουτοπία… Εμείς θα της δώσουμε τόπο ύπαρξης και τρόπο πραγμάτωσης… Άλλωστε το πανεπιστήμιο είναι χώρος άσκησης ελευθερίας κι’ έτσι, έχει τη μεγαλύτερη ευθύνη ν’ ανοιχθεί στον κόσμο και ν’ αρθρώσει λόγο ελευθερίας. Μονάχα έτσι θα έρθει η αλλαγή. Αλλιώς ας αφήσουμε στους άλλους να ορίζουν τις ζωές μας. Κι’ όταν οι άλλοι, ορίζουν για εσένα τι είναι επικίνδυνο
και τι όχι, εκεί βρίσκεται ο μεγαλύτερος κίνδυνος. Η ίδια η ελευθερία χρειάζεται ρίσκο και κίνδυνο για να κατακτηθεί. Και κάθε αληθινή Τέχνη, κάθε αληθινή παιδεία είναι επικίνδυνη προς κάθε σύστημα.
Αλλιώς γίνεται πειθήνιο όργανο του συστήματος και παράγει άβουλα πιόνια, αντίθετα με το αληθινό της έργο. Τη δημιουργία ελεύθερων ανθρώπων. Κάποιος τρόπος πρέπει να υπάρξει λοιπόν, σύμφωνα με τα ανωτέρω λόγια του δασκάλου μας, ώστε να υπάρξουμε. Στο εδώ και στο τώρα και στο επέκεινα, επειδή και πάντα κατά το δάσκαλό μας κ. Χρυσόστομο Σταμούλη: «Το θέμα είναι να καιγόμαστε και να τραγουδάμε τη ζωή, όπως ο σαλός του Ταρκόφσκι στη Νοσταλγία», καθώς, «Τώρα είναι η στιγμή. Μέσα στην κρίση γεννιέται το καινούργιο».

π. Βασίλειος Ι. Καλλιακμάνης:Εκκλησιασμός

Από την εφημερίδα “Μακεδονία της Κυριακής”

Ημερομηνία: 18/11/2012

α) Η εορτή των Εισοδίων της Μαριάμ στον ναό υπενθυμίζει την είσοδο του χριστιανού στην Εκκλησία με το βάπτισμα.Ανακαλεί στη μνήμη τον εκκλησιασμό, όχι ως τυπική υποχρέωση, αλλά ως μετοχή στη ζωοποιό χάρη των μυστηρίων· όχι ως κυριακάτικη συνήθεια, αλλά ως αυτοπροαίρετη αφιέρωση στον Θεό της αγάπης. Και η αφιέρωση αυτή αφορά σύνολη την ανθρώπινη ύπαρξη, αλλά και την κτίση.

β) Ο εκκλησιασμός δεν είναι εύκολη υπόθεση. Προϋποθέτει «συντετριμμένη καρδία», ευρύχωρη διάθεση, πίστη θερμή, αγάπη ανυπόκριτη, ελπίδα ζώσα και αποστολική απλότητα. Κυρίως όμως απαιτεί παραίτηση από τον εωσφορικό εγωισμό, τον αυτάρεσκο ναρκισσισμό και την παγκάκιστη φιλαυτία. Η Εκκλησία πάντοτε καλεί σε εκκλησιασμό. Και όντως πολλοί πάνε στην εκκλησία, ελάχιστοι όμως εκκλησιάζονται όπως η Θεόπαις Μαριάμ, η οποία τρεφόταν με τη χάρη του Θεού.

γ) Η είσοδος της Παναγίας στον ναό δεν μαρτυρείται στα Ευαγγέλια, αλλά στηρίζεται στο Πρωτευαγγέλιον του Ιακώβου. Η απόκρυφη αυτή διήγηση στόχευε στη συμπλήρωση κενών που άφηναν τα κανονικά Ευαγγέλια και διασώθηκε μέσω του εορτολογίου, της αγιογραφίας και της υμνολογίας. Στη Μονή της Χώρας στην Κωνσταντινούπολη υπάρχει περίφημο ψηφιδωτό (1315-1320) με δύο σχετικές θεματικές παραστάσεις: Η πρώτη εικονίζει τον Ιωακείμ και την Άννα να προσφέρουν την κόρη στον αρχιερέα, ενώ η άλλη απεικονίζει τον άγγελο που της μεταφέρει ουράνιο άρτο.

δ) Τα Εισόδια της Θεοτόκου εικονογραφούνται από τον Μανουήλ Πανσέληνο (1295) και στον ναό του Πρωτάτου στο Άγιον Όρος. Σύμφωνα με την παράδοση, ο Ιωακείμ και η Άννα μετά από θερμή προσευχή στον Θεό απέκτησαν κόρη, την οποία ανέθρεψαν σύμφωνα με το θέλημα του Θεού. Μόλις συμπλήρωσε το τρίτο έτος της ηλικίας της, με τη συνοδεία λαμπαδηφόρων παρθένων την αφιέρωσαν στον Ναό.

ε) Στον πρόναο την υποδέχθηκε ο αρχιερέας Ζαχαρίας και την εισήγαγε στα Άγια των Αγίων, πράγμα ανήκουστο για τους ανθρώπους της Παλαιάς Διαθήκης, αφού εκεί μπορούσε να εισέλθει μία φορά τον χρόνο μόνο ο αρχιερέας κατά την εορτή του εξιλασμού. Στον Ναό η Παρθένος επιδόθηκε στην προσευχή, τη μελέτη των Γραφών και την ιερά ησυχία. Έτσι κράτησε καθαρή την καρδιά της και έγινε ακηλίδωτος καθρέπτης της θείας λαμπρότητας.

στ) Κι όπως γράφεται στο συναξάρι, «τοποθετημένη στα Άγια των Αγίων, όπου φυλάσσονταν τα τεκμήρια της επαγγελίας του Θεού, η Παρθένος αποκάλυπτε ότι τα σύμβολα και οι προτυπώσεις της Παλαιάς Διαθήκης θα εκπληρώνονταν στο πρόσωπό της. Έτσι έγινε Κλίμαξ που ενώνει γη και ουρανό, Στήλη νεφέλης που αποκαλύπτει τη δόξα του Θεού, αλατόμητο Όρος του Δανιήλ και ζώσα Πηγή που αναβλύζει τα ύδατα της αιώνιας ζωής». Η παραπάνω συμβολική ορολογία έχει περιληφθεί στην υμνολογία της εορτής, αλλά και γενικότερα στους ύμνους των θεομητορικών εορτών και των θεοτοκίων.

ζ) Με αφορμή τη θεομητορική εορτή των Εισοδίων μπορεί κάθε χριστιανός να εκκλησιάσει πραγματικά κι όχι επιφανειακά τη ζωή του. Η είσοδος στην Εκκλησία δεν μπορεί να αποτελεί πολιτιστικό αυτονόητο και «καλή συνήθεια». Αποβλέπει σε ουσιαστική σχέση και κοινωνία με τον Χριστό. Και η σχέση αυτή αφορά όλες τις ηλικίες. Με την επικράτηση του νηπιοβαπτισμού υπεύθυνοι για τη χριστιανική ανατροφή των παιδιών θεωρούνται οι γονείς και οι ανάδοχοι. Όμως, στους νεότερους χρόνους η υποχρέωση αυτή ατόνησε και μεταβιβάσθηκε είτε στο δημόσιο σχολείο είτε στον θεσμό της Εκκλησίας. Εάν η χριστιανική οικογένεια αναλάβει τις ευθύνες της, οι ανάδοχοι αποδεχθούν τις δικές τους και οι κληρικοί υποδεχθούν με σύνεση και ευαγγελική σοφία τον λαό του Θεού, τότε όντως οδηγούνται όλοι και όλα προς εκκλησιασμόν.

Μαρία Χατζηαποστόλου:Η τάξη της αταξίας

–       Μια άτακτη φυγή από τα όρια της τάξης  –

«Όταν ακούς “τάξη” ανθρώπινο κρέας μυρίζει…».

Οδυσσέα Ελύτη, Μαρία Νεφέλη.

     Τάξη και αταξία. Ποιος έχει τη δύναμη να επιλέξει; Ποιος τα ορίζει; Και κυρίως ποιος είναι εκείνος που στ’ όνομά τους ορίζει τις ζωές μας; Κι’ επιπλέον οριοθετεί τις πράξεις των ανθρώπων; Κι’ αν υπάρχει η λεγόμενη τάξη, σε περίπτωση που –ή μάλλον για την ακρίβεια σχεδόν πάντα– εκείνη απολυτοποιείται, τότε πως ξέρουμε ότι διασφαλίζεται η ελευθερία μας; Μήπως τελικά η αταξία αποτελεί τη μόνη εκείνη πραγματικότητα ελευθερίας; Τα ερωτήματα πολλά και περιμένουν την ίδια τη ζωή να έλθει να τ’ απαντήσει… Γιατί μόνο η ζωή με την ομορφιά εκείνη της έκπληξης καταργεί κάθε στενότητα της ύπαρξης η οποία κλείνεται εγωιστικά στη χώρα της ανυπαρξίας και του θανάτου.

     Η τάξη του κράτους λοιπόν, όταν περιορίζει τις ανθρώπινες ελευθερίες, τότε δε λειτουργεί προς όφελος της διασφάλισης των δικαιωμάτων του πολίτη, αλλά εξυπηρετεί άλλες σκοπιμότητες, όχι και τόσο φωτεινές, καθώς πάντα κατά τον ποιητή του Αιγαίου Οδυσσέα Ελύτη: «Μια νομοθεσία εντελώς άχρηστη για τις Εξουσίες θα ‘τανε αληθινή σωτηρία». Η ελευθερία μας λοιπόν, αποτελεί δική μας κατάκτηση και δεν μας χαρίζεται, παρά μόνο αποκτιέται με αγώνες και κατακτιέται με αίμα. Και σίγουρα εμείς θ’ αποδείξουμε με τη στάση ζωής μας αν είμαστε άξιοι κι’ υπεύθυνοι ή όχι για εκείνη. Ή μ’ άλλα λόγια, όπως θα έρχονταν να συμφωνήσει και η Μαρία Νεφέλη: «Θα πρέπει να δημιουργούμε αντισώματα και για την Ευθύνη».

     Αταξία λοιπόν. Κι’ ανυπακοή. Σ’ ότι στενεύει την ύπαρξή μας και αλλοιώνει το πρόσωπό μας. Ανυπακοή σε καθετί που καταργεί την ανθρωπιά μας και μας οδηγεί στην κατάργηση  της ύπαρξης. Αλλά μια ανυπακοή γεμάτη από την ομορφιά εκείνη της αληθινής ευαισθησίας, μια ανυπακοή γεμάτη φαντασία κι’ ευθύνη, μια ανυπακοή που να γεννά ελευθερία. Κι’ όχι μια νέα σκλαβιά. Επειδή τα όρια από το να γίνεις και ο ίδιος σύστημα αν υιοθετήσεις τις ίδιες μεθόδους του συστήματος του οποίου πολεμάς, είναι πάντοτε ορατά. Η μόνη λοιπόν διέξοδος είναι η έξοδος προς το φως, προς εκείνη την ομορφιά της συνάντησης του άλλου, στη μαγεία της κάθε στιγμής, στο ξάφνιασμα της έκπληξης, στην ανυπότακτη κίνηση, στην ελευθερία της ευθύνης, στον έρωτα για ζωή.

Πολιτισμική Κατάληψη/03-11 Δεκεμβρίου 2012/Κτήριο Θεολογικής Σχολής-Πρόγραμμα

Δευτέρα 3 Τρίτη 4 Τετάρτη 5 Πέμπτη 6 Παρασκευή 7 Σάβ Κυρ Δευτέρα 10 Τρίτη 11



Θεατρικό Αναλόγιο
«Κοινωνεῖν
καί
ἀγαπᾶν»
με τις ηθοποιούς Χριστίνα Ζαχαροπούλου
&
Νεφέλη Ανθοπούλου
(σε συνεργασία με το ΚΘΒΕ)
Ψάλλει ο π. Σπυρίδων Μικραγιαννανίτης
στο ούτι ο
Κυριάκος
Καλαϊτζίδης Στρογγυλή Τράπεζα

«Οι θεολογικές σπουδές του αύριο, σήμερα»
Συμμετέχουν και συζητούν οι καθηγητές του Τμήματος Θεολογίας του ΑΠΘ:
Μιλτιάδης Κωνσταντίνου
Ιωάννης Πέτρου
Χρυσόστομος Σταμούλης
& ο θεολόγος-εκπαιδευτικός
Γρηγόρης Μαυροκωστίδης
συντονίζει ο καθηγητής του Τμήματος Θεολογίας του ΑΠΘ
π. Βασίλειος Καλλιακμάνης

Παρουσίαση του
Δεύτερου τεύχους του
e-περιοδικού του Τμήματος Θεολογίας
«Σύνθεσις»

Με θέμα

«Η Θεολογία στη Θεσσαλονίκη
(1912-2012)» Στρογγυλή
Τράπεζα
«Οι ανθρωπιστικές σπουδές ανάμεσα στο σήμερα και το αύριο»
Συμμετέχουν και συζητούν οι
Λίνα Παπαδοπούλου
Επίκουρη καθηγήτρια Τμήματος Νομικής ΑΠΘ
Μιλτιάδης Παπανικολάου
Καθηγητής Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας Κοσμήτορας Φιλοσοφικής Σχολής ΑΠΘ
Γιώργος Ζωγραφίδης
Θεόδωρος
Αναπληρωτής Καθηγητής Τμήματος Φιλοσοφίας και παιδαγωγικής
ΑΠΘ
Θεόδωρος Αμπατζόπουλος Καθηγητής Τμήματος Βιολογίας ΑΠΘ
Χρήστος Τσιρώνης Λέκτορας Τμήματος Θεολογίας ΑΠΘ
συντονίζει ο
Φώτιος Ιωαννίδης
Αναπληρωτής
Καθηγητής και Αναπληρωτής Πρόεδρος του Τμήματος Θεολογίας ΑΠΘ

Προβολή ταινίας

«Τα μήλα του Αδάμ»
του Άντερς Τόμας Γιένσεν

(σε συνεργασία με το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης) Στρογγυλή Τράπεζα

«H ποιητική
της
επόμενης ημέρας»
Συμμετέχουν και συζητούν οι
Κώστας Βαρώτσος
Καθηγητής του Τμήματος Αρχιτεκτόνων (εικαστικά) του ΑΠΘ Τάσος Νούσιας
ηθοποιός
Νίκος Φλώρος
γλύπτης
Αντώνης Σουσάμογλου
Εξάρχων βιολιστής της ΚΟΘ

συντονίζει ο καθηγητής και Πρόεδρος του Τμήματος Θεολογίας του ΑΠΘ
Χρυσόστομος Σταμούλης Συναυλία

«Όταν η Σόνια συνάντησε τον Βασίλη»

Σόνια Θεοδωρίδου
(τραγούδι)

Βασίλης Βαρβαρέσος (πιάνο)

Α΄Αμφιθέατρο Θεολογικής Σχολής
8:00 μ.μ. Α΄Αμφιθέατρο Θεολογικής Σχολής
8:00 μ.μ.
Α΄Αμφιθέατρο Θεολογικής Σχολής
8:00 μ.μ. Α΄Αμφιθέατρο Θεολογικής Σχολής
8:00 μ.μ. Θέατρο Ολύμπιον
Πλατεία Αριστοτέλους
6:00 μ.μ. Α΄Αμφιθέατρο Θεολογικής Σχολής
8:00 μ.μ. Δ΄Αμφιθέατρο Θεολογικής Σχολής
8:00 μ.μ.

● Την πολιτισμική μας κατάληψη τιμούν με την παρουσία τους και πλουτίζουν με την τέχνη τους,
στα τέταρτα των διαλειμμάτων από τις παραδόσεις των μαθημάτων
(11:οο΄-11:15΄, 13:οο΄-13:15΄, 18:οο΄-18:15΄),
μεταξύ άλλων και οι:
π. Σπυρίδων Αντωνίου (Βυζαντινή Μουσική-Ψαλτική Τέχνη)
Πάρης Γκούνας (Παραδοσιακή Μουσική)
Νίκος Δημητριάδης και οι De Niro (pop music)
Γιάννης Καϊμάκης (Μεσογειακά Ηχοχρώματα, Αναπληρωτής καθηγητής Τμήματος Μουσικών Σπουδών ΑΠΘ)
Θανάσης Νευροκοπλής-Ηλίας Παπαδόπουλος (Μουσική Σύνθεση για ποντιακή λύρα και ψάλτη)
Αργυρώ Τσαμπάζη (χορός)
Σχήματα μουσικών της ΚΟΘ
● Κατά τη διάρκεια της Πολιτισμικής Κατάληψης θα λειτουργεί έκθεση ζωγραφικής και αγιογραφίας
Συμμετέχουν οι: Αγιογραφικός Οίκος Βουτσινά, Κωνσταντίνος Ξενόπουλος, Νικόλας Μπλιάτκας,
Θανάσης Νευροκοπλής, Τassa Μπιτσάνη-Πέτρου, Τρύφων Τσομπάνης
(Εγκαίνια Έκθεσης Δευτέρα 3 Δεκεμβρίου, 7:00μ.μ.)

Eπιμορφωτική συνάντηση των Θεολόγων Σάμου κ΄Φούρνων

Πραγματοποιήθηκε, την Πέμπτη 22 Νοεμβρίου 2012, επιμορφωτική συνάντηση των Θεολόγων καθηγητών που διδάσκουν στις Σχολικές μονάδες της  Σάμου  και των Φούρνων, στην αίθουσα πολλαπλών χρήσεων του Μαυρογένειου ΕΠΑΛ Σάμου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα, πραγματοποιήθηκαν εισηγήσεις  με θέματα:

·         η θέση του ΜτΘ στο Νέο Σχολείο,   

·         οι συνεργατικές στρατηγικές διδασκαλίας. Ακολούθησαν  βιωματικές ασκήσεις, ώστε να εμπεδωθούν οι προτεινόμενες τεχνικές διδασκαλίας.

            Η συνάντηση ολοκληρώθηκε με ανταλλαγή θέσεων και προτάσεων για τη γενικότερη  προσέγγιση του μαθήματος των Θρησκευτικών. Οι συνάδελφοι εκπαιδευτικοί Θεολόγοι, παρόντες όλοι, συμμετέχοντας ενεργά μετέφεραν την εμπειρία τους από τα σχολεία των νησιών και αναφέρθηκαν σε καλές πρακτικές διδασκαλίας που μπορούν να υιοθετηθούν με πολλά προσδοκώμενα αποτελέσματα.

                                                                                           

Ο Σχολικός Σύμβουλος ΠΕ01

 Νικόλαος Χ. Χριστόπουλος

   Θεολόγος

                 

ΠΑΓΚΡΗΤΙΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΘΕΟΛΟΓΩΝ :Έντονη διαμαρτυρία για τα κενά των θεολόγων

ΠΑΓΚΡΗΤΙΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΘΕΟΛΟΓΩΝ

ΘΕΤΙΔΟΣ 13, ΤΚ 71304 ΗΡΑΚΛΕΙΟ

ΤΗΛ. 2810250543 & 6944712278

Email: pstheologon@gmail.com

Ηράκλειο, 22 Νοεμβρίου 2012

Αριθμ. Πρωτ. 21

ΠΡΟΣ:

Κύριο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ ΑΡΒΑΝΙΤΟΠΟΥΛΟ

Υπουργό Παιδείας και Θρησκευμάτων

Πολιτισμού και Αθλητισμού

Ανδρέα Παπανδρέου 37

15180 ΜΑΡΟΥΣΙ

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ:

Όπως ο Πίνακας Αποδεκτών

Αξιότιμε Κύριε Υπουργέ

Αισθανόμαστε την ανάγκη να επανέλθουμε στο οξύτατο πρόβλημα των κενών θέσεων θεολόγων εκπαιδευτικών στα σχολεία της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και τη μη κάλυψή τους με πρόσληψη μόνιμων ή αναπληρωτών εκπαιδευτικών.

Όπως είχαμε επισημάνει σε προηγούμενη επιστολή μας (10/5-10-2012), κατά το τρέχον σχολικό έτος δεν διορίστηκε κανείς θεολόγος κατά τους αρχικούς και τους συμπληρωματικούς διορισμούς μόνιμων εκπαιδευτικών. Στην α΄ φάση πρόσληψης αναπληρωτών εκπαιδευτικών δεν κλήθηκαν θεολόγοι, ενώ στη β΄ φάση στον ελάχιστο αριθμό προσλήψεων δεν περιλήφθηκε η Κρήτη, παρά τις διαπιστωμένες ελλείψεις.  

Σύμφωνα με τα στοιχεία μας, στην Κρήτη -στους Νομούς Ηρακλείου, Ρεθύμνου και Χανίων- καταγράφονται συνολικά 23 κενές θέσεις. Ασφαλώς, τα σχολεία στα οποία υπάρχει έλλειψη θεολόγου ή δεν διδάσκονται καθόλου τα Θρησκευτικά είναι πολλαπλάσια του αριθμού των κενών θέσεων, ενώ μεταξύ των κενών θέσεων υπάρχει Πρότυπο Πειραματικό Γυμνάσιο, το οποίο μάλιστα είναι πιλοτικό.

Οι θεολόγοι της Κρήτης εκφράζουμε εκ νέου την έντονη διαμαρτυρία μας για το συγκεκριμένο ζήτημα, το οποίο εκτός από την άνιση μεταχείριση εις βάρος του μαθήματος των Θρησκευτικών και των θεολόγων εκπαιδευτικών έχει σοβαρές συνέπειες στην εύρυθμη λειτουργία των σχολείων.

Παρακαλούμε θερμά για την επίλυση του προβλήματος, με άμεση κάλυψη των υπαρχόντων κενών στο μάθημα των Θρησκευτικών μέσα από τις διαδικασίες πρόσληψης μόνιμων εκπαιδευτικών και τη συμπερίληψη θεολόγων κατά την επόμενη φάση πρόσληψης αναπληρωτών.  

Με τιμή

Για το Διοικητικό Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος Γεώργιος Στριλιγκάς

Ο Γεν. Γραμματέας Αντώνιος Δουνδουλάκης

ΠΙΝΑΚΑΣ ΑΠΟΔΕΚΤΩΝ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗΣ:

1.     Υφυπουργόσ YΠΑΙΘΠΑ κ. Θεόδωροσ Παπαθεοδωρου

2.     Περιφερειακη Διευθυνση Πρωτοβαθμιας και Δευτεροβαθμιας Εκπαιδευσης Κρητησ

3.     Ιερά Επαρχιακή Σύνοδοσ της Εκκλησίας Κρήτης

4.     Πανελλήνια Ενωση Θεολόγων

5.     Πανελλήνιοσ Θεολογικοσ Σύνδεσμος «ΚΑΙΡΟΣ»

6.     Συντονιστικη Ομαδα Αδιοριστων Θεολογων

7.     Εντυπα και Ηλεκτρονικά Μέσα Ενημέρωσης

ΟΙ ΘΕΟΛΟΓΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ!!!

   ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΑΔΙΟΡΙΣΤΩΝ ΘΕΟΛΟΓΩΝ

Η Συντονιστική Ομάδα Αδιορίστων Θεολόγων διαμαρτύρεται εντονότατα για τη συνεχιζόμενη υποβάθμιση του μαθήματος των Θρησκευτικών και των θεολόγων εκπαιδευτικών, κλάδου ΠΕ01.

Το Υπουργείο Παιδείας προχώρησε στις πρώτες προσλήψεις αναπληρωτών θεολόγων στις 12 Νοεμβρίου 2012. Ο αριθμός τους: μόλις δέκα (10)!!! Είναι γνωστό ότι τα κενά ανέρχονταν στα 124, για αυτό και υποστηρίζουμε ακράδαντα ότι ο αριθμός αυτός είναι μηδαμινός και ανίκανος να καλύψει τις τρέχουσες ανάγκες στα σχολεία της χώρας.

Επιπροσθέτως, η πλειοψηφία  των συναδέλφων που προσελήφθησαν (οι έξι στους δέκα) κατά την προαναφερθείσα φάση, τοποθετήθηκε σε περιοχές της Πελοποννήσου, παραμερίζοντας έτσι περιοχές με μεγάλες ανάγκες, όπως οι Κυκλάδες, τα Δωδεκάνησα, η Κρήτη.

Βασικό επιχείρημα του Υπουργείου για τις πενιχρές προσλήψεις αναπληρωτών θεολόγων ήταν οι ελάχιστες πιστώσεις που διαθέτει. Επιχείρημα το οποίο αποδείχθηκε αβάσιμο αφού με τις δύο τελευταίες φάσεις πρόσληψης αναπληρωτών ξεπεράστηκε κατά πολύ ο αριθμός των πιστώσεων που είχε αναφερθεί. Συγκεκριμένα, ο αριθμός των πιστώσεων σύμφωνα με το Υπουργείο ήταν 320. Συνολικά όμως, με τις φάσεις της 12^ης και 15^ης Νοεμβρίου προσελήφθησαν 535 εκπαιδευτικοί.

Στη συνέχεια, μια ακόμη κίνηση του Υπουργείου φανερώνει ξεκάθαρα ότι ο κλάδος των θεολόγων για τον Υπουργό και το επιτελείο του δεν είναι απλά «δευτερεύων» αλλά ανύπαρκτος!! Φυσικά αναφερόμαστε στον μηδενικό διορισμό συναδέλφων που είναι διοριστέοι στον ΑΣΕΠ του 2008. Εκκρεμεί ο διορισμός τους εδώ και χρόνια! Παρά ταύτα, το Υπουργείο Παιδείας ανακοίνωσε στις 22/11/2012 τον διορισμό εκπαιδευτικών διαφόρων άλλων ειδικοτήτων οι οποίοι πέτυχαν με τον διαγωνισμό του ΑΣΕΠ του 2008, παραγκωνίζοντας και πάλι τον κλάδο των θεολόγων από τους διορισμούς παρόλο που υπάρχουν τόσα κενά ανά την Ελλάδα. Το Υπουργείο Παιδείας αυτή τη στιγμή διαπράττει μια τεράστια αδικία εις βάρος του κλάδου μας και συνεχίζει να μας εμπαίζει!!!Μήπως το Υπουργείο Παιδείας κατήργησε το μάθημα των Θρησκευτικών και απλά παρέλειψε να μας ενημερώσει;

Θα θέλαμε επιτέλους να μάθουμε, ΓΙΑΤΙ αυτός ο ΠΑΡΑΓΚΩΝΙΣΜΟΣ και ο ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΣ του κλάδου μας. Αποκλεισμός και κατά τους διορισμούς του Αυγούστου του 2012 –παρά τον υψηλό αριθμό των συνταξιοδοτήσεων-, αποκλεισμός κατά τις προσλήψεις αναπληρωτών μέχρι και τις αρχές Νοεμβρίου, πρόσληψη δέκα μόνο θεολόγων για να καλύψουν τα 124 κενά σε όλη τη χώρα και πάλι αποκλεισμός από τους διορισμούς των διοριστέων συναδέλφων του ΑΣΕΠ του 2008.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΜΙΑ ΥΠΕΥΘΥΝΗ ΚΑΙ ΣΟΒΑΡΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΓΙΑ ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ. ΑΣ ΠΑΨΕΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΕΣ, ΟΠΩΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ ‘Η ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΕΝΗΜΕΡΩΘΕΙ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΓΙΑ ΤΑ ΚΕΝΑ ΜΑΣ, ΟΙ ΟΠΟΙΕΣ ΟΧΙ ΑΠΛΑ ΔΕΝ ΜΑΣ ΙΚΑΝΟΠΟΙΟΥΝ ΑΛΛΑ ΥΠΟΤΙΜΟΥΝ ΤΗΝ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ ΜΑΣ κ. ΥΠΟΥΡΓΕ.

Θεωρούμε ότι σε μία εποχή τεράστιας κρίσης των πάντων ειδικά όταν αυτή είναι κυρίως πνευματική και ηθική, σε μια εποχή κατά την οποία φαινόμενα βίας και ρατσισμού βρίσκονται σε έξαρση λόγω της οικονομικής κρίσης, η Θρησκευτική Αγωγή δεν είναι πολυτέλεια για την εκπαίδευση, αλλά οφείλει να αποτελεί προτεραιότητά της. Το μάθημα των Θρησκευτικών δεν προσφέρει ξερές γνώσεις αλλά προτείνει μια στάση ζωής, διδάσκει ιδανικά και αξίες όπως αγάπη, αλληλεγγύη, ισότητα, δικαιοσύνη και σεβασμό, καταφέρνει να απαλύνει τα αρνητικά συναισθήματα των παιδιών όπως είναι το άγχος, η μοναξιά, η περιθωριοποίηση, ο πόνος που βιώνουν λόγω της κρίσης, νιώθουν πως έχουν ένα στήριγμα και αυτό τους δίνει δύναμη να συνεχίσουν να αγωνίζονται για τα όνειρα τους. Ας μην ξεχνάμε ότι πρωταρχικός σκοπός της Παιδείας δεν είναι απλά η γνώση, αλλά και η πολύπλευρη διαμόρφωση της προσωπικότητας του παιδιού.

Από τα παραπάνω θεωρούμε ότι δικαίως αισθανόμαστε ότι εισπράττουμε από τη μεριά του Υπουργείου κοροϊδία.

Απαιτούμε το Υπουργείο από εδώ και στο εξής να τηρήσει δίκαιη στάση απέναντι στον κλάδο μας και επιτέλους να κάνει σωστά τη δουλειά του και να καταστήσει κάθε σχολείο σε όλους τους νομούς της χώρας μας ικανό να λειτουργήσει.

Η Συντονιστική Ομάδα Αδιόριστων Θεολόγων εκφράζει την έντονη δυσαρέσκεια και απογοήτευση της εξαιτίας της αδικαιολόγητης και ακατανόητης στάσης του Υπουργείου Παιδείας, που φανερώνει άνιση μεταχείριση του μαθήματος των Θρησκευτικών αλλά και των θεολόγων εκπαιδευτικών.

Ζητούμε και προσπαθούμε για το αυτονόητο: να καλυφθούν τα κενά ανά την Ελλάδα, έτσι ώστε οι μαθητές μας να έχουν τη δυνατότητα να διδαχθούν το μάθημά μας. Κοντεύουν Χριστούγεννα κ. Υπουργέ και πολλά σχολεία εξακολουθούν να υπολειτουργούν.

"Ο νεοναζιστικός παγανισμός και η Ορθόδοξη Εκκλησία"

Το Ίδρυμα ΑΡΤΟΣ ΖΩΗΣ και το Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών (ΠΜΣ) "Πολιτική Επιστήμη και Κοινωνιολογία" του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης του ΕΚΠΑ διοργανώνουν εκδήλωση με θέμα: "Ο νεοναζιστικός παγανισμός και η Ορθόδοξη Εκκλησία". Ομιλητές είναι οι:


Μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως Άνθιμος.


π. Βασίλειος Θερμός, θεολόγος, ψυχίατρος.


Σταύρος Γιαγκάζογλου, θεολόγος, Σύμβουλος Α΄ του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού


Σταύρος Ζουμπουλάκης, πρόεδρος δ.σ. του Ιδρύματος «’Αρτος Ζωής».

* Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα, 26 Νοεμβρίου 2012, ώρα 7.00 μ.μ. στο αμφιθέατρο "Δρακόπουλου", στο κεντρικό κτίριο του Πανεπιστημίου Αθηνών (Προπύλαια), Πανεπιστημίου 30.

Η κυριαρχία της αγοράς στο δημόσιο χώρο και η ευθύνη της θεολογίας

Ο Κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού
Πανεπιστημίου Αθηνών
σας προσκαλεί σε δημόσια συζήτηση με θέμα
Η κυριαρχία της αγοράς στο δημόσιο χώρο και η ευθύνη της θεολογίας
την Πέμπτη 29/11, 12.00 μ., Θεολογική Σχολή Παν/μίου Αθηνών,
Πανεπιστημιούπολη-Ιλίσια, Αίθουσα Οπτικοακουστικών Μέσων και ομιλητές
τους:
Βασίλη Καραποστόλη, Καθηγητή Πολιτισμού και Επικοινωνίας Πανεπιστημίου Αθηνών
Απόστολο Νικολαῒδη, Καθηγητή Κοινωνιολογίας της Θρησκείας και Κοινωνικής
Ηθικής Πανεπιστημίου Αθηνών
Νίκο Ξυδάκη, Δημοσιογράφο εφημερίδας «Καθημερινή»
Δημήτρη Μόσχο, Επίκουρο Καθηγητή Εκκλησιαστικής Ιστορίας Πανεπιστημίου Αθηνών
Θα ακολουθήσει συζήτηση