"Η Εκκλησία δεν είναι μια κλειστή εταιρεία σεσωσμένων, που απολαμβάνουν, αποκλειστικά αυτοί, τα δώρα του Θεού και διεκδικούν να εξασφαλίσουν ανέσεις, προνόμια και κοσμική εξουσία." Αναστάσιος Αλβανίας
Παρασκευή 23 Δεκεμβρίου 2011
Πέμπτη 22 Δεκεμβρίου 2011
Αναστάσιος Αλβανίας : Η υπέρβαση του ανθρωπίνως αδυνάτου, την οποία αποκαλύπτουν τα Χριστούγεννα, δεν γίνεται με μεγαλοπρεπείς δημόσιες εξαγγελίες και υποσχέσεις.
Μήνυμα του Αρχιεπισκόπου Αλβανίας Αναστάσιου για τα Χριστούγεννα του 2011
Υπέρβαση του ανθρωπίνως αδυνάτου “Θεός ἐφανερώθη ἐν σαρκί” (Α΄ Τιμ. 3:16) H υπέρβαση του ανθρωπίνως αδυνάτου είναι βασικό μήνυμα της σημερινής μεγάλης εορτής του χριστιανικού κόσμου. Ακόμη και ο πιο τολμηρός νους δεν είχε ποτέ υποπτευθεί ότι ο Ίδιος ο απρόσιτος και ακατάληπτος Θεός θα προσελάμβανε την ανθρώπινη φύση και θα ἐφανερώνετο “ἐν σαρκί”,. Για την κλασική λογική, κάτι τέτοιο ανήκει στη σφαίρα του αδυνάτου. Αυτήν ακριβῶς την υπέρβαση του ανθρωπίνως αδυνάτου πανηγυρίζουμε σήμερα. Και καλούμεθα να τη χαρούμε, παρά τη σκληρή πραγματικότητα την οποία βιώνουμε. Ο Υιός και Λόγος του Θεού έγινε ἄνθρωπος, εισήλθε στην ανθρώπινη Ιστορία.
Το “ἐφανερώθη” υπαινίσσεται την προηγούμενη αΐδιο ζωή του Λόγου. “Θεός ὤν καί Θεοῦ υἱός, καί ἀόρατον ἔχων τήν φύσιν, δῆλος ἅπασιν ἐνανθρωπήσας ἐγένετο” (Θεοδώρητος, ἐπίσκοπος Κύρου). Η ελευθερία του Θεού δεν γνωρίζει όριο. Όπως και η αγάπη Του, που είναι το ουσιαστικό ιδίωμά Του “Καί ὁ Λόγος σάρξ ἐγένετο καί ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν” (Ἰω. 1:14). Προσλαμβάνοντας το ανθρώπινο σώμα, ο Υιός και Λόγος του Θεού φανέρωσε ταυτόχρονα την απέραντη αξία και τη μοναδική σημασία που έχει το υπέροχο αυτό δημιούργημά Του. Και αποκάλυψε ότι τελικός σκοπός του ανθρώπου είναι να γίνει κατοικητήριο του Θεού. Με την ενανθρώπησή Του, ο Χριστός έδειξε την ασύλληπτη στον ανθρώπινο νου δυναμική της ελευθερίας και της αγάπης του προσωπικού Θεού.
Τοποθέτησε σε νέα βάση τις ανθρώπινες σχέσεις μαζί Του. * * Όσοι με πίστη και αγάπη προσβλέπουμε στον ενανθρωπήσαντα Υιό και Λόγο του Θεού, γνωρίζουμε ότι Αὐτός παραμένει, τελικά, η οδός (Ἰω. 14:6) που οδηγεί, με τρόπο θαυμαστό, σε διεξόδους ζωής. Και πολλοί έχουμε προσωπική εμπειρία, ότι εκεί που όλα εφαίνοντο κλειστά και ζοφερά, άνοιξε δρόμους λυτρωτικούς. Η υπέρβαση του ανθρωπίνως αδυνάτου, την οποία αποκαλύπτουν τα Χριστούγεννα, δεν γίνεται με μεγαλοπρεπείς δημόσιες εξαγγελίες και υποσχέσεις.
Οι παρεμβάσεις του Θεού παραμένουν διαχρονικά αθόρυβες και μυστικές. Τις χαρακτηρίζει η απλότητα και η ταπείνωση, ενώ συγχρόνως διατηρούν μια εξαιρετική πρωτοτυπία. Και οι επεμβάσεις αυτές συνεχίζονται δια μέσου των αἰώνων. Οι νόμοι της φύσεως που διέπουν τον κόσμο δεν αποκλείουν την παρέμβαση του Δημιουργού, Νομοθέτου και Προνοητού Θεού. Με την ελευθερία και την αγάπη Του, δεν έπαυσε να ενεργεί, όταν Εκείνος κρίνει, για την υπέρβαση του ανθρωπίνως αδυνάτου, με τρόπους θαυμαστούς. Όταν, βεβαίως, δεν υπάρχει η πίστη προς τον αγαπώντα και ελεύθερο πάσης αναγκαιότητος Θεό, ο άνθρωπος αρνείται τη δυνατότητα του θαύματος. Ο πιστός χριστιανός, εν τούτοις, δέχεται ταπεινά την αδυναμία της ανθρωπίνης φύσεως και ζητεί από Εκείνον, ο Οποίος είναι άπειρος και παντοδύναμος, να του χαρίσει την υπερλογική δυνατότητα και τον φωτισμό να αποδεχθεί και να βιώσει το θαύμα. Τον τελευταίο καιρό, οι σκληρές συνθήκες που έχει προκαλέσει η γενικότερη ηθική και οικονομική κρίση έχουν δημιουργήσει πληθώρα αδιεξόδων.
Σ᾽ αυτή την ομιχλώδη και πνιγηρή ατμόσφαιρα, η εορτή των Χριστουγέννων έρχεται να προσφέρει παρήγορο φως. Να βεβαιώσει ότι ο Υιός του Θεού έγινε άνθρωπος για να μείνει εσαεί “μεθ᾽ ἡμῶν”. Ο Θεός δεν μας εγκαταλείπει, έστω και αν συχνά Τον λησμονούμε και συμπεριφερόμαστε σαν να μην υπάρχει. Ο Χριστός καταργεί, με τρόπους θαυμαστούς, τα ανθρωπίνως αδύνατα. “Ὅτι οὐκ ἀδυνατίσει παρά τῷ Θεῷ πᾶν ῥῆμα” (Λουκ. 1:37). Δεν είναι όμως “ο από μηχανής θεός” της αρχαίας τραγωδίας. Σέβεται την ελευθερία μας και αναμένει και από εμάς να χρησιμοποιήσουμε τις δυνατότητες που έχει χαρίσει στην ανθρώπινη φύση μας. Υπάρχουν πολλά που συνήθως ονομάζουμε “αδύνατα”, τα οποία καλούμεθα με τη χάρη Του να υπερβούμε. Αρχίζοντας από τα άμεσα και προσωπικά. Εκ πρώτης όψεως, μοιάζει σχεδόν αδύνατο να απαλλαγούμε από τα πάθη μας, τη φιλαυτία, την πλεονεξία, τη φιληδονία την τάση να λέμε ψέμματα, να αδιαφορούμε για τη δικαιοσύνη, τη νομιμότητα, την αλληλεγγύη. Ακόμη, παράλληλα, δηλώνουμε ότι μας είναι “αδύνατο” να αναλάβουμε, για το ευρύτερο κοινωνικό σύνολο, πρωτοβουλίες που απαιτούν θυσίες.
Αντίθετα, η πίστη και η προσωπική σχέση με τον Χριστό, αποδεσμεύουν και ενεργοποιούν κρυμμένες μέσα μας δυνάμεις για την υπέρβαση των ανθρωπίνως αδυνάτων Μεταγγίζουν συγχρόνως εκπληκτική ζωτικότητα στην ανθρώπινη ψυχή, για να αντέχει και στις πιο αντίξοες συνθήκες στερήσεως, κατατρεγμού, πιέσεων• και να συνεχίζει να δρα με αισιοδοξία δημιουργική. Την εμπειρία αυτή συμπυκνώνει η μαρτυρία του Αποστόλου Παύλου: “Πάντα ἰσχύω ἐν τῷ ἐνδυναμοῦντί με Χριστῷ” (Φιλιπ. 4:13).
Οι εορτές της Εκκλησίας μας καλούν να αναθεωρήσουμε τη ζωή μας. Να συνέλθουμε από την ταραχή και την κατάθλιψη. Να ανανεώσουμε την πίστη και τη βεβαιότητά μας ότι ο Χριστός, του Οποίου την έλευση στον κόσμο εορτάζουμε, παραμένει “μεθ᾽ ἡμῶν”ότι ῍τά ἀδύνατα παρά ἀνθρώποις δυνατά παρά τῷ Θεῷ ἐστιν” (Λουκ. 18:27). Να αλλάξουμε τρόπο σκέψεως και συμπεριφοράς.
Να συντονίσουμε τη ζωή μας με το θέλημα το δικό Του. Και η προσωπική αυτή αλλαγή αντανακλά πάντοτε ευεργετικά στο ευρύτερο κοινωνικό σύνολο• τονώνει την αντοχή, την αλληλεγγύη, την ειρήνη, τη δημιουργικότητα, με τρόπους που συχνά παραμένουν αθέατοι αλλά που είναι ουσιαστικοί. * * “Θεός ἐφανερώθη ἐν σαρκί”. Ἡ υπέρβαση του ανθρωπίνως αδυνάτου παραμένει κεντρικό μήνυμα των Χριστουγέννων και προσωπική εμπειρία εκείνων που ζουν εν Χριστῷ. Εύχομαι εκ καρδίας, η πεποίθηση αυτή να δυναμώσει μέσα μας κατά την εορταστική αυτή περίοδο, να μας παρηγορεί και να μας στηρίζει στο έτος που έρχεται. Ευλογημένα Χριστούγεννα. Με γαλήνια καρτερία ο νέος χρόνος.
Το “ἐφανερώθη” υπαινίσσεται την προηγούμενη αΐδιο ζωή του Λόγου. “Θεός ὤν καί Θεοῦ υἱός, καί ἀόρατον ἔχων τήν φύσιν, δῆλος ἅπασιν ἐνανθρωπήσας ἐγένετο” (Θεοδώρητος, ἐπίσκοπος Κύρου). Η ελευθερία του Θεού δεν γνωρίζει όριο. Όπως και η αγάπη Του, που είναι το ουσιαστικό ιδίωμά Του “Καί ὁ Λόγος σάρξ ἐγένετο καί ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν” (Ἰω. 1:14). Προσλαμβάνοντας το ανθρώπινο σώμα, ο Υιός και Λόγος του Θεού φανέρωσε ταυτόχρονα την απέραντη αξία και τη μοναδική σημασία που έχει το υπέροχο αυτό δημιούργημά Του. Και αποκάλυψε ότι τελικός σκοπός του ανθρώπου είναι να γίνει κατοικητήριο του Θεού. Με την ενανθρώπησή Του, ο Χριστός έδειξε την ασύλληπτη στον ανθρώπινο νου δυναμική της ελευθερίας και της αγάπης του προσωπικού Θεού.
Τοποθέτησε σε νέα βάση τις ανθρώπινες σχέσεις μαζί Του. * * Όσοι με πίστη και αγάπη προσβλέπουμε στον ενανθρωπήσαντα Υιό και Λόγο του Θεού, γνωρίζουμε ότι Αὐτός παραμένει, τελικά, η οδός (Ἰω. 14:6) που οδηγεί, με τρόπο θαυμαστό, σε διεξόδους ζωής. Και πολλοί έχουμε προσωπική εμπειρία, ότι εκεί που όλα εφαίνοντο κλειστά και ζοφερά, άνοιξε δρόμους λυτρωτικούς. Η υπέρβαση του ανθρωπίνως αδυνάτου, την οποία αποκαλύπτουν τα Χριστούγεννα, δεν γίνεται με μεγαλοπρεπείς δημόσιες εξαγγελίες και υποσχέσεις.
Οι παρεμβάσεις του Θεού παραμένουν διαχρονικά αθόρυβες και μυστικές. Τις χαρακτηρίζει η απλότητα και η ταπείνωση, ενώ συγχρόνως διατηρούν μια εξαιρετική πρωτοτυπία. Και οι επεμβάσεις αυτές συνεχίζονται δια μέσου των αἰώνων. Οι νόμοι της φύσεως που διέπουν τον κόσμο δεν αποκλείουν την παρέμβαση του Δημιουργού, Νομοθέτου και Προνοητού Θεού. Με την ελευθερία και την αγάπη Του, δεν έπαυσε να ενεργεί, όταν Εκείνος κρίνει, για την υπέρβαση του ανθρωπίνως αδυνάτου, με τρόπους θαυμαστούς. Όταν, βεβαίως, δεν υπάρχει η πίστη προς τον αγαπώντα και ελεύθερο πάσης αναγκαιότητος Θεό, ο άνθρωπος αρνείται τη δυνατότητα του θαύματος. Ο πιστός χριστιανός, εν τούτοις, δέχεται ταπεινά την αδυναμία της ανθρωπίνης φύσεως και ζητεί από Εκείνον, ο Οποίος είναι άπειρος και παντοδύναμος, να του χαρίσει την υπερλογική δυνατότητα και τον φωτισμό να αποδεχθεί και να βιώσει το θαύμα. Τον τελευταίο καιρό, οι σκληρές συνθήκες που έχει προκαλέσει η γενικότερη ηθική και οικονομική κρίση έχουν δημιουργήσει πληθώρα αδιεξόδων.
Σ᾽ αυτή την ομιχλώδη και πνιγηρή ατμόσφαιρα, η εορτή των Χριστουγέννων έρχεται να προσφέρει παρήγορο φως. Να βεβαιώσει ότι ο Υιός του Θεού έγινε άνθρωπος για να μείνει εσαεί “μεθ᾽ ἡμῶν”. Ο Θεός δεν μας εγκαταλείπει, έστω και αν συχνά Τον λησμονούμε και συμπεριφερόμαστε σαν να μην υπάρχει. Ο Χριστός καταργεί, με τρόπους θαυμαστούς, τα ανθρωπίνως αδύνατα. “Ὅτι οὐκ ἀδυνατίσει παρά τῷ Θεῷ πᾶν ῥῆμα” (Λουκ. 1:37). Δεν είναι όμως “ο από μηχανής θεός” της αρχαίας τραγωδίας. Σέβεται την ελευθερία μας και αναμένει και από εμάς να χρησιμοποιήσουμε τις δυνατότητες που έχει χαρίσει στην ανθρώπινη φύση μας. Υπάρχουν πολλά που συνήθως ονομάζουμε “αδύνατα”, τα οποία καλούμεθα με τη χάρη Του να υπερβούμε. Αρχίζοντας από τα άμεσα και προσωπικά. Εκ πρώτης όψεως, μοιάζει σχεδόν αδύνατο να απαλλαγούμε από τα πάθη μας, τη φιλαυτία, την πλεονεξία, τη φιληδονία την τάση να λέμε ψέμματα, να αδιαφορούμε για τη δικαιοσύνη, τη νομιμότητα, την αλληλεγγύη. Ακόμη, παράλληλα, δηλώνουμε ότι μας είναι “αδύνατο” να αναλάβουμε, για το ευρύτερο κοινωνικό σύνολο, πρωτοβουλίες που απαιτούν θυσίες.
Αντίθετα, η πίστη και η προσωπική σχέση με τον Χριστό, αποδεσμεύουν και ενεργοποιούν κρυμμένες μέσα μας δυνάμεις για την υπέρβαση των ανθρωπίνως αδυνάτων Μεταγγίζουν συγχρόνως εκπληκτική ζωτικότητα στην ανθρώπινη ψυχή, για να αντέχει και στις πιο αντίξοες συνθήκες στερήσεως, κατατρεγμού, πιέσεων• και να συνεχίζει να δρα με αισιοδοξία δημιουργική. Την εμπειρία αυτή συμπυκνώνει η μαρτυρία του Αποστόλου Παύλου: “Πάντα ἰσχύω ἐν τῷ ἐνδυναμοῦντί με Χριστῷ” (Φιλιπ. 4:13).
Οι εορτές της Εκκλησίας μας καλούν να αναθεωρήσουμε τη ζωή μας. Να συνέλθουμε από την ταραχή και την κατάθλιψη. Να ανανεώσουμε την πίστη και τη βεβαιότητά μας ότι ο Χριστός, του Οποίου την έλευση στον κόσμο εορτάζουμε, παραμένει “μεθ᾽ ἡμῶν”ότι ῍τά ἀδύνατα παρά ἀνθρώποις δυνατά παρά τῷ Θεῷ ἐστιν” (Λουκ. 18:27). Να αλλάξουμε τρόπο σκέψεως και συμπεριφοράς.
Να συντονίσουμε τη ζωή μας με το θέλημα το δικό Του. Και η προσωπική αυτή αλλαγή αντανακλά πάντοτε ευεργετικά στο ευρύτερο κοινωνικό σύνολο• τονώνει την αντοχή, την αλληλεγγύη, την ειρήνη, τη δημιουργικότητα, με τρόπους που συχνά παραμένουν αθέατοι αλλά που είναι ουσιαστικοί. * * “Θεός ἐφανερώθη ἐν σαρκί”. Ἡ υπέρβαση του ανθρωπίνως αδυνάτου παραμένει κεντρικό μήνυμα των Χριστουγέννων και προσωπική εμπειρία εκείνων που ζουν εν Χριστῷ. Εύχομαι εκ καρδίας, η πεποίθηση αυτή να δυναμώσει μέσα μας κατά την εορταστική αυτή περίοδο, να μας παρηγορεί και να μας στηρίζει στο έτος που έρχεται. Ευλογημένα Χριστούγεννα. Με γαλήνια καρτερία ο νέος χρόνος.
+ Ἀναστάσιος Ἀρχιεπίσκοπος Tιράνων, Δυρραχίου και πάσης Ἀλβανίας
Τετάρτη 21 Δεκεμβρίου 2011
Yπουργείο Παιδείας: Ολοκλήρωση διαδικασίας συνεντεύξεων για τους υποψήφιους Σχολικούς Συμβούλους-Δηλώσεις προτίμησης μέχρι 28/12/2011
ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΟΙ ΠΙΝΑΚΕΣ
Ολοκλήρωση διαδικασίας συνεντεύξεων για τους υποψήφιους Σχολικούς Συμβούλους
Δελτίο Τύπου
Το Υπουργείο Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων ανακοινώνει ότι σήμερα 21/12/2011 ολοκληρώθηκε η διαδικασία των συνεντεύξεων για τους υποψήφιους Σχολικούς Συμβούλους.
Τα Συμβούλια επιλογής εργάζονται εντατικά, ώστε να ολοκληρωθεί όλη η διαδικασία έως το τέλος του έτους. Την Παρασκευή 23/12/2011 θα ανακοινωθούν και στην ιστοσελίδα του Υπουργείου Παιδείας (www.minedu.gov.gr) οι τελικοί αξιολογικοί πίνακες των Σχολικών Συμβούλων Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, καθώς και ο πίνακας των προκηρυσσόμενων θέσεων Σχολικών Συμβούλων με τις έδρες και τις περιφέρειες αρμοδιότητάς τους, ανά Περιφερειακή Διεύθυνση Εκπαίδευσης.
Οι εγγεγραμμένοι στους πίνακες θα έχουν τη δυνατότητα να υποβάλουν ηλεκτρονικά τις δηλώσεις προτίμησής τους, στις κατά τόπους Περιφερειακές Διευθύνσεις και στις Διευθύνσεις Εκπαίδευσης, έως και την Τετάρτη 28/12/2011.
Στέλιος Φούντας:Ξεχάσαμε...
Ξεχάσαμε να μιλάμε με τους φίλους μας...
Ξεχάσαμε να μιλάμε με τα παιδιά μας...
Ξεχάσαμε να σωπαίνουμε...
Ξεχάσαμε να αφηγούμαστε...
Ξεχάσαμε τι θα πει ελεύθερος χρόνος...
Ξεχάσαμε την αξία της κάθε στιγμής...
Ξεχάσαμε την μαγεία της κάθε ρωγμής...
Ξεχάσαμε να διαβάζουμε...
Ξεχάσαμε να γράφουμε...
Ξεχάσαμε να ακούμε...
Ξεχάσαμε να τραγουδάμε...
Ξεχάσαμε να αγαπάμε...
Ξεχάσαμε να συνεργαζόμαστε...
Ξεχάσαμε να δημιουργούμε...
Ξεχάσαμε να σταματάμε...
Ξεχάσαμε να ξαναρχίζουμε...
Ξεχάσαμε να κοιτάζουμε και να ΒΛΕΠΟΥΜΕ...
Ξεχάσαμε οτι ένα κι ένα μπορεί να κάνει ΠΟΛΥ...
Ξεχάσαμε να θαυμάζουμε...
Ξεχάσαμε να σεβόμαστε...
Ξεχάσαμε να προσευχόμαστε...
Ξεχάσαμε να χαμογελάμε...
Ξεχάσαμε να γευόμαστε...
Ξεχάσαμε να ξεχωρίζουμε τα χρώματα...
Ξεχάσαμε να ξεχωρίζουμε τις νότες...
Ξεχάσαμε να χαρίζουμε...
Ξεχάσαμε να λέμε πικρές αλήθειες...
Ξεχάσαμε να λέμε γλυκά ψέματα...
Ξεχάσαμε να φεύγουμε...
Ξεχάσαμε να ερχόμαστε...
Ξεχάσαμε να ονειρευόμαστε...
Ξεχάσαμε πως είναι να ανασαίνεις καθαρό αέρα...
Ξεχάσαμε πως είναι να ανασαίνεις ελεύθερα...
Ξεχάσαμε να ζούμε...
Ομως, περισσότερο με πειράζει που ξεχάσαμε να περπατάμε ΟΡΘΙΟΙ και με ψηλά το κεφάλι! Σαν άνθρωποι δηλαδή.........
Τρίτη 20 Δεκεμβρίου 2011
Με τους εκπαιδευτικούς του Άη Στράτη-Δεκέμβρης 2011
Πριν δύο εβδομάδες είχα την ευλογία να βρεθώ για δεύτερη φορά στον Άη Στράτη με την ιδιότητα του Σχολικού Συμβούλου προκειμένου να επισκεφθώ το Γυμνάσιο του νησιού ,να ενημερώσω τους συναδέλφους για εκπαιδευτικά θέματα και να συζητήσουμε όλοι μαζί για ζητήματα που αφορούν τη λειτουργία του σχολείου.Η χαρά μου ήταν μεγάλη γιατί βρέθηκα με εκπαιδευτικούς που εκτός από την εξαιρετική επιστημονική τους συγκρότηση διακρίνονται για την ανοικτότητα του πνεύματος την άριστη μεταξύ τους συνεργασία και την αγάπη τους για το δημόσιο σχολείο.Θα θυμάμαι πάντα την φιλοξενία και την καλή τους καρδιά.
Όταν ξεκινάς καταχείμωνο να επισκεφτείς νησί της άγονης γραμμής η εικόνα που συναντάς στο κατάστρωμα σε τίποτα δε θυμίζει αυτήν του καλοκαιριού
φθάνοντας...
"Θα δέσει ή δε θα δέσει;" Αυτή είναι η πλέον συνηθισμένη έκφραση στους διαλόγους των κατοίκων του μικρού νησιού αλλά και όλων όσων το επισκέπτονται. Στον Άη Στράτη ποτέ δεν είσαι σίγουρος ότι θα φθάσεις ή ότι θα φύγεις. Η αποβίβαση των επιβατών και η επιβίβασή τους είναι πάντα ένα ερωτηματικό.Λίγα μποφόρ αρκούν για να συνεχίσεις το ταξίδι σου μέχρι την Καβάλα ή το Λαύριο...
Τα παιδιά του Δημοτικού στην προσευχή
Το σχολικό συγκρότημα
Το δημοτικό κάνει τις πρόβες του για τη γιορτή των Χριστουγέννων
4.30 τα ξημερώματα...το πλοίο μας αναχωρεί για τη Λήμνο !!!!!!!!
Δευτέρα 19 Δεκεμβρίου 2011
π. Αντώνιος Πινακούλας: Κυριακή πριν από τα Χριστούγεννα
Αγαπητοί αδελφοί, σήμερα Κυριακή πριν από τα Χριστούγεννα, ετοιμαζόμαστε να γιορτάσουμε αυτήν τη μεγάλη γιορτή. Γι’ αυτό ακούσαμε στο ευαγγέλιο ποιοι ήταν οι πρόγονοι του Χριστού και σε ποια οικογένεια γεννήθηκε. Βλέπετε ότι ο Θεός για να κατέβει στη γη διάλεξε να κατέβει μέσα από έναν θεσμό δικό μας, την οικογένεια. Αυτή βέβαια η οικογένεια του Χριστού ήταν παράδοξη. Δεν έμοιαζε σε πολλά με τις οικογένειες που ξέρουμε, αλλά είχε και πολλά κοινά μαζί της.
Απ’ ό,τι ακούσαμε στο ευαγγέλιο, η μητέρα ήταν παρθένος. Και ο πατέρας του, ο Ιωσήφ, νομιζόταν για πατέρας. «Ως ενομίζετο...» λέει το ευαγγέλιο. Αυτό νόμιζαν οι άνθρωποι. Δεν ήταν πραγματικός, σαρκικός πατέρας. Το ευαγγέλιο μας λέει και άλλες λεπτομέρειες για τη συγκρότηση της οικογένειας του Χριστού. Ότι δηλαδή προς την παρθένο Μαρία ήρθε άγγελος εξ ουρανού, ο Γαβριήλ, της είπε ότι πρόκειται να γεννήσει ένα παιδί το οποίο δεν γνώριζε και ότι εκείνη εξεπλάγη, άρχισε να το σκέπτεται, να εξετάζει αυτά που της είπε ο άγγελος και στη συνέχεια αποδέχτηκε να γίνει αυτό που ο Θεός ήθελε.
Σχεδόν τα ίδια συμβαίνουν και στον Ιωσήφ. Όταν μαθαίνει ότι η Μαρία, η παρθένος, η αρραβωνιαστικιά του, είναι σε κατάσταση εγκυμοσύνης, εκπλήττεται κι εκείνος με τρόπο οδυνηρό. Σκέπτεται τι να κάνει. Και παίρνει την απόφαση να διαλύσει τον αρραβώνα, να τη βγάλει από την καρδιά του και να βρει κάποιον τρόπο να τη διώξει. Αλλά έρχεται ένας άγγελος στον ύπνο του, του εξηγεί πώς έχουν τα πράγματα και κείνος χωρίς πια να σκέπτεται τίποτε άλλο, αποφασίζει να την παραλάβει πάλι και να κάνει ό,τι του λέει ο Θεός.
Έτσι λοιπόν, ενώ αυτή η οικογένεια συγκροτείται με αυτόν τον παράδοξο τρόπο, δεν παύει όμως να μοιάζει με όλες τις οικογένειες των ανθρώπων. Δηλαδή να έχει και κείνη ιστορία, αυτή που ακούσαμε σήμερα στο μεγάλο αυτό ευαγγέλιο, με την αλυσίδα αυτή των ονομάτων που έρχεται το ένα πίσω από το άλλο, σε τρεις δεκατετράδες -αυτή ήταν η ιστορία της οικογένειας-, να έχει περιουσία, που ήταν οι υποσχέσεις τού Θεού και τίποτε περισσότερο, όπως συνήθως συμβαίνει στην Αγία Γραφή, οι περιουσίες δηλαδή των αγίων να είναι μόνο οι υποσχέσεις τού Θεού, να έχει δοκιμασίες οι οποίες θα αρχίσουν αμέσως μετά τη γέννηση αυτού του παιδιού -έπρεπε να φύγουν από τον τόπο που βρίσκονταν για να γλιτώσουν-, να έχει καθημερινότητα, όπως όλες οι οικογένειες, εργασία κοκ. Έμοιαζε λοιπόν η οικογένεια αυτή με όλες τις οικογένειες των ανθρώπων. Και επίσης αυτοί οι άνθρωποι ήταν πραγματικοί γονείς. Μπορεί να μην ήταν γεννήτορες όπως είμαστε εμείς, δηλαδή να μη μεσολάβησε άντρας για τη γέννηση από την Παρθένο και ο Ιωσήφ να μην ήταν σύζυγος, όπως οι σύζυγοι των ανθρώπων. Πλην όμως αυτοί οι άνθρωποι ανέλαβαν να μεγαλώσουν το παιδί, ήταν γονείς· γιατί γονείς βέβαια δεν είναι μόνο οι γεννήτορες. Μακάρι να είναι πάντα οι γεννήτορες. Αλλά γονείς είναι εκείνοι που αναλαμβάνουν, έχουν την ευθύνη να μεγαλώσουν ένα παιδί, να το εντάξουν μέσα στην κοινωνία των ανθρώπων, να το διαπαιδαγωγήσουν, να το βοηθήσουν να αποκτήσει σωστή σχέση με τον Θεό. Όλα αυτά υπάρχουν και στην οικογένεια του Χριστού που γεννιέται.
Τι είναι αυτό όμως που ξεχωρίζει; Που κάνει κάτι το ξεχωριστό αυτούς τους γονείς, με αποτέλεσμα να αξιώνονται να γίνουν οι γονείς του Χριστού; Το τονίζει το ευαγγέλιο, και όλοι οι ευαγγελιστές, ότι η μητέρα του ήταν παρθένος. Και βέβαια αυτό που τους ενδιαφέρει να δείξουν είναι η στάση αυτής της κοπέλας απέναντι στον Θεό. Πώς σκεφτόταν τον Νόμο του Θεού. Πώς έβλεπε τις εντολές τού Θεού. Αυτό σημαίνει παρθένος. Αφιερωμένη στον Θεό. Κι εμείς ξέρουμε και γιορτάσαμε πριν ένα μήνα περίπου, την είσοδό της στον Ναό, για να αφιερωθεί για πάντα στον Θεό. Τον Ιωσήφ τον αναφέρει ως δίκαιο. Τι σημαίνει δίκαιος; Δεν σημαίνει μόνο ότι τηρεί τον Νόμο εξωτερικά. Ότι ξέρει τις διατάξεις του. Αλλά τον έχει αφομοιώσει τόσο εσωτερικά, έχει περάσει στην καρδιά του, και κάθε κίνησή του είναι σύμφωνη με το θέλημα του Θεού. Αυτό φαίνεται από τον τρόπο που σκεπτόταν όταν έμαθε για την εγκυμοσύνη της Μαρίας. Πώς θα διαλύσει τον αρραβώνα; Αλλά νοιαζόταν να μην την προσβάλει. Να μη γίνει γνωστό αυτό το θέμα στον κόσμο. Αν κι είχε όλες τις δυνατότητες από τον Νόμο. Ο Νόμος το επέτρεπε και απ΄ ό,τι φαίνεται το επέβαλλε. Αλλά εκείνος τα είχε ξεπεράσει αυτά. Και σκεπτόταν με ποιο τρόπο να ενεργήσει, δηλαδή να κάνει αυτά τα πράγματα με καλοσύνη. Που σημαίνει λοιπόν ότι ήταν πραγματικά δίκαιος άνθρωπος.
Άρα τι ήταν αυτό που ξεχώριζε αυτούς τους δύο γονείς απ’ όλους τους άλλους γονείς; Ήταν η διαθεσιμότητά τους απέναντι στον Θεό. Αυτό για το οποίο ο Θεός ενδιαφέρεται, γι’ αυτούς έπρεπε να γίνει έργο. Ενώ βλέπετε ότι σε πρώτη σκέψη όλοι εμείς όταν ακούμε για τον Θεό, τον Νόμο του Θεού, το θέλημα του Θεού, τι σκεπτόμαστε; Ότι αυτό το γνωρίζουμε, ότι το ξέρουμε, ότι είναι κάτι που δεν το κάνουμε και αυτό μας γεμίζει ενοχές, τι πρέπει να κάνουμε κλπ, όλο αυτό το θεωρούμε δεδομένο. Η παρθένος Μαρία όμως και ο δίκαιος Ιωσήφ σκέπτονταν πιο πέρα απ’ αυτό. Το παραπάνω το θεωρούσαν δεδομένο. Τι ήταν όμως αυτό το πιο πέρα; Να κάνουν εκείνο το οποίο δεν ήξεραν. Για δείτε ότι η παρθένος ενώ σκεπτόταν ότι θα παντρευτεί, ότι θα κάνει παιδιά όπως κάνουν όλες οι κοπέλες κοκ, τώρα δέχεται μια πρόσκληση να γίνει μητέρα ενός παιδιού που δεν ήξερε ποιος είναι ο πατέρας, να βρεθεί μέσα στον κόσμο τουλάχιστον με την ποινή του κοινωνικού αποκλεισμού και, επίσης, να είναι υποχρεωμένη να μην αποκαλύψει σε κανέναν τι ακριβώς συνέβη. Κανείς να μη γνωρίζει τι. Ούτε ο ίδιος ο Ιωσήφ, ο οποίος το έμαθε από τον άγγελο.
Θυμόσαστε ότι γράφει ο προφήτης Ησαΐας: «Η βροχή και το χιόνι πέφτουν από τον ουρανό. Κι επίσης εκεί δεν επιστρέφουν χωρίς να δώσουν στη γη να πιει και να την κάνουν γόνιμη για να βλαστήσει, να δώσει σπόρο στον σποριά κι οι άνθρωποι να φάνε. Έτσι θα είναι κι ο λόγος μου που βγαίνει απ’ το σπίτι μου. Πίσω μου δεν θα επιστρέψει σε μένα, αδειανός, χωρίς το θέλημά μου να επιτελέσει. Χωρίς να εκπληρώσει την αποστολή που του ανέθεσα». Έτσι θέλει ο Θεός τον λόγο του. Όταν πάει στους ανθρώπους να μην επιστρέφει αδειανός.
Αγαπητοί αδελφοί, όσα ακούσαμε στο ευαγγέλιο είναι η προϋπόθεση για να γιορτάσουμε κι εμείς τα Χριστούγεννα. Η διαθεσιμότητά μας απέναντι στον Θεό. Δηλαδή με τι μέτρο σκεπτόμαστε αυτό που είναι ο Θεός κι αυτό που θέλει από μας. Με αυτή την προϋπόθεση αν βαδίσουμε, που την είχαν η παρθένος και ο Ιωσήφ, μπορούμε πραγματικά να τα γιορτάσουμε. Και είπαμε ποιο είναι το περιεχόμενό της. Βλέπετε ότι ο Θεός επέδρασε γόνιμα και δημιουργικά μέσα τους από την απόφαση που πήραν. Όταν κανείς είναι διαθέσιμος μπροστά στον Θεό μέσα του συμβαίνει μία μετακίνηση. Από μία κατάσταση σε μία άλλη. Από μία σκέψη σε μία άλλη σκέψη. Από μία απόφαση σε μία άλλη απόφαση. Ξέρουμε σε τι κατάσταση ήταν η παρθένος. Ποιες ήταν οι αποφάσεις της. Και τι σκεπτόταν. Κι όμως όλα αυτά άλλαξαν και γίναν εντελώς διαφορετικά. Και τα ξέχασε όλα εκείνα όταν ήρθε ο Θεός. Το ίδιο συμβαίνει με τον Ιωσήφ. Παίρνει τώρα άλλες αποφάσεις. Σκέφτεται εντελώς διαφορετικά. «Ταύτα δε αυτού ενθυμηθέντος...» λέει ο ευαγγελιστής. Και βρίσκεται τώρα σε άλλη κατάσταση, που δεν την περίμενε, δεν την ήξερε. Και να βαδίσει όπως ο Αβραάμ εκεί που ο Θεός τού δείχνει, χωρίς να ξέρει πού πορεύεται. Αν έχουμε τέτοιες σκέψεις τότε πραγματικά μπορούμε να γιορτάσουμε τα Χριστούγεννα που έρχονται.
Βλέπετε ότι οικογένεια σημαίνει ονόματα πολλά. Κι οι δικές μας οικογένειες έχουν ονόματα πολλά, τους πατέρες μα και τους προπάτορές μας. Σημαίνει όμως ταυτόχρονα και μια περιουσία· τις υποσχέσεις του Θεού. Αν αυτές οι υποσχέσεις λάβουν μέσα μας σάρκα και οστά, αν γίνουν χειροπιαστή πραγματικότητα, αν ανταποκριθούν σε αυτό που θέλει ο Θεός, τότε κι εμείς μπορούμε να γιορτάσουμε τον Χριστό που ήδη έχει γεννηθεί και μένει απλώς και μόνο να γεννηθεί στις καρδιές μας και να φανερωθεί έξω από μας, μέσα στην Εκκλησία, τη μεγάλη οικογένεια του Χριστού. Αμήν!
π. Αντώνιος Πινακούλας
Το κήρυγμα εκφωνήθηκε την Κυριακή 18-12 στον Ι. Ναό Αγ. Παντελεήμονος Χαλανδρίου (απομαγνητοφώνηση Γιώργος Μπάρλας)
Σάββατο 17 Δεκεμβρίου 2011
πρόταση του ΚΑΙΡΟΥ για το μάθημα των Θρησκευτικών στο Νέο Λύκειο
Χολαργός15 Δεκεμβρίου 2011
Αγαπητοί/ές συνάδελφοι-μέλη του ΚΑΙΡΟΥ στην Αθήνα
όπως γνωρίζετε, το νέο πιλοτικό Πρόγραμμα Σπουδών για τα Θρησκευτικά στην υποχρεωτική εκπαίδευση (Δημοτικό και Γυμνάσιο) έχει ήδη αναρτηθεί στον ιστότοπο του ΥΠΔΒΜΘ (http://digitalschool.minedu.gov.gr/info/newps.php). Το ίδιο συμβαίνει και με τον «Οδηγό για τον εκπαιδευτικό» (http://digitalschool.minedu.gov.gr/info/newps.php#b). Ήδη κατά το τρέχον σχολικό έτος τα νέα Προγράμματα Σπουδών εφαρμόζονται πιλοτικά σε 140 Δημοτικά και Γυμνάσια, ενώ για το επόμενο σχολικό έτος έχει εξαγγελθεί η εφαρμογή τους σε όλα τα Δημοτικά και Γυμνάσια της χώρας.
Τα νέα Προγράμματα Σπουδών στα Θρησκευτικά της υποχρεωτικής εκπαίδευσης δημιουργούν δεδομένα τα οποία καθιστούν αναγκαία και επιβεβλημένη την αναλυτική παρουσίαση, την εξαντλητική μελέτη και κριτική ανάγνωσή τους -μέσα από τοπικές αλλά και πιο διευρυμένες συναντήσεις του Συνδέσμου μας- στη διάρκεια της νέας χρονιάς. Προς αυτή την κατεύθυνση, προγραμματίζονται και θα ανακοινωθούν σύντομα οι σχετικές συναντήσεις, δράσεις και εκδηλώσεις.
Επειδή, με ευθύνη της πολιτικής ηγεσίας του ΥΠΔΒΜΘ έχει ήδη συσταθεί και συνεδριάζει η Διακομματική Επιτροπή για την Παιδεία για το «Νέο Λύκειο» και το «Τεχνολογικό Λύκειο» στην προοπτική της τελικής διαμόρφωσης και υλοποίησης των σχεδίων και των προτάσεων που έχουν δει το φως της δημοσιότητας από την πλευρά του ΥΠΔΒΜΘ στο πρόσφατο παρελθόν,[1] ενώ παράλληλα, στο άμεσο μέλλον πρόκειται να συγκροτηθεί Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων η οποία θα προχωρήσει στην εκπόνηση νέου Προγράμματος Σπουδών για το μάθημα των Θρησκευτικών στο Λύκειο, γίνεται επιτακτική η ανάγκη και η προτεραιότητα να συναντηθούμε το συντομότερο δυνατό, ώστε να ανταλλάξουμε απόψεις και διαμορφώσουμε όλοι μαζί την πρόταση του Συνδέσμου μας για το μάθημα των Θρησκευτικών στο Νέο Λύκειο. Η τελική πρόταση, όπως θα προκύψει από τη σύνθεση των κατά τόπους συναντήσεων του ΚΑΙΡΟΥ, θα κατατεθεί με ευθύνη της Διοικούσας Επιτροπής στους αρμόδιους φορείς και επιτροπές. Με βάση τα παραπάνω, σας καλούμε να προσέλθετε στη συνάντηση που έχει προγραμματισθεί για την
Τετάρτη 21 Δεκεμβρίου 2011
στις 18.00
στην Αίθουσα εκδηλώσεων του συλλόγου «Το Σήμαντρο»
[Ελ. Βενιζέλου 59α στο Χολαργό].
Στη συνάντηση αυτή όποιο μέλος του ΚΑΙΡΟΥ επιθυμεί, μπορεί να τοποθετηθεί με ολιγόλεπτη εισήγηση-πρόταση για τις αρχές και τους άξονες πάνω στους οποίους θα πρέπει κατά τη γνώμη του να συγκροτηθούν τα Προγράμματα Σπουδών για το Νέο Λύκειο και το Τεχνολογικό Λύκειο. Είναι ευνόητο, ότι οι εισηγήσεις-προτάσεις θα συμβάλουν θετικά στον επιχειρούμενο διάλογο και στην τελική διαμόρφωση της πρότασης του Συνδέσμου μας, στο βαθμό που:
α. κινούνται στο πνεύμα και τη φιλοσοφία του Νέου Σχολείου,
β. βρίσκονται σε μια σχέση οργανικής προέκτασης και δημιουργικής ανάπτυξης του νέου Προγράμματος Σπουδών για την υποχρεωτική εκπαίδευση,
γ. λαμβάνουν υπόψη τους τον ιδιαίτερο παιδευτικό ρόλο του Λυκείου, όπως αυτός περιγράφεται και στις δύο ανακοινώσεις του Συνδέσμου μας (βλ. υποσημείωση 1), και
δ. ανταποκρίνονται στις αυξημένες και σύνθετες απαιτήσεις για το μάθημα των Θρησκευτικών στο Λύκειο.
[Για την καλύτερη οργάνωση της συνάντησής μας στις 21 Δεκεμβρίου, όσα μέλη επιθυμούν να τοποθετηθούν, παρακαλούνται να ενημερώσουν σχετικά με ηλεκτρονική ή τηλεφωνική ειδοποίηση τον συνάδελφο Γ. Παπαδόπουλο (e-mail:pidasos@otenet.gr , τηλ.:210652005 μετά τις 6.00μ.μ) το αργότερο μέχρι τις 20 Δεκεμβρίου. Επίσης καλό είναι, για την ευχερέστερη αξιοποίηση και σύνθεση των προτάσεων, να αποσταλεί -ή να κατατεθεί επί τόπου- η εισήγηση σε ψηφιακό αρχείο στην ίδια ηλεκτρονική διεύθυνση.]
Με συναδελφικούς χαιρετισμούς
Η Γραμματεία Αθήνας του ΚΑΙΡΟΥ
Δ. Μόσχος
Μ. Λιάγκης
Α. Αργυρόπουλος
Γ. Παπαδόπουλος
Β. Ξυδιάς
Π. Μουστάκας
Γ. Καπετανάκης
Σ. Τερζής
Β. Αντωνόπουλος
[Ο Συλλογος «το Σήμαντρο» βρίσκεται στο Χολαργό, Ελ. Βενιζέλου 59α, πλησίον του σταθμού ΜΕΤΡΟ «ΧΟΛΑΡΓΟΣ». Βγαίνοντας από το σταθμό στην έξοδο «ΜΕΣΟΓΕΙΩΝ» στα 30 μ. προς την κατεύθυνση της Αθήνας βρίσκεται η οδός Βεντούρη. Την ανεβαίνουμε και η 3η κάθετος είναι οδός Ελ. Βενιζέλου. Στρίβουμε δεξιά και περίπου στα 250μ. φτάνουμε στον προορισμό μας]
[1] Υπενθυμίζουμε ότι ο Σύνδεσμός μας -με δύο ανακοινώσεις του στις 20. 10. 2010 (http://www.kairosnet.gr/joomla/index.php?option=com_content&view=article&id=49:-qq-l-r&catid=2:news&Itemid=9) και στις 31. 3. 2011 (http://www.kairosnet.gr/joomla/index.php?option=com_content&view=article&id=113:2011-04-04-15-56-36&catid=2:news&Itemid=9)- τοποθετήθηκε στα εξαγγελθέντα σχέδια με υπευθυνότητα και τεκμηριωμένη κριτική πρόταση.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)


