50 χρόνια έρευνας & διακονίας: Μνήμη Καθ. Ιωάννη Φουντούλη

Στο πλαίσιο της Μνήμης ενός εξέχοντος μέλους της, του μακαριστού Καθηγητή Λειτουργικής Ιωάννη Φουντούλη, η Θεολογική Σχολή Θεσσαλονίκης διοργανώνει διήμερο Συνέδριο στις 19 & 20 Φεβρουαρίου αφιερωμένο στη μακαρία μνήμη του. Το Πρόγραμμα του Συνεδρίου είναι ιδιαίτερα πλούσιο, με ποικίλες εκδηλώσεις και με τη συμμετοχή διακεκριμένων προσωπικοτήτων.

Πιο αναλυτικά, το Πρόγραμμα του Συνεδρίου έχει ως εξής:

Τετάρτη 19 Φεβρουαρίου 2014 – Πρωί 

8.00-10.00       Θεία λειτουργία  και επιμνημόσυνη  δέηση (Ι. Μητροπολιτικός  Ναός

Ναός Αγίου Γρηγορίου του  Παλαμά)

10.00-10.30     Ρόφημα

11.00-13.00: Αίθουσα  Συνεδριάσεων Ι. Μητροπόλεως  Θεσσαλονίκης

10.30-11.00      Έναρξη- Εισαγωγικοί Χαιρετισμοί

Α΄  ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ: Η ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ Ι. Μ. ΦΟΥΝΤΟΥΛΗ

ΣΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

11.00-12.00      Α΄ ΣΥΝΕΔΡΙΑ: Συντονίστρια Καθ. Δήμητρα Κούκουρα

11.00-11.20      Πρωτοπρ. Καθ. Αλκιβιάδης Καλύβας,   Η  Ορθόδοξη  λατρεία  στη Διασπορά. Η περίπτωση της  Αμερικής.

11.20-11.40   Καθ. Βασίλειος Groen, Οι αποφάσεις της Β΄ Βατικανείου Συνόδου για τη θεία λατρεία. Προβληματισμοί

11.40-11.50      Διευκρινήσεις

11.50-12.00      Σύντομο διάλειμμα

***

12.00-13.00     Β΄ Συνεδρία: Συντονιστής Καθ. Θεόδωρος Γιάγκου

12.00-12.20     Μητροπολίτης πρ. Ερζεγοβίνης Καθ. Αθανάσιος Γιέφτιτς: Η Συμβολή του Καθηγητή Ι.Μ. Φουντούλη στη λειτουργική πράξη της Σερβίας

12.20-12.40   Καθηγούμενος  Ι. Μονής Σίμωνος Πέτρας Ελισσαίος:   Αθωνική λειτουργική  παράδοση στο έργο του Ιωάννη Μ. Φουντούλη

12.40-13.00     Διευκρινήσεις

***

Τετάρτη 19 Φεβρουαρίου 2014 – Απόγευμα

 Β΄ ΘΕΜΑΤΙΚΗ  ΕΝΟΤΗΤΑ:       ΛΟΓΙΚΗ  ΛΑΤΡΕΙΑ

ΩΡΑ 18.00-21.00:  Αίθουσα Συνεδριάσεων Θεολογικής Σχολής ΑΠΘ

18.00-19.45      Α΄ Συνεδρία: Συντονιστής Μητροπολίτης Αρκαλοχωρίου  Καθ. Ανδρέας Νανάκης

18.00-18.15      Καθ. Αντώνιος Αλυγιζάκης

18.15-18.30      Πρωτοπρ. Επίκ. Καθ. Σπυρίδων Αντωνίου

18.30-18.45      Καθ. Χρυσόστομος  Σταμούλης

18.45-19.00      Επίκ. Καθ.  Εμμανουήλ Γιαννόπουλος

19.00-19. 15     Πρωτοπρ. Δρ Παρασκευάς Αγάθωνος

19.30-19.45      Διευκρινίσεις-Σύντομη παύση

 ***

19.30-21.00      Β΄ Συνεδρία: Συντονιστής Πρωτοπρ. Καθ. Αλκιβιάδης Καλύβας

19.30-19.45         Καθ. Πέτρος Βασιλειάδης

19.45-20.00     Επίκ. Καθ. Γεώργιος  Φουστέρης

20.00-20.15   Πρωτοπρ. Επίκ. Καθ. Κωνσταντίνος Καραϊσαρίδης

20.15-20.30     Δρ Παναγιώτης Καλαϊτζίδης

20.30-20.45     Υπ. Δρ Γεώργιος Κεσελόπουλος

20.45-21.00     Διευκρινίσεις

***

Πέμπτη 20 Φεβρουαρίου 2014 – Πρωί

Γ΄ ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ : ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΛΑΤΡΕΙΑ

8.00-9.30         Θεία Λειτουργία  στο Παρεκκλήσιο της Θεολογικής Σχολής

10.00-13:30: Αίθουσα Συνεδριάσεων ΘεοΛογικής Σχολής ΑΠΘ

10.00-12.00     Α΄ Συνεδρία: Καθ. Μιχαήλ Τρίτος, Κοσμήτωρ της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ

10.00-10.15      Καθ. Νέναντ Μιλόσεβιτς

10.15-10.30      Πρωτοπρ. Καθ. Βασίλειος Καλλιακμάνης

10.30-10.45     Καθ. Βασίλειος Groen

10.45-11 .00    Αναπ. Καθ. Συμεών Πασχαλίδης

11.00-11.15      Πρωτοπρ. Λεκτ. Χρυσόστομος Νάσσης

11.15-11.30      Διευκρινίσεις

11.30-12.00      Διάλειμμα

 ***

12.00-13.30     Β΄ Συνεδρία: Συντονιστής Καθ. Γεώργιος  Φίλιας

12.00-! 12.15    Μητροπολίτης Τελμησσού Καθ.  Ιώβ Γκέτσα

12.15-12.30      Πρωτοπρ. Καθ. Αλκιβιάδης Καλύβας

12. 30-12.45    Καθ. Ανέστης Κεσελόπουλος

12.45-13.00     Καθ. Θεόδωρος Γιάγκου

13.00-13.30     Διευκρινίσεις

***

Πέμπτη 20 Φεβρουαρίου 2014 – Απόγευμα

ΕΠΙΣΗΜΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΥ ΤΟΜΟΥ  ΠΡΟΣ ΤΙΜΗΝ  ΚΑΙ ΜΝΗΜΗΝ ΚΑΘΗΓΗΤΗ  ΙΩΑΝΝΟΥ Μ.  ΦΟΥΝΤΟΥΛΗ «ΓΗΘΟΣΥΝΟΝ  ΣΕΒΑΣΜΑ»

ΩΡΑ 18.30-20.30: Αίθουσα Τελετών Παλαιάς Φιλοσοφικής Σχόλης ΑΠΘ

Συντονιστής: Πρωτοπρ. Αναπ. Καθηγητής Αθανάσιος Γκίκας

18.30-19.00      Προσφωνήσεις, Χαιρετισμοί, Ανάγνωση μηνυμάτων

19.00-19.10       Αναπ. Καθ. Παναγιώτης Σκαλτσής: Ο Καθηγητής ΙωάννηςΜ. Φουντούλης και  ο προς τιμήν του Τόμος

19.10-19.20       Αρχιμ. Επίκ. Καθ. Νικόδημος Σκρέττας: Ιωάννης Μ.Φουντούλης: Από το Αμφιθέατρο στον Ναό

19.20-19.30      Καθ. Δήμητρα Κούκουρα: Ιωάννου Μ. Φουντούλη  ”Ομιλητική”

19.30-19.45      Σύντομο οδοιπορικό στη ζωή του Καθηγητή (προβολή)

19.45-20.00     Λέκτ. Τρύφων Τσομπάνης: Ιωάννης Μ. Φουντούλης και αισθητική της Λατρείας

20.00-20.15     Καθ. Γεώργιος  Φίλιας: Θεολογία και λατρεία στο έργο τουΙωάννη Μ. Φουντούλη

20.15      Επίδοση Τόμου στους Μιχαήλ, Μαρία και Μανόλη Φουντούλη

Θα ακολουθήσει  δεξίωση

Αξίζει να σημειωθεί ότι η διοργάνωση του Συνεδρίου γίνεται με την υποστήριξη της Ι. Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης, της Επιτροπής Ερευνών του ΑΠΘ και των Εκδοτικών Οίκων “Μυγδονία” και “Αφοί Κυριακίδη”

M.L.King:Τα μάτια μου έχουν δει τη δόξα του ερχομού του Κυρίου.

Ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ δολοφονήθηκε στις 4 Απριλίου του 1968. Την προηγούμενη μέρα
είχε ομιλία στην εκκλησία Mason Temple στο Μέμφις. Η πτήση του είχε καθυστερήσει λόγω απειλής για τοποθέτηση βόμβας στο αεροπλάνο.



 Κλείνοντας την ομιλία του αναφέρθηκε σε αυτήν την απειλή:


«Και μετά έφτασα στο Μέμφις. Και κάποιοι άρχισαν να κάνουν απειλές, ή να μιλούν για τις απειλές

που ακούγονταν. Τι θα μπορούσε να μου συμβεί από κάποιους νοσηρούς λευκούς αδελφούς μας;

Λοιπόν, δεν ξέρω τι θα συμβεί τώρα. Έχουμε δύσκολες μέρες μπροστά μας.

Αλλά εμένα τώρα δεν με νοιάζει . Επειδή βρέθηκα στην κορυφή του βουνού.

Και δεν με νοιάζει.

Όπως κάθε άνθρωπος θα ήθελα να ζήσω μια μακριά ζωή. Η μακροζωία έχει την αξία της.

Αλλά δεν ανησυχώ για αυτό τώρα. Θέλω απλά να ακολουθήσω το θέλημα του Θεού.

Αυτός μου επέτρεψε να ανέβω στο βουνό. Και κοίταξα από ψηλά. Και είδα τη Γη της Επαγγελίας.

Μπορεί να μην φτάσω εκεί μαζί σας.

Αλλά θέλω να ξέρετε απόψε ότι σαν λαός θα φτάσουμε στη Γη της Επαγγελίας.

Έτσι είμαι ευτυχισμένος απόψε.

Δεν ανησυχώ για τίποτα.

Δεν φοβάμαι κανέναν.

Τα μάτια μου έχουν δει τη δόξα του ερχομού του Κυρίου.»

http://samakos9.blogspot.gr/2014/02/blog-post_7.html

DOGMA.GR | Αυστηρή αυτοκριτική από τον Αρχιεπίσκοπο για τα κακώς κείμενα...

Ο Π.Θ.Σ. 'Καιρός" για την εορτή των τριών Ιεραρχών

Χολαργός 3-2-2014

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Η ημέρα των Τριών Ιεραρχών για τις σχολικές μονάδες της Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης είναι  ημέρα αργίας, όπως αναφέρεται ρητά στο ΠΔ 294/1979(φ.87 Α΄ άρθρο 3, παράγραφος 1). Παρά το γεγονός αυτό όμως,  από τότε  και  για πολλά χρόνια, μέχρι πρόσφατα σχεδόν, οι σύλλογοι των περισσοτέρων σχολικών μονάδων, εξακολουθούσαν να τιμούν την ημέρα αυτή τους γνήσιους εκπροσώπου των ελληνικών γραμμάτων και της παιδείας.

Ο Πανελλήνιος Θεολογικός Σύνδεσμος «ΚΑΙΡΟΣ-για την αναβάθμιση της θρησκευτικής εκπαίδευσης» ελπίζει  πως  η  κατάργηση ακόμη και της αργίας της  εορτής των Τριών Ιεραρχών εκ μέρους του υπουργείου Παιδείας, αποτελεί μια φήμη και μόνο, καθώς  η προβολή του παραδείγματος πολιτισμού και ζωής που κομίζουν οι Τρεις Ιεράρχες, είναι ό,τι  καλύτερο έχει ανάγκη η εποχή μας σήμερα. Θέλει δηλαδή να επισημάνει ότι με παρόμοιες ενέργειες υπονομεύονται τα θεμέλια της πολιτισμικής μας κληρονομιάς, την οποία χρειάζεται  η σύγχρονη ελληνική παιδεία , για να υποστηριχτεί η ιδιοπροσωπία του Γένους μας. Επιθυμεί επιπλέον να υπογραμμίσει την ανάγκη αναβάθμισης του τρόπου εορτασμού της ημέρας αυτής ώστε να δοθεί και η δυνατότητα διαμόρφωσης ενός γόνιμου διαλόγου για την πορεία των ελληνικών γραμμάτων και την προοπτική της σύγχρονης παιδείας μέσα στις αντίξοες σημερινές συνθήκες και σε μια πολυπολιτισμική κοινωνία.

Ο θεολογικός κόσμος αλλά και γενικότερα ο χώρος της παιδείας και των ελληνικών γραμμάτων  αισθάνεται προσβεβλημένος και λυπάται επειδή η σκέψη αυτή προέρχεται από πρόσωπα, που εμφανίζονται ως υποστηρικτές των ελληνικών παραδόσεων. Επομένως παρακαλεί τους αρμοδίους να πράξουν τα δέοντα και αναλογιζόμενοι τις ευθύνες τους  να μην προχωρήσουν στην πλήρη απαξίωση της εορτής  και του μηνύματός της για την παιδεία και τους λειτουργούς της.

Από το ΔΣ

Δεν είμαι για πούλημα...

«Μια φορά ήρθανε σπίτι και του είπανε: Πάτερ, έτοιμη είναι για σένα η μάγκνα κάπα του καρδινάλιου. Φτάνει να γράψεις στη Ρώμη δυό λέξεις ότι είσαι διατεθειμένος να οδηγήσεις τους οπαδούς σου στα υπάρχοντα πολιτικά κόμματα, μακρυά από το αντάρτικο. Φτάνει να το δηλώσεις και αμέσως γίνεσαι καρδινάλιος, πρίγκιπας της εκκλησίας. Ο Καμίλο είχε μια φράση να απαντάει σε αυτές τις προσφορές: Δεν είμαι για πούλημα, αμίγκος».

Από το βιβλίο «Καμίλο Τόρρες, Λαϊκή Ενότητα, Επανάσταση και άλλα κείμενα», εκδ. Μνήμη, Αθήνα 1974

Θρησκευτική Εκπαίδευση: Τα «πρέπει» της εκπαιδευτικής κοινότητας και τα «θέλω» της κοινωνίας. Γιώργος Δ. Καπετανάκης

Η παιδεία είναι κατ' εξοχήν συναντησιακή σχέση, σχέση αγάπης και κατ' επέκταση πράξη θάρρους, όπως συναντάται στη πραγματεία του παιδαγωγού Χρυσοστόμου. Αναφέρει: «Τῆς τέχνης ταύτης οὐκ ἔστιν ἄλλη μείζων· τί γάρ ἴσον τοῦ ρυθμίσαι ψυχήν καί διαπλάσαι νέου διάνοιαν» (Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος - P.G.58,584)». Συνεχίζει ο ιερός Βασίλειος: «'Έτσι λοιπόν και η ψυχή έχει πρώτα για καρπό την αλήθεια, αλλά είναι ωραίο να φοράει και την κοσμική σοφία, σαν φύλλα που προστατεύουν τον καρπό και δίνουν καλή όψη» (προς τους νέους, ΒΕΠ τ.4:200). Θα αντιστοιχούσαμε σήμερα ότι θα έπρεπε να προσλάβουμε στην ορθόδοξη θεολογία το διαφωτισμό και τη νεωτερικότητα, το σχετικισμό και τη μετα-νεωτερικότητα. Ο φονταμενταλισμός και η εκκοσμίκευση στη θεωρία και στην πράξη των τριών ιεραρχών δεν υπάρχουν. Οπισθοδρόμηση ή πρωτοπορία είναι γι αυτούς ανύπαρκτο δίλημμα. Η ζωή τους είναι κοινωνική ευαισθητοποίηση και δυναμική ιστορική παρέμβαση. Συνεχής πρόοδος, αναζήτηση κι ανατροπή χαρακτηρίζει την πορεία τους προς τα έσχατα. Σε ένα εκκοσμικευμένο κοινωνικό περιβάλλον, η ΘΑ σήμερα έχει καθήκον να εγκεντρίσει την εκπαιδευτική διαδικασία με την πνευματικότητα και να επαναφέρει το ενδιαφέρον και τη γνώση για τη θρησκεία και να δημιουργήσει για τους μαθητές το ασφαλές περιβάλλον επεξεργασίας των παρεχόμενων πληροφοριών. Η ανάπτυξη θρησκευτικής συνείδησης, συνταγματική επιταγή ούσα, είναι απαραίτητο να μη συγχέεται με το φανατισμό ή/και το σκοταδισμό αλλά να δημιουργεί τις συνθήκες συνύπαρξης στον πολύ - πολιτισμικό μαθητικό πληθυσμό, βασιζόμενη στην αυτοπραγμάτωση/αυτοδιάθεση των μαθητών.

Οι μαθητές, ως δρώντα υποκείμενα στη νέα μαθησιακή πραγματικότητα στοχεύεται να αποκτήσουν τις δεξιότητες εκείνες που θα τους επιτρέπουν να επεξεργάζονται τις θρησκειακές πληροφορίες που τους προσφέρονται σήμερα μέσω internet και με τις γνώσεις αυτές να αναπτύξουν στάσεις ανοχής και ανεκτικότητας για να μπορέσουν να συνυπάρξουν με τη διαφορετικότητα τόσο στο ευρωπαϊκό πλαίσιο, όπου συμμετέχει η χώρα μας, αλλά και στον παγκόσμιο ιστό όπου μετέχουν σήμερα οι ίδιοι (προγράμματα ανταλλαγής μαθητών, σχολικές εκπαιδευτικές επισκέψεις, συμμετοχή σε social media, κ.ά.). Η δημόσια παρεχόμενη ΘΑ θα πρέπει να βασίζεται στις σημερινές μαθητικές ανάγκες και για να το καταφέρει πρέπει να βασίζεται σε ευέλικτα ΑΠ προσαρμοζόμενα στο μαθητικό πολιτισμικό

υπόβαθρο. Τα κλειστά ΑΠ και το ένα και μοναδικό σχολικό εγχειρίδιο στοχεύουν στην ομοιογένεια αλλά δεν προσφέρουν τη σημερινή απαραίτητη ανταπόκριση στην πολυπλοκότητα του κοινωνικού ιστού. Τα ΑΠ που λειτουργούν ως προϊόν (συχνά σχεδιαζόμενα έξω από τη διδακτική πρακτική) αποβλέπουν στη δημιουργία νόρμας και παράγουν αποκλεισμούς, ενώ τα ΑΠ που χαρακτηρίζονται ως πράξη υιοθετούν την καθημερινή διδακτική πρακτική και ανοίγονται σε όλο και περισσότερους μαθητές.

Ο σύγχρονος θεολόγος, αφήνοντας την αυθεντία και τον ηγετικό ρόλο περασμένων διδακτικών πραγματικοτήτων πρέπει να γίνει εμψυχωτής των μαθητών του και απλά να τους δείξει τον τρόπο ανάπτυξής τους. Να συμπορευτεί στη διαδικασία θρησκευτικής τους αυτοπραγμάτωσης και με την ευρύτητα των γνώσεων του και την ανεκτικότητα της παιδαγωγικής του θέσης να καταστήσει τη μάθηση σχέση και τη θρησκεία αγάπη. (όλη η εισήγηση εδώ)

Παρουσίαση στη Θεσσαλονίκη :Τα θρησκευτικά στο σύγχρονο σχολείο

 

Πρόσκληση στην εκδήλωση που διοργανώνει το Παράρτημα του Συνδέσμου μας σε συνεργασία με τις εκδόσεις ΑΡΜΟΣ, με αφορμή την έκδοση του συλλογικού τόμου

ΤΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ ΣΤΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΣΧΟΛΕΙΟ

την Παρασκευή 7 Φεβρουαρίου 2014 στις 18.30 μ.μ.

στην Αίθουσα Συνεδριάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου

στο Δημαρχιακό Μέγαρο του Δήμου Θεσσαλονίκης.

Με συναδελφικούς χαιρετισμούς

Η τριμελής επιτροπή

Πανελλήνιος Θεολογικός Σύνδεσμος ΚΑΙΡΟΣ

[τοπικό παράρτημα κεντρικής Μακεδονίας]

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΤΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ ΣΤΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΣΧΟΛΕΙΟ

Ο διάλογος και η κριτική για το νέο Πρόγραμμα Σπουδών στα Θρησκευτικά Δημοτικού και Γυμνάσιου

σελ. 516, τιμή 26,62 € ISBN: 978-960-527-778-9

Στον συλλογικό αυτό τόμο αποτυπώνονται οι βασικοί άξονες του νέου Προγράμματος Σπουδών στα Θρησκευτικά Δημοτικού και Γυμνασίου, οι κύριες όψεις του διαλόγου και των αντιδράσεων που προκάλεσε, η συζήτηση και η ανοικτή διαβούλευση στο πλαίσιο της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, οι θέσεις των Θεολογικών Σχολών για το μάθημα των Θρησκευτικών, καθώς και ο γενικότερος διάλογος για τη φυσιογνωμία και τα προβλήματα της θρησκευτικής εκπαίδευσης στη χώρα μας. Τα κείμενα που δημοσιεύονται ανήκουν σε όλες τις πλευρές αλλά εμφανίζουν ως κοινό χαρακτηριστικό τη νηφαλιότητα και τη συνειδητή προσπάθεια συμβολής και

σύνθεσης. Σε μια δύσκολη και ρευστή εποχή, στο μεταίχμιο της κρίσης, πρόσωπα και φορείς εκφράζουν τις θέσεις τους για τα Θρησκευτικά στο σύγχρονο σχολείο, ανοίγοντας έναν γόνιμο και δημιουργικό διάλογο, οι ποικίλες πτυχές του οποίου καταγράφουν τη ζωντανή πορεία ανανέωσης του μαθήματος των Θρησκευτικών στην ελληνική εκπαίδευση.

Σταθερή επιδίωξη του νέου ΠΣ είναι η υπέρβαση της διελκυστίνδας μεταξύ του κατηχητικού και του θρησκειολογικού προτύπου. Το Μάθημα των Θρη-σκευτικών συνιστά γνωριμία με τα μορφωτικά αγαθά, τις αξίες και τον πολιτισμό που διαμόρφωσε ο Χριστιανισμός και ιδιαίτερα η Ορθόδοξη Παράδοση, ενώ παράλληλα διδάσκει στοιχεία από τις δύο άλλες χριστιανικές παραδόσεις της Ευρώπης, καθώς και στοιχεία για ορισμένες από τις μεγάλες θρησκευτικές παραδόσεις που ενδιαφέρουν ιδιαίτερα την ελληνική κοινωνία. Ακόμη, τα κοινωνικά και υπαρξιακά προβλήματα του ανθρώπου προσεγ-γίζονται με πνεύμα διαλόγου, ελευθερίας και καταλλαγής, χωρίς ομολογιακή εμμονή, κατηχητισμό, φανατισμό ή μισαλλοδοξία. Με άλλα λόγια, το σύγ¬χρονο μάθημα των Θρησκευτικών βοηθά στην κατανόηση της παράδοσης και εκφράζει τον θρησκευτικό πολιτισμό μας με σεβασμό προς κάθε ετε¬ρότητα. Στο πλαίσιο της αποδοχής του πλουραλισμού και της διαπολιτισμικής προσέγγισης ως αφετηρίας για οποιαδήποτε σοβαρή εκπαιδευτική θεωρία και πρακτική, η θρησκευτική εκπαίδευση των μαθητών καλείται να διαδρα¬ματίσει σοβαρό ρόλο στη δυνατότητα των μαθητών να διαχειρίζονται υπεύ¬θυνα και δημιουργικά τον πλουραλισμό στη ζωή τους και τον διάλογο με τον «άλλον» και το «διαφορετικό»
.

ΚΑΙΡΟΣ:«Με τους Τρεις Ιεράρχες στο σχολείο και την κοινωνία».Δελτίο τύπου

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Το ΔΣ του Πανελληνίου Θεολογικού Συνδέσμου «ΚΑΙΡΟΣ-για την αναβάθμιση της θρησκευτικής εκπαίδευσης»  εκφράζει τις θερμές του ευχαριστίες προς τους 250 και πέον συναδέλφους όλων των βαθμίδων(κληρικοί και λαϊκοί από την Αθήνα  και την επαρχία), που παρακολούθησαν τις εργασίες  της θεολογικής διημερίδας στις 31 Ιανουαρίου και 1 Φεβρουαρίου στο Διορθόδοξο Κέντρο της Εκκλησίας της Ελλάδος(Ι. Μ. Πεντέλης) καθώς και στους 70 θεολόγους εκπαιδευτικούς που πλαισίωσαν με την συμμετοχή τους τα εκπαιδευτικά εργαστήρια. Η θεολογική διημερίδα «Με τους τρεις Ιεράρχες στο σχολείο και την κοινωνία»,  οργανώθηκε από το σύλλογό μας με την ευκαιρία της εορτής των Τριών Ιεραρχών και περιελάμβανε  στο α΄μέρος (Παρασκευή 31/1/2014) εισηγήσεις από τους Κ. Κορναράκη (αναπλ. καθηγητή  Θεολογικής σχολής ΕΚΠΑ), Εμμ. Περσελή (Καθηγητή Θεολογικής σχολής ΕΚΠΑ), Αθαν. Παπαθανασίου (Δρα Θεολογίας, καθηγητή Δ.Ε & αρχισυντάκτη του περιοδ. «Σύναξη»), Β. Ξυδιά (θεολόγο Δ.Ε) ενώ στο β΄μέρος (Σάββατο 1/2/2014) λειτούργησαν σε δύο ομάδες εκπαιδευτικά εργαστήρια από τους Δημήτριο Μόσχο (Επικ. Καθηγητή Θεολογικής σχολής ΕΚΠΑ), Χρήστο Καρακόλη (Αναπλ. καθηγητή Θεολογικής Σχολής ΕΚΠΑ), Απόστολο Μπάρλο & Β. Γώγου (θεολόγοι Δ.Ε, συγγραφείς σχ. Βιβλίων και εκπαιδευτές ενηλίκων), Ηλία Μαλεβίτη(καθηγητή Δ. Ε), Αγγελο Βαλλιανάτο (Σχολικό Σύμβουλο) και Μάριο Κουκουνάρα-Λιάγκη(Λέκτορα Θεολογικής σχολής ΕΚΠΑ). Η ενδιαφέρουσα συζήτηση – μετά την εισαγωγική τοποθέτηση του  συναδέλφου Γ. Καπετανάκη (Δρ Θεολογίας & καθηγητής Δ.Ε) - που ακολούθησε στο τέλος των εισηγήσεων της α΄ ημέρας ανέδειξε τα ζητήματα της παιδείας που αποτελούν προτεραιότητες στο σημερινό σχολείο καθώς και το ρόλο του θεολόγου εκπαιδευτικού στη διαμόρφωση της προσωπικότητας του μαθητή μέσα από το μάθημα των Θρησκευτικών και με προσήλωση στις παιδαγωγικές προτάσεις των Τριών Ιεραρχών. Η αθρόα συμμετοχή των συναδέλφων – που υπερκάλυψε την αρχική πρόβλεψη  - στα εκπαιδευτικά εργαστήρια καθώς και επίμονη απαίτησή τους για συχνή επανάληψη παρόμοιων δράσεων καταδεικνύει την ανάγκη του κλάδου για ποιοτική  και σύγχρονη επιμόρφωση αλλά και την διάθεσή τους για πρόσληψη, αφομοίωση και ένταξη στη διδακτική διαδικασία νέων τεχνικών και στρατηγικών για την συμμετοχή του μαθητή στην ανακάλυψη της γνώσης. Τις εργασίες της θεολογικής διημερίδας χαιρέτησαν ο θεοφιλέστατος επίσκοπος Θερμοπυλών και Διευθυντής του Διορθοδόξου Κέντρου της Εκκλησίας της Ελλάδος κ. Ιωάννης, ο Κοσμήτορας της Θεολογικής σχολής κ. Μ. Μπέγζος(τον χαιρετισμό του διάβασε ο καθηγητής Κ. Κορναράκης) καθώς και ο Γενικός Γραμματέας Θρησκευμάτων κ. Γ. Καλαντζής, ενώ στη διάρκεια της συζήτησης μετά το πέρας των εισηγήσεων  ο παρευρισκόμενος  κ. Σταύρος Γιαγκάζογλου (Δρ Θεολογίας και Σύμβουλος Α΄ στο ΙΕΠ) με καίρια παρέμβασή του ενημέρωσε τους συμμετέχοντες για το περιεχόμενο του νέου ΠΣ για το μάθημα των Θρησκευτικών καθώς και για την πορεία της πιλοτικής εφαρμογής του.

Το ΔΣ αισθάνεται την υποχρέωση να ευχαριστήσει όλους εκείνους που με τον τρόπο τους συνέβαλαν στο σχεδιασμό και την οργάνωση της διημερίδας και φρόντισαν για την κατά το δυνατόν άρτια διεξαγωγή της.

                                                                                  Από το ΔΣ

                                                                            Χολαργός  2-2-2014

Περισσότερες φωτογραφίες από την εκδήλωση , στη δημοσίευσή μας :Διημερίδα του ΚΑΙΡΟΥ στην Πεντέλη.Φωτογραφίες

ΚΑΙΡΟΣ: Εργαστήρια διδακτικής μεθοδολογίας

Το Σάββατο 1-2-2014 έγιναν τα εργαστήρια διδακτικής μεθοδολογίας στα πλαίσια της διημερίδας του Συνδέσμου ΚΑΙΡΟΣ για την αναβάθμιση του θρησκευτικού μαθήματος που αφιερώθηκε στους Τρεις Ιεράρχες. Σε μια σπάνια ευκαιρία πανεπιστημιακοί θεολόγοι του Τμήματος Θεολογίας της Αθήνας (Χ. Καρακόλης, Μ. Κουκουνάρας-Λιάγκης, Δ. Μόσχος) συνεργάστηκαν με σχολικούς συμβούλους (Ά. Βαλλιανάτος) και καθηγητές της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (Η. Μαλεβίτης, Β. Γώγου, Απ. Μπάρλος) για παρουσίαση διδακτικών προτάσεων σε θέματα Ερμηνευτικής, Εκκλησιαστικής Ιστορίας, Θρησκειολογίας και διδασκαλίας μέσω της τέχνης και της ενεργοποίησης της τάξης ως κοινότητας μάθησης. Η συμμετοχή ήταν μεγάλη και ενθουσιώδης καθώς πάνω από 60 μάχιμοι εκπαιδευτικοί θεολόγοι (κάποιοι διευθυντές) συμμετείχαν ενεργά και με φαντασία στις μεθόδους και τα βιωματικά σεμινάρια που προσφέρθηκαν. Στην τελική αποτίμηση συμφωνήθηκε συχνότερη διοργάνωση τέτοιων σεμιναρίων με μεγαλύτερη διάρκεια και σε περισσότερες πόλεις

Οι Τρεις Ιεράρχες... Πιο επίκαιροι από ποτέ

Από τα πρώτα χρόνια της ύπαρξης του ελεύθερου Ελληνικού κράτους η 30η Ιανουαρίου, εορτή των τριών Ιεραρχών, καθιερώθηκε ως η επίσημη εορτή της Ελληνικής παιδείας. Τα έργα και οι διδαχές του Μεγάλου Βασιλείου, του Γρηγορίου του Θεολόγου και του Ιωάννου του Χρυσοστόμου δικαιολογούν αυτή τη σύνδεση. Η Εκκλησία τους ονομάζει "φωστήρες της τρισηλίου θεότητος". Και η ελληνική Παιδεία τιμά τους εμπνευστές και προστάτες της σύνθεσης της ελληνικής σοφίας με τη θεία Αποκάλυψη του ευαγγελικού λόγου. Ο παγκόσμιος Ελληνισμός συναντάται με την οικουμενικότητα του Χριστιανισμού. Αξίζει να θυμόμαστε την προτροπή του Μεγάλου Βασιλείου προς τους νέους, να μελετούν επιλεκτικά τα αρχαία Ελληνικά κείμενα και να διδάσκονται πρότυπα αρετής από τα ομηρικά έπη, τον Περικλή, τον μέγα Αλέξανδρο, κ.α. Να θυμόμαστε, επίσης, την επισήμανση του Γρηγορίου του Θεολόγου, ότι πρώτιστο αγαθό για κάθε άνθρωπο είναι η παιδεία, όχι μόνο η εκκλησιαστική, αλλά και η κλασική, η ανθρωπιστική. Και να έχουμε πάντοτε στο νου μας τα πολλά και πάντοτε επίκαιρα διδάγματα του Ιωάννου του Χρυσοστόμου, ο οποίος ενδιαφέρθηκε ιδιαίτερα για την αγωγή των νέων και τις σχέσεις γονέων και παιδιών. Και οι τρεις διακρίθηκαν για τη διορατικότητα και την αποφασιστικότητά τους, για τη σύνεση και την εργατικότητά τους. Πρόσφεραν πολύτιμη βοήθεια προς όλους τους ανθρώπους, ανεξαρτήτως εθνικότητας, πίστης, κοινωνικής τάξης, φυλετικής ή άλλης διάκρισης. Χίλια εξακόσια έξι χρόνια μετά και από το θάνατο του Χρυσοστόμου, θα φαντάζεται κανείς ότι το έργο και ο λόγος τους, όχι μόνο δεν είναι σύγχρονος αλλά δεν έχει και ισχύ. Σήμερα, ωστόσο, ίσως περισσότερο από κάθε άλλη εποχή το έργο τους, αλλά κυρίως ο λόγος τους για την παιδεία και τα παιδιά, είναι και πρέπει να είναι, φάρος ο οποίος μας φωτίζει. Οι τρεις Ιεράρχες σήμερα θα αγωνίζονταν για μια παιδεία την οποία έχει ανάγκη αυτός ο τόπος. Σαράντα χρόνια μετά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας το θέμα της παιδείας παραμένει ζητούμενο. Ακόμη δεν έχει κατασταλάξει η Ελληνική πολιτεία τι είδους παιδεία και τι είδους εκπαιδευτικό σύστημα πρέπει να προσφέρεται στους μαθητές. Πρέπει να διευκρινιστεί, όμως, το εξής: η παιδεία απαντά στο ερώτημα ποιον τύπο και ποιον χαρακτήρα ανθρώπου θέλουμε να διαπλάσουμε μέσω της μόρφωσης. Αντίθετα η εκπαίδευση απαντά στο ερώτημα ποιες γνώσεις και εμπειρίες πρέπει να αποκτήσει ο νέος για να ασκήσει ένα επάγγελμα – λειτούργημα με επιτυχία. Παιδεία και εκπαίδευση δεν ταυτίζονται, αλλά η μία συμπληρώνει την άλλη και είναι αναγκαίο η κοινωνία μας να δώσει απάντηση στο εξής ερώτημα: τελικά ποιον άνθρωπο θέλουμε να διαπλάσουμε, ποια πρότυπα και ποιες αξίες θέλουμε να μεταδώσουμε στους νέους μας; Οι τρεις Ιεράρχες θα αγωνίζονταν για μια παιδεία δικαίωμα του κάθε νέου ξεχωριστά. Όλα τα παιδιά έχουν και πρέπει να έχουν το δικαίωμα στη μόρφωση. Τα παιδιά δικαιούνται να αποκτήσουν το αγαθό αυτό το οποίο θα αλλάξει τη ζωή τους. Το σχολείο πρέπει να είναι για όλους ανοικτό και προσβάσιμο. Είναι αυτό που θα τους χαρίσει τα εφόδια για να τραβήξουν ο καθένας το δρόμο του, ως επιστήμονας, οικογενειάρχης και κυρίως ως ενεργό μέλος της κοινωνίας. Διότι η κοινωνία έχει ανάγκη από μορφωμένους ανθρώπους, πάνω στους οποίους θα στηρίζεται και οι όποιες μεταρρυθμίσεις, θα έπρεπε να γίνονται γύρω από το μορφώσιμο του κάθε ανθρώπου και όχι να εξαντλούνται πάνω σε κάποιο σύστημα εισαγωγής σε ανώτατες σχολές. Η μόρφωση είναι κάτι παραπάνω και από το πτυχίο. Η μόρφωση είναι πολιτισμός. Σήμερα οι τρεις Ιεράρχες θα έδιναν μάχες για μια παιδεία που είναι υποχρέωση της πολιτείας να την προσφέρει. Μια προσφορά αδιάκριτη και ισόνομη σε όλους τους νέους πολίτες της, σε όλες τις γωνιές της επικράτειάς της. Η πολιτεία έχει την υποχρέωση να προσφέρει ευκαιρίες για ένα ανοικτό σχολείο, δημοκρατικό και σύγχρονο, το οποίο θα προετοιμάζει ενεργούς πολίτες που θα διεκδικούν και θα αμφισβητούν, ανοίγοντας έτσι νέους δρόμους, νέους ορίζοντες. Θα πρέπει να προετοιμάζει δυναμικούς πολίτες και όχι αυριανούς ανέργους και επαίτες εργασίας. Η πολιτεία πρέπει να στηρίζει τους ανθρώπους τους οποίους αύριο θα έχει την απαίτηση να τη βοηθούν και να τη στηρίζουν και όχι να τους απογοητεύει. Οι τρεις Ιεράρχες δεν ήταν μόνο άριστοι παιδαγωγοί. Πάνω από όλα ήταν ποιμένες, επίσκοποι. Έκαναν πράξη την εντολή που έδωσε ο Ιησούς Χριστός στον απόστολο Πέτρο "Πέτρο με αγαπάς; Αν με αγαπάς ποίμανε τα πρόβατά μου" του είχε πει. Αυτό, ο Μέγας Βασίλειος, ο Γρηγόριος ο Θεολόγος και ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος, το έπραξαν και έγιναν η θυσία του κάθε ανθρώπου που προστέθηκε στη θυσία του Θεού. Πρόσφεραν τη ζωή τους "εις τύπον και τόπον Χριστού", αγωνιζόμενοι και θυσιαζόμενοι για τον Χριστό και για το λαό τον οποίο ποίμαιναν, διότι ήταν επίσκοποι που άνοιγαν και έδειχναν το δρόμο και τον περπατούσαν μαζί με το ποίμνιό τους. Ο κόσμος έχει ανάγκη από ποιμένες του αναστήματος των τριών Ιεραρχών, που θα συμβαδίσουν στα όνειρά τους, στα άγχη τους, στις χαρές τους, στις λύπες τους. Έχει ανάγκη από ποιμένες οδοδείκτες, οι οποίοι να έρχονται αντιμέτωποι με την αδικία και την εκμετάλλευση, όπως έρχονταν οι τρεις Ιεράρχες, για αυτό και στη ζωή τους είχαν αμέτρητες εξορίες. Αυτό γιατί εναντιώνονταν στην άδικη εξουσία για όφελος του ποιμνίου τους. Η Εκκλησία τους τίμησε για αυτό, αναγνωρίζοντας την αγιότητά τους, όπως και τον αγώνα τους και τους κατέταξε ανάμεσα στους αγίους της. Η Εκκλησία σήμερα μας καλεί όχι απλώς να μνημονεύσουμε τα ονόματά τους και να τους τιμήσουμε, αλλά να τους μιμούμαστε ως πρόσωπα, ως λαός και ως έθνος αν θέλουμε να επιβιώσουμε πνευματικά στους δύσκολους καιρούς. Ακόμα, όλοι μας, γονείς, εκπαιδευτικοί, ιερείς και πολιτεία, έχοντας ως πυξίδα τη ζωή και το έργο των τριών Ιεραρχών, να εγκύψουμε με αγάπη πάνω από τους νέους, βοηθώντας τους να πραγματώσουν ακόμα και τα πιο μικρά όνειρά τους. Αυτό είναι χρέος μας, να οδηγήσουμε την Παιδεία μας στο μέλλον. Έχουμε χρέος να οδηγήσουμε τα παιδιά μας στο μέλλον.

Ανδρέας Φαρσάρης Θεολόγος