Τρίτη 13 Φεβρουαρίου 2024

"Χριστιανισμός και Πολιτική" Παρουσίαση του βιβλίου του Ανδρέα Αργυρόπουλου στον Πειραιά.




 Το βιβλιοπωλείο ΠΑΡΟΥΣΙΑ και οι εκδόσεις Αρμός σας προσκαλούν στην παρουσίαση του νέου βιβλίου του Ανδρέα Αργυρόπουλου

Χριστιανισμός και Πολιτική
Χριστιανική Πολιτική Παρέμβαση
Χριστιανική Ριζοσπαστικότητα και Αριστερά
Θεολογία και Οικολογία
το Σάββατο 17 Φεβρουαρίου 2024 & ώρα 19:00 στη στοά του βιβλιοπωλείου ΠΑΡΟΥΣΙΑ (Αγίου Κωνσταντίνου 5, Πειραιάς [στάση Μετρό: Δημοτικό Θέατρο, έξοδος Πλ. Μπακογιάννη])
Για το βιβλίο θα μιλήσουν:
Γιώργος Κρανιδιώτης, Ιατρός, πτυχιούχος Φιλοσοφίας
Ιωάννης Τζανής, Φαρμακοποιός
και ο συγγραφέας του βιβλίου Ανδρέας Αργυρόπουλος
ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

Παρασκευή 19 Ιανουαρίου 2024

"Χριστιανισμός και Πολιτική":Βιβλιοπαρουσίαση στη Θεσσαλονίκη!

 


Οι Εκδόσεις Αρμός σας προσκαλούν στην παρουσίαση του νέου βιβλίου του Ανδρέα Αργυρόπουλου

"Χριστιανισμός και Πολιτική"
Χριστιανική Πολιτική Παρέμβαση
Χριστιανική Ριζοσπαστικότητα και Αριστερά
Θεολογία και Οικολογία
την Τρίτη 30 Ιανουαρίου 2024 & ώρα 19:00 στο βιβλιοπωλείο του Αρμού Θεσσαλονίκης (Πρασακάκη 5, Θεσσαλονίκη)

Για το βιβλίο θα μιλήσουν:

Αγγελική Ζιάκα, Καθηγήτρια Τμήματος Θεολογίας ΑΠΘ
Πέτρος Παναγιωτόπουλος, Αν. Καθηγητής Τμήματος Θεολογίας ΑΠΘ
και ο συγγραφέας του βιβλίου Ανδρέας Αργυρόπουλος

Τη συζήτηση συντονίζει ο Τριαντάφυλλος Σερμέτης, Δρ. Φιλοσοφίας-Συγγραφέας

Ανδρέας Αργυρόπουλος: Οι νέοι μ’ αυτό που λέμε Εκκλησία τραβάνε πολύ ζόρι

 


Ο Ανδρέας Αργυρόπουλος υπήρξε καθηγητής στη μέση εκπαίδευση για πολλά χρόνια. Μια θητεία που τού έδωσε μερικά από τα πολύτιμα εφόδια για να παρατηρεί με ψυχραιμία, να συνδιαλέγεται, να εκτιμά, να είναι δίκαιος. Σοφός ώστε να αποδέχεται τις αμφισβητήσεις των νέων, πολυπράγμων κι ανήσυχος, αλλά και συγγραφέας ερευνητικών βιβλίων που έχουν αφήσει, μέχρι στιγμής, το δικό τους ταυτοτικό στίγμα. «Ξεκίνησα την έρευνά  μου με σκοπό να αναδείξω την παρουσία και τη δράση των πολιτικοποιημένων προοδευτικών χριστιανών στην περίοδο της δικτατορίας τα μαύρα χρόνια της δικτατορίας.

Το θεώρησα χρέος μου. Το ελάχιστο που μπορούσα να κάνω για να τους τιμήσω. Σε εποχές και συγκυρίες που αποσιωπάται η ριζοσπαστική πολιτική παρέμβαση των χριστιανών είναι καθήκον μας η προβολή της. Ο επαναστατικός χριστιανικός λόγος που απελευθερώνει πρόσωπα και λαούς δε βολεύει κανένα κατεστημένο και γι’ αυτό ηθελημένα περιθωριοποιείται», αναφέρει, μεταξύ άλλων, στη συζήτηση που ακολουθεί.

Συνέντευξη στον Χρόνη Διαμαντόπουλο

Κύριε Αργυρόπουλε, υπηρετήσατε περίπου τέσσερις δεκαετίες ως θεολόγος στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση σε Ελλάδα και Γερμανία. Ποιες είναι οι προϋποθέσεις  για να μπορέσει ένας εκπαιδευτικός της ειδικότητάς σας να συναντηθεί, να επικοινωνήσει ουσιαστικά με τους μαθητές και τις μαθήτριές του;

Για να συναντηθείς με τους νέους ανθρώπους, να κουβεντιάσεις μαζί τους για το Θεό χρειάζεται να αγαπάς το διάλογο, να αγαπάς τους νέους και να αγαπάς το Θεό. Να σου αρέσουν οι προκλήσεις, να μην τις φοβάσαι, αλλά να τις χαίρεσαι. Απαιτείται να έχεις: παιδεία διαλόγου, πολύπλευρη ενημέρωση σε σύγχρονα ζητήματα, θάρρος, διάκριση, αίσθηση του χιούμορ, σεμνότητα, μπόλικη αγάπη και ταπείνωση. Να έχεις διάθεση να διαλεχτείς, να τους ακούσεις, να διδαχθείς από τους μαθητές και τις μαθήτριές σου. Όχι να τους επιβάλλεις θέσεις, αντιλήψεις, ιδεολογήματα. Να προσπαθήσεις να εισπράξεις αυτό που σου λένε. Να μην έχεις έτοιμες απαντήσεις και τσιτάτα προκειμένου να τους «αποστομώσεις», αλλά να προσπαθήσεις να κατανοήσεις τις αγωνίες, τις ανησυχίες, τις αντιρρήσεις τους ακόμα και την πλήρη άρνησή τους για αυτά που εκπροσωπείς. Να θέλεις να συναντηθείς αληθινά μαζί τους κι όχι να έχεις σκοπό να τους μετατρέψεις σε ακροατές, θαυμαστές ή οπαδούς σου.

Ποια είναι η σχέση των νέων με τον Θεό στις μέρες μας;

Οι νέοι άνθρωποι στην πλειονότητά τους με το Θεό δεν έχουν κανένα πρόβλημα. Με αυτό που λέμε Εκκλησία όμως τραβάνε πολύ ζόρι. Με απλά λόγια με τους εκπροσώπους Του έχουνε. Με εμάς, δηλαδή. Τους «καθώς πρέπει» και καλά θρησκευόμενους γονείς, τους αγέλαστους θεολόγους, τους «δέκα λεπτά κήρυγμα» κληρικούς, τους απόμακρους χλιδάτους επισκόπους, τους ατσαλάκωτους θαμώνες του κυριακάτικου εκκλησιασμού και πάει λέγοντας… Την αναξιότητά μας δεν αντέχουν. Αν μας διέκρινε η στοιχειώδης συνέπεια απέναντι στο ευαγγελικό μήνυμα τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά.

Οι νέες και οι νέοι έχουν πρόβλημα με το «Θεό» που τους προσφέρουμε αρρωστημένα πολλές φορές εμείς, οι γονείς τους και η κοινωνία, και πολύ καλά κάνουν, διαφορετικά θα ήταν για λύπηση. Το ότι τον αρνούνται είναι δείγμα υγείας. Δεν αποδέχονται έναν «μαγικό και μοιρολατρικό» χριστιανισμό, βολικό για τους ισχυρούς της γης, έναν Θεό των προλήψεων και των δεισιδαιμονιών, επαγγελματία θαυματοποιό, έναν Θεό δυνάστη.

  • Μια θρησκεία της υποταγής που εκφράζει τη χειρότερη εκδοχή του ηθικισμού και βολεύει που θέλουν να ελέγχουν την ανθρώπινη ψυχή, δαιμονοποιώντας την ελευθερία, την αναζήτηση, τον έρωτα, την τέχνη και την ομορφιά της ζωής. Όπως γράφω και στο βιβλίο μου «Ο Θεός, οι νέοι και άλλες Rock n Roll ιστορίες»:

«Το παιδί από μικρό μεγαλώνει με την εικόνα ενός Θεού τιμωρού, ελεγκτή, βασανιστή. Η πίστη σε Αυτόν δεν είναι παρά η δήλωση υποταγής σε μια ανώτερη πνευματική εξουσία.  Ο Θεός είναι ένας εντολοδόχος. Όποιος τολμάει να διαφοροποιηθεί χάνεται. Ένας τέτοιος Θεός είναι πολύ βολικός για ένα βολεμένο γονιό. Φοβικοί χριστιανοί ασορτί με τη φοβική κοινωνία. Η γλυκύτητα και η ανεκτικότητα του Ιησού, η ομορφιά και η τρυφερότητα του Θεού απουσιάζουν τελείως. Ο νέος οφείλει να ακολουθεί αυστηρά τις απαιτήσεις μιας αυστηρής θρησκευτικής τυπολατρίας». Σελ.21.

Η δράση των πολιτικοποιημένων προοδευτικών χριστιανών στην περίοδο της δικτατορίας (1967-1974) είναι το αντικείμενο των δύο βιβλίων σας που κυκλοφόρησαν από τις εκδόσεις Αρμός. Τι σας οδήγησε στην προκείμενη έρευνα;

Αναμφισβήτητα η Διοίκηση της Εκκλησίας με τη στάση που τήρησε έναντι της Δικτατορίας πρόδωσε την αποστολή Της. Οι Αρχιεπίσκοποι Ιερώνυμος αρχικά και Σεραφείμ αργότερα, η πλειονότητα των Ιεραρχών της Ελλαδικής Εκκλησίας, οι εκπρόσωποι των Πατριαρχείων, οι καθηγητές των θεολογικών σχολών, οι χριστιανικές οργανώσεις και τα θρησκευτικά έντυπα ταυτίστηκαν με τους Συνταγματάρχες της Χούντας. Με τη στάση τους σκανδάλισαν το λαό του Θεού και δυσφήμισαν διεθνώς την Ελλαδική Ορθοδοξία.

Οι νέες και οι νέοι έχουν πρόβλημα με το «Θεό» που τους προσφέρουμε αρρωστημένα πολλές φορές εμείς, οι γονείς τους και η κοινωνία, και πολύ καλά κάνουν, διαφορετικά θα ήταν για λύπηση

Στον αντίποδα όλων αυτών ολιγάριθμοι κληρικοί όλων των βαθμίδων με πιο γνωστό για την αντιδικτατορική του δράση τον π. Γιώργη τον Πυρουνάκη καθώς επίσης και το κίνημα της «Χριστιανικής Δημοκρατίας» με Πρόεδρό του τον αγωνιστή Νίκο Ψαρουδάκη. Με τους αγώνες, τις διώξεις, τις φυλακίσεις και την εξορία τίμησαν τις ευαγγελικές τους αρχές. Ξεκίνησα την έρευνά  μου με σκοπό να αναδείξω την παρουσία και τη δράση όλων αυτών τα μαύρα χρόνια της δικτατορίας. Το θεώρησα χρέος μου. Το ελάχιστο που μπορούσα να κάνω για να τους τιμήσω. Σε εποχές και συγκυρίες που αποσιωπάται η ριζοσπαστική πολιτική παρέμβαση των χριστιανών είναι καθήκον μας η προβολή της. Ο επαναστατικός χριστιανικός λόγος που απελευθερώνει πρόσωπα και λαούς δε βολεύει κανένα κατεστημένο και γι’ αυτό ηθελημένα περιθωριοποιείται.

«Χριστιανισμός και Πολιτική» είναι ο τίτλος του βιβλίου σας που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Αρμός. Πείτε μας λίγα λόγια για το περιεχόμενό του.



Περισσότερο από ένα αιώνα έχουμε άπειρα παραδείγματα ενασχόλησης πιστών χριστιανών με την πολιτική σε παγκόσμια κλίμακα. Άλλοτε μετέχοντας ως πρόσωπα  ή συγκροτημένες χριστιανικές κινήσεις σε μεγάλα κόμματα, κινήματα ή συνδικαλιστικές ομοσπονδίες και άλλοτε παρεμβαίνοντας αυτόνομα στους ίδιους χώρους συγκροτώντας χριστιανικά κινήματα ή κόμματα, χριστιανικές συνδικαλιστικές κινήσεις ή ακόμα και συνδικάτα.

Αρκετές φορές, αυτό γίνεται από πολιτικοποιημένους χριστιανούς με αγνή προαίρεση και με σκοπό την ανατροπή της εκμετάλλευσης, της αδικίας, της αναξιοκρατίας, των εξουσιαστικών μηχανισμών, της ανελευθερίας και των ανισοτήτων που κυριαρχούν στις κοινωνίες.

Σκοπός η μεταμόρφωση του κόσμου βάσει των αρχών και των αξιών του Χριστιανισμού. Συναντάμε βέβαια περιπτώσεις χριστοκάπηλων πολιτικών που ανήκουν σε εθνικιστικούς κυρίως κύκλους και οι οποίοι οικειοποιούνται τον χριστιανικό τίτλο προς άγραν ψήφων των αφελών ή και καλοπροαίρετων χριστιανών προς ίδιον όφελος ή και για να στηρίξουν απολυταρχικά και δικτατορικά καθεστώτα. Στην πατρίδα μας, λόγω της πολυετούς παρουσίας και δράσης του κινήματος της «Χριστιανικής Δημοκρατίας», ανά εποχές αναπτυσσόταν θεολογικοί διάλογοι για τη σχέση θεολογίας –πολιτικής.

Οι νέοι άνθρωποι στην πλειονότητά τους με το Θεό δεν έχουν κανένα πρόβλημα. Με αυτό που λέμε Εκκλησία όμως τραβάνε πολύ ζόρι

Πραγματοποιήθηκαν διαλέξεις, γράφτηκαν βιβλία, δημοσιεύθηκαν άρθρα, οργανώθηκαν δημόσιες συζητήσεις. Αυτή όλη η ζύμωση μας ώθησε στη συγγραφή αυτού του κειμένου ως ελάχιστη προσφορά στο διάλογο για το συγκεκριμένο ζήτημα, που μπορεί κατά διαστήματα να ατονεί, αλλά με τον τρόπο του συνεχίζει να απασχολεί τους πολιτικοποιημένους χριστιανούς της πατρίδας μας. Πρόθεσή μας λοιπόν είναι η μικρή συμβολή στον προβληματισμό για το ζήτημα αυτό και η κατάθεση της όποιας εμπειρίας μας. Στο πρώτο μέρος του πονήματός μας υπάρχει μια σύντομη αναφορά στην παρουσία και τη δράση του κινήματος της «Χριστιανικής Δημοκρατίας» καθώς επίσης η κατάθεση του προβληματισμού και των σκέψεών μας για την ενασχόληση των χριστιανών με την πολιτική. Στο δεύτερο μέρος υπάρχουν τρία κείμενά μας: «Χριστιανική ριζοσπαστικότητα και Αριστερά, μια πονεμένη ιστορία», «Θεολογία και Οικολογία», «Πόσο συμβατός με την Ορθόδοξη σκέψη είναι ο οικονομικός φιλελευθερισμός ;»

 -Χριστιανική ριζοσπαστικότητα και Αριστερά. Μια πονεμένη ιστορία;

Κατά διαστήματα, με κάποια αφορμή επανέρχεται ο προβληματισμός για τη σχέση της Αριστεράς με τη θρησκεία. Βιβλία, άρθρα, εκδηλώσεις, συζητήσεις, κείμενα, σχόλια-παρεμβάσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, δημοσιεύονται κατά καιρούς. Πολλές φορές συμβάλλουν  σε έναν ουσιαστικό διάλογο. Ενδεικτικά αναφέρω τα εξαιρετικά κείμενα και βιβλία των Ρούση Γιώργου (Χριστιανισμός και Μαρξισμός, Βίοι παράλληλοι, Αθήνα 2021), Αγτζίδη Βλάση ( Συζητώντας για την ιστορική, κοινωνική και ιδεολογική σημασία του έργου των Τριών Ιεραρχών; ,ΕΘΝΟΣ ,31-01-2020),  Αλεξάτου Γιώργου, Οι χριστιανοσοσιαλιστές ως ιστορική συνιστώσα της Αριστεράς, iskra, 15-04 2019. Σε άλλες περιπτώσεις, προκαλούν θλίψη, αφού επιβεβαίωναν για ακόμη μια φορά ότι η πατρίδα μας είναι ο τόπος των «παράλληλων μονολόγων», της ημιμάθειας και των εμμονών .Εντύπωση ενίοτε προκαλεί ο δογματισμός ορισμένων αριστερών και αντιεξουσιαστών, υπερασπιστών «της μαχητικής αθεΐας και του αντικληρικαλισμού», και η επιθετικότητα τους σε ότι θυμίζει «θρησκεία». Πολλές φορές μάλιστα εκφράζεται με «θρησκευτική» απολυτότητα όμοια με αυτή των εκπροσώπων του θρησκευτικού φονταμενταλισμού.

Την κριτική τους στα ιστορικά λάθη του Χριστιανισμού την κατανοώ και προσυπογράφω. Είναι γνωστό ότι υπήρξαν εποχές που ο Χριστιανισμός έπαψε να είναι η θρησκεία του Σταυρού και των Σταυρωμένων και ταυτίστηκε με τους Σταυρωτές (Ν. Μπερδιάγιεφ).  Άλλο όμως η επιστημονικά τεκμηριωμένη κριτική που συνοδεύεται από τη διάκριση της ουσίας του Χριστιανισμού και των αλλοιώσεων του μέσα στην ιστορία και άλλο η μίζερη εμμονική αντιθρησκευτικότητα που είναι γέννημα της αμάθειας, όπως βέβαια γέννημα της είναι και η αρρωστημένη θρησκευτικότητα. Αναρωτιέμαι πώς ένας αριστερός που επικαλείται πάντα την επιστημονικότητα μπορεί να αγνοεί τόσο σημαντικές πλευρές στην ιστορία του λαϊκού κινήματος που τις έγραψαν χριστιανοί . Η πρόοδος και η κοινωνική αλλαγή επιτυγχάνεται με τη αξιοποίηση της ιστορικής αλήθειας και της γνώσης όχι με την αλαζονεία της πρωτοπορίας, το δογματισμό και τις προκαταλήψεις. Το ερώτημα είναι απλό και σαφές. Μπορούμε να κάνουμε πολιτική, να σχεδιάζουμε το μέλλον αγνοώντας τα ιστορικά δεδομένα και τη σύγχρονη πραγματικότητα, όταν μάλιστα επικαλούμαστε διαρκώς την επιστημονικότητα και τον ορθολογισμό; Μπορούμε να μιλάμε απαξιωτικά για τη δυναμική των πολιτικοποιημένων χριστιανών και τη συμβολή τους στην κοινωνική αλλαγή σε παγκόσμιο επίπεδο διαχρονικά αλλά και στο διάστημα των τελευταίων δεκαετιών όταν η διεθνής εμπειρία, η πληροφόρηση, η βιβλιογραφία μιλάει για το αντίθετο; Στο βιβλίο «Χριστιανισμός και Πολιτική» αφιερώνω ένα εκτενές κείμενο σε αυτή την πονεμένη ιστορία προσπαθώντας να συμβάλω, στην άρση των όποιων παρεξηγήσεων.


https://www.libre.gr/2024/01/13/andreas-argyropoulos-oi-neoi-m-afto-pou-leme-ekklisia-travane-poly-zori/?fbclid=IwAR3jAqaFuvDZShxyODYjRvLvW-DIlq2ZUzm1AmYQG1iORj-UtC5OyBRGs5M

Πέμπτη 21 Δεκεμβρίου 2023

"Χριστιανισμός και Πολιτική".Από την παρουσίαση στην Αθήνα.




 Πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία η παρουσίαση του βιβλίου "Χριστιανισμός και Πολιτική"την Παρασκευή 15 Δεκεμβρίου 2023 στις Εκδόσεις Αρμός.

Για το βιβλίο μίλησαν:
Γιώργος Κρανιδιώτης, Ιατρός, Πτυχιούχος Φιλοσοφίας,
Δημήτρης Μπαλτάς, Δρ. Φιλοσοφίας,
Νίκος Γ. Ξυδάκης, Δημοσιογράφος, πρώην Υπουργός
και ο συγγραφέας του βιβλίου Ανδρέας Αργυρόπουλος.
Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν ο Πρόεδρος της "Χριστιανικής Δημοκρατίας" κ.Γιάννης Ζερβός και ο Διευθυντής της εφημερίδας ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ,κ.Κωνσταντίνος Μπλάθρας.
Μετά τις εισηγήσεις ακολούθησε ουσιαστικός διάλογος.
Πολλές ευχαριστίες στους φίλους και τις φίλες που μας τίμησαν με την παρουσία τους.





Κυριακή 10 Δεκεμβρίου 2023

Αντώνης Παναγάκης:Για το βιβλίο «Χριστιανισμός και Πολιτική».Εφ. ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ

 




 ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΥ ΑΝΔΡΕΑ

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Εκδόσεις ΑΡΜΟΣ 2023

Μετά από πολλά χρόνια, η κάθοδος στις πρόσφατες βουλευτικές εκλογές του νέο

συντηρητικού κόμματος ΝΙΚΗ, έφερε και πάλι στο προσκήνιο «αστοχριστιανικές» απόψεις

περί ασύμβατου μεταξύ Χριστιανισμού και Πολιτικής.

Αφορμή δόθηκε από το γεγονός ότι στο Καταστατικό του το κόμμα αυτό προβάλλει ως

σκοπό του ανάμεσα στους άλλους, την «υπεράσπιση των αξιών της Ορθοδόξου

Χριστιανικής Πίστης» και στην Πολιτική του Διακήρυξη τονίζει ότι η ευόδωση των σκοπών

του θα γίνει «με την ευχή της Υπερμάχου Στρατηγού του Γένους».

Έτσι οι ψηφοφόροι του, στην πλειοψηφία τους οπαδοί μέχρι πρότινος της κυρίαρχης

δεξιάς παράταξης από την οποία απογοητεύθηκαν λόγω της σταδιακής της μετάλλαξης από

παραδοσιακή σε νεοφιλελεύθερη, καθοδηγούμενοι ή και χειραγωγούμενοι από ιερείς και

κάποιες μονές κυρίως της Β. Ελλάδας βρήκαν πολιτική έκφραση η οποία μάλιστα κατάφερε

να μπει στη Βουλή.

Κατά σύμπτωση την ίδια ακριβώς περίοδο (Μάιος 2023) εκδίδεται το νέο πόνημα του

θεολόγου συγγραφέα και εκπαιδευτικού Α. Αργυρόπουλου «Χριστιανισμός και Πολιτική».

Η έκδοση αυτή έρχεται να τοποθετήσει τα πράγματα στη θέση τους. Ο αναγνώστης αυτού

του βιβλίου θα βρει καίριες απαντήσεις τόσο στην ξαναζεσταμένη σούπα της άποψης «ο

χριστιανός δεν ανακατεύεται με την πολιτική», όσο και στις ιδεολογικοπολιτικές απόψεις

του συγκεκριμένου πολιτικού μορφώματος που αρνείται να διαλεχθεί με τις

κοινωνικοπολιτισμικές προκλήσεις της σημερινής εποχής και με περισσό λαϊκισμό

προβάλλει το όραμα της επιστροφής σε μια εξιδανικευμένη (στο φαντασιακό όμως μόνο)

εκδοχή της δεκαετίας του ’50 καθώς και τη «νομοθετική ελαχιστοποίηση της

κομματοκρατίας»(!)

Το βιβλίο χωρίζεται σε τρία μέρη. Στο πρώτο μέρος και στο πρώτο κεφάλαιο γίνεται μια

σύντομη παρουσίαση του Κινήματος της Χριστιανικής Δημοκρατίας και του ιδρυτή της Ν.

Ψαρουδάκη. Στο δεύτερο κεφάλαιο αναπτύσσονται οι θέσεις του συγγραφέα για μια

Αυτόνομη Χριστιανική Πολιτική Παρέμβαση στιβαρά τεκμηριωμένες από τα κείμενα της

Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης αλλά και τον Πατερικό λόγο. Εδώ βρίσκονται και οι

απαντήσεις στις ενστάσεις που προαναφέραμε καθώς και στον τρόπο που ένα κόμμα ή

Κίνημα πολιτικοποιημένων χριστιανών βρίσκονται ή όχι κοντά στον τρόπο του Χριστού και

του Ευαγγελίου Του. Το παράδειγμα των χριστιανοδημοκρατικών κομμάτων της Δύσης που

βρίσκονται προσδεδεμένα στον συντηρητισμό και τον αστικό καπιταλιστικό φιλελευθερισμό

δείχνει πόσο μακριά μπορεί να βρεθεί ένα πολιτικό εγχείρημα από τις αρχές της αγάπης, της

ελευθερίας, της κοινωνικής δικαιοσύνης, της αλληλεγγύης και της ισοτιμίας μεταξύ όλων

των ανθρώπων, βασικά χαρακτηριστικά του Ευαγγελίου του Χριστού.


Ιδιαίτερα ενδιαφέρον και πρωτότυπο αποτελεί το δεύτερο μέρος του βιβλίου το οποίο

αναφέρεται στις σχέσεις της Χριστιανικής Πολιτικής Πρότασης με την Αριστερά.

Τονίζονται οι αμοιβαίες παρεξηγήσεις που υπήρξαν κατά το παρελθόν αλλά και η διέξοδος

με τον χριστιανομαρξιστικό διάλογο που αναπτύχθηκε σε πολλές χώρες ανά τον κόσμο και

στην Ελλάδα κυρίως τη δεκαετία του ’80. Οι αναφορές στις απόψεις του Λένιν, της Ρ.

Λούξεμπουργκ, του Ζαν (της Κινέζικης Ακαδημίας Επιστημών), του Φ. Κάστρο κ.ά.

δείχνουν ότι ηγέτες της Κομμουνιστικής Αριστεράς διεθνώς μπορεί να μην πίστευαν οι ίδιοι

αλλά σέβονταν το στοιχειώδες δικαίωμα της θρησκευτικής πίστης. Οι αναφορές στη

Θεολογία της Απελευθέρωσης, τη Μαύρη Θεολογία καθώς και στην ελληνική

πραγματικότητα με τη συνεισφορά του κλήρου στους εθνικοαπελευθερωτικούς αγώνες και

την εθνική αντίσταση με την αναγνώριση του αγώνα αυτού από τους κορυφαίους του

αριστερού κινήματος Α. Βελουχιώτη και Ν. Ζαχαριάδη, έρχονται να συμπληρώσουν τη

δυναμική αυτού του μέρους.

Στο τρίτο μέρος δεσπόζει παλαιότερη εργασία του συγγραφέα η οποία είχε εκδοθεί

αυτόνομα, σχετική με το φλέγον ζήτημα που απασχολεί την ανθρωπότητα σήμερα, την

Οικολογία και τη σχέση της με τη Θεολογία. Εδώ προβάλλεται η Ορθόδοξη αντίληψη για

την Κτίση, η οποία βρίσκεται στους αντίποδες εκείνων που θεωρούν τον άνθρωπο αφέντη

της φύσης και τονίζεται η ευθύνη των χριστιανών μπροστά στην Οικολογική κρίση των

ημερών μας.

Το βιβλίο κλείνει με παλαιότερη εισήγηση του συγγραφέα σε ημερίδα σχετικά με τη

συμβατότητα του οικονομικού φιλελευθερισμού και της Ορθόδοξης αντίληψης για την

Οικονομία, όπου καταδεικνύεται σαφώς ότι το οικονομικό αυτό μοντέλο δεν υπηρετεί τον

άνθρωπο αλλά το κέρδος. Η δε ελευθερία που επαγγέλεται αφορά τη διακίνηση του

χρήματος και του ατομικού πλουτισμού κι όχι την αγάπη ως συνάντηση του «εγώ» με τον

«άλλον».

Όλα τα μέρη του βιβλίου έχουν πλούσια βιβλιογραφία και καλούν τον αναγνώστη να

αναζητήσει ανάλογα με το ιδιαίτερο ενδιαφέρον του περαιτέρω τεκμηρίωση των θέσεων και

των απόψεων του συγγραφέα.

Θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε ότι το βιβλίο του Α. Αργυρόπουλου «Χριστιανισμός και

Πολιτική» συμβάλλει τα μέγιστα στον φετινό εορτασμό των 70 χρόνων που κλείνει το

ιστορικό Κίνημα της Χριστιανικής Δημοκρατίας και της εφημερίδας «Χριστιανική» στην

πολιτική πορεία του τόπου και τον ευχαριστούμε γι’ αυτήν την πολύτιμη έκδοση.


ΠΑΝΑΓΑΚΗΣ ΑΝΤΩΝΗΣ



Αρ. φ. 1138.   07-12-2023, σελ. 10

Κυριακή 3 Δεκεμβρίου 2023

Χριστιανισμός και Πολιτική:Παρουσίαση βιβλίου του Αργυρόπουλου Ανδρέα

 





Οι Εκδόσεις Αρμός σας προσκαλούν στην παρουσίαση του νέου βιβλίου του Ανδρέα Αργυρόπουλου

            Χριστιανισμός και Πολιτική

-Χριστιανική Πολιτική Παρέμβαση
-Χριστιανική Ριζοσπαστικότητα και Αριστερά
-Θεολογία και Οικολογία
την Παρασκευή 15 Δεκεμβρίου 2023 & ώρα 19:00 στις Εκδόσεις Αρμός (Μαυροκορδάτου 11, Αθήνα)

Για το βιβλίο θα μιλήσουν:

Γιώργος Κρανιδιώτης, Ιατρός, Πτυχιούχος Φιλοσοφίας
Δημήτρης Μπαλτάς, Δρ. Φιλοσοφίας
Νίκος Γ. Ξυδάκης, Δημοσιογράφος, πρώην Υπουργός
και ο συγγραφέας του βιβλίου Ανδρέας Αργυρόπουλος



Πέμπτη 9 Φεβρουαρίου 2023

«Οι Τρεις Ιεράρχες και η σύγχρονη Παιδεία» (VIDEO)











  ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ

Κυριακή 05 Φεβρουαρίου 2023, στις 6:00 μ.μ.

Η εφημερίδα «Χριστιανική», διοργάνωσε εκδήλωση – συζήτηση, με θέμα:

«Οι Τρεις Ιεράρχες και η σύγχρονη Παιδεία»

και εισηγητές τους:

  • Ανδρέα Αργυρόπουλοθεολόγο – συγγραφέα
  • Ανδρέα Βιτούλαθεολόγο-εκπαιδευτικό  
  • Γιώργο Κρανιδιώτη, ιατρό – πτυχιούχο φιλοσοφίας του Ε.Κ.Π.Α.

Συντόνισε ο Χαρίλαος Κουσινίδης, εκπαιδευτικός Γ’ Γυμνασίου Ορεστιάδας, Πρόεδρος του Δ.Σ. της Β’ ΕΛΜΕ Έβρου.  

Σάββατο 4 Φεβρουαρίου 2023

«Οι Τρεις Ιεράρχες και η σύγχρονη Παιδεία»






                                   ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ

Η εφημερίδα «Χριστιανική», διοργανώνει εκδήλωση – συζήτηση, με θέμα:

«Οι Τρεις Ιεράρχες και η σύγχρονη Παιδεία»

και εισηγητές τους:

  • Ανδρέα Αργυρόπουλοθεολόγο – συγγραφέα
  • Ανδρέα Βιτούλαθεολόγο-εκπαιδευτικό  
  • Γιώργο Κρανιδιώτη, ιατρό – πτυχιούχο φιλοσοφίας του Ε.Κ.Π.Α.

Συντονίζει ο Χαρίλαος Κουσινίδης, εκπαιδευτικός Γ’ Γυμνασίου Ορεστιάδας, Πρόεδρος του Δ.Σ. της Β’ ΕΛΜΕ Έβρου.  

Η εκδήλωση θα γίνει στην πλατφόρμα ZOOM, την Κυριακή 05 Φεβρουαρίου 2023, στις 6:00 μ.μ.

Σύνδεσμος εκδήλωσης: https://us02web.zoom.us/j/81613939651

Ταυτόχρονα θα αναμεταδίδεται από το κανάλι της εφημερίδας «Χριστιανική» στο youtube:  https://www.youtube.com/@XRISTIANIKH




Δευτέρα 17 Οκτωβρίου 2022

«Πιστεύεις και εσύ στο Θεό ;»

 


Η 16η  Οκτωβρίου του 1968 είναι ξεχωριστή για την ιστορία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων .Είναι οι μέρα που έμεινε στην Ιστορία για τον πρωτότυπο τρόπο διαμαρτυρίας των δύο μαύρων αθλητών των Η.Π.Α.(Tommie Smith και John Carlos) και ενός Αυστραλιανού πρωταθλητή ,του Peter Norman στους Ολυμπιακούς αγώνες του Μεξικό.

   Στις Η.Π.Α. η κατάσταση είναι πολύ φορτισμένη λόγω των συνεχιζόμενων διώξεων των μαύρων. Έχει προηγηθεί εν τω μεταξύ και η δολοφονία του Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ. Ο Tommie Smith και ο John Carlos όπως είναι γνωστό ,ευρισκόμενοι στο βάθρο για τη βράβευσή τους ,την ώρα που ακούγεται ο αμερικανικός εθνικός ύμνος ,θα σηκώσουν τις γροθιές τους προς στον ουρανό θέλοντας να δείξουν την αλληλεγγύη τους στους μαύρους αγωνιζόμενους  συμπατριώτες τους και σε όσους μάχονται στο πλευρό τους στην Αμερική.

 

Όπως αναφέρει ο δημοσιογράφος   Riccardo Gazzaniga: «Ο Smith και ο Carlos είχαν αποφασίσει να φέρουν μπροστά σε ολόκληρο τον κόσμο την μάχη τους για τα ανθρώπινα δικαιώματα και το νέο τριγυρνούσε ανάμεσα στους αθλητές.

Ο Norman ήταν ένας λευκός και έρχονταν από την Australia, μια χώρα που είχε νόμους σκληρού apartheid σχεδόν σαν τους νοτιοαφρικανικούς. Και στην Αυστραλία υπήρχαν εντάσεις και διαμαρτυρίες στους δρόμους και τις πλατείες εξ αιτίας των σκληρών περιορισμών στην μη λευκή μετανάστευση και νόμοι δυσμενών διακρίσεων προς τους αβορίγινες, ανάμεσα στους οποίους οι τρομερές αναγκαστικές υιοθεσίες νεογέννητων προς όφελος οικογενειών λευκών.

Οι δυο αμερικανοί ρώτησαν τον Norman εάν πίστευε στα ανθρώπινα δικαιώματα.

ο Norman απάντησε πως ναι.

Τον ρώτησαν εάν πίστευε στον Θεό κι αυτός, που είχε ένα παρελθόν στον στρατό σωτηρίας, απάντησε ξανά θετικά.

“Ξέραμε πως πηγαίνουμε να κάνουμε κάτι πολύ μακράν από  οτιδήποτε έχει να κάνει με τον αθλητισμό κι αυτός είπε “θα είμαι μαζί σας” – θυμάται ο John Carlos – Περίμενα να δω φόβο στα μάτια του Norman, αντίθετα είδα αγάπη”.


οι Smith και Carlos είχαν αποφασίσει να ανέβουν στο βάθρο φέροντας στο στήθος ένα στέμμα του Ολυμπιακού Σχεδίου για τα ανθρώπινα δικαιώματα, ένα κίνημα αλληλέγγυων αθλητών με τις μάχες για την ισότητα.

Θα είχαν πάρει τα μετάλλια τους ξυπόλητοι, δείχνοντας με αυτό τον τρόπο την φτώχεια των έγχρωμων ανθρώπων. Και θα φορούσαν τα περίφημα μαύρα δερμάτινα γάντια, σύμβολο των αγώνων των Μαύρων Πανθήρων.

όμως πριν προχωρήσουν προς το βάθρο αντιλήφθηκαν πως έχουν μόνο ένα ζευγάρι μαύρα γάντια.

“Φορέστε ο καθένας από ένα” τους πρότεινε ο λευκός δρομέας και αυτοί αποδέχτηκαν την συμβουλή.

Mα στην συνέχεια ο  Norman έκανε κάτι ακόμη.

“Εγώ πιστεύω σε εκείνο που πιστεύετε εσείς. Έχετε ένα από εκείνα και για εμένα;“ ρώτησε δείχνοντας το στέμμα του Σχεδίου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στο στήθος των άλλων δυο. “Έτσι μπορώ να δείξω την αλληλεγγύη μου στον αγώνα σας”.

ο Smith παραδέχτηκε πως του προκάλεσε έκπληξη και σκέφτηκε: “Mα τι θέλει αυτός ο λευκός αυστραλός; Κέρδισε το ασημένιο του μετάλλιο, να τα πάρει και φτάνει!”.


Έτσι του απάντησε πως όχι, γιατί επίσης δεν θα αποχωρίζονταν το στέμμα του. Μαζί τους όμως ήταν και ο ένας λευκός αμερικάνος κωπηλάτης, ο Paul Hoffman, ακτιβιστής του Progetto Olimpico per i Diritti Umani, του Ολυμπιακού Σχεδίου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα. Είχε ακούσει τα πάντα και σκέφτηκε πως “εάν ένας άσπρος αυστραλός ήθελε ένα από εκείνα τα στέμματα, προς Θεού, έπρεπε να το έχει!”. ο Hoffman δεν δίστασε: “Του έδωσα το μοναδικό που είχα: το δικό μου”.

Οι τρεις


βγήκαν στον αγωνιστικό χώρο και ανέβηκαν στο  podio:  τα υπόλοιπα πέρασαν στην ιστορία, με την δύναμη εκείνης της φωτογραφίας».

“Δεν είδα τι γίνονταν πίσω μου – διηγήθηκε ο Norman – Mα κατάλαβα πως όλα πήγαιναν όπως τα είχαν προγραμματίσει  όταν μια φωνή ανάμεσα στο πλήθος άρχισε να τραγουδά τον Αμερικάνικο ύμνο, αλλά στην συνέχεια διέκοψε. Το στάδιο έμεινε σιωπηλό”».

Η συνέχεια για τους τρεις αγωνιστές αθλητές λίγο πολύ γνωστή. Διώξεις ,απειλές για τη ζωή τους , αποκλεισμοί από την αθλητική δράση, περιφρόνηση από όλες και όλους, περιθωριοποίηση.

Θα μας επιτραπεί να εστιάσουμε  σε κάτι που συνέβη λίγο πριν την άνοδο των τριών αθλητών στο βάθρο και που σπάνια έως καθόλου αναφέρεται. Αφού οι Αμερικανοί αθλητές ρωτούν τον Norman αν πιστεύει στα ανθρώπινα δικαιώματα προχωράνε σε μια δεύτερη και τελευταία ερώτηση: 

«Πιστεύεις και εσύ στο Θεό ;» 

Η πίστη στο Θεό ως αφετηρία για μια δυναμική μαρτυρία σε περιβάλλοντα δύσκολά και αφιλόξενα .Οι «αντίφα» από τη μία και οι βολεμένοι σε κοινωνικό καθωσπρεπισμό χριστιανοί από την άλλη σχεδόν ποτέ δεν θα εστίαζαν σε τέτοιες συμπεριφορές και πρακτικές. Ο μαχητικός χριστιανισμός φέρνει αναγούλα και στους «προοδευτικούς»(με εισαγωγικά)και  στους χριστιανούληδες της πλάκας. Στους μεν πρώτους χαλάει το αφήγημα ότι πίστη σημαίνει αντίδραση και συντήρηση και στους δεύτερους που είναι κουτοπόνηροι,(γνωρίζουν πολλές φορές την αλήθεια αλλά κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν) ανατινάζει την μακαριότητά της «χριστιανικής» τους νιρβάνα. Ναι, η πίστη εκφράζεται με την προσευχή ,την σιωπή ,τη διακονία αλλά και με τη μαρτυρία ,τη διεκδίκηση,τη θυσία,την εξέγερση.Η πίστη είναι ΑΓΑΠΗ και η ΑΓΑΠΗ τα χωράει ΟΛΑ.

Πηγή:https://aenaikinisi.wordpress.com/2015/08/30/%CE%BF-%CE%BB%CE%B5%CF%85%CE%BA%CF%8C%CF%82-%CE%AC%CE%BD%CE%B4%CF%81%CE%B1%CF%82-%CF%83-%CE%B5%CE%BA%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B7-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CF%86%CF%89%CF%84%CE%BF%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%AF/


Δευτέρα 18 Απριλίου 2022

Σταύρος Λογαρίδης- POLL: Ψάχνω να βρω τον Φίλο μου
























Στίχοι: Σταύρος Λογαρίδης Μουσική: Σταύρος Λογαρίδης Ψάχνω να βρω το φίλο μου που έζησε χιλιάδες χρόνια πριν. Είχε κι αυτός μακριά μαλλιά και δίδασκε αγάπη στην ψυχή. Ψάχνω να βρω τον ήλιο μου που χάθηκε ψηλά σ’ ένα βουνό. Εσταύρωσαν το φίλο μου αντί να πουν σ’ αυτόν ευχαριστώ.



 

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...