« Ρωμανός ο Μελωδός »:Μουσική εκδήλωση με θρησκευτική λόγια ποίηση.

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΛΟΓΙΑΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ & ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ

« Ρωμανός ο Μελωδός »

Φιλίππου 47 - Θεσσαλονίκη 54631

Τηλ – φαξ:  2310 230893

Ε-mail: romanosomelodos@gmail.com

Αγαπητοί φίλοι του συλλόγου,

Την  προσεχή Κυριακή της Απόκρεω 10/3/2013 στις 7.30μμ στο Πνευματικό Κέντρο της Παναγίας Λαοδηγήτριας (Αισχύλου 17, κάθετη στην Ολυμπιάδος μετά το ναό με κατεύθυνση δυτικά), θα πραγματοποιηθεί μουσική εκδήλωση με θρησκευτική λόγια ποίηση.

Θα προηγηθεί εισαγωγικός λόγος αναφερόμενος σε μελοποιημένα ποιήματα του Αγίου Συμεών του Νέου Θεολόγου (Λόγος Έκτος και Εικοστός Α’) και αγνώστου ποιητού από χειρόγραφο της Ι.Μ. Ξηροποτάμου με θέμα τον Αδαμιαίο θρήνο.        

Με τιμή

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου

Αύριο στα Γιαννιτσά-Ναζισμός και Χριστιανοί-Θανάσης Παπαθανασίου

ΑΝΟΙΚΤΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ για τις επιθέσεις στο ΝΕΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΠΟΥΔΩΝ ΓΙΑ ΤΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ

Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων

για την εκπόνηση νέου Προγράμματος Σπουδών

στα Θρησκευτικά Δημοτικού και Γυμνάσιου

Αθήνα, 8  Μαρτίου 2013

ΑΝΟΙΚΤΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ

Τον τελευταίο καιρό, τα μέλη της Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων για την εκπόνηση νέου Προγράμματος Σπουδών στα Θρησκευτικά Δημοτικού και Γυμνασίου παρακολουθούμε  εμβρόντητοι διάφορες ανακοινώσεις που αφορούν σε ενημερωτικές εκδηλώσεις για το νέο Πρόγραμμα Σπουδών. Συνήθως πληροφορούμαστε εκ των υστέρων τη διοργάνωση, το πρόγραμμα, τους εισηγητές και σε ορισμένες περιπτώσεις τα πορίσματα αυτών των εκδηλώσεων από δημοσιεύματα στο διαδίκτυο. Κοινό χαρακτηριστικό των εκδηλώσεων είναι η μεροληπτική επιλογή ομιλητών, συχνά των ίδιων προσώπων, με απόλυτη ταυτότητα προσεγγίσεων και απόψεων, αλλά και η ιδεολογική και συχνά στρεβλή παρουσίαση των θέσεων και των περιεχομένων του νέου Προγράμματος Σπουδών.

Σε πρόσφατη ημερίδα στη Θεσσαλονίκη για το ίδιο θέμα, ομιλητές ήταν τα ίδια ακριβώς πρόσωπα που είχαν συμμετάσχει και σε προηγούμενη παρόμοια εκδήλωση στην Αθήνα, προβαίνοντας σε απαράδεκτες κρίσεις και χαρακτηρισμούς για την Επιτροπή και το έργο της. Γι’ αυτό, μέλη της Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων ζήτησαν να τους δοθεί η δυνατότητα να παρουσιάσουν τις θέσεις τους. Παρ’ όλα αυτά, το αίτημά τους δεν έγινε αποδεκτό από την οργανωτική επιτροπή της εκδήλωσης, για ακατανόητους σε εμάς λόγους.

Με έκπληξη διαπιστώνουμε ότι η αντιεπιστημονική και αντιδεοντολογική αυτή τακτική συνεχίζεται.

Όπως διαβάσαμε στο διαδίκτυο και χθες σε δημοσίευμα της «Καθημερινής» (http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_07/03/2013_513450), επίκειται η πραγματοποίηση Πανελλήνιου Επιστημονικού Συνεδρίου για το μάθημα των Θρησκευτικών, με θέμα «Το Μάθημα των Θρησκευτικών: Προβληματισμοί, Επισημάνσεις, Προτάσεις» (Θεσσαλονίκη, 11-12 Μαρτίου). Σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση της Οργανωτικής Επιτροπής, στο πρόγραμμα του Συνεδρίου περιλαμβάνονται τουλάχιστον επτά εισηγήσεις οι οποίες αναφέρονται ρητά στο νέο Πρόγραμμα Σπουδών στα Θρησκευτικά, με εισηγητές που ήδη έχουν δημοσιεύσει επικριτικές απόψεις γι’ αυτό. Επισημαίνουμε, λοιπόν, ότι και αυτό το πρόγραμμα του Συνεδρίου διαμορφώθηκε αποκλειστικά από τους διοργανωτές, χωρίς προηγουμένως να γίνει απολύτως καμία πρόσκληση στην Επιτροπή του νέου Προγράμματος Σπουδών ή έστω να δοθεί βήμα και σε εισηγητές που αντιμετωπίζουν θετικά το νέο αυτό Πρόγραμμα. Για λόγους ηθικής τάξεως και επιστημονικής δεοντολογίας θα περιμέναμε να έχουμε τη δυνατότητα ισότιμης συμμετοχής σε επίπεδο εισηγήσεων, για την παρουσίαση των απόψεών μας, του νέου Προγράμματος Σπουδών και του έργου της Επιτροπής.

Θεωρούμε ότι πρόκειται για σκοπίμως μεροληπτική και παραπληροφορούσα πρακτική, η οποία είναι απαράδεκτη επειδή δεν προάγει τον επιστημονικό διάλογο, διαστρεβλώνει τα πραγματικά γεγονότα και είναι ηθικά και επιστημονικά επιλήψιμη. Η έκπληξη μας είναι ακόμη μεγαλύτερη, επειδή στην προκείμενη περίπτωση ο διοργανωτής είναι ένας ακαδημαϊκός θεσμός, το Εργαστήριο Παιδαγωγικής - Χριστιανικής Παιδαγωγικής του Τμήματος Ποιμαντικής - Κοινωνικής Θεολογίας του Α.Π.Θ., το οποίο οφείλει να σέβεται την επιστημονική δεοντολογία, καθώς επίσης επειδή η σχεδιαζόμενη εκδήλωση φιλοδοξεί να είναι επιστημονικό συνέδριο. Καθώς τονίζει στο εν λόγω δημοσίευμα και ο αρθρογράφος της «Καθημερινής», Α. Λακασάς, «Βέβαια, οι διοργανωτές θεωρούν ότι ‘η πολλαπλότητα και η ένταση των αντιδράσεων κατά του πιλοτικού προγράμματος έχουν εκ των πραγμάτων καταστήσει προβληματική την εφαρμογή του’. Όμως, η παραπάνω εκτίμησή τους έρχεται σε ευθεία αντίθεση με την παραδοχή των ίδιων ότι ‘ενισχύονται οι φωνές που τάσσονται εναντίον του χαρακτήρα και του περιεχομένου του μαθήματος των Θρησκευτικών’. Γιατί, λοιπόν, να σταματήσει η πιλοτική εφαρμογή του; Μήπως αντί να στήνονται διελκυστίνδες ο διάλογος να γίνει χωρίς αγκυλώσεις και θέσφατα;»

Για τους παραπάνω λόγους εκδηλώνουμε την έντονη διαμαρτυρία μας προς την Οργανωτική Επιτροπή του εν λόγω Συνεδρίου, δηλώνοντας ταυτόχρονα την προσήλωσή μας στο αίτημα για έγκυρο και έντιμο επιστημονικό, παιδαγωγικό και θεολογικό διάλογο.

Η Επιτροπή εκπόνησης του νέου Προγράμματος Σπουδών στα Θρησκευτικά

Σταύρος Γιαγκάζογλου, Σύμβουλος Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων/Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής, υπεύθυνος επιστημονικού πεδίου

Εμμανουήλ Περσελής, Καθηγητής Θεολογικής Σχολής ΕΚΠΑ

Παναγιώτης Υφαντής, Επίκουρος Καθηγητής Θεολογικής Σχολής ΑΠΘ

Δημήτρης Μόσχος,  Επίκουρος Καθηγητής Θεολογικής Σχολής ΕΚΠΑ

Άγγελος Βαλλιανάτος, Δρ. Θεολογίας, Σχολικός Σύμβουλος Θεολόγων

Γιώργος Στριλιγκάς, Σχολικός Σύμβουλος Θεολόγων

Παναγιώτης Ταμβάκης, Δρ. Θεολογίας, Σχολικός Σύμβουλος Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης

Γιώργος Στάθης, ε.τ.  Μόνιμος Πάρεδρος Παιδαγωγικού Ινστιτούτου

Όλγα Γριζοπούλου, Δρ. Θεολογίας

Κωνσταντίνος Ζορμπάς, Δρ. Θεολογίας, Κοινωνιολόγος, καθηγητής Θεολόγος

Παντελεήμων Καλαϊτζίδης, Δρ. Θεολογίας, τ. Πάρεδρος ε.θ. του Π.Ι., καθηγητής Θεολόγος

Αθανάσιος Νευροκοπλής, MTh, καθηγητής Θεολόγος

Φώτιος Διαμαντής, Δάσκαλος, MEd & Θεολόγος, MTh

Αντώνης Παναγάκης, Δάσκαλος και Θεολόγος

Γιώργος Παπαδόπουλος, καθηγητής Θεολόγος, Φιλόλογος

Ζωή Πλιάκου, Θεολόγος 

ΣΥNAΞΗ: «Χριστιανοί και Ναζισμός»

CVNAΞΗ  Τριμηνιαία έκδοση σπουδής στην Ορθοδοξία

Θερμοπυλών  39,  152 35 Βριλήσσια (Αθήνα)

Τηλ. 210.8049396    www.synaxi.gr   e-mail: synaxi@otenet.gr

Δελτίο Τύπου

«Χριστιανοί και Ναζισμός»

Κυκλοφόρησε το νέο (αρ. 125) τεύχος του περιοδικού Σύναξη, αφιερωμένο σε ένα διάπυρο ζήτημα: την ανάδυση του Ναζισμού και τη στάση των Χριστιανών απέναντί του. Με απερίφραστη αφετηριακή θέση, ότι Ναζισμός και Ευαγγέλιο είναι μεγέθη ασύμβατα και αντιθετικά, το τεύχος προσεγγίζει διάφορες πλευρές του ζητήματος.

Με ένα ιστορικό μελέτημα εξόχως χρήσιμο για την κατανόηση του σήμερα, ο Χάινριχ Χόλτσε φωτίζει τη διάβρωση της χριστιανικής συνείδησης στη ναζιστική Γερμανία. Ο Θανάσης Ν. Παπαθανασίου εντοπίζει χρόνιες αλλοιώσεις του εκκλησιαστικού φρονήματος, οι οποίες στις μέρες μας διευκολύνουν τη διείσδυση της εθνικοσοσιαλιστικής οπτικής σε ορισμένους εκκλησιαστικούς χώρους. Στη χιτλερική περίοδο εστιάζει και ο Δημήτρης Μόσχος, για να δείξει πόσο εναργή και πόσο συγκεχυμένα, κατά περίπτωση, υπήρξαν τα αντανακλαστικά των Ορθοδόξων. Ο Θάνος Λίποβατς ερμηνεύει ψυχαναλυτικά και πολιτισμικά τον εθνικοσοσιαλισμό και τον αντισημιτισμό. Ο Βασίλης Αργυριάδης διαβάζει τη «Μαύρη Βίβλο» της «Χρυσής Αυγής». Η Ελένη Ταμαρέση παρουσιάζει τον τάφο του αγίου Αλεξάνδρου Σμορέλ και άλλων Χριστιανών αντιναζιστών Γερμανών μαρτύρων. Η φωνή, τέλος, του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη έρχεται ως πονεμένη μαρτυρία κατά του αντισημιτισμού.

ΑΘΗΝΑ,  8 Μαρτίου 2013

Ἡ γυναίκα εἶναι ἡ ζωή...

«Ἡ γυναίκα εἶναι ἡ ζωή, δὲν σχετίζεται ἁπλῶς μὲ τὴ ζωή, ἔτσι ὥστε ἀποστολή της εἶναι νὰ ἐπαναφέρει τὸν ἄνδρα ἀπὸ τὴ μορφὴ στὸ περιεχόμενο τῆς ζωῆς...» (π. Ἀλέξανδρος Σμέμαν-Ἡμερολόγιο)

Καθηγητά Ρεράκη ,πείτε μας ονόματα...

«Πήγα εγώ ο ίδιος σε ένα μητροπολίτη που είχε κάνει δηλώσεις υπέρ του Ορθοδόξου μαθήματος τις προηγούμενες μέρες. Όταν λοιπόν πήγα να τον επισκεφτώ, τον είχε επισκεφθεί νωρίτερα ένα στέλεχος του Υπουργείου Παιδείας, αλλά τηλεκατευθυνόμενος πήγε εκεί, γιατί είχε κάνει τις δηλώσεις υπέρ του Ορθοδόξου χαρακτήρα του μαθήματος τις προηγούμενες μέρες, και όταν πήγα εγώ, α ξέρετε υπάρχουν δυνάμεις οι οποίες θέλουν να χαθεί το μάθημα των Θρησκευτικών και πρέπει να το βαπτίσουμε ,να το κάνουμε Θρησκειολογία, μην το παλεύετε το πράγμα, αφήστε το γιατί δημιουργείτε πρόβλημα και θα καταστραφεί ,θα χαθεί το μάθημα των Θρησκευτικών, μου είπε εμένα….» 

Αυτά τόνισε μεταξύ των άλλων ο καθηγητής Ρεράκης στην ημερίδα για το Μάθημα των Θρησκευτικών που πραγματοποιήθηκε στη Θεσσαλονίκη με θέμα "Το μάθημα των Θρησκευτικών στον καιρό της πανθρησκείας".

Ο καθηγητής Ρεράκης οφείλει να πει ονόματα. Να μας ενημερώσει ποιο είναι αυτό το "τηλεκατευθυνόμενο στέλεχος του Υπουργείου που ζητάει να γίνει το μάθημα θρησκειολογικό" και εξαπατά τους επισκόπους μας;;; Να μας το πει να το πληροφορηθούμε και να τεκμηριώσει βέβαια την καταγγελία. Δεν μπορούμε να  συζητάμε το μέλλον  του μαθήματος των Θρησκευτικών με όρους ΚΑΦΕΝΕΙΟΥ( σου είπα ,του είπε κ.λ.π.) Εμπρός λοιπόν καθηγητά Ρεράκη πείτε μας ονόματα. Επίσημα και με στοιχεία, όπως οφείλει ένας πανεπιστημιακός δάσκαλος και μάλιστα της Χριστιανικής Παιδαγωγικής. ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ...ΚΑΙ ΕΠΙΜΕΝΟΥΜΕ. Με το μέλλον του μαθήματος δεν μπορεί να παίζει κανένας μας.

Διορθόδοξο Κέντρο της Εκκλησίας της Ελλάδος:Τα κοινωνικά δίκτυα στην εκπαίδευση

Το Διορθόδοξο Κέντρο της Εκκλησίας της Ελλάδος, στο πλαίσιο των επιμορφωτικών του δραστηριοτήτων για τους εκπαιδευτικούς πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, που υλοποιεί υπό την αιγίδα του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού, ανακοινώνει την έναρξη του διαδικτυακού μαθήματος «Τα κοινωνικά δίκτυα στην εκπαίδευση, που θα διεξαχθεί στην Πλατφόρμα Ασύγχρονης Τηλεκπαίδευσης του Πανελληνίου Σχολικού Δικτύου (ΠΣΔ).
Έναρξη μαθήματος: 20 Μαρτίου 2013
Οι αιτήσεις συμμετοχής γίνονται μόνο διαδικτυακά και απαραίτητη προϋπόθεση είναι η εγγραφή στο Πανελλήνιο Σχολικό Δίκτυο, το οποίο φιλοξενεί τα μαθήματα στην Πλατφόρμα Ασύγχρονης Τηλεκπαίδευσης. 
Για περισσότερες πληροφορίες και αιτήσεις συμμετοχής στο:http://dkee.att.sch.gr/ 
ή επικοινωνήστε με την κ. Ιωάννα Κομνηνού

Γ.Δ.Καπετανάκης:Γυναίκα και Εκκλησία

κ. βαφειάδης




Η κοινότητα των δρώντων υποκειμένων που διαχειρίζεται την έννοια Χριστός αυτό-προσδιορίζεται ως χριστιανική. Η ομάδα δηλαδή των ανθρώπων που διαμορφώνουν την ζωή τους βασισμένοι στην ερμηνεία της ζωής και του Λόγου του Ιησού προσπαθούν να σχηματοποιήσουν μια κοινή δράση επι τω αυτώ. Η νέα ταυτότητα που δημιουργούν βασίζεται στην ερμηνευτική τους προσέγγιση πάνω σε αυτά που θεωρούν σημαντικά, αξιομνημόνευτα και τελικά αληθινά. Όταν οι προσεγγίσεις διαφοροποιούνται έχουμε αποσχίσεις σε επιμέρους ομάδες που αυτό-προσδιορίζονται άλλοι ως Ορθόδοξοι, άλλοι σε Καθολικούς και Προτεστάντες κι άλλοι με πιο εξειδικευμένες ονομασίες, όλες διευκρινιστικές της νέας τους θρησκευτικής ιδιοπροσωπίας.
Αξίζει νομίζω να δούμε πώς αυτές οι κοινωνικές κατασκευές , οι χριστιανικές κοινότητες, προσέγγισαν, ερμήνευσαν και χρησιμοποίησαν τη θέση της γυναίκας στη νέα τους ταυτότητα.
Πώς από τη ρήση του Χριστού που μας άφησε ο Παύλος στην προς Γαλάτες επιστολή, κεφ.3,28-29 : «Δεν υπάρχει πια Iουδαίος ούτε Έλληνας, δεν υπάρχει δούλος ούτε ελεύθερος, δεν υπάρχει άντρας και γυναίκα, γιατί όλοι εσείς είστε ένας χάρη στον Iησού Xριστό. Kι αφού εσείς είστε του Xριστού, άρα είστε απόγονοι του Aβραάμ κι επομένως κληρονόμοι του, σύμφωνα με την υπόσχεση» βρέθηκαν να κληρονομούν τη Βασιλεία του Θεού μόνο τα μισά μέλη της κοινότητας, δηλαδή οι άνδρες;
Πώς από την πρακτική του Ιησού που καταδείκνυε στον ανδροκρατούμενο κόσμο της εποχής του έναν άλλο δρόμο σχέσης των δυο φύλων, μια σχέση συμπόρευσης κι όχι καταδυνάστευσης φτάσαμε στο σημερινό παραγκωνισμό της γυναίκας από τη χριστιανική κοινότητα;
Ενώ ο Εμμανουήλ (:ο Θεός μαζί μας) τίμησε τη γυναίκα, σε γυναίκα έδωσε το προνόμιο να μιλήσει στους κατοίκους της Ιερουσαλήμ για τον ενσαρκωμένο Θεό οκτώ μέρες μετά την γέννηση από την Μαρία (Λκ. 2,36-38), με γυναίκες συναναστράφηκε, με γυναίκες, Εβραίες, Σαμαρείτισες κι Εθνικές θεολόγησε, μια πράξη αδιανόητη και προσβλητική για τα ανδρώα δεδομένα εκείνης της εποχής. Τις υπερασπίστηκε και τις προστάτευσε από τον σωβινισμό και τη σεξουαλική εκμετάλλευση των ανδρών. Δεν τις δέσμευσε στα πολιτισμικά στερεότυπα της εποχής. Τις μακάρισε που κάθονταν και τον άκουαν αντί να τρέχουν και να περιορίζονται στην κουζίνα. Σ’ εκείνες έδωσε τη χάρη να γίνουν όχι μόνο οι πρώτοι άνθρωποι που τον είδαν αναστημένο αλλά και οι πρώτοι κήρυκες του αναστάσιμου μηνύματος.
Ενώ αργότερα στην ίδρυση κι εξάπλωση της πρώτης Εκκλησίας θα έπαιζαν εξ ίσου πρωταγωνιστικό ρόλο με τους άνδρες και οι πρώτες χριστιανικές κοινότητες βασίζονται στις γυναίκες όπως μας πληροφορεί για μια από αυτές ο Απ. Παύλος (Ρωμ. 16, 1-2): «Σας συστήνω τώρα τη Φοίβη, την αδελφή μας, που είναι διακόνισσα της εκκλησίας στις Kεχρεές, ώστε να τη δεχτείτε στο όνομα του Kυρίου, όπως αξίζει στους αγίους, και να της συμπαρασταθείτε πραγματικά σε ό,τι σας χρειαστεί, γιατί κι αυτή έγινε το στήριγμα σε πολλούς και σε μένα τον ίδιο.» Ο Κλήμης Αλεξανδρείας αλλά και ο εθνικός Πλίνιος ο Νεώτερος χαίρονται και μιλούν τιμητικά για το ρόλο των γυναικών στις νέες αυτές κοινότητες και ο Ωριγένης ερμηνεύοντας το Ρωμ. 16, 1-2, τονίζει ότι «apostolica auctoritate» υπήρχαν «feminae ministrae» «in ministerio ecclesiae»· τις κάνουν διακόνισσες όπως τις αναφέρει τον 3ο αιώνα η «Διδασκαλία των Αποστόλων» και τις συγκαταλέγουν στους τρείς βαθμούς της ειδικής ιεροσύνης: διάκονος, πρεσβύτερος, επίσκοπος.
Κι όμως ο θεσμοποιημένος από τον Μ. Κωνσταντίνο χριστιανισμός χρειάζεται την παρέμβαση των Πατέρων της Εκκλησίας για να αποκαταστήσει την εικόνα του Χριστού στο γυναικείο φύλο. Όταν κάποτε υπήρξε νόμος ο οποίος αδικούσε τις γυναίκες, ο Γρηγόριος ο Θεολόγος αντέδρασε (ήταν τότε πατριάρχης Κων/πολης) και βγήκε και είπε: «γιατί αδικείται συνεχώς η γυναίκα και «πέφτει» στα μαλακά ο άντρας; Γιατί άνδρες είναι αυτοί που φτιάχνουν τους νόμους γι’ αυτό και είναι η νομοθεσία κατά των γυναικών!» Θέλει να αποδώσει ίσες ευθύνες για την παρακοή και πτώση του ανθρώπου και στα δυο φύλα. Θέλει να αποκαταστήσει την ισότητα των δυο εικόνων του Θεού που κάποιοι χριστιανοί έχουν αντικαταστήσει με την ανδρική υπεροχή λόγο της χρονικής προτεραιότητας στη δημιουργία. Θέλει να βγει η εκκλησιαστική πρωτοπορία από το σκοτάδι στο φως. Και μαζί να τραβήξει κι όλο το πλήρωμα της εκκλησίας, την κοινότητα που σιγά σιγά γίνεται καθεστώς μέσα στη βυζαντινή αυτοκρατορία.
Και ο Μάξιμος ο ομολογητής κάνει λόγο για την αγαπητική διάθεση του Ιησού που επιδιώκει την ενότητα της κτιστής δημιουργίας και αποκαθιστά τη διάσπαση σε άρρεν και θήλυ ξεκινώντας τη δημόσια δράση του με το γάμο στην Κανά. Η ολότητα και η ενότητα του σύμπαντος και της ζωής που απορρέουν από το Θεό της αγάπης είναι δηλωτικά συστατικά του τύπου και τόπου Χριστού ως προαπαιτούμενα της ιεροσύνης του ενωμένου ανθρώπου και όχι του διαιρεμένου και άρα κατά την ερμηνευτική των κοινοτήτων, μόνο του άνδρα. Το φύλο κατά τους Πατέρες είναι εξωτερικό βιολογικό γνώρισμα, επιτέχνασμα, της άφυλης και μίας ανθρώπινης φύσης.
Κι όμως το 1988 στη Ρόδο, το Διορθόδοξο Συνέδριο που συγκλήθηκε εξ αφορμής της ιεροσύνης γυναικών στις Προτεσταντικές Εκκλησίες διακήρυξε πριν την έναρξη των εργασιών του, προκαταβάλλοντας τις προτάσεις των συνέδρων: «σκοπός μας δεν είναι να αναθεωρήσωμεν την Παράδοσιν και την διδασκαλίαν της Ορθοδόξου Εκκλησίας, αλλά τουναντίον να επιβεβαιώσωμεν το αδύνατον της χειροτονίας των γυναικών εις την ιεροσύνην…» Ακολούθησε έτσι η Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία την Καθολική που ήδη από το 1977 είχε απορρίψει το αίτημα χειροτονίας γυναικών με απόφαση της Επιτροπής Δόγματος και Πίστεως δημοσιεύοντας τη : «Declaration on the Question of the Admission ofWomen of the ministerial Priesthood» με την υπογραφή του Πάπα Ιωάννη - Παύλου Β΄. Μάλιστα, το 1994 κλείνει ο ίδιος Πάπας το θέμα της χειροτονίας των γυναικών ακόμα και ως θέμα διαλόγου με τους Παλαιοκαθολικούς που ήδη έχουν προχωρήσει σε χειροτονίες γυναικών και το 2002 με «monitum» της παραπάνω επιτροπής και υπογραφή τουCardinal Josheph Ratzinger προειδοποιούνται επτά γυναίκες, που έχουν χειροτονηθεί στην Αυστρία λόγω λειψανδρίας διακόνισσες, με αφορισμό. Σε αντίδραση αυτών των τακτικών έχει δημιουργηθεί από το 1977 ένα κίνημα στις ΗΠΑ το : Women’s Ordination Conference στην Washington, DC με έντονη δράση που προκάλεσε την Καθολική Εκκλησία και οδήγησε σε διάλογο τις δύο πλευρές.
Από το 1966 γίνεται διάλογος μεταξύ Αγγλικανικής και καθολικής Εκκλησίας με σκοπό την αλληλοκατανόηση. Ένας από τους σημαντικούς άξονες είναι και η χειροτονία των γυναικών. Το 1975 ο Αρχιεπίσκοπος τουCanterbury Donald Cogan έστειλε επιστολή στον Πάπα Παύλο Στ΄ με την οποία τον πληροφορούσε ότι δεν έβρισκαν κωλύματα στη χειροτονία γυναικών σε όλους τους βαθμούς της ιεροσύνης. Η απάντηση του Πάπα έδειξε την εμμονή στις θέσεις της, ακόμα κα με αντίτιμο τη δυσχέρεια συνέχισης του διαλόγου.
Στις Προτεσταντικές Ομολογίες που δημιουργήθηκαν κυρίως στις ΗΠΑ, η αντίληψη της γενικής ιεροσύνης ως καθήκον κάθε μέλους της εκκλησιαστικής κοινότητας οδήγησε σε χειροτονίες γυναικών από το 1853 με την Antoinette Brown στην Congregationalist Church και συμπεριλαμβάνει μέχρι σήμερα πολλές χειροτονίες αλλά και πολλαπλές αντιδράσεις επί του θέματος μέσα στα πλαίσια του σύγχρονου Προτεσταντισμού.
Εάν δεν θέλουμε να συνεχίζει να επιβεβαιώνεται η Simone De Beauvoirπου στο Δεύτερο Φύλο λέει: «Η χριστιανική ιδεολογία συνέβαλε αρκετά στην καταπίεση της γυναίκας» θα πρέπει να προχωρήσουμε σε νέες αναγνώσεις της βιβλικής και εκκλησιαστικής παράδοσης πιο κοντά στο πνεύμα γυναικών όπως η M. Daly που παρά την αντιφεμινιστική παράδοση της Εκκλησίας βρίσκει στο ευαγγέλιο μηνύματα ελπίδας και για τα δυο φύλα και της Peggy Ann Way που εστιάζει στον εσχατολογικό προορισμό της Εκκλησίας και όχι στον πεπερασμένο ανδροκρατούμενο χαρακτήρα της.
Εάν θέλουμε μια χριστιανική κοινότητα πραγματικά κοντά στον ιδρυτή της θα πρέπει να αναλογιστούμε τον Harvey Cox: «Η χριστιανοσύνη όχι μόνο δεν έχει ακόμα επωμιστεί το χρέος που της αναλογεί , να εξορκίσει το δαίμονα των σεξιστικών προκαταλήψεων, αλλά έχει παραμείνει πίσω σε σχέση με τον κόσμο». O πολιτισμικός εξορκισμός είναι η προϋπόθεση για έναν κοινοτικό Χριστιανισμό στην πρωτοπορία της κοινωνικής μεταλλαγής ως την καταλλαγή του άφυλου προσώπου.



Γ.Δ.Καπετανάκης
PhD ΕΚΠΑ
Θεολόγος


http://gkapetanakis.blogspot.gr/2013/03/blog-post_7.html

Αγιογράφηση με graffiti στην Καταλονία

Μπορεί το graffiti να θεωρείται τέχνη του δρόμου και η θέα των σκίτσων του να παραπέμπει σε συνθήματα με σπρέι και σύγχρονη τέχνη, όμως η ζωγραφική του δρόμου τώρα λαμβάνει χώρα και σε εκκλησίες… και ο Θεός βοηθός.



Ο πατήρ Ramon Borr εφημέριος σε μια Καθολική εκκλησία στην Καταλονία της Ισπανίας αποφάσισε να εμπιστευτεί την αγιογράφηση του τρούλου του ναού σε δυο γκραφιτάδες. Όπως ομολογεί ο ίδιος στο BBC ήταν αρκετά αγχωμένος αλλά και ενθουσιασμένος. Το αποτέλεσμα όμως τον αποζημίωσε.



«Παρ΄όλο που ο Τύπος σκανδαλίζεται από τους καλλιτέχνες του γκράφιτι, για εμένα το γκράφιτι είναι ακόμη μια τέχνη» υποστηρίζει. Την αγιογράφηση ανέλαβαν δυο γκραφιτάδες ιδιαίτερα αναγνωρισμένοι στους ισπανικούς δρόμους.



Επιμέλεια: Σοφία Χρονοπούλου

http://www.zougla.gr/perierga/article/agiografisi-me-grafiti

Νέο Αρχονταρίκι: "Ρώσσος άγιος σε ελληνικό μοναστήρι"