π. Βασίλειος Καλλιακμάνης:Περί του Οσίου Παύλου του απλού

α) «Oύτος ο εν αγίοις πατήρ Παύλος ο ονομασθείς απλούς, ήτο μεν γεωργός και αγροίκος καθ’ υπερβολήν, άκακος δε και άπλαστος κατά την γνώμην, ως άλλος ουδείς.
Eίχε δε και γυναίκα κακότροπον και μοιχαλίδα, η οποία μοιχευομένη εις πολύν καιρόν, εκρύπτετο από τον Όσιον». Έτσι αρχίζει ο Όσιος Νικόδημος Αγιορείτης το Συναξάρι του Οσίου Παύλου του Απλού, που η Εκκλησία τιμά στις 7 Μαρτίου.
β) Σε αυτό αναφέρεται ότι ο Παύλος μια μέρα, επιστρέφοντας όχι τη συνηθισμένη ώρα από τους αγρούς, βρήκε τη σύζυγό του να μοιχεύει. Τότε γέλασε και με σεμνότητα είπε: Καλά καλά δεν πειράζει, δεν τη δέχομαι πια. Και απευθυνόμενος στον μοιχό, του λέει: Κράτησέ την μαζί με τα παιδιά μας, εγώ θα αναχωρήσω στην έρημο και θα γίνω καλόγηρος. Έτσι έφθασε στο κελί του Μεγάλου Αντωνίου και ζήτησε να μονάσει.
γ) Όμως, ο καθηγητής της ερήμου τον αποθάρρυνε, λέγοντάς του ότι είναι γέρος και δεν μπορεί να αντέξει την αυστηρή μοναχική άσκηση. Του σύστησε να μεταβεί σε κάποιο κοινόβιο, όπου οι αδελφοί θα μπορούσαν να τον βοηθήσουν. Μετά από αυτά, ο Μέγας Αντώνιος δεν έδωσε σημεία ζωής για τρεις μέρες. Ο Παύλος όμως δεν έφυγε, αλλά περίμενε εκεί νηστικός. Βλέποντας ο Αντώνιος την απλότητα και την υπομονή του, άρχισε να τον δοκιμάζει.
δ) Στην αρχή του έδωσε βρεγμένα φύλλα φοινικιάς και του ζήτησε να πλέξει σχοινί. Κατά την ένατη ώρα της ημέρας, κι ενώ ο Παύλος είχε παιδευτεί πολύ, ο Όσιος Αντώνιος προσποιήθηκε ότι το αποτέλεσμα δεν ήταν ικανοποιητικό. Γι’ αυτό τον πρόσταξε να ξεπλέξει το εργόχειρο και να το κάνει καλύτερο. Εκείνος χωρίς την παραμικρή ενόχληση άρχισε ξανά να πλέκει.
ε) Όταν βράδιασε, έπειτα από ασιτία τεσσάρων ημερών, ο Παύλος ακολούθησε αυστηρά την άσκηση του Αγίου Αντωνίου, τρώγοντας λίγο άρτο και συμμετέχοντας πρόθυμα στον κανόνα της προσευχής. Μετά την επιτυχή δοκιμασία και την απόλυτη υπακοή του Παύλου στους κανόνες του μο-να-χικού βίου, ο αβάς Αντώνιος τον δέχθηκε ως συνασκητή του. Ζώντας με ησυχία, άσκηση και προσευχή, ο Παύλος αξιώθηκε να διώκει τους δαίμονες. Χαρακτηρίσθηκε από τους πατέρες της Σκήτης απλός, αλλά κοντά στην απλότητα καλλιεργούσε κι όλες τις άλλες αρετές.
στ) Συχνά στις μέρες μας παρατηρείται μονομερής τονισμός και αυτονόμηση ορισμένων αρετών και παραμελούνται άλλες. Το φαινόμενο αυτό έχει προσφυώς αποκληθεί «ηθική αίρεση». Χριστιανικές αρετές δεν είναι μόνο η ταπεινοφροσύνη, η ανεξικακία, η επιείκεια και η πραότητα αλλά και η αποφασιστικότητα, η παρρησία, η ανδρεία και ο έλεγχος (Γ. Μαντζαρίδης). Η απλότητα, που φαίνεται να είναι λησμονημένη αρετή, απαντά συχνότατα στη ζωή και τις συγγραφές του Γέροντος Παϊσίου.
ζ) Δίδασκε ο χαρισματικός Αγιορείτης: «Το πρώτο παιδί της ταπεινώσεως είναι ή απλότητα. Και όταν υπάρχη στον άνθρωπο απλότητα, υπάρχει και αγάπη, θυσία, καλοσύνη, φιλότιμο, ευλάβεια. Ο απλός άνθρωπος έχει καθαρότητα ψυχής και μια απερίεργη εμπιστοσύνη στον Θεό. Η απλότητα ήταν η κατάσταση του Αδάμ προ της πτώσεως, που τα έβλεπε όλα αγνά και καθαρά, γιατί ήταν ντυμένος με τη Χάρη του Θεού».
η) Άλλη φορά ο π. Παΐσιος ρωτήθηκε: «-Μπορεί, Γέροντα, ένας άνθρωπος να είναι πραγματικά απλός και όμως η συμπεριφορά του να πειράζη τους άλλους;». Τότε απάντησε: «-Αν κάποιος λέη ή κάνη κάτι με πραγματική απλότητα, και παρεξηγήσιμο να είναι, δεν παρεξηγείται ο άλλος, γιατί ο απλός έχει Χάρη Θεού και δεν προκαλεί. Ενώ κάποιος που δεν έχει απλότητα και σου μιλάει με ευγένεια κοσμική, σου σπάζει τα κόκαλα»!

http://www.makthes.gr/news/opinions/101115/

Ανδρέας Αργυρόπουλος: Καθηγητά Ρεράκη,Οι σχολικοί σύμβουλοι ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΘΡΩΠΑΚΙΑ

"Υπάρχει μεγάλο πρόβλημα αγαπητοί μου με το θέμα των σχολικών συμβούλων, γιατί; γιατί οι σχολικοί σύμβουλοι επελέγησαν από τα πρόσωπα τα συγκεκριμένα που ήσαν οι ίδιοι που έφτιαξαν το πρόγραμμα, το πιλοτικό αυτό. Καταλαβαίνετε ,αφού οι ίδιοι τους επέλεξαν, τους δίνουν και τη γραμμή, όποιος δεν την ακολουθεί, παίρνει το μήνυμα ότι δεν πρόκειται να ξαναγίνει σύμβουλος, καταλαβαίνετε λοιπόν που πάει ...και τώρα προσέξτε πάει και παρακάτω, προσέξτε εάν οι σύμβουλοι έχουν πάρει αυτή τη γραμμή ποιος θεολόγος θα τολμήσει να "παρανομήσει" και να μην τηρήσει αυτό το πρόγραμμα τους που οι ίδιοι οι σύμβουλοι έχουν πάρει γραμμή να το τηρήσουν...αν τολμήσει ο θεολόγος τώρα στις αξιολογήσεις που θα γίνουν, που θα τις κάνει ο διευθυντής και ο σύμβουλος καταλαβαίνετε τι βαθμό θα πάρει και τι αξιολόγηση θα έχει. Από παντού είναι δεμένο το πράγμα γι' αυτό η μόνη λύση για το πρόγραμμα είναι απόσυρση."Αυτά τόνισε μεταξύ των άλλων ο καθηγητής Ρεράκης στην ημερίδα για το Μάθημα των Θρησκευτικών που πραγματοποιήθηκε στη Θεσσαλονίκη με θέμα "Το μάθημα των Θρησκευτικών στον καιρό της πανθρησκείας".

        Είναι γνωστό ότι ο καθηγητής Ρεράκης έχει "ξεφύγει" τελείως το τελευταίο διάστημα. Το περιεχόμενο πολλών ομιλιών ή τοποθετήσεών του  είναι πολλές φορές  απόλυτα προσβλητικό για πρόσωπα του θεολογικού κόσμου, που μπορεί να διαφωνεί μαζί τους, δε μπορεί όμως να μην υπολογίζει την προσφορά τους στην Εκκλησία ,τη θεολογία και στο μάθημα των Θρησκευτικών. Ανάμεσα σε αυτούς που στοχοποιήθηκαν από τον καθηγητή Ρεράκη ήταν και οι σχολικοί σύμβουλοι των θεολόγων. Το παραπάνω κείμενο που δημοσιεύουμε είναι σαφές. Προσπάθησα πολύ να μην απαντήσω στα λεγόμενά του χάριν της ΕΝΟΤΗΤΑΣ του θεολογικού κόσμου, την οποία θεωρώ απόλυτα αναγκαία αυτό το διάστημα. Οι συνεχείς όμως προκλήσεις εκ μέρους του σε βάρος  οιουδήποτε διαφωνεί μαζί του  δεν πρέπει να μείνουν αναπάντητες. Είναι γνωστό ότι η σιωπή δεν είναι πάντα χρυσός.

        Καθηγητά Ρεράκη, δεν γνωρίζω με τι όρους λειτουργείτε  στη ζωή σας, δηλαδή κατά πόσο σας είναι οικείο "να σε επιλέγουν κάποιοι (για μια θέση) και μετά να σου δίνουν γραμμή την οποία εσύ ακολουθείς για να μη χάσεις τη θέση σου" αλλά για μένα και για πολλούς σχολικούς συμβούλους θεολόγων είναι ΑΔΙΑΝΟΗΤΟ. Και ο γράφων  και άλλοι συνάδελφοί του όταν χρειάστηκε πήραν θέση κόντρα σε πολιτικές επιλογές χωρίς να υπολογίσουν κανένα κόστος. Το ίδιο έκαναν και άλλοι που άσκησαν ιδιαίτερα αυστηρή κριτική στο νέο Πρόγραμμα Σπουδών για τα Θρησκευτικά. Αυτοί άραγε σε ποια κατηγορία εντάσσονται σύμφωνα με τα κριτήριά σας;

Οι σχολικοί σύμβουλοι, όσους τουλάχιστον γνωρίζω καλά, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΘΡΩΠΑΚΙΑ. Δεν έχουν ανάγκη τη θεσούλα για για να αποκτήσουν κύρος. Είναι πρόσωπα που δίνουν δίνουν κύρος στο ΘΕΣΜΟ. Υπάρχουν και άνθρωποι καθηγητά Ρεράκη, που δεν ζουν για  μια θέση, αλλά ζουν για να αγαπήσουν και να αγαπηθούν, ζουν για να προσφέρουν, να μοιραστούν. Είχαμε Πανεπιστημιακούς δασκάλους που μας τα δίδαξαν αυτά. Το Ματσούκα, το Στογιάννο, το Νησιώτη, τον Αναστάσιο Αλβανίας και πολλούς άλλους δεν τους αγάπησαν οι φοιτητές της Θεολογίας επειδή κατείχαν κάποια θέση, αλλά για αυτό που ήταν στη ζωή τους και για το ήθος που δίδαξαν «έργω και λόγω»!

Οι σχολικοί σύμβουλοι δεν επελέγησαν όπως λανθασμένα αναφέρετε" από τα πρόσωπα τα συγκεκριμένα που ήσαν οι ίδιοι που έφτιαξαν το πρόγραμμα, το πιλοτικό αυτό. Καταλαβαίνετε ,αφού οι ίδιοι τους επέλεξαν, τους δίνουν και τη γραμμή, όποιος δεν την ακολουθεί, παίρνει το μήνυμα ότι δεν πρόκειται να ξαναγίνει σύμβουλος".

       Μας επέλεξε το Συμβούλιο Επιλογής Σχολικών Συμβούλων, στο οποίο συμμετείχε  ένας  θεολόγος, και μέλος της επιτροπής του προγράμματος, ο κ. Γιαγκάζογλου. Μη μπείτε στον κόπο να μιλήσετε για πριμοδότηση των φίλα προσκείμενα στο πρόγραμμα υποψηφίων σχολικών συμβούλων γιατί..θα απογοητευτείτε. Τα υπάρχοντα δεδομένα (βλ. βαθμολογία συνέντευξης) μόνο αυτόν τον ισχυρισμό δεν επαληθεύουν…

      Περίμενα καθηγητά Ρεράκη, ως Πανεπιστημιακός δάσκαλος να σέβεστε τους θεσμούς. Αλήθεια, έτσι λειτουργείτε στο Πανεπιστήμιο; Εκλέγετε ανθρωπάκια που" τους δίνουν και τη γραμμή, όποιος δεν την ακολουθεί, παίρνει το μήνυμα ότι δεν πρόκειται να ...ανέβει ψηλότερα;"

Με λύπη διάβασα ότι στο Συνέδριο που ετοιμάζετε θα συμμετάσχουν μεταξύ των άλλων Σχολικοί Σύμβουλοι του Μαθήματος των Θρησκευτικών. Ήθελα πολύ να γνωρίζω αν συμφωνούν μαζί σας στη γνώμη που έχουν για τους συναδέλφους τους. Θα ήθελα πολύ να πάρουν θέση επίσημα. Άραγε συμμερίζονται την άποψή σας; Θεωρούν και τους εαυτούς τους «πιόνια» του Συμβουλίου επιλογής τους;

Αρχιμ.Γεράσιμου Φραγκουλάκη, Ιεροδιδασκάλου, Γερμανία:"Κύριοι «Χρυσαυγήτες»..."

"Όπου ακούς τάξη, ανθρώπινο κρέας μυρίζει"

Οδυσσέας Ελύτης

Έχω την υψίστη ευλογία και τιμή να είμαι Έλληνας-Ορθόδοξος κληρικός και η τιμή αυτή αυξάνεται και εκ του γεγονότος ότι ανήκω σ’ εκείνους, που κατά την «Χρυσή Αυγή» αποτελεί «γάγγραινα» για την κοινωνία. Είμαι δηλαδή και δάσκαλος. Και χαίρομαι και για τις δυο μου ιδιότητες. Και καμαρώνω γι’ αυτό. Μοναδικός μου προβληματισμός είναι κατά πόσο ανταποκρίνομαι επαρκώς και στα δύο αυτά διακονήματά μου.

Κύριοι «Χρυσαυγήτες», αλήθεια τι οξύμωρο που είναι τ’ όνομά σας! Τι σχέση μπορεί να έχει ο βαθύς σκοταδισμός σας με τον «χρυσό» και την «αυγή»; Μάθετε λοιπόν «κύριοι» εσείς οι «εραστές» της τάξης, ότι μαζί με άλλους συναδέλφους μου, εδώ στο Αννόβερο της Γερμανίας προσπαθούμε με αρκετές δυσκολίες να παρέχουμε την Ελληνική εκπαίδευση στα Ελληνόπουλα. Με «κουτσουρεμένους» μισθούς, χωρίς επιμίσθιο και χωρίς ουσιαστικά μέσα, δεν φειδώμεθα  χρόνου και κόπου προκειμένου να προσφέρουμε, στους μαθητές και στις μαθήτριές μας. Αυτά εν ολίγοις κάνουμε εμείς οι κατ’ εσάς «γάγγραινα» της κοινωνίας, εδώ στο Αννόβερο.

Δεν θα περιμέναμε βέβαια να ακούσουμε κάτι καλό από εσάς. Και να θέλετε άλλωστε δεν το μπορείτε. Δεν γίνεται ο κόρακας, όσο κι αν προσπαθήσει να τραγουδήσει σαν αηδόνι.

Προσωπικώς βέβαια, θα με ενοχλούσε αν εκφραζόσασταν θετικά. Γιατί η ιδεολογία που έχετε καταδικάζει και καταδιώκει την αγάπη. Ενώ για μένα τον παπαδάσκαλο αποτελεί το ουσιώδες θεμέλιο και των δύο διακονημάτων μου.

Δεν ξέρω που τα βρίσκετε εσείς τα χρήματα για να δημιουργείτε Παιδικούς Σταθμούς και να στήνετε «Κατηχητικά» και «Κρυφά» Σχολειά αμαυρώνοντας αυτούς τους ιερούς τίτλους. Να ξέρετε όμως ότι με σιγουριά, θα μας βρίσκετε εμάς «τη γάγγραινα», τους Έλληνες εκπαιδευτικούς απέναντί σας να παλεύουμε, για να μην επωασθεί το αυγό του φιδιού!

Οι ύβρεις σας αποτελούν τιμή για εμάς. Και οι απειλές σας τονώνουν την διάθεση μας, για αντίδραση δυναμική, αποτελεσματική. Δεν σας φοβούμαστε γιατί δύναμή σας είναι η ύπουλη βία. Δεν σας πιστεύουμε, γιατί απλά δεν έχετε καμιά σχέση με την αλήθεια, ούτε την Ελληνική, ούτε την Χριστιανική. Εκμεταλλευτές του πόνου και των ονείρων του λαού μας είσαστε.

Άραγε μετά απ’ όλα αυτά τα καμώματά σας θα καταλάβουν κάποιοι μεγαλόσχημοι κληρικοί ( πώς το μπορείτε αλήθεια πατέρες μου αυτό;) και λαϊκοί, πόσο επικίνδυνοι είστε για να σταματήσουν να σας παίρνουν στα σοβαρά;

Πιότερο σημασία βέβαια έχει να καταλάβει ο κόσμος ποιους ψηφίζει.

Ειλικρινώς εύχομαι να σας φωτίσει ο Θεός!

Γεράσιμος Φραγκουλάκης

Ιεροδιδάσκαλος

http://www.amen.gr/article12700

ΓΑΒΡΙΗΛ ΝΙΚ. ΠΕΝΤΖΙΚΗ: "ΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ ΕΧΕΙ ΡΕΠΟ"

Εκδόσεις Αρμός

http://www.armosbooks.gr/product_info.php/products_id/157371

Αυτοκράτορες, σεβαστοκράτορες, σουλτάνοι, πατριάρχες και νεομάρτυρες, σταυροφόροι κι αιρεσιάρχες, περιηγητές και χρονο-γράφοι, στρατηλάτες και οπλίτες, μάγοι και γελωτοποιοί, πλαστο-γράφοι και δικηγόροι, συναναστρέφονται τον συγγραφέα, φίλους και συγγενείς του, σ' ένα καλειδοσκοπικό ψηφιδωτό κολάζ που μοιάζει ΠΕΤΑΛΟΥΔΑΣ ΠΕΤΑΓΜΑ ΣΤΟΝ ΒΥΖΑΝΤΙΝΟ ΧΩΡΟΧΡΟΝΟ
εξαιτίας του απανθίσματος κειμένων της βυζαντινής και νεότερης γραμματείας τα οποία αντιγράφονται, διασκευάζονται, σχολιάζονται και συνθέτουν ένα πανόραμα της βυζαντινής εποποιίας τόσο διεξοδικό που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί: "Ο,ΤΙ ΘΕΛΑΤΕ ΝΑ ΡΩΤΗΣΕΤΕ ΓΙΑ ΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ ΚΑΙ ΝΤΡΕΠΟΣΑΣΤΑΝ ΝΑ ΡΩΤΗΣΕΤΕ!"

Ένα ψηφιδωτό πανόραμα που νομιμοποιείται σπό την ίδια γλώσσα της ομιλίας αυτής σαν μυθιστόρημα: ΕΝΑ ΝΗΦΑΛΙΑ ΜΕΘΥΣΜΕΝΟ ΠΑΝΗΓΥΡΙ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΔΑΣ ΛΑΛΙΑΣ ΑΠΟ ΤΑ ΟΜΗΡΙΚΑ ΕΠΗ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΣΠΗΚΑΡΙΣΜΑ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ!

Π. Δημήτριος Χολέβας. Ένα από τα λαμπερά σύμβολα της Εθνικής Αντίστασης

Ένα από τα λαμπερά σύμβολα της Εθνικής Αντίστασης,
αντάρτης ιερωμένος, ο πρωτοπρεσβύτερος Δημήτριος Κ. Χολέβας. Γνωστός ευρύτερα ως Παπά-χολέβας, έδρασε στην Εθνική Αντίσταση μέσα από τις γραμμές του ΕΛΑΣ με το ψευδώνυμο «Παπαφλέσσας».
Ο παπά-Δημήτρης Χολέβας γεννήθηκε το 1907 σε ένα χωριό της Φθιώτιδας, την Τσούκα και μεγάλωσε στη Μακρακώμη. Σπούδασε Φιλολογία-Αρχαιολογία στα Πανεπιστήμια Αθήνας και Θεσσαλονίκης. Το 1938 χειροτονήθηκε ιερέας στην Λαμία και έγινε εφημέριος στη Ν. Μαγνησία Λαμίας. Το 1942 οργανώθηκε στο ΕΑΜ και πολέμησε τους Γερμανούς κατακτητές από τις γραμμές του ΕΛΑΣ. Το 1943 αναλαμβάνει την οργάνωση του κλήρου οργάνωσε συνέδριο στην Σπερχειάδα Φθιώτιδος με Ιερείς και εκπροσώπους από σχεδόν όλες τι ελεύθερες περιοχές και συγκροτεί την Παγκληρική Ένωση Ορθοδόξου κλήρου με 4.000 μέλη , και εξελέγη Γενικός Γραμματέας της.



Αθήνα 1946. 



Έπαιξε ένα ζωτικό ρόλο στην οργάνωση της Εθνικής Αλληλεγγύης, που έσωσε μεγάλο μέρος του πληθυσμού από την πείνα και το θάνατο.
Εξελέγη εθνοσύμβουλος της ΠΕΑΕΑ και υπηρέτησε ως στρατιωτικός ιερέας στη XIII Μεραρχία του ΕΛΑΣ.
Συμμετείχε σε στρατιωτικές δράσεις π.χ. ανατίναξης του τρένου και της Γέφυρας στο Δεριλί (περιοχή Περιβόλι Δομοκού Κεντρική Ελλάδα) κλπ.Μετά την απελευθέρωση η μοίρα του παπά-Χολέβα ήταν εκείνη των αγωνιστών της Εθνικής Αντίστασης. Διώξεις, κατατρεγμοί, εξορίες. Το 1945 το Συνοδικό Δικαστήριο τον καταδικάζει σε τριετή αργία.
Υπηρέτησε από το 1948 ως καθηγητής φιλόλογος Λαύριο, Λέρο, Αρχάγγελο Ρόδου και Νίκαια Πειραιώς με αξιοσημείωτη δραστηριότητα σε πολλούς τομείς.
Ήταν μέλος των οργανώσεων: Πανελλήνια Πολιτιστική Κίνηση, Κίνηση για την Ειρήνη και Εθνική Ανεξαρτησία, Εθνικό Συμβούλιο Ειρήνης, Πνευματικό Κέντρο Αγίων Αναργύρων. Εξελέγη Δημοτικός Σύμβουλος Αγίων Αναργύρων. Στα τέλη του Βίου του(2001) , απενεμήθη από την Ιερά Σύνοδο ο Χρυσός Σταυρός του Αποστόλου Παύλου και Ευεργετήριον Γράμμα δια αναγνώριση των υπηρεσιών του στην Πατρίδα.





http://papaholevas.blogspot.gr/2011/06/blog-post.html

του Ασώτου (όχι του ασώστου)

Της εορτής του Ασώτου η επαύριον

σίγουρα θατανε μια καθημερινή.

Ακόμα θα φορούσε τη λαμπρή στολή

τ’ αστραφτερό στο χέρι του μαργαριτάρι.

Θα αιωρείτο στα δωμάτια, στην αυλή

της ευωχίας παγωμένη πια η οσμή

απ’ το σφαχτό για χάρη του θρεφτάρι.

Τα όργανα το γλέντι κι οι χοροί

θαχαν με τα χαράματα κοπάσει.

Του φρόνιμου αδελφού η πρώτη οργή

θαχε μερέψει πια κι αυτή, θαχε περάσει

κι αντάμα για τ’ αμπέλια θα κινήσανε

την άλλη μέρα την καθημερινή.

Κι από κοντά θαχανε ρθή κι οι πειρασμοί

νοσταλγικά να ζωντανέψουνε τις ώρες

της ασωτείας, γλυκειά να πουν την ηδονή

στις μακρυνές, θαμπές του χτές τις χώρες.

Κι η αγωνία θα του εσκίασε τη μορφή.

Όμως γι’ αυτόν εφεγγοβόλα ένα στρατί

ο δύσκολος του γυρισμού του ο δρόμος

κι η ιστορία της ψυχής του η μυστική.

Έτσι δεν πρέπει να φοβάσαι – ή να ελπίζης,

πως μια θανατερή ακινησία

θαρθη την άλλη μέρα της επιστροφής.

Στου δρόμου είσαι μονάχα την αρχή

κι έχεις μια μακρινή οδοιπορία.

Όταν μια φορά στην ζωή σου επιστραφής

την πάσα μέρα ύστερα  θα επιστρέφης...

Εκτός κι ήσουν και μένεις πάντα ο πρώτος γυιός

κι ούτε τη γλύκα της επιστροφής δοκίμασες ποτές

ούτε και της μετανοίας δάκρυα εγεύτης.

Καίτη Χιωτέλλη, «ανατολικοί δρόμοι», 

Αθήνα 1961, εκδ Δίφρος , σελ 9-10

http://kafsokaliva.blogspot.gr/

ΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ: Νέοι και Εκκλησία

Εκπομπή διαλόγου με θεολογική θεματολογία. Κάθε Κυριακή 12.00-14.00 και 00.00-02.00 από το Ραδιοφωνικό Σταθμό της Εκκλησίας της Ελλάδος 89,5 FM.

Νέοι και Εκκλησία. Καλεσμένος κοντά μας ο π. Βασίλειος Θερμός, παιδοψυχίατρος και Δρ. Θεολογίας, και τηλεφωνικά ο κ. Ανδρέας. Αργυρόπουλος, , Σχολικός Σύμβουλος Θεολόγων Δυτικής Μακεδονίας και Πρόεδρος του Πανελληνίου Συνδέσμου Θεολόγων "Καιρός".

π. Χρήστος Ζαχαράκης:Κυριακή τοῦ Ἀσώτου

Κυριακή τοῦ Ἀσώτου



Κυριακή ΙΖ´ Λουκά


Κυριακή τοῦ Ἀσώτου

Ἕνα ταξίδι εἶναι τὸ Τριώδιο, ἕνα ταξίδι ἐπιστροφῆς, γι αὐτὸ καὶ δύσκολο· ὅσο πιὸ πολλὰ χάλασες ὅταν ἔφευγες, τόσα πιὸ πολλὰ χαλάσματα θὰ βρεῖς στὸ γυρισμό, τόσα ποὺ δὲ θὰ μποροῦσες νὰ διαβεῖς, ἄν δὲν εἶχες μαζί σου, νὰ σὲ συνοδεύει σὰ φυλαχτό ἀληθινὸ κι αἰώνιο, τὴν ἀγάπη τοῦ Πατέρα.
Τὸ Εὐαγγέλιο δὲν εἶναι ἕνας ἠθικός κανόνας, μὰ κάτι ἀσύγκριτα περισσότερο· εἶναι ἡ ἀποκάλυψη τοῦ Θεοῦ καὶ τῆς ἀγάπης του. Γι αὐτὸ καὶ ἡ παραβολή δὲν μιλάει γιὰ τὸν ἄσωτο -αὐτὸ τὸ κάνουν μονάχα ἡ ὑποκρισία κι ὁ ἠθικισμός μας-, ἀλλὰ μιλάει γιὰ τὸν κόκκο ἐκεῖνο τοῦ σινάπεως, τὸν στοιχειωμένο, τὸν ριζωμένο μέσα μας, δῶρο γιὰ τὸ ταξίδι μας ἀνόθευτο κι᾽ ἀπάτητο, γιὰ νὰ μᾶς ζεῖ καὶ νὰ προσμένει νὰ βλαστήσει ὅταν ὅλα χαθοῦν, ὅταν ἔλθουμε «εἰς ἑαυτὸν», κι ἀφήσουμε τὴ νοσταλγία νὰ μᾶς ὁδηγήσει καὶ νὰ ξυπνήσει μέσα μας τὴ σιγουριὰ γιὰ τὴν ἀγάπη τὴν αἰώνια. Τὴν ἀγάπη ποὺ μᾶς ἀκολουθεῖ διακριτικά «εἰς χώραν μακράν» κι ἄς τὴν πατοῦν κι ἄς τῆς νοθεύουνε οἱ ξένοι «τὸ σχῆμα καὶ τὸ χρῶμα». Τοὺς εἶναι πολὺ εὔκολο αὐτὸ, ὅταν διαλέξεις νὰ ζεῖς μὲ «τὴν ἐπιθυμία τῆς σαρκός καὶ τὴν ἐπιθυμία τῶν ὀφθαλμῶν καὶ τὴν ἀλαζονεία τοῦ βίου», ὅταν ὑποταγεῖς στὰ εἴδωλα...
Σ᾽ ἕνα τέτοιο κόσμο ἀφήσαμε τὴ ζωή μας, ξοδέψαμε τὴν «περιουσία» μας, ἀνταλλάξαμε τὴν ἀλήθεια μὲ τὸ ψέμα. Εἶναι φανερὸ πὼς ἡ λύση δὲν θὰ ἔρθει ἀπὸ κανένα γραφεῖο, καμμία ὑπηρεσία, κανένα κράτος. Μόνο οἱ ποιητές καὶ οἱ προφῆτες μποροῦν νὰ δώσουν τὴ λύση. Γιατὶ ἔχουν τὴν αἴσθηση πού βλέπει καὶ διατηροῦν τὸ φῶς πού φωτίζει. Γιατὶ -γιὰ νὰ θυμηθοῦμε καὶ τὸν Ντοστογιέφσκι- ἡ ὀμορφιά θὰ σώσει τὸν κόσμο. Ἄν ὑποφέρουμε εἶναι γιατὶ χάσαμε τὴν ὀμορφιά. Πρῶτα ἐσωτερικὰ μᾶς ξεγύμνωσαν. Δίχως ὅραμα δὲν μποροῦν νὰ κλείσουν οἱ πληγὲς τοῦ κόσμου – τὰ μέτρα δὲν κλείνουν πληγὲς, μονάχα τὶς ξύνουν - καὶ ὁδηγούμαστε σὲ ἀδιέξοδα. Ὅσο καὶ νὰ καλλιεργεῖς τὴν ψυχή, ὅσο καὶ νὰ πλουτίζεις τὸ πνεῦμα, ὅσο καὶ νὰ ἁπλώνεις τὴν καρδιὰ, ἄν δὲν ὑπάρχει ἐλπίδα ν᾽ ἀνθίσουν, τότε τὰ πάντα εἶναι μάταια, στὸ τέλος μαραίνονται, δὲν σοῦ δίνουν ποτὲ τὴν αἴσθηση τῆς ζωῆς καὶ τὴ χαρὰ τῆς νίκης. «Σήμερον ἔαρ μυρίζει καὶ καινὴ κτίσις ἀγάλλεται...», ψάλλει ἡ Ἐκκλησία, ποὺ σημαίνει πὼς ἡ ἐλπίδα ἄνθισε. Αὐτὸ μᾶς προσφὲρει ἡ Ἀνάσταση· τὴ χαρὰ τῆς ὀμορφιᾶς καὶ τῆς ἀνθοφορίας, ποὺ εἶναι ἡ εἰδοποιὸς διαφορὰ ποὺ ἐξυψώνει τὴν ψυχὴ καὶ δίνει ὑπόσταση στὴν ἐλπίδα. Ἡ ὀμορφιά γεννιέται ἀπ’ τὸ ὅραμα καὶ τὸ ὅραμα εἶναι ἡ Ἀνάσταση! Καὶ ὅσο ἡ Ἀνάσταση, ὅσο ἡ Ζωὴ μᾶς προσκαλεῖ ἡ χάρη θὰ ἀνθίζει σὲ ψυχές ἁμαρτωλὲς, ἀλλὰ διψασμένες γι᾽ αὐτὸ ποὺ ἔχασαν κι ἀποφασισμένες νὰ ἐπιστρέψουν, σὲ ὁποιαδήποτε κατάσταση, μὲ ὁποιοδήποτε τίμημα, μὲ ὁποιαδήποτε ἰδιότητα... Ὁ ἄσωτος ἀποφάσισε νὰ ἐπιστρέψει ἔστω καὶ σὰν δοῦλος, γιατὶ ἤξερε ὅτι στὸ σπίτι τοῦ Πατέρα ἡ ἀγάπη δίνεται ἀδιάκριτα, ὅτι ἐκεῖ δὲν ἔχει σημασία ποιὸς εἶσαι, ἀλλὰ νὰ εἶσαι ἐκεῖ...

http://pchristoszacharakis.blogspot.gr

ΜΟΝΑΧΟΣ ΑΒΒΑΚΟΥΜ :Εγω τους άθεους τους σέβομαι. Τους χρυσαυγίτες όμως όχι.

ΜΟΝΑΧΟΣ ΑΒΒΑΚΟΥΜ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ «Η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ ΩΣ ''ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΙΠΠΟΣ'' ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ»

Η Χρυσή Αυγή εξαπατά τον λαό που υποφέρει

Ζει σε μια «γωνιά» της Ελλάδας, στη Μονή Μεγίστης Λαύρας στο Αγιο Ορος αποτραβηγμένος από τα εγκόσμια, τα τελευταία 20 χρόνια.

Πρόσφατα βγήκε από το ησυχαστήριό του, με αφορμή την ανησυχητική εξάπλωση της Χρυσής Αυγής, γεγονός που τον εξόργισε και τον προκάλεσε να γράψει ακόμη ένα βιβλίο. Ο λόγος για τον Αγιορείτη μοναχό Αββακούμ ο οποίος αναλύει και εξηγεί από την πλευρά του τους λόγους που βρίσκει πρόσφορο έδαφος το ναζιστικό κόμμα στους Ελληνες και κυρίως στους νέους.

Στο βιβλίο του με τίτλο «Η Χρυσή Αυγή ως Δούρειος Ιππος Αντιχριστιανισμού» κρούει τον κώδωνα του κινδύνου στην Εκκλησία και την Πολιτεία, τις οποίες καθιστά υπεύθυνες για την κοινωνικοπολιτική κρίση που διαπερνά τη χώρα.

Χαρακτηρίζει τη Χρυσή Αυγή ως μια ναζιστικοπαγανιστική αίρεση και την προσπάθειά της να προσεγγίσει τους Ελληνες πολίτες που βάλλονται από την κρίση «ως μια επιτηδευμένη προσπάθεια εξαπάτησης».

Ζητεί από την Εκκλησία να αποκηρύξει επίσημα τις πεποιθήσεις του ναζιστικού κόμματος ξεγυμνώνοντάς την στα μάτια όσων έχουν παγιδευτεί. Ταυτόχρονα καλεί τα αριστερά κόμματα να λειτουργήσουν ως αντίρροπες δυνάμεις κυρίως στη νεολαία που είναι η εύκολη... λεία.

Το «Εθνος» επικοινώνησε με τον Αγιορείτη μοναχό Αββακούμ, ο οποίος δέχθηκε να μιλήσει αποκλειστικά και μόνο για το βιβλίο του. «Ζω σε μια γωνία της γης, από επιλογή, μακριά από τη δημοσιότητα και προτιμώ να παραμείνω άγνωστος», απάντησε, όταν τον ρωτήσαμε για τη ζωή του. Η μοναδική πληροφορία που μας έδωσε ήταν πως ως «λαϊκός ήμουν εκπαιδευτικός».

Αντίθετα, οι απαντήσεις του στις ερωτήσεις σχετικά με τη Χρυσή Αυγή καταιγιστικές:

Ποιο ήταν το κίνητρό σας να γράψετε το συγκεκριμένο βιβλίο;

Εντυπωσιάστηκα από τα εκατοντάδες τηλεφωνήματα που δέχθηκα το τελευταίο διάστημα από ανθρώπους απλούς, οι οποίοι μου έλεγαν ότι δέχονται πιέσεις να ψηφίσουν Χρυσή Αυγή. Οι πιέσεις προέρχονται και από κληρικούς. Εξοργίστηκα και κατάλαβα ότι ο κόσμος είναι παγιδευμένος γιατί δεν γίνεται πνευματική καθοδήγηση από τους ιερείς.

Αργότερα αντιλήφθηκα ότι και οι αρχιερείς είναι σε ένα βαθμό μοιρασμένοι και χωρίζονται σε εκείνους που είναι αδιάφοροι με τη Χρυσή Αυγή, σε εκείνους που είναι εναντίον και σε αυτούς που είναι υπέρ ή την ανέχονται. Τότε πήρα την απόφαση να τοποθετηθώ.

Ποιος είναι ο λόγος που η Χρυσή Αυγή χρησιμοποιεί -όπως γράφετε στο βιβλίο σας- την Εκκλησία ως δεξαμενή άντλησης ψηφοφόρων;

Είναι απλό. Οι χρυσαυγίτες προσεγγίζουν με ύπουλο τρόπο τον κόσμο, που αυτή τη στιγμή υποφέρει. Περνούν στους πολίτες την άποψη ότι πιστεύουν στον Χριστό. Ομως πρόκειται για μια αίρεση με ναζιστικές καταβολές που θεωρεί ότι ο Χριστός είναι ενσάρκωση του θεού Φοίβου. Ο κόσμος δεν έχει ενημερωθεί ούτε για τα «πιστεύω» του κόμματος ούτε για τις πραγματικές προθέσεις. Εγω τους άθεους τους σέβομαι. Τους χρυσαυγίτες όμως όχι.

Με ποιο τρόπο η Εκκλησία και η Πολιτεία μπορούν κατά την άποψή σας να λειτουργήσουν ως ανάχωμα σε αυτή την υπόθεση;

Πιστεύω ότι αρχικά πρέπει να συγκροτήσουμε και να σταθεροποιήσουμε τη συλλογικότητά μας ως έθνος. Η Εκκλησία να αποκηρύξει επίσημα τις θρησκευτικές πεποιθήσεις της Χρυσής Αυγής ως αίρεσης ή σέχτας. Οι λαοί δεν διαλύθηκαν ποτέ για οικονομικούς λόγους, αλλά κατέρρευσαν ή αφανίστηκαν όταν έχασαν την ψυχή τους. Φτώχεια και ανέχεια είχαμε και το 1940 και τις επόμενες δεκαετίες. Αυτό δεν εμπόδισε να βγουν τεράστια αναστήματα πνευματικότητας όπως Θεοδωράκης, Χατζιδάκις, Σεφέρης.

Η δικτατορία δεν εμφανίστηκε λόγω οικονομικών δεινών, αλλά γιατί είχαν δημιουργηθεί ρωγμές στο πολιτικοκοινωνικό μας στάτους.

Πώς μπορεί να απομονωθεί το ναζιστικό ρεύμα;

Με τη διαφώτιση του λαού. Οχι με θεσμικές παρεμβάσεις γιατί αυτές θα λειτουργήσουν ως μπούμερανγκ. Οι χρυσαυγίτες θα το εκμεταλλευτούν και θα μεταμφιεστούν ως υπερασπιστές της νομιμότητας.

Τον ρόλο της διαφώτισης προτείνετε να τον αναλάβουν οι ιερείς;

Η Εκκλησία έχει τον σημαντικότερο ρόλο, αλλά θεωρώ ότι και τα αριστερά κόμματα όπως ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΚΕ μπορούν να λειτουργήσουν ως αντίρροπες δυνάμεις. Κυρίως προς τη νεολαία που είναι η εύκολη λεία και στρέφεται προς τη Χρυσή Αυγή αναζητώντας τρόπους να διοχετεύσει την ορμή της και να εκδηλώσει την οργή της.

Τα πειστήρια
Εγκώμια στον «ανίκητο ήλιο»

Ενα μικρό δείγμα "για το πώς και σε τι ακραία μορφή γίνεται διάβρωση της ψυχής και του μυαλού των νέων που εγκλωβίζονται" στο ναζιστικό κόμμα παραθέτει ο μοναχός Αββακούμ στο τεύχος 5 Ιανουαρίου 2000 του περιοδικού "Αντεπίθεση" της Νεολαίας της Χρυσής Αυγής. "../Ο Ανίκητος Ηλιος! Ο Εωσφόρος! Τίθεται εκτός παραδείσου/.../Οι ανά τον κόσμο δούλοι υποταγμένοι θα τον πουν Διάβολο. Σατανά και αυτός θα γελά, θα καγχάζει. Μόνος του. Με τους συμπολεμιστές του. Ο Εωσφόρος".

"..." πολλοί ανυποψίαστοι Ορθόδοξοι Ελληνες θα έχουν παρατηρήσει (και θα έχουν ίσως ενθουσιαστεί, αν όχι γοητευτεί) το με πόσο σεβασμό μιλούν στελέχη της Χρυσής Αυγής για το Χριστό και με πόση θέρμη τον υπερασπίζονται. Μόνο που οι απλοί αυτοί ανυποψίαστοι πολίτες δεν ξέρουν, πως όταν μιλούν για το Χριστό οι "ιδεολόγοι" της Χρυσής Αυγής, ο "Χριστός τους" είναι κάτι άλλο..../ Και ας αφήσουμε την ίδια τη Χρυσή Αυγή να μας πει τι εννοεί όταν χρησιμοποιεί το όνομα Χριστός: Ο χρυσομάλλης Χριστός, Φοίβος και Μίθρας μαζί ενσαρκώνεται στη Γη, για να διώξει το σκοτάδι και το κακό μακριά από τους ανθρώπους.. "...Ισως κάποιοι απλοί ορθόδοξοι πιστοί, διαβάζοντας αυτές τις πρώτες εδώ γραμμές για την "ταυτότητα" και το αντιχριστιανικό "πιστεύω της Χρυσής Αυγής, αισθάνονται τώρα, ότι διέπραξαν κάτι το εφάμαρτο με την ψήφο τους που έδωσαν και εισήλθε με εκλεγέντες βουλευτές στο Ελληνικό Κοινοβούλιο ένα τέτοιο κόμμα".

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22768&subid=2&pubid=63790666

Εκδήλωση-Συζήτηση στα Γιαννιτσά: Ναζισμός και Χριστιανοί